Man of La Mancha

De Inquisitie ziet het verkondigen van revolutionaire ideeën als ketterij.

Op last van de Inquisitie worden ketters gezuiverd...

via het zwaard of op de brandstapel.

Het Heilig Officie van de Inquisitie bepaalt...

dat het lezen of het interpreteren van de bijbel de taak van de Kerk is.

U mag niet beweren dat de reuzen waarover u spreekt...

ooit echt hebben bestaan als mensen van vlees en bloed.

Beken. Wat u over hen beweert, zijn niets dan fabeltjes en leugens.

De Heilige Schrift, die niets dan de waarheid bevat...

vertelt ons over de Filistijnse reus Goliath...

die vierenhalve meter lang was, een wonderbaarlijk formaat.

Uw uitleg van de bijbel is godslasterlijk.

Het interpreteren van de Heilige Schrift is de taak van de broeders.

We zijn niet allemaal broeders. God leidt Zijn kinderen over vele wegen.

Religie is als het leven van een dolende ridder.

Miguel de Cervantes?

De waarheid kan worden geopenbaard, of slechts worden gedroomd.

Miguel de Cervantes, in naam van het Heilig Officie van de Inquisitie...

bent u gearresteerd.

Is er iets mis met de accommodatie?

Nee, hoor. Het ziet er... interessant uit.

We noemen dit de "gemeenschappelijke ruimte", voor hen die moeten wachten.

Moeten ze lang wachten?

Een uur, hun leven lang... Wie zal het zeggen?

Wachten ze allemaal op de Inquisitie? - Nee, señor. Niet allemaal.

De meesten zijn dieven en moordenaars.

Als er iets is, roept u maar.

Als u dat kunt.

Wat bedoelde hij daarmee? - Hij wil ons bang maken.

Ik denk dat ze ons hier willen houden. - Denkt u dat?

Rustig maar. We zijn nog niet dood. - Ben benieuwd hoe lang dat nog duurt.

Goedemiddag, heren en dames.

Het spijt me dat we zo komen binnenvallen.

Ik hoop dat u geen bezwaar heeft tegen onze aanwezigheid.

Ik ben gewend aan dit soort omstandigheden.

Ik heb vaker in de cel gezeten. - Heel wat keren.

Dat klopt. En vaak heb ik de wereld als een gevangenis gezien.

Een hele wrede, waarin iedereen dromen heeft, die zelden uitkomen.

Wat onbeleefd van me om...

Genoeg geweest.

Herrie? Onrust? Ruzie?

Als jullie elkaar willen vermoorden, prima. Maar doe het dan zachtjes.

Wie bent u? Vertel op.

Cervantes. Don Miguel de Cervantes.

Kijk eens aan, een edelman.

Ik ga ook gewoon met honger slapen. - En dat daar?

M'n knecht. Met wie heb ik de eer?

Ze noemen me de Gouverneur.

Wat is uw ding? Uw specialiteit, bedoel ik.

Zakkenroller? Struikrover?

Iets veel minder lonends. Ik ben dichter.

Stoppen ze iemand daarvoor in de cel? - Welnee.

Niet daarvoor. - Jammer.

Mag ik uw naam weten? - Ze noemen me de Hertog.

En uw specialiteit? - Landverraad.

Ik verzin valse informatie en verkoop het aan sukkels die erin trappen.

Klinkt goed. Waarom bent u hier? - Ik heb de waarheid verteld.

Hield u van uw werk? - Best wel.

Houdt u van uzelf? - Ik zou een hekel aan u kunnen krijgen.

Kom op, laten we verdergaan met het proces.

Welk proces? - Dat tegen u, natuurlijk.

Wat heb ik gedaan? - We vinden wel iets.

Maar we zijn hier over een paar uur weer weg.

Niemand gaat hier weg zonder te zijn verhoord door z'n medegevangenen.

En als ik schuldig ben? - Dat bent u ook.

Wat is de straf? - We nemen u al uw bezittingen af.

Alles? - Meer kunnen we u moeilijk afnemen.

Dit zijn m'n middelen van bestaan.

U was toch dichter? - Toneeldichter.

Is dat zo? - Kijk eens hier.

Het is nep. - Rekwisieten en kostuums.

Ik ben toneelschrijver en acteur, dus u heeft helemaal niets aan die rommel.

Pas op, u maakt hem kapot. - Pak maar wat u pakken kunt.

Nee, Don Miguel... - Ga gerust uw gang.

Alleen dit wil ik houden.

Zwaar. Is het kostbaar?

Alleen voor mij. - U kunt het terugkopen.

Ik heb geen geld. - Dat is nou jammer.

Papier? - Manuscript.

Evengoed waardeloos.

Nee, niet doen.

U had het over een proces. Dan eis ik ook een proces.

Vooruit dan maar.

Hierbij verklaar ik de zitting geopend.

Vertel eens, waarom bent u hier?

We moeten voor de Inquisitie verschijnen.

Ketterij? - Niet bepaald.

We traden op voor het publiek.

Hoe kun je nou vanwege een optreden worden opgepakt door de Inquisitie?

Wellicht zagen ze er iets anders in.

Waarom bent u hier? - Iemand moet het toneel opbouwen.

Wat een leeghoofden, die twee. - Gouverneur, ik wil de zaak graag leiden.

En waarom dan wel? - Dichters.

Ze hebben geen enkel oog voor de werkelijkheid.

Precies. De werkelijkheid.

Een stenen gevangenis die de geest doodt.

Als dichter heb je fantasie nodig, waarmee je je dromen kunt ontdekken.

We gaan verder met het proces.

Ik beschuldig u van idealisme, slechte dichtkunst en eerlijkheid.

Acht u zichzelf schuldig? - Ja.

Bravo.

Excellentie, dames en heren... En m'n verdediging dan?

U heeft zojuist bekend. - Anders had u me toch schuldig geacht.

Aangezien ik schuld bekend heb, heb ik het recht om m'n zegje te doen.

Wat denkt u daarmee te bereiken? - Wellicht is de jury mild in z'n oordeel.

Heel slim.

Hij wil gewoon tijdrekken. - Heeft u soms geen tijd?

Moet er iemand dringend weg?

Het klopt, deze aantijgingen tegen mij zijn terecht.

Een idealist?

Ik heb nooit de moed gehad om nergens in te geloven.

Een slechte dichter?

Dat doet meer pijn.

Bent u klaar met uw verdediging? - Nee, ik ben nog maar net begonnen.

Met uw goedkeuring wil ik verdergaan op m'n eigen wijze...

in de vorm van een rollenspel.

Een toneelstuk, zo u wilt. - Een toneelstuk?

Het doodt in ieder geval de tijd. En aangezien er veel personages nodig zijn...

vraag ik u allen mee te doen en een rol te kiezen waarin u zich thuis voelt.

Gouverneur, ik protesteer.

Laat hem uitpraten.

Als u geen bezwaar heeft, zou ik graag het toneel willen opbouwen.

Ga uw gang.

Ik speel de rol van een man.

Zijn naam is Alonso Quijana, een landjonker die reeds op leeftijd is.

Hij heeft veel tijd om boeken te lezen.

Hij bestudeert ze van 's ochtends tot 's avonds en vaak ook nog 's nachts.

Alles wat hij leest, maakt hem droevig, teleurgesteld in de mens.

Hij bedenkt hoe hij de wereld kan verbeteren...

waarin het kwaad hoogtij viert en de deugd in verval is geraakt...

waarin list, bedrog en boze opzet zijn vermengd met oprechtheid.

Hij peinst en hij piekert en hij peinst en hij piekert...

tot z'n hersenen het niet meer aankunnen.

Hij gooit de zware last van het gezonde verstand van zich af...

en verzint 't vreemdste plan dat je je kunt indenken.

Hij besluit een dolende ridder te worden...

en de wijde wereld in te trekken op zoek naar avontuur...

om overal het onrecht te bestrijden, om de zwakken en de armen te helpen.

Hij haalt z'n buurman, Sancho Panza, een landarbeider en een eerlijk man...

als je de armen eerlijk kunt noemen, over om z'n knecht te worden.

Hij kiest een oude knol genaamd Rocinante...

als z'n strijdros, een trouwe helper van z'n meester.

Vervolgens pakt hij z'n lans. Hij is niet langer de gewone Alonso Quijana...

maar een onverschrokken ridder genaamd Don Quijote de La Mancha.

Luister naar mij, Sombere en ondraaglijke wereld

Je bent te verachtelijk En te verdorven voor woorden

En een ridder Met z'n vaandels dapper ontplooid

Trekt nu tegen je ten strijde

Mijn naam is Don Quijote, De edelman uit La Mancha

Het lot roept me en ik vervul m'n plicht

En ik laat me meevoeren Door de wilde wind van het lot

Waarheen die ook waait

Waarheen die ook waait

Ik laat me meevoeren Om roem te vergaren

Ik ben Sancho Jazeker, ik ben Sancho

Ik volg m'n meester tot het einde

Ik laat de wereld trots weten Dat ik z'n schildknaap ben

Ik ben z'n vriend

Luister, heidenen en tovenaars En geniepige zondaars

Het is gedaan Met jullie laaghartige daden

Want er staat een heilig avontuur Op het punt te beginnen

En eindelijk zal de deugd triomferen

Ik ben Don Quijote, de edelman uit La Mancha

Het lot roept me en ik vervul m'n plicht

En ik laat me meevoeren Door de wilde wind van het lot

Waarheen die ook waait

Waarheen die ook waait

Ik laat me meevoeren om roem te vergaren

En, Sancho, houdt gij van avontuur?

Het is prachtig, monseigneur, maar wel vreemd.

Deze weg naar roem lijkt precies op de weg naar El Toboso...

waar je goedkope kippen hebt.

Gij zijt duidelijk geen ervaren avonturier.

Heb geduld, en gij zult ongelooflijke dingen zien.

Gij zult ridders en naties zien, tovenaars en magiërs...

en oneindig lange legerstoeten.

Klinkt gevaarlijk. - Dat is het ook.

Maar één van hen is het gevaarlijkst van allemaal.

Wie dan? - De Grote Tovenaar.

Pas op voor hem, Sancho. Hij is ijskoud, z'n ziel is verschrompeld...

z'n ogen zijn kleine machines, en waar hij loopt, rot de aarde weg.

Ooit zal ik oog in oog met 'm staan... - Maak u niet druk, monseigneur.

Ik zeg altijd: Heb geduld en schud de kaarten.

Een gezegde? Hou je nooit eens op met die gezegden?

Nee, ik zit er vol mee. Ik zeg altijd... - Godallemachtig.

Ziet u hem? - Wie?

De Grote Tovenaar. - Ziet gij hem dan niet?

Een monsterlijke reus met een beruchte reputatie, waartegen ik het ga opnemen.

Het is een windmolen. - Een reus.

Een windmolen. - Een reus.

Ziet gij die grote graaiende armen niet?

Een reus? - Precies.

Hoe lang zijn we onderweg? - Zo'n twee minuten.

Weldra zal ik verwikkeld zijn in een ongelijke strijd.

Blijf staan, monster. Hou uw knikkende knieën stil en maak u op voor de strijd.

Monseigneur, ik zweer bij het snorretje van m'n vrouw dat dat...

Ten aanval. - Monseigneur, wacht.

Geef u over.

Verachtelijke lafaard.

Geef u over. Pak aan. Geef u over, lafaard.