OSS 117 tue le taon

Niets gebroken?

Voor de auto niet. Zoals u ziet, ben ik klaar voor actieve dienst.

Goed.

Dat was u, meneer Beck.

Morgen zal heel Amerika weten dat Hermann Beck,

de beroemde zoöloog, een ernstig ongeluk heeft gehad.

Overgebracht naar een kliniek, hij hangt tussen leven en dood.

En hier is degene die vanaf vandaag voor u zal werken.

Onze beste agent, OSS 117.

Of, als u wilt, Hubert Bonisseur de La Bath.

Ik begreep het al. Ik vind dit alles zinloos, ingewikkeld en overbodig.

Ik had liever gehad dat het anders ging.

Nee, we wachten tot het juiste moment.

De verpleegkundige zal de zware verwonding aan het

gezicht en de reconstructieve operatie uitleggen.

Hij zal u vervangen.

Dat kan niet. - Jawel.

En u wilt dat hij hetzelfde doet voor mijn zus?

De zus van een zoöloog? - Ja.

Maar als we al mijn schoonvader, mijn vrouw

en mijn zoon hebben ontvoerd, waarom dan niet ook mijn zus?

Ongeluk of zelfmoordpoging, nog steeds geen nieuws

van de vrouw en het kind van de beroemde zoöloog.

Dus u kopte een exclusief verhaal:

professor Beck antwoordt telefonisch aan onze correspondent.

Mijn verbanden zijn verwijderd. Ik herkende mezelf niet.

Excuseer, heren. - Kom op, Hermann.

Professor, een vraag: klopt het dat u een zelfmoordpoging deed?

Klopt. Ik kon het verlies van mijn vrouw en zoon niet verdragen.

En nu, wat wilt u doen?

Mijn zus en ik hebben besloten naar India te gaan.

De politie kan haar niet vinden. Wij zoeken zelf.

Dat is alles, heren.

U kunt dit aan mij overhandigen.

Het is twintig duizend dollar in travellers cheques.

Meneer, kunt u ondertekenen, alstublieft?

Het is een triest verhaal, meneer. We zijn

des te meer bedroefd dat het bij ons gebeurde.

Zoals u vroeg, heeft juffrouw Beck kamer 337,

die verbonden is met de uwe.

Ik wil anderhalve liter in een fles, alstublieft.

Nee, niet voor mij, voor Black Joe. Welke kleur krijgt hij?

Rood?

Kijk, meneer, ik beweer dat hij ooit zwart wordt.

Ja, zwart.

Ik laat er bij de garage om vragen, ze hebben het voor de accu's.

Oh, iets anders, de bagage van mijn vrouw moet nog naar mij gebracht worden.

De politie heeft ze al gecontroleerd, meneer.

Dat vermoed ik.

Goed, ik laat ze u bezorgen.

Denk je niet dat je een beetje overdrijft met je goudvis?

Geen microfoon.

Weet je wat mijn goudvis zegt?

Binnen.

Meneer, de koffer van mevrouw. - Zet hem daar neer.

Smith had gelijk: het was zeker een afspraak die ze kreeg.

Tenminste, dat dacht ze.

En dat, wat is dat?

Hallo?

Ik heb iemand aan de lijn voor u. - Hallo, Catherine Beck hier.

Armand Beck.

Maar praat, godverdomme, praat.

Heb je het gehoord?

Ja, iemand ademde aan de andere kant van de lijn.

Had jij dezelfde indruk? - Ja, iets weerzinwekkends.

Het komt me bekend voor.

Dat is het, "La Mouche".

Binnen.

Wat wilt u? - Uw paspoorten zien.

Hier, waarom? Is het een lokale traditie?

Gewone formaliteit.

Maar we hebben ze al gegeven, mijn zus en ik, bij de receptie.

Catherine?

Ja, wat is er?

Heb je het ontvangstbewijs van de paspoorten?

Ja, waarom?

Geef het aan de meneer die het wil zien.

Meneer, meneer hoe? - Politie.

Heel goed, alles in orde.

Welke kleur heeft hij? - Wat?

De Golmoly. - De wat?

Die goudvis.

Hij is goed rood. - Jammer.

Goedenavond.

Interessant: hij is politie-inspecteur zoals jij zoöloog bent.

Hallo?

Meneer en juffrouw Beck, neem ik aan?

Ja.

Ik ben degene die u eerder belde: Mathieu Vébert.

Kon u geen rustiger plek kiezen voor de afspraak?

We horen u slecht, maar u hoort ons ook slecht.

Precies wat ik wilde.

Wie, "we"?

Ik weet het niet. Ik las uw advertentie over lokale versterking.

Ik ken dit gebied net zoals u dieven kent

in België. Ik ben professor.

We vroegen geen gids in onze advertentie.

Ik geloof dat één man u kan helpen in dit gebied.

U? - Nee,

een man met connecties aan de andere kant.

Hoe heet hij? - Ik weet het niet.

Niemand kent zijn naam. Men kent hem

onder een bijzondere schuilnaam: "La Mouche".

Ik wil hem zien.

Het zal niet makkelijk zijn hem te bereiken.

Vind hem, mijn jongen, en ik betaal goed.

Wacht op me om 20 uur in de lobby van het Sanctuary.

Ik kom. Ik ga mijn vrienden zien.

Waarom niet in mijn kamer?

Waarom? Er kunnen microfoons zijn.

Dit document bevestigt dat meneer Weber van 1943 tot 1945

in dienst was aan het Noord-Afrikaanse front en in Europa.

Wat wil hij bij OSS? - Office of Strategic Services.

Wat we nu de CIA noemen.

God, in welke wereld zijn we beland?

Je moest een platenspeler kopen.

Klassieke muziek. Ben je gek?

Catherine Beck houdt daar alleen van.

Het wordt leuk.

Goedendag, juffrouw. - Goedendag.

Meneer. - Goedendag.

Whisky, whisky. - Een whisky, alstublieft.

Twee whisky's, alstublieft.

Ah, Brahms, Haydn, Beethoven. U hebt gelijk, juffrouw.

Men kan zich niet voorstellen wat een tamme duif kan.

Er is er één die tot vijf kan tellen.

Ik weet zeker dat u nooit van een polatouche hebt gehoord.

Ze zullen weten dat je zoöloog bent.

De polatouche is een kleine soort eekhoorn...

Wat wilde u ons zeggen, meneer Weber? - Helaas, niets.

Ik heb veel verteld rondom mij. Het is niet geweldig,

weet u, ik dacht een spoor te hebben, maar het brak.

Ik vrees dat ik u voor niets heb gestoord.

Meneer Hermann Beck aan de telefoon. - Ja.

Bent u meneer Beck? - Ja, Hermann Beck.

Als het u uitkomt, meneer Beck.

Alleen ik kan u helpen uw vrouw en zoon terug te vinden.

In dat geval stel ik voor het hotel onmiddellijk te verlaten met uw zus

en naar de kruising van de Atlas te gaan, bij het park aan het meer.

We ontmoeten elkaar daar.

Ja, goed, ik kom.

Maar vooral, kom alleen. Als iemand u begeleidt,

en ik kom erachter, ziet u mij nooit meer.

Tot straks, meneer Beck.

Het was "La Mouche". Echt "La Mouche".

Wat? Hij heeft gebeld?

Ja, we hebben een afspraak in het park van het Rivierenhof.

Direct. - Geweldig.

Ik zal u begeleiden. U vindt de weg niet alleen. U moet de stad goed kennen.

Wat vindt u precies van "La Mouche"?

Ik weet dat hij bestaat en min of meer wat hij doet, dat is alles.

Wat bezielde je?

Voor het geval we gevolgd zijn.

Door wie? - Door hem. Door hem of door de politie.

Het is daar. Rechtdoor en u komt bij de helling van Atlas. Niet te missen.

U komt terug via dezelfde weg. Ziet u daar de lichten?

Dat is het restaurant. Ik wacht daar op u.

Bedankt.

Bent u gewapend? - Ik?

Ik zou nog geen vlieg kunnen doden.

Succes.

Hij komt niet. - Laten we wachten.

Ik heb "la mouche" gezien.

Waarom bent u niet alleen gekomen zoals ik u had opgedragen?

Mijn broer werd geïnterviewd toen u belde.

Door een journalist, Matthew Weber.

Ik stond erop dat hij ons tot aan het park bracht.

Ik kende de weg niet.

Dus hebt u tijd verloren.

Ik moest ervoor zorgen dat ze in het restaurant bleven.

Hebt u geld?

Ik kan 20.000 dollar regelen, maar ik ben niet bereid

die te betalen zonder zekerheid dat ik mijn vrouw en zoon terugzie.

Dood of levend?

Levend. - Ze zijn dood.

De helft voor u en de gaskamer voor degene die dit deed.

Ik geloof dat ze leven.

Ik neem te zijner tijd contact met u op.

Maar met iemand over deze ontmoeting praten

zou totaal zinloos zijn, begrijpt u dat?

Ik zal u niet meer telefonisch contacteren,

want de politie luistert uw gesprekken af.

Dan hebben ze ons gesprek van vanavond gehoord.

Nee. De afluistering zit in uw kamer, niet in de hal.

Tot ziens.

Bedankt, het was een heerlijk diner.

Morgen bent u eindelijk bij ons te gast.

Gaat u naar New York? Geen drankje?

Hij is kleverig. Misschien brengt hij ons nog in gevaar,

maar hij heeft ons wel een fijne avond bezorgd.

Hij liet me dat afschuwelijke gezicht van "la mouche" vergeten.

Wat is dat voor hem, een oorlogswond?

Hij heeft gewoon een lelijk gezicht, wat de oorzaak ook is.

Meneer Beck, waar bent u vanavond geweest? - Wat gaat u dat aan?

338, alstublieft.

Alstublieft, meneer Beck. - Dank u.

Ik word betaald om u in de gaten te houden en

de verantwoordelijken voor deze verdwijningen te vinden.

Echt? Betaald door wie? - Door de regering van dit land.

De dag dat men u pakt op iets waar u het meest