Shadowlands

Shadowlands

Thai സബ്ടൈറ്റിൽ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

റിലീസ് വിവരങ്ങൾ

shadowlands 1993 TH
കമന്ററി എഴുതിയത് TOP_GUNT
แจกด้วยใจ ไม่หวังผลตอบแทนใดๆ ไม่ต้องให้เครดิต เหมือนพวกที่เรียกร้องความเห็นใจ ถ้าหากเต็มใจแจก ไม่ต้องมาหวังผลอะไรทั้งนั้น ใจกว้างพอ

ടാഗുകൾ

other
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്: 2020-12-03
ഡൗൺലോഡുകൾ: 47
ശ്രവണ വൈകല്യമുള്ളവർക്ക്: No

Thai സബ്ടൈറ്റിൽ പ്രിവ്യൂ

ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.

ใช้ชมผ่านแอพ FWIPTV เท่านั้น โมดิฟายโดย : ©TOP GUNT

- อาเมน - อาเมน

- เป็นไงบ้าง ทอม - ไม่เหลือ

- นำรวดเดียว - ขอบคุณ เพอร์กินส์

ค่ำนี้เด็กใหม่ทำตัวมีปัญหาครับ คริสโตเฟอร์

มีข่าวจูเลียนไหม เขาน่าจะไม่มีปัญหาอะไร ใช่ไหม

จูเลียนเหรอ ครับเขาสบายดี ผมคิดว่าเขาไปลอนดอน

ผมสั่งปี 45 นี่

แจ็คๆ

- ดูเหมือนผมจะไม่... - แจ็ค ประหลาดใจนะ

ที่ว่าประหลาดใจคืออะไร

- ไม่ได้ง่วนกับงานเหรอ - ไม่เหมาะนะ เดสมอนด์

งานอะไรเหรอ คริสโตเฟอร์

ผมมองคุณเป็นแบบพวกพ่อค้ายุคกลาง ขายของศักดิ์สิทธิ์จากนักบุญ

ที่ไม่รู้เชื่อได้แค่ไหน

ยุติธรรมดี คริสโตเฟอร์ แจ็คไม่ใช่คนโรมัน

ผมยืนยันได้

เปรียบเปรยน่ะ แฮร์รี่

งานของแจ็คคือผลิตและจัดเตรียม คำตอบง่ายๆ สำหรับคำถามยากๆ

เขาว่าไงนะ

เขาบอกว่าแจ็คมี...

- รูเพิร์ต ผมอยากรู้ว่า... - วอร์นี่

ว่าจะถามเรื่องหนังสือน้องคุณพอดี

เขารู้จักเด็กคนไหนจริงๆ ไหม

เด็ก แจ็คน่ะเหรอ ผมว่าไม่นะ

แล้วเขาเขียนได้ยังไงล่ะนั่น

บาร์เกอร์ นี่ไม่ใช่แชมแบร์แตง ปี 45

เกรงว่าจะใช่นะครับ ท่าน

- สักครู่ครับ - ไม่ นิค

คุณไม่ลงรอยกับมาร์คัส คุณก็เลยไม่เห็นด้วยกับเขา

แต่มาร์คัสบอกว่าเขาเห็นด้วยกับผม

- มาร์คัส - มาร์คัสไม่รู้จักความคิดของตัวเอง

แล้วเขายังโกหกได้แย่มาก ผมประหลาดใจ แจ็ค

ดูเหมือนคุณจะไม่รู้จัก เด็กจริงๆ เลยสักคน

เหลวไหล

ผมมั่นใจว่ารูเพิร์ตน่าจะแบ่งลูก ให้คุณได้สักคนหรือสองคน

- แจ็ค คุณลืมไวน์ผม - อยู่นั่นครับ

ขอบคุณ บาร์เกอร์

- ผมไม่เห็นว่า... - ใครบอกว่าผมไม่รู้จักเด็กๆ เลย

นายเหรอ

วอร์นี่

พี่ชายผมเคยเป็นเด็กมาก่อน รูเพิร์ต

และถึงแม้จะดูไม่เหมือนนัก แต่ผมเองก็เช่นกัน

พรุ่งนี้วันพฤหัสบดี แจ็ค

ใกล้จะสิ้นสัปดาห์แล้ว ฉันยังเขียนจดหมายได้ไม่ถึงครึ่ง

- นายไม่ต้องเขียนตอบก็ได้... - ไม่ต้องเขียนตอบ ฉันรู้

- มีแต่จะสนับสนุนพวกเขา - ใช่

"คุณซี.เอส. ลูอิส ขอบคุณสำหรับจดหมาย

แต่ไม่มีอะไรจะเขียนตอบ"

คืนนี้หนาวยะเยือกแน่ วอร์นี่

ดาวดาษดื่นเกินไป ทำฉันสับสน

ดื่มหน่อยไหม

ไม่ดีกว่า

เอาล่ะ

พรุ่งนี้ต้องไปลอนดอน

นายไปสอนใครล่ะ ทหารผ่านศึกพิการเหรอ

หรือแม่ม่ายติดโบสถ์

สมาคมครูคริสเตียนน่ะ

ราตรีสวัสดิ์ แจ็ค

ราตรีสวัสดิ์ วอร์นี่

สวนที่ล้อมรอบด้วยกำแพงสูง

ภายในสวนนั้นมีน้ำพุ

ภายในน้ำพุนั้น ยังมีคริสตัลสองก้อน

ภายในคริสตัล คือภาพสะท้อนของสวนกุหลาบ

ท่ามกลางเหล่าดอกกุหลาบ มีกุหลาบแรกแย้มแสนงามดอกหนึ่ง

กีโยม เดอ ลอร์รีสใช้กุหลาบแรกแย้ม

เป็นภาพเสมือน

แต่ภาพเสมือนของอะไรกัน

- ความรัก - รักแบบไหน

ไม่ถูกแตะต้องเหรอครับ

ไม่บานออกเหมือนดอกที่ตูม

ใช่ ว่ามาอีก

รักที่สมบูรณ์แบบ

อะไรทำให้รักสมบูรณ์แบบ

เร็วเข้า ตื่น

ใช่รักในอุดมคติแบบเทิดทูนไหมครับ

มันคืออะไร อะไรคือคุณสมบัติสำคัญ

- เอ่อ... - ไม่อาจสมหวังได้

ความสุขที่ดื่มด่ำที่สุด ไม่ได้อยู่กับการครอบครอง

แต่เป็นความปรารถนา

ความอิ่มเอมที่ไม่มีวันจืดจาง

ความสุขนิรันดร์จะเป็นของคุณ ก็ต่อเมื่อสิ่งที่คุณปรารถนาที่สุด

อยู่ไกลเกินเอื้อมเท่านั้น

อะไรเหรอ คุณวิสท์เลอร์

เปล่าครับ คุณลูอิส

ถ้าไม่เห็นด้วยกับผม ก็พูดมา

เถียงมา ผมรับได้

ถึงเป็นผมก็ไม่สามารถ เถียงกับทั้งสองฝ่ายพร้อมกันได้

ก็ทำได้แหละ แต่ก็มักจะชนะด้วย

ทำไมเบียร์ในผับนี้ถึงได้เย็นตลอด

เอาล่ะ คุณอีแกน

เบียร์เย็นๆ

ทำให้ท้องเย็น ไม่มีรสชาติ

ผมอยากร้องเรียนเรื่องชุด

ร้องเรียนเหรอ

ลูกๆ เราชอบกัน

ผมจะไม่คุยเรื่องเนิร์สเซอรี ที่วุ่นวายของแจ็คแล้ว

ไม่ๆ ฟังนะๆ

ในหนังสือ คุณบรรยายว่าบ้าน เป็นของศาสตราจารย์สูงอายุ

ที่ไม่มีภรรยา

แต่ว่า

คุณบอกว่าตอนที่เด็กหญิงตัวน้อย เดินเข้าไปในตู้มหัศจรรย์

เธอพบว่าในตู้ เต็มไปด้วยเสื้อโค้ตขนสัตว์

- ดีมาก เอ็ดดี้ - ไม่เลว

ง่ายๆ โค้ตพวกนั้นเป็นของ แม่ศาสตราจารย์ ง่ายๆ

ดังนั้นการจะไปถึงโลกเวทมนตร์ได้

เด็กน้อยต้องผ่าน "ขนสัตว์ของแม่" ออกไปน่ะเหรอ

ไม่ ผมไม่ยอมให้พูดแบบนี้ จอห์น ไม่ใช่ธุระที่คุณต้องวิเคราะห์ทางจิต

แต่การอุปมาอุปไมยของคุณ สื่อถึงคริสเตียนใช่ไหม

ไม่ แฮร์รี่ มันคือรูปแบบของมันเอง คือตัวมันเอง

มัน...

ก็แค่เวทมนตร์

เวทมนตร์ ดูสิ

ผมจะสาธิตให้ดู

เด็กเดินเข้าไปในตู้

เสื้อโค้ตทั้งหนาและหนัก

แล้วขนสัตว์ล่ะ

ขนสัตว์ไม่ได้สำคัญ จอห์น

เด็กต้องพาตัวเองออกไป

เสื้อผ้าพวกนั้นกดทับเธอ จนเกือบหายใจไม่ออก และจู่ๆ

ก็มีแสงสีขาว

ความสดชื่น ลมเย็น

ต้นไม้ หิมะ

ตรงกันข้ามเลย เห็นไหม

มันคือทางไปสู่โลกเวทมนตร์

กี่โมงแล้ว

ให้ตายสิ รถไฟผม

ยังไงก็เถอะ

แล้วเจอกันพรุ่งนี้ บาย

บาย

- โชคดี แจ็ค แล้วพบกัน - ลาก่อน คุณลูอิส

เมื่อวานผมได้รับจดหมาย

ที่กล่าวถึงเหตุการณ์

เมื่อเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา วันที่ 4 ธันวาคม ปี 1951

คู่จดหมายของผมยังไม่ลืม

ผมว่าไม่มีใครลืม

มันคือค่ำคืน

ที่รถบัสสายหนึ่งพุ่งเข้าชน แถวนักเรียนนายร้อยที่ชาแทม

และสังหารไป 24 ชีวิต

พวกคุณจำได้ไหม

และจดหมายฉบับนี้ถาม คำถามง่ายๆ แต่สำคัญ

ในค่ำคืนนั้นของเดือนธันวาคม พระเจ้าไปอยู่ที่ไหน

ทำไมพระองค์ไม่หยุดเหตุนั้น

พระเจ้าควรดีกับเรา

ควรรักเราไม่ใช่หรือ

พระเจ้าต้องการให้เราทรมานหรือเปล่า

หากคำตอบของคำถามนั้นคือ "ใช่" ล่ะ

เพราะผมไม่แน่ใจว่าพระเจ้า ประสงค์ให้เรามีสุขหรือเปล่า

ผมคิดว่าพระเจ้าต้องการ ให้เรารักและเป็นที่รักได้

ทรงต้องการให้เราเติบโต

ผมขอนำเสนอว่าเพราะพระเจ้ารักเรา

จึงทรงมอบของขวัญแห่งความทรมานมา

พูดอีกอย่าง

ความเจ็บปวดคือโทรโข่งของพระเจ้า เพื่อปลุกโลกที่ไม่รับฟังให้ตื่นรู้

เราก็เหมือนกับก้อนหินที่ประติมากร แกะสลักขึ้นมาในรูปของมนุษย์

แรงตอกของสิ่ว ที่สร้างความเจ็บปวดมหาศาลกับเรา

เป็นสิ่งที่ทำให้เราสมบูรณ์แบบ

ขอบคุณมากครับ

ผู้หญิงคนหนึ่งฝันถึงฉัน

เธอเขียนมาถามว่าฉันฝันถึงเธอไหม

เมื่อคืนก่อนฉันฝันแปลกๆ

คุณนายเกรแชมส่งจดหมายมาอีกเหรอ

ฉันจำที่ฝันไม่ได้เลย

ชาวยิว คอมมิวนิสต์ คริสเตียนอเมริกัน

นายอาจจะถาม

ว่ารู้ได้ยังไงว่ามันแปลก ถ้าลืมไปแล้ว

ตอบไม่ได้หรอก

ฉันชอบจดหมายเธอ บางทีเธอค่อนข้างเฉียบแหลม

ฟังนี่นะ วอร์นี่

เธอบอกว่า "ฉันไม่รู้ว่าคุณ อยากเป็นเด็กคนนั้นที่ติดอยู่ในคาถา

หรือจอมเวทที่ร่ายมัน"

จดหมายเธอค่อนข้างไม่ธรรมดา

เธอเขียนเหมือน รู้จักฉันอย่างนั้นแหละ

- คงมีตัวตนของฉันอยู่ในหนังสือ - ไม่

ฉันคิดว่าเป็นแค่สไตล์คนอเมริกัน

คนอเมริกัน ไม่เข้าใจเรื่องการยับยั้งชั่งใจ

เธอกำลังจะมาอังกฤษ

ไม่ เธอจะมาออกซ์ฟอร์ด เธออยากเจอเรา

เธอมาที่นี่ไม่ได้

ไม่ได้ แต่เธอเสนอให้ ไปดื่มชาที่โรงแรม

ชาไหวอยู่ โรงแรมก็พอไหว

ถึงเธออาจจะบ้าก็เถอะ

ไม่นะ ฉันไม่คิดแบบนั้น

เธอแต่งกลอน

กลอนเหรอ

เธอต้องเพี้ยนมากแน่

นายจะไม่ยินยอมไปหมดใช่ไหม แจ็ค

ไม่ต้องห่วง วอร์นี่ ฉันไม่ทำหรอก

สุดท้ายเธอจะเฉลยว่า กำลังทำปริญญานิพนธ์เรื่องตู้

เธอจะถามว่าขอไปดู ตอนนายเขียนงานได้ไหม

เธอจะพูด "ฉันจะนั่งในมุม เงียบจนคุณไม่รู้ว่าฉันอยู่"

แค่ดื่มชาเอง วอร์นี่

คุยกันแบบสุภาพสักชั่วโมงสองชั่วโมง แล้วกลับบ้าน

ทุกอย่างจะเป็นเหมือนทุกครั้ง

สั่งแซนด์วิชดีไหม

ฉันอยากรู้ว่า ที่นี่มีขนมปังทีเค้กไหม

ขอโทษนะคะ ฉันมาพบ คุณซี.เอส. ลูอิส นักเขียนค่ะ

ครับ คุณผู้หญิง

คุณพอจะทราบไหมคะ ว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง

- ไม่ครับ คุณผู้หญิง - เขาก็ไม่รู้ว่าฉันหน้าตายังไง

അഭിപ്രായങ്ങൾ

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left