Ozark

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX

Φράγκα, μασούρια...

παραδάκι, καβάτζα, μπικικίνια.

Μπαγιόκο, μαλλί, χαρτί, καύσιμο, ψιλά.

Λεφτά.

Αυτά χωρίζουν τους έχοντες από τους μη έχοντες.

Αλλά τι είναι τα λεφτά;

Είναι το παν, αν δεν τα έχεις, σωστά;

Οι μισοί ενήλικες Αμερικανοί έχουν πιο πολλά χρέη παρά καταθέσεις.

Το 25% δεν έχει καθόλου καταθέσεις.

Και μόνο το 15% του πληθυσμού έχει αρκετά για να ζήσει έναν χρόνο χωρίς να δουλεύει.

Τι σημαίνει αυτό;

Η μεσαία τάξη εξαφανίζεται;

Ή το αμερικανικό όνειρο πέθανε;

Δεν θα με ακούγατε, αν ίσχυε το δεύτερο.

Ο περισσότερος κόσμος έχει εντελώς λάθος αντίληψη για το χρήμα.

Είναι απλώς μια κατά συνθήκη μονάδα ανταλλαγής αγαθών και υπηρεσιών;

3,70 δολάρια για 4 λίτρα γάλα; Ή 30 δολάρια να σου κόψουν το γρασίδι;

Ή είναι κάτι μη χειροπιαστό;

Ασφάλεια ή ευτυχία. Εσωτερική γαλήνη.

Θα προτείνω μια τρίτη εκδοχή.

Το χρήμα ως μέτρο σύγκρισης.

Το πόσα χρήματα βγάζουμε στη ζωή μας δεν είναι απόρροια του ποιος κυβερνά,

της οικονομίας, των κρίσεων, της κακοτυχίας ή των αφεντικών.

Αφορά τα αμερικανικά εργασιακά ήθη,

αυτά που μας έκαναν την κορυφαία χώρα του κόσμου.

Είναι θέμα αντίστασης στις απόψεις των ΜΜΕ για το τι σημαίνει καλός γονιός.

Επιλέγεις να μην πας στο ματς, στο θέατρο, στη συναυλία,

επειδή είσαι αφοσιωμένος στη δουλειά σου και επενδύεις στο μέλλον της φαμίλιας σου.

Και αναλαμβάνεις τις ευθύνες για τις συνέπειες των επιλογών σου.

Υπομονή. Λιτότητα. Θυσία.

Αν το αναλύσεις, τι κοινό έχουν αυτά τα τρία;

Είναι επιλογές.

Το χρήμα δεν είναι εσωτερική γαλήνη.

Το χρήμα δεν είναι ευτυχία.

Το χρήμα είναι, ουσιαστικά,

το μέτρο σύγκρισης των επιλογών μας.

Εντάξει.

Μόλις έχουμε αρχίσει την έρευνα αγοράς για να βρούμε οικονομικούς συμβούλους.

Ασφαλώς. Κινείστε μεθοδικά.

-Κύριε Μπερντ... -Λέγετέ με Μάρτι.

Μάρτι, δεν ξέρουμε πολλά από μετοχές και επενδύσεις.

Εγώ κάτι ξέρω. Αλλά δεν έχω χρόνο να αφιερώσω.

Θέλουμε να είμαστε σίγουροι γι' αυτόν που χειρίζεται τα λεφτά μας.

ΜΗΝ ΤΟ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Λοιπόν, πείτε μου, ποια είναι τα οικονομικά σας σχέδια;

Έχετε κάποιον πενταετή στόχο;

Ναι, θα θέλαμε να φτιάξουμε το υπόγειό μας, ιδανικά.

Και θα θέλαμε μια πισίνα.

-Δεν θα φτιάξουμε πισίνα. -Θα φτιάξουμε.

Οι πισίνες είναι επίφοβες.

Δύσκολα παίρνεις πίσω τα λεφτά σου, όταν έρθει η ώρα να πουλήσεις.

Και, ως επένδυση, είναι κακές.

Πρέπει να 'μαστε στην πόλη στις 4:00. Φεύγουμε σε 10 λεπτά;

-Ναι. Έλα να γνωρίσεις τους Χάνκιν. -Γεια σας.

Αυτός είναι ο Μπρους Λιντέλ της Λιντέλ και Μπερντ.

Ψάχνουν οικονομικούς συμβούλους.

-Δεν τους είπες; -Τι πράγμα;

Διαχειριζόμαστε το 73% του χειρουργικού προσωπικού της Northwestern .

Εκεί έχουμε ραντεβού.

Λόγω αυτού του όγκου εργασιών, δεν αναλαμβάνουμε νέους πελάτες.

Κάποιος Έντουαρντ Τζόουνς στην οδό Γουάκερ κάνει σχετικά καλή δουλειά.

Ή,

Μάρτι, μου λες αν δεν είναι πολύ αργά,

με 5,000 δολάρια ανοίγετε λογαριασμό σε εμάς σήμερα

και δεχόμαστε ευχαρίστως επιταγή ή πιστωτική κάρτα.

Εντάξει.

Επιταγή;

Περίφημα.

Χάρηκα. Μάρτι, θα σε δω στο αυτοκίνητο.

Ναι.

Κεντρική τοποθεσία, υπέροχη αρχιτεκτονική.

Είμαι η πρώτη μεσίτρια που το δείχνει. Οπότε, πρόκειται για ευκαιρία.

Θέα στον ποταμό Σικάγο. Διαθέσιμος χώρος για επέκταση.

-Είναι τέλειο, μωρό μου. -Το συμβόλαιο...

-Όχι τώρα, δουλεύω. -Γουστάρω που το παίζεις δύσκολη.

Θεέ μου. Μάρτι, τι λες; Δεν σου αρέσει;

Είναι πολύ ωραίο.

-Ωραίο; -Ναι.

Και γαμώ; Εγώ σε εκείνη τη γωνία, εσύ στην άλλη.

Είκοσι εργαζόμενοι.

Δύο ρεσεψιονίστ.

Τι παράθυρα είναι αυτά;

-Διάφανα. -Δεν ξέρω.

Βλέπει νότια, σωστά;

Ανάλογα με την ενεργειακή τους απόδοση,

τα έξοδα κλιματισμού θα είναι 15-20% περισσότερα το καλοκαίρι.

Πρέπει να το συνυπολογίσουμε.

Δεν πας να πάρεις κανέναν πελάτη;

Πρέπει να καλοπιάσω τον Μάρτι. Το παίζει δύσκολος.

-Ασφαλώς. -Ωραία.

Είδα την οθόνη του υπολογιστή σου.

Αν σε πιάσει η Γουέντι να τον παίζεις με πορνό,

θα γίνει της κακομοίρας.

Τι είναι αυτά που κάνεις;

-Πόσα χρόνια είσαι με τη Γουέντι, είκοσι; -Είκοσι δύο.

Χριστέ μου. Έχετε πήξει τελείως.

-Είναι πολύς καιρός. -Πάρα πολύς. Η Λιζ...

Αν γουστάρεις, όρμα.

Το πράγμα της είναι σαν μέγγενη.

Μιλάς για τη μέλλουσα σύζυγό σου.

-Ηρέμησε. -Αρκετά.

Ηρέμησε, άραξε.

Μάρτι Μπερντ, είσαι ο καλύτερος φίλος μου, σε αγαπώ, πραγματικά.

Αλλά ζεις μια τραγικά άδεια ζωή.

Και πώς γίνεται και βγάζουμε τα ίδια κι εγώ μένω στον Ουρανοξύστη Τραμπ,

ενώ εσύ οδηγάς δέκα χρόνια το Camry με πάνινα καθίσματα;

Το Camry είναι μια χαρά και τα πάω περίφημα, όσον αφορά το σεξ.

-Αλήθεια; -Ναι.

Και το λέει αυτός που βλέπει ερασιτεχνικό πορνό στο γραφείο, μπροστά σε πελάτες.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήσουν πραγματικά ευτυχισμένος;

Έλα τώρα.

-Έχω σχέδια. -Εντάξει.

Το παραδέχομαι. Οικονομικός σύμβουλος δεν είναι η δουλειά των ονείρων μου,

αλλά δαγκώνω γερή μπουκιά από την πίτα.

-Έτσι λες; -Ναι.

Εδώ κοίτα. Κοίτα να δεις.

Η Λιζ κι εγώ πήγαμε εδώ το περασμένο Σαββατοκύριακο. Φοβερό μέρος.

Φοβερό. Κοίτα εδώ.

-Η Λίμνη των Όζαρκ; -Ναι.

Νότιο Μιζούρι. Η Κυανή Ακτή των βλάχων, φίλε.

Νόμιζα ότι θα αντιπαθούσα το μέρος. Πήγα...

και σχεδόν ξετρελάθηκα.

-Ναι; -Αλήθεια.

Έχει περισσότερες παραλίες από όλη την ακτογραμμή της Καλιφόρνια.

-Κοίτα να δεις. -Έλα τώρα.

Κάθε καλοκαίρι, πλακώνουν πέντε εκατομμύρια ματσωμένοι τουρίστες.

Έχει τα πάντα. Πλούσιους, φτωχούς, κότερα, γιοτ, εξοχικά.

-Κράτα το αυτό. -Μου το δίνεις;

-Βάλ' το στα μελλοντικά σχέδιά σου. -Εντάξει.

Αυτό το μέρος έχει τα πάντα.

Μπορείς να αγοράσεις οικόπεδο εκεί που σκάει το κύμα.

Να επενδύσουμε εκεί. Αφορμή να την κοπανάμε από την πόλη.

Θα φτιάξει η διάθεσή σου, πιθανόν και ο γάμος σου.

Αποφασίσατε, παιδιά;

-Θα το πάρουμε. -Ωραία.

Όχι. Τι έγινε; Όχι, δεν θα...

Θα το σκεφτούμε. Δεν θα το πάρουμε ακόμα.

Μερικές φορές δεν νομίζουμε ότι θα μας αρέσει κάτι, αλλά όταν το δοκιμάζουμε,

καταλαβαίνουμε ότι έχει πλάκα.

Θυμήσου το τραμπολίνο σου. Τσακωνόμασταν χρόνια μέχρι να το πάρουμε.

Και μετά, τι έγινε; Κάναμε κι εμείς κωλοτούμπες πάνω του μαζί σου.

Μαμά, δεν θέλω να πάω στον χορό και δεν θα πάω.

Αν είναι να κάθεται στην άκρη, ας μην έρθει.

Στο σχολικό χορό, όλοι αυτό κάνουν.

-Δεν θέλω να πάω. -Προσπαθώ να σε βοηθήσω, βλαμμένο.

Εσύ είσαι βλαμμένη.

-Κόφτε το. -Δεν λέμε τέτοιες λέξεις.

Έλα. Βάλε το μπλουζάκι Minecraft και πάρε το ακόντιό σου.

Γαμιέσαι.

-Πάψτε κι οι δυο σας. -Βάλε το ξανά.

Έχεις ωραίο αδελφό, ό,τι κι αν φορά.

Πρέπει να γίνεις πιο κοινωνική...

Βάλε το ξανά, το έβλεπα.

-Δεν το έβλεπες. -Το έβλεπα.

Δώσε μου το τηλεκοντρόλ, φάε και άσε ήσυχο τον αδελφό σου.

Γιατί παίρνεις το μέρος του; Δεν του λες ποτέ τίποτα.

-Δεν παίρνω το μέρος του. -Εντάξει. Σταματήστε.

-Γίνεται να αλλάξουμε συζήτηση; -Ναι.

Πώς ήταν η μέρα σου;

H δική σου;

Ήταν συναρπαστική.

Πήγα στο Costco , μετά ψώνισα λαχανικά

και ύστερα πέταξα την ανακύκλωση.

Μετά πήγα τον Τζόνα στον οδοντογιατρό και έπειτα...

Μην το πετάς, ίσως το φάει ο πατέρας σου.

-Το θέλεις; -Όχι.

Εντάξει.

Πολύ συναρπαστική.

Δεν πήρες λαχανικά τη Δευτέρα;

Θέλω δέκα δολάρια.

Για τι;

-Γίνεται έρανος για τη Χάνα Λόσον. -Είναι καλά;

-Έχει ψωρίαση. -Χριστέ μου.

Είναι αρρώστια, μπαμπά. Όπως ο καρκίνος, εντάξει;

Όχι. Αλήθεια;

Απλώς, έχει φαγούρα.

Δεν υπάρχει θεραπεία. Τότε, ας κάνουμε οικονομία.

Αν κοντεύει να βρεθεί θεραπεία και τα λεφτά που θα προσφέρεις

θα βοηθήσουν μια ομάδα δερματολόγων να τη βρει, να τα δώσω.

Μέχρι τότε, θα κρατήσω τα δέκα δολάρια.

Δεν σε λέω έτσι, αλλά γιατί είσαι τόσο βλάκας;

Δέκα δολάρια είναι.

Σάρλοτ, κάποτε θα πιάσεις δουλειά και δεν θα θες να σου ζητιανεύουν...

Σάρλοτ, πάρε δέκα δολάρια από το πορτοφόλι μου.

-Δεν πειράζει, ας σαπίσει η μούρη της. -Δέκα δολάρια είναι. Προς Θεού.

Ζήτησε 20 την περασμένη βδομάδα και 50 το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.

Είναι 15. Πρέπει να μάθει την αξία του χρήματος.

-Δεν συμφωνείς; -Συμφωνώ.

Ήρθε σήμερα το Consumer Reports σου.

Τι ειρωνεία.

-Ευχαριστώ για το φαγητό. -Κόπιασα για να το κάνω.

...το ερευνήσαμε περαιτέρω.

Ενώ μελέτες δείχνουν ότι οι πιθανές θανατηφόρες παρενέργειες είναι σπάνιες,

λιγότερες από 11 ανά 10,000 χρήστριες τον χρόνο,

οι οικογένειες ασθενών τονίζουν

ότι η συχνότητα θανατηφόρων θρομβώσεων είναι διπλάσια...

Θες το History Channel;

Σε ευχαριστώ. Βλέπω κάτι άλλο.

Είμαι ψόφια.