Though I Am an Inept Villainess (ふつつかな悪女ではございますが ～雛宮蝶鼠とりかえ伝～)

นางจะโผล่มาด้วยสีหน้าแบบไหนกันนะ

นางเป็นปรปักษ์กับทุกคนในฉูกง

ทั้งที่จูกุ้ยเฟยผู้หนุนหลัง ไม่แนะนำให้เข้าร่วม

ก็ยังจะบากหน้ามาจนได้

มีอะไร หรือเปล่าพะยะค่ะ

เมื่อเช้าตอนข้าไปเยี่ยมไข้ หลิงหลินร้องไห้ออกมา

หม่อมฉัน เสียใจเหลือเกินเพคะ

) ที่หม่อมฉันทุ่มเทพยายาม

โดยมีเป้าหมายหนึ่งเดียวในดวงใจ

คือให้เสด็จพี่ทรงดีพระทัยแท้ ๆ

ข้าเพิ่งเคยได้เห็นน้ำตา ของนางผู้เข้มแข็งนี่แหละ

- ครั้งแรกเหรอ - อือ

เป็นเช่นนี้นี่เอง

สตรีที่เราจะรับไว้ข้างกาย มีเพียงหลิงหลินเท่านั้น

ทว่า สตรีที่เห็นผู้นี้

ใช่หวงหลิงหลินที่เราตกหลุมรักจริงหรือ

จูฮุ่ยเยว่ที่ทรงรอมาถึงแล้วพะยะค่ะ

ดูเหมือนนางกำนัล จะติดตามมาได้แค่คนเดียว

ต้องขออภัย ที่มาถึงพิธีล่าช้าเจ้าค่ะ

) ทุกท่าน

สบายดีหรือไม่เจ้าคะ

"นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ"

งดงามไปเลยใช่ไหมเจ้าคะ

นางกำนัลของข้าน่ะ

ยืดอกขึ้น มองตรงไปข้างหน้า

- ยืดอกขึ้น มองตรงไปข้างหน้า - แน่นอนว่าข้าเองก็

ลงมือลงแรงมาเหมือนกัน

ใช้เวลาทั้งวันทั้งคืน อยู่กับการปักผ้าที่ข้าชอบ

และจัดการเรื่องอื่น ๆ

ตลอดจนลืมวันลืมคืนไป 3 วัน

ยิ่งกว่านั้น ผิวของท่านฮุ่ยเยว่

ไม่ว่าจะลงชาดไปมากแค่ไหน ก็ไม่ระคายเคืองเลย

จะเอาแต่สนุกอย่างเดียวไม่ได้

เป้าหมายในวันนี้

คือการเอาปิ่นปักผมมาคืนท่านชิงเจีย

ท่านฉู-หนวี่ เรื่องที่นั่งน่ะ

อืม เหมือนว่าจะไม่มีเตรียมที่นั่ง

ให้กับจูฮุ่ยเยว่สินะ

ท่านชิงเจียเจ้าคะ

ดูเหมือนจะไม่มีที่นั่ง ให้ข้ากับนางกำนัลนะเจ้าคะ

ตายจริง

ทั้งที่ท่านจูกุ้ยเฟยได้แนะนำไว้แล้วว่า ไม่ต้องมาเข้าร่วม

แต่ก็ยังหน้าหนาหน้าทน โผล่มาจนได้นะเจ้าคะ

ผิวกายก็ดูท่าทางจะ “ทนทาน” อยู่แล้ว

ใยไม่นั่งลงไปกับพื้นเลยเสียล่ะ

ถูกชมว่า “ทนทาน” ด้วยล่ะเจ้าค่ะ

จินชิงเจียเอ๋ย

เพคะ

เมื่อมีแขกที่ไม่คาดคิด

การรับรองอย่างเคารพคือบททดสอบ

อย่างแท้จริงของแม่งานเช่นตระกูลจิน

จงรีบไปยกเก้าอี้มาเสีย

เพคะ

ขอบพระทัยที่ทรงเมตตาเพคะ ฝ่าบาท

แต่หม่อมฉันขอเลือก

นั่งลงตรงนี้ก็ได้เพคะ

อะไรนะ

หมายความว่าไงกัน

ท่านฉู-หนวี่ สถานการณ์เช่นนี้ท่านยังยิ้มได้ยังไง

ก็ที่นางชม ว่าข้าทนทานไง ลี่ลี่

จูฮุ่ยเยว่ไม่สะทกสะท้าน กับคำยั่วยุทั้งหลายเลย

เป็นไปได้อย่างไร

อีกอย่าง

นางเป็นสตรีที่งดงามเพียงนี้เชียวหรือ

ไม่ได้การ เราในฐานะแม่งานนี้

จะปล่อยปละละเลยพิธีการไม่ได้

เช่นนั้น ในเมื่อทุกท่านมากันพร้อมแล้ว

ขอเริ่มพิธีวันสารท

เพื่อให้พืชผลอุดมสมบูรณ์กันเลยเจ้าค่ะ

ต่อไปเป็นพิธีร่ายรำบวงสรวง

ขอเชิญท่านเกอซุยเริ่มก่อนเจ้าค่ะ

ว้าว

- จะได้ดูกับเขาบ้างแล้ว ตื่นเต้น - ขอให้

เทพธิดาแห่งความอุดมสมบูรณ์

แย้มสรวลให้สารทฤดูที่จะถึงนี้ด้วยเถิด

เสียงกระดิ่งช่างแข็งกระด้าง

แทนจะเล่นเสียงดนตรี กลับเหมือนเหวี่ยงศัสตรา

เอาเถอะ ร่ายรำจืดชืดจึงสมแล้วที่มีไว้เปิดงาน

ในพิธีนี้มีธรรมเนียมว่า

ผู้ชมจะตกรางวัลให้ผู้ที่ร่ายรำได้ดี

เช่นนั้นแล้ว

จูฮุ่ยเยว่ผู้ถูกขับไสไปอยู่ในโกดัง

จะทำเช่นไรกันนะ

ลี่ลี่

เจ้าค่ะ

ร่ายรำได้วิเศษมากเจ้าค่ะ

ถุงเครื่องหอมเหรอ

มีให้กับเขาด้วย

ดูท่านพอใจนะ

เดิมทีถุงเครื่องหอม เป็นสิ่งควรมอบกันช่วงต้นฤดูร้อน

ทว่า ก็สมเป็นตระกูลจูผู้พิทักษ์คิมหันต์ฤดู

เหนือยิ่งสิ่งใด งานปักยังประณีตงดงามอีกด้วย

สำหรับหนูท่อผู้ห่างไกลไหวพริบปฏิภาณ

ถือเป็นของขวัญที่ใส่ใจใช้ได้

แต่ว่า จะทำไปได้จนถึงที่สุดหรือเปล่านะ

ต่อไปเป็นคราวของ ท่านหลันฟางชุน

เจ้าค่ะ

เช่นนั้นแล้ว อ่า

ขอเทพธิดาแห่งความอุดมสมบูรณ์

แย้มสรวล ให้สารทฤดูที่จะถึงนี้... ด้วยเถิด

แม้จะยังเก้งก้าง แต่ก็เห็นได้ว่าฝึกฝนมาเยอะ

เคลื่อนไหวได้งดงามไม่ติดขัด

กระนั้น ก็ยังเป็นระบำของเด็กน้อย

ต่อไปถึงตาข้าแล้วสินะ

การร่ายรำที่แท้จริง

ข้าจะแสดงให้ทุกท่านได้เห็นเอง

เช่นนั้นแล้ว ขอให้เทพธิดาแห่งความอุดมสมบูรณ์

แย้มสรวลให้สารทฤดูที่จะถึงนี้ด้วยเถิด

ร่ายรำได้วิเศษเหลือเกิน

ขอบพระทัยเพคะ

ทางนี้คือของกำนัลจากองค์ชายเจ้าค่ะ

นี่ของกำนัลจากท่านซูเฟยเจ้าค่ะ

ได้รับของขวัญและคำชมจากทุกท่านขนาดนี้

ข้ารู้สึกยินดีอย่างยิ่งเจ้าค่ะ

เจอการร่ายรำ ที่แม้แต่องค์ชายยังออกปากชม

แค่ถุงเครื่องหอมมันเสียมารยาทนะ

เอาล่ะ เจ้าจะมาไม้ไหนกัน จูฮุ่ยเยว่

ร่ายรำได้งดงามยิ่งนักเจ้าค่ะ

ฉะนั้นแล้ว ของชิ้นนี้อาจไม่คู่ควรสักเท่าไร

ได้โปรด

รับมันไว้ ด้วยเถอะเจ้าค่ะ

ท่านหย่าหรงไปไหนกันนะ

เป็นอะไรหรือเจ้าคะ

หากเป็นท่านชิงเจียผู้โอบอ้อมอารี

ดุจเทพธิดาแห่งความอุดมสมบูรณ์แล้ว

คงรับเอาไว้

โดยไม่พูดอะไรมิใช่หรือเจ้าคะ

หรือก็คือ

หากอยากแสดงความใจกว้างในฐานะผู้เป็นนาย

ตั้งแต่ที่รับปิ่นปักผมนั่นไป

ชีวิตของเจ้าก็อยู่ในกำมือของข้าแล้ว

ก็จงรับปิ่นกลับไป

โดยไม่พูดอะไรนี่เอง

ตายแล้ว

ถึงจะเป็นของดีก็จริง

- ลี่ลี่ ลองหาจากกลุ่มนางกำนัลกันเถอะ - ไม่ใช่ถูกกักตัวจนไร้สมบัติพัสถานเหรอ

- ไปเอาของอย่างนั้นมาจากไหนเจ้าคะ - ท่านหย่าหรงอยู่ไหนกันนะ

หรือยังรังแกพวกนางกำนัลไปวัน ๆ

เหมือนที่ผ่านมากันล่ะ

ว้าย ช่างน่ากลัวเหลือเกิน

คนนี้เหรอ

พอได้แล้ว

แต่ท่านชิงเจียเจ้าคะ

เช่นนั้นแล้วเหตุใด

นางถึงมีของเลอค่าเช่นนี้ได้

- นั่นสิเจ้าคะ - คนนี้ล่ะ

ไม่ใช่เจ้าค่ะ

หรือว่า จะแอบมาขโมยออกไปกันนะ

ไม่นานมานี้ ได้ยินมาว่า มีคนบ่นเรื่องปิ่นปักผมหายไปด้วย

คนเราพอสิ้นไร้ไม้ตอก ก็ทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ

นางกำนัลติดตามก็มีแค่คนเดียว

คงใช้ชีวิตได้น่าสมเพชพอควรแหละเจ้าค่ะ

พอดูดี ๆ แล้ว นางกำนัลคนนั้น

เป็นลูกนางรำมิใช่หรือ

เห็นว่า หน้าตานางช่างไร้สกุลรุนชาติเหลือเกิน

ท่าทาง นางต้องเป็นคนขโมยไปแน่

แม่นางคนนั้นน่ะ

เมื่อครู่