Invitation

- Καλημέρα. - Τι είναι αυτό;

Ό,τι κι αν είναι, έπρεπε να το φέρω ό ίδιος.

Είναι συστημένο.

- Πώς είναι η κα Πηρς; - Πολύ καλά, όταν είναι ξεκούραστη.

- Ορίστε. - Ευχαριστώ. Χαίρετε.

- Τι είναι, Άγκνες; - Ο ταχυδρόμος, Μις Έλεν.

- Ένα πακέτο απ'το "Φαλίς". - Φαλίς;

Καλημέρα, αγάπη μου.

Θα το ανοίξω μετά.

Κάνεις πως δεν ακούς, ε;

- Τι έγινε με το πρωινό μου; - Σε περιμένει.

Καλημέρα, Άγκνες.

- Τι έχεις εκεί; - Τίποτα, κα Πηρς.

Δεν πειράζει, Άγκνες.

Φοβάμαι πως είναι άλλο ένα παλτό.

Κι άλλο παλτό; Εσκιμώα θέλει να σε κάνει;

Τι να κάνω;

Πόσα παλτά νομίζει ότι χρειάζεσαι;

Σ'εκνευρίζει, το ξέρω.

Το σπίτι γέμισε παλτά.

- Θα του μιλήσω. - Όχι.

Ένας πατέρας μπορεί να είναι όσο γενναιόδωρος επιθυμεί.

Δεν θέλω τίποτε άλλο πλέον.

- Τι εννοείς; - Τι άλλο υπάρχει να μου δώσει;

Τώρα τα έχω όλα.

Ωραία λόγια για ν'αρχίσω την μέρα μου. Θα πιούμε καφέ;

- Θα πάρεις των 5:18; - Ναι. Έχε έτοιμο ένα κοκτέιλ.

- Και ν'αναπαυτείς. - Είμαι πολύ καλά.

Ναι, ξέρω, Μις Έλεν. Μην ανησυχείς. Θα έρθει.

Ναι. Πάντα επιστρέφει.

Πιστεύω στα θαύματα.

Εκείνος πιστεύει στα θαύματα, γιατί έχει εσένα.

- Ναι, εμπρός. - Ήρθε τ'αμάξι του πατέρα σου.

- Σε περιμένει ο Άρθουρ. - Πάω στο Λονγκ Άιλαντ.

Μη φοβάσαι. Θα ξεκουραστώ στ'αμάξι.

- Και φάγατε λίγο. - Έφαγα αρκετά.

Μη το πεις στον κύριο. Θα γυρίσω εγκαίρως.

Φυσικά.

Μην ανησυχείς.

Πρέπει οπωσδήποτε να δω τον πατέρα μου.

Παίζουν κροκέ. Θα τους πω ότι ήρθατε.

Δεν χρειάζεται.

Λοιπόν; Περίμενα να μου πεις "μπράβο", Πρίτσαρντ.

- Ουώρεν με έλεγες ως τώρα. - Τώρα θα σε λέω Πρίτσαρντ.

Δεν είδα την βολή. Έβλεπα την Έλεν.

Σπουδαία βολή, πατέρα.

Φυσικά. Αλλά γιατί περπάτησες ως εδώ;

Γεια σου, δρ Πρίτσαρντ.

Έλεν, φαίνεσαι μια χαρά. Τι τρέχει;

- Πάμε μέσα. - Τελειώστε το παιχνίδι.

Τελειώσαμε. Έλα, Πρίτσαρντ.

Έλεν, πες μου τώρα τι συνέβη.

Συνήθως, όταν άρχιζα να νιώθω λίγη δύσπνοια...

...καθόμουν αμέσως να ξεκουραστώ.

Χαλάρωνα, έπαιρνα βαθιές ανάσες...

...έκανα ευχάριστες σκέψεις κ.τ.λ. όπως μου είχατε πει.

Και σε λίγα λεπτά ήμουν καλά.

Ανέπνεα κανονικά, όπως πρώτα.

- Ωραία. - Ναι, αλλά...

Κάθισε, Σάιμον. Πάψε να κόβεις βόλτες.

Μια μέρα έφτιαχνα τον καφέ μου και...

...μου'πεσε η κούπα. Άρχισα να καθαρίζω.

- Πού ήταν η Άγκνες; - Κάπου ήταν απασχολημένη.

Ησυχία, Σάιμον. Δεν μπορεί να την βλάψει λίγο σκούπισμα.

Άρχισα να νιώθω δύσπνοια πάλι. Σταμάτησα και ξάπλωσα.

Αλλά δεν ανακουφίστηκα.

- Μετά... - Ναι;

- Λιποθύμησα. - Τι εννοείς;

- Εννοεί ότι λιποθύμησε. - Ηρέμησε, μπαμπά.

Όταν συνήλθα, ένιωθα πολύ αδύναμη.

Αλλά για πρώτη φορά ένιωσα...

...τρομαγμένη. Και έμεινα εκεί, σκεπτόμενη τον Νταν.

Να μη το μάθει ο Νταν. Θα τον σκοτώσει, αν είναι κάτι σοβαρό.

Δεν είναι κάτι σοβαρό. Δεν χρειάζεται ν'ανησυχείς.

Ουώρεν, ας μη περιμένουμε.

Γιατί δεν πάμε...

- Πού; Τι εννοείς; - Τίποτα.

Ο πατέρας σου είναι αγχώδης.

Εννοεί μια 2η γνώμη.

Όχι άλλους γιατρούς.

Καταλαβαίνω.

Αλλά αυτός είναι ειδικός. Θα είναι εδώ την άλλη εβδομάδα.

Εντάξει. Θέλω ν'απαλλαγώ απ'αυτό το πράγμα.

- Είπες ότι είναι θέμα χρόνου. - Ναι, είναι.

Πότε όμως;

Μισώ τον εαυτό μου που ο Νταν θα χάσει την ηρεμία του.

Έλεν, δεν είναι έτσι.

Τι ζωή έχει κάποιος με μία σαν εμένα;

Θ'ασχολείται συνεχώς μαζί μου.

Αρχίζω να πιστεύω ότι δεν θα θεραπευτώ ποτέ.

Θα σε καθησύχαζε, αν μιλούσα με ιατρικούς όρους;

Είναι κατάλοιπα του ρευματικού πυρετού που είχες κάποτε.

Κάτι πρέπει να κάνουμε εν τω μεταξύ.

Η Έλεν έχει τρομερό άγχος.

Ω, πατέρα! Άγχος;

Ω, αγάπη μου.

Ξέρεις ποιο είναι το καθημερινό μου "άγχος";

Να τρώω πρωινό με τον Νταν κάθε πρωί...

...και να τον αποχαιρετώ στις 8:53. Και μετά, τίποτα.

Αλλά το μεσημέρι, με κατακλύζει το "άγχος" να ετοιμάσω το δείπνο.

Και μετά, τίποτα.

Μέχρι το βράδυ, που περιμένω την επιστροφή του Νταν.

Ω, τι υπέροχο "άγχος"!

Αυτό δεν με βλάπτει. Με τσακίζει η σκέψη...

...ότι ίσως αχρηστευτώ και επισύρω τον οίκτο, όπως πριν.

Σήμερα το πρωί, σέρβιρα καφέ στον δικό μου άντρα.

- Απλά σκεπτόμουν... - Ξέρω.

Θέλεις το καλύτερο για μένα. Ακόμη και 3 γούνες τον χρόνο.

- Κάνει παγωνιά εδώ τον χειμώνα. - Για 3 γούνες ταυτόχρονα;

Όχι όλες μαζί. Ανάλογα το κρύο.

Ίσως το παράκανα λίγο.

Συγγνώμη, μπαμπά...

Θέλω να καταλάβεις ότι είμαι ευτυχισμένη.

Και ότι αυτό δεν οφείλεται μόνο στα δώρα σου.

Όχι, βέβαια.

Χαίρομαι που είσαι ευτυχισμένη.

Θα σου τηλεφωνήσω. Θα κλείσουμε ένα ραντεβού.

Αντίο.

Άρθουρ, σταμάτα στο σπίτι του καθηγητή Ρέντγουικ.

- Γεια σας, καθηγητά. - Γεια σου, Έλεν. Πώς είσαι;

Ο δρ Πρίτσαρντ μου είπε ότι γίνατε αντιπρόεδρος στο...

...Ίδρυμα Ιατρικών Ερευνών της Ν. Υ.

- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.

- Πώς είναι η Μωντ; - Η Μωντ; Πολύ καλά.

Είναι λίγο κακόκεφη τελευταία.

Μπορώ να την δω;

Δεν ξέρω τι να πω, Έλεν.

Να μπω μέσα, όπως έκανα πάντα;

Εντάξει, πήγαινε, Έλεν.

- Λοιπόν, τι θέλεις; - Μωντ.

Δεν περίμενα να σε ξαναδώ εδώ μέσα.

- Επισκέφτηκα τον πατέρα μου. - Ξέρω. Σε είδα.

Πες ό,τι έχεις να πεις και φύγε.

- Αν έτσι το θέλεις. - Πώς αλλιώς θα το ήθελα;

Ήλπιζα να το είχες ξεπεράσει.

- Γιατί; - Ίσως το φιλοσόφησες.

Και να'λεγα: "Έλεν, ας το ξεχάσουμε".

"Η καλύτερη κέρδισε";

Κι έτσι, θα'χες ήσυχη την συνείδησή σου.

- Δεν έχω τύψεις, Μωντ. - Ξέρεις, σε πιστεύω.

Αλλά, εξήγησέ το μου.

Ήξερες ότι αγαπούσα τον Νταν.

Και ξαφνικά, παντρεύεται εσένα.

- Πώς θα'πρεπε να νιώθω; - Μωντ...

Πρέπει να καταλάβεις ότι κανείς δεν έφταιγε.

- Απλά συνέβη. - Αλήθεια; Ως εκ θαύματος;

Είναι ανυπόφορο να ήθελε εμένα αντί εσένα.

- Αλλά έτσι έγινε. Ερωτευτήκαμε. - Ναι;

Λοιπόν, άκου.

Για πολλούς, η κόρη ενός καθηγητή βακτηριολογίας φαίνεται...

...καλύτερη από την κόρη του Σάιμον Μπάουκερ.

Αλλά για έναν νεαρό επίδοξο αρχιτέκτονα;

Πίστεψέ με. Δεν υπάρχει ομορφότερο σύμβολο απ'αυτό του δολαρίου ($).

Ήταν σφάλμα που ήρθα. Δεν θα ξανάρθω.

Δεν χρειάζεται. Όλα είναι υπό έλεγχο.

Ο Νταν φαινόταν ικανοποιημένος. Τον είδα τις προάλλες.

Οι δουλειές του πάνε καλά τελευταία, έτσι;

- Είδες τον Νταν; - Μην ανησυχείς.

Έτυχε να'μαι στο κτίριο και πέρασα απ'το γραφείο του.

Είναι ακόμα δικός σου.

Προς το παρόν.

Θυμάσαι τι σου είπα την μέρα του γάμου; "Δεν παραιτούμαι".

"Κέρδισες τον 1ο γύρο..."

"...με τα λεφτά του μπαμπά σου".

"Μπορείς να έχεις τον Νταν για έναν περίπου χρόνο, ως δάνειο".

Αυτός είναι ο λόγος που ήρθες, ε;

Ο χρόνος τελειώνει.

Δύο μήνες έμειναν.

Τρέμεις.

Λοιπόν; Πιστεύεις ότι εγκατέλειψα;

Θα πρέπει να σου έστριψε.

Λυπάμαι για σένα, Μωντ.

Τι συνέβη; Είσαι καλά;

Γιατί άργησες; Ο πατέρας σου είναι στο τηλέφωνο.

Νομίσαμε ότι κάτι σου συνέβη.

- Εντάξει, Άρθουρ. Ευχαριστώ. - Καληνύχτα, Μις Έλεν.

Ναι, μόλις ήρθε.

Όχι, όχι. Είναι απολύτως εντάξει.

Προφανώς της πήρε παραπάνω απ'ότι νομίζαμε.

Το έκανα ήδη.

Φυσικά. Ναι, το τακτοποίησα.

Εντάξει.

Ναι, θα της το πω. Θα σου τηλεφωνήσει.

Μας τρόμαξες για τα καλά.

Συγγνώμη. Σταμάτησα για έναν καφέ.

Γιατί δεν μου είπες ότι θα πήγαινες στον πατέρα σου;

- Γιατί θ'ανησυχούσες. - Και το πέτυχες.

Αλλά, τέλος καλό, όλα καλά.

- Θα πιω ένα ποτό. - Κι εγώ.

- Νομίζεις ότι πρέπει; - Ναι, νομίζω ότι πρέπει.

- Νταν; - Ναι;

Γιατί δεν μου είπες ότι συνάντησες την Μωντ;

- Την είδες; - Ναι.

Γιατί δεν μου το'πες ;

Για τον ίδιο λόγο με τον δικό σου.

- Νόμιζα ότι θα σ'αναστάτωνα. - Γιατί;

Γιατί το όνομά της σ'αναστατώνει.

Τι είπε;

Ακόμη νομίζει ότι θα σε κερδίσει.

Τι τρέχει, Έλεν; Παίρνεις στα σοβαρά ό,τι λέει η Μωντ;