ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
(มิลกี้ ไฮเวย์ ชินชิงารากิ - ชินคาเมยามะ)
ดะ… เดี๋ยวก่อนนะ
โทษที ฉันตามไม่ทัน
ที่เล่านี่คือเรื่องเมื่อสามวันก่อนเกิดเหตุใช่ไหม
- ใช่ ก็เล่าอยู่เรื่องเดียว - โอเค โทษที เข้าใจแล้ว
คิดว่าเล่าเรื่องอะไรอยู่ล่ะเนี่ย
ขอถามอีกทีให้แน่ใจ
เรื่องทั้งหมดมันเกี่ยวกับ การที่มากินะจังกลายเป็นแบบนี้ใช่ไหม
อื้ม
- โอเค งั้นขอใหม่ตั้งแต่ต้นอีกรอบ - โอ๊ย
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อนนะ
นี่คือรายงานเรื่องเมื่อสามวัน ก่อนที่รถไฟจะหลุดการควบคุมใช่ไหม
- ใช่ ต้องให้เล่าอีกกี่รอบ… - ผมรู้ครับว่ามันฟังดูไม่เข้าท่า แต่ถ้า…
รู้แล้วๆ แค่…
พูดทีละคนได้ไหม
โทษที เล่าใหม่ตั้งแต่ต้นอีกรอบซิ
- โอ๊ย ต้องเล่าใหม่อีก - ตั้งแต่ต้นเลยเหรอ
(3 วันที่แล้ว สถานีตำรวจนีโอมาจิดะ 12 ชั่วโมงหลังจากจิฮารุกับมากินะถูกจับ)
นี่ มากินะ เราดูจะอยู่ผิดที่ผิดทางนะ
อย่าหันไปมองสิ
- ดูสองคนนั้นดิ ดูลับๆ ล่อๆ ชอบกล - ก็บอกว่าอย่าไปมองไง
เราอยู่กันคนละโลกกับพวกเขา
กลัวจัง จะโดนหาเรื่องไหมเนี่ย
งั้นก็เลิกมองสิ
โอเค ขอโทษที่ทำให้รอนาน
ถ้าอยู่ในห้องนี้ก็แปลว่า พวกเธอเพิ่งจะถูกจับมาจากแถวๆ นี้
ฉันจะเรียกชื่อพร้อมข้อหาที่โดนจับนะ
ถ้าผิดตรงไหนก็บอกด้วย
- แม็กซ์ แมคคัลลิสเตอร์ - ครับ
- เคิร์ต เครเมอร์ - ครับ
ข้อหามีน้ำตาลผิดกฎหมายในครอบครองใช่ไหม
- คร้าบ - คร้าบ
- อิวาโอะ คานาตะ - อยู่นี่
ไดโดจิ อากาเนะ
ค่ะ
- ใช้ความเร็วเกินกำหนด - คร้าบ
- คุโจ จิฮารุ - ค่ะ
- คุรุสึ มากินะ - ค่ะ
ใช้ความเร็วเกินกำหนด ขัดขวางเจ้าหน้าที่ และทำให้รถสายตรวจระเบิด
- ค่ะ - ค่ะ
จริงดิ
- ระเบิดรถสายตรวจ - เคยได้ยินอยู่นะ
ข้อหาอย่างโหดเลย
โอเค ทุกคนช่วยดูเอกสารที่อยู่ตรงหน้าด้วย
จะเห็นว่ามีรายละเอียดโปรแกรม ที่พวกเธอจะต้องเข้าร่วมอยู่
- แม็กซ์คุงอ่านบรรทัดแรกให้ฟังด้วยค่ะ - เอ๊ะ
เอ่อ… “โปรแกรมบำเพ็ญประโยชน์ กรมตำรวจกิงเคียว
ภายใต้เขตอำนาจศาล แห่งสหพันธรัฐดาวบาร์นาเดีย”
“การพิจารณาว่ารับโทษครบหรือไม่
ขึ้นอยู่กับการประเมินของเจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมดูแล”
ขอบใจมาก
ทุกคนเข้าใจโปรแกรมนี้ดีแล้วใช่ไหม
- ไม่เข้าใจสักนิด - สรุปว่าเราต้องทำงานที่นี่เหรอ
- เกลียดภาษากฎหมายชะมัด - พูดทีละคนสิ
- แล้วจะไปทำครบได้ยังไง - เงียบหน่อยๆ
- เงียบ - ก็คือคุกมันเต็ม
พวกเราเลยต้องโดนลงโทษ ให้บำเพ็ญประโยชน์แทนใช่ไหม
ใช่ ก็ประมาณนั้นแหละ
- ก็บอกมาตรงๆ สิ - อ่านแล้วเข้าใจเหรอ
- เงียบหน่อย - โต๊ะฉันมันโยกๆ อะ
มีใครมีคำถามอีกไหม
- มีค่ะ - ว่าไง คุณคุโจ
เราต้องบำเพ็ญประโยชน์กันนานแค่ไหน
ต้องอยู่ที่นี่กันประมาณสัปดาห์นึงน่ะ
- นานเกิ๊น - นึกว่ามาแค่ห้าชั่วโมงพอ
- สัปดาห์นึงเลยเหรอ - โอเค เงียบ เงียบได้แล้ว
- มีคำถามอีกไหม - มี
อะไรอีก
ไอ้ที่ว่า “บำเพ็ญประโยชน์” นี่คือต้องทำอะไรบ้าง
ก็บอกว่า… จริงๆ เป็นคำถามที่ดีเลยนะ
นี่คือรถไฟด่วนพิเศษทางช้างเผือก หรือรู้จักในอีกชื่อว่ามิลกี้ซับเวย์
ชื่อเป็นทางการคือเอเอ็ม 24
ถูกสร้างโดยบริษัทไททันอินดัสตรี ในปีปฏิทินโลกที่ 72
ตอนนี้ถูกบริหารจัดการโดยบริษัทรถไฟจูบุ
อย่างที่พวกเธอเห็น มันสกปรกมาก หลังถูกใช้งานต่อเนื่องมานานหลายปี
งานของพวกเธอในวันนี้คือทำความสะอาดตู้รถไฟ
“ทำความสะอาดมิลกี้ซับเวย์” นี่คืองานบำเพ็ญประโยชน์ของพวกเธอ
- แหวะ ไม่เห็นรู้เลยว่าต้องทำ - เฮ้อ เหนื่อยแหง
เลิกบ่นได้แล้ว!
ต่อไปจะประกาศว่าใครทำความสะอาดตู้ไหนนะ
เคิร์ตกับแม็กซ์ ตู้สามและสี่
คานาตะกับอากาเนะจัง ตู้ห้ากับหก
ดังนั้นของพวกเธอสองคนจะเหลือตู้เจ็ดกับแปด
ตู้หนึ่งกับสองมียานหนีภัย กับอุปกรณ์ที่มีความละเอียดอ่อน
เราเลยจะให้คนอื่นทำแทน
รออะไร ไปทำงานได้แล้ว
- เฮ้อ ขี้เกียจทำชะมัด - เหมือนกลับไปเรียนหนังสือเลย
นี่ พวกเธอสองคนจะไปไหน
- ไปอึครับ - ไปฉี่ครับ
ใช้แรงงานเด็กชัดๆ
- เอาละ เริ่มกันเลยดีไหม - อืม
เราจะเริ่มจาก… หืม
ไม่จริงน่า นั่นมันโครโนสซีพีนี่
ไม่อยากจะเชื่อเลยแฮะ
มันทำไมเหรอ
ไททันเคยผลิต แผงควบคุมอเนกประสงค์แบบนี้อยู่ช่วงนึง
แต่ระบบป้องกันพื้นฐานมันห่วยแตก
พอดูเรื่องความคุ้มค่ามันก็เลย…
- แล้วไอ้นี่ล่ะ - ฮะ
- อ๋อ นั่นโอตัมจัง - โอตัมจังเหรอ
โรบอตพนักงานรถไฟอวกาศน่ะ
จริงๆ ควรจะพูดได้โดยใช้เอไอนะ
แต่สงสัยไม่ค่อยได้รับความนิยม พวกนั้นก็เลยเลิกใช้ไป
เหรอ
นี่เธอ ยังพูดได้อยู่ไหมนะ
- ไม่น่ามั้ง น่าจะพังไปแล้ว - หวัดดีๆ ตอบหน่อยสิ
- นี่จิ มาดูนี่หน่อยสิ - อะไรเหรอ
มาดูสัญลักษณ์ตรงนี้สิ
- อะไรอะ แปลงร่างเป็นโรบอตได้เหรอ - ใช่
ยานพาหนะทุกลำที่มีโครโนสซีพีทำได้หมด
- แต่ฉันนึกไม่ออกว่า… - ขอบคุณที่ใช้บริการ
อะไรเนี่ย!
ตกใจหมด
พวกนั้นทำอะไรกันในนั้นนะ
ขอโทษครับ หัวหน้า
- หัวหน้า - มีเลือดด้วย
- สรุปว่าต้องทำความสะอาดรถไฟขบวนนี้เหรอ - ใช่
เคยได้ยินข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับมันไหม
ไม่เคย
คือ ว่ากันว่าเคยมีนักโทษอีกกลุ่มนึง
ที่มาบำเพ็ญประโยชน์ ด้วยการทำความสะอาดรถไฟขบวนนี้
เหมือนที่เรากำลังจะทำกันเนี่ยแหละ
แล้วไง
ปรากฏว่าพวกเขาเริ่มหันมาฆ่ากันเอง
เกิดเรื่องบ้าๆ ขึ้นเต็มไปหมด
เหรอ
เพราะงั้น พวกเขาเลยบอกว่า รถไฟขบวนนี้ต้องสาป หรืออะไรประมาณนั้นแหละ
เหรอ
- น่ากลัวแฮะ - ใช่ไหมล่ะ
โอตัมจัง
โอตัมจัง วันนี้สภาพอากาศเป็นไงเหรอ
วะ… วันนี้ ที่ กิ… กิงเคียว ชิน… ชินคิซารางิ จะมีดะ… แดด…
โอตัมจัง
- ใจเย็นๆ ก่อน - เลิกแหย่เขาได้แล้ว
- ก็เขาน่ารักนี่นา - ไม่เห็นจะน่ารักตรงไหน
แต่ว่านะ รถไฟขบวนนี้ต้องพังยับแน่ๆ ถ้าโอตัมจังอยู่ในสภาพนั้น
ทำไมล่ะ
ก็คอมพิวเตอร์หลักน่าจะพังไปแล้ว
แปลว่ารถไฟไม่ปลอดภัยสำหรับออกเดินทางน่ะ
เหรอ
ฉันรู้มาว่าบางทีพวกเขาก็ออกรถ โดยไม่ได้ตรวจสอบความปลอดภัยให้เรียบร้อย
- เหรอ - ยืนยันการตรวจสอบความปลอดภัย
- เตรียมตัวออกรถ - น่ากลัวแฮะ หืม
- อะไรเนี่ย - ฮะ
อะไรน่ะ
ฮะ
ไม่นะ!
อาซามิ!
อาซามิ อาซามิ!
ระ… รถไฟ!
มันแล่นฉิวไปแล้ว
ผู้ต้อง… ไม่ใช่ผู้ต้องขังสิ นักโทษน่ะ
นักโทษอยู่ในรถไฟ
พวกนั้นไปโดยไม่มีผู้ควบคุมดูแลไปด้วย
ไม่รู้ไปที่ไหนด้วยสิ
- ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเธอนะ - ฮะ
พวกเราโดนจับข้อหาใช้ความเร็วเกินกำหนด แต่เธอเป็นคนขับนี่
ก็ใช่ๆ แต่ที่ฉันขับเร็วก็เพราะเธอเปิดเพลง…
เธอขับเร็วเพราะตำรวจมา แถมยิงโรบอตตำรวจไปตัวนึงอีกต่างหาก
- ก็คนมันตกใจนี่ - ตกใจก็ทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันไม่ได้อาสาเป็นคนขับสักหน่อย
เธอบอกให้ฉันขับเอง แปลว่าเธอนั่นแหละผิด
ไปเอาป๊อปคอร์นมาซะดีไหม
(4 วันที่แล้ว 2 ชั่วโมงหลังจากจิฮารุกับมากินะถูกจับ)
ขอโทษที่ทำให้รอ
พอดีเช็กประวัติพวกเธอใช้เวลานานกว่าที่คิด
คืองี้ มากินะจังมาจาก ครอบครัวที่ไม่ธรรมดาเลยใช่ไหม
ครอบครัวฉันไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย
ก็คงงั้นแหละนะ
และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอมีปัญหากับตำรวจใช่ไหม
อ้อ… ใช่
เราเจอรูปประวัติอาชญากร ของพวกเธอในฐานข้อมูล
นี่ตอนพวกเธออยู่ป.ห้าใช่ไหม
- ว้าว คิดถึงตอนนั้นจัง - เราโดนจับเรื่องอะไรนะ
- ตอนที่เธอชกเคนจนหลับใช่ไหมนะ - อ๋อ อิสุ เคนน่ะเหรอ
คนชื่อเคนนี่คือชายผู้เสียหายเหรอ
ใช่ แฟนเก่าจิฮารุน่ะ เป็นคนเฮงซวยสุดๆ
- เหรอ - แหม ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก
หมอนั่นปล่อยให้ จิฮารุรอตั้งหกชั่วโมง เทนัดกันเห็นๆ
- ฟังดูก็แย่จริง - ใช่ไหมล่ะ แย่สุดๆ
ไม่แย่สักหน่อย เขาบอกว่าเขาเป็นหวัดไง
- ฉันเลยชกเขาหน้าหงายไปเลย - แบบนั้นไม่ได้สิ
- เธอชอบใช้ความรุนแรงตลอด - ปกป้องสิทธิ์ตัวเองหน่อยเหอะ
โอเคๆ พอได้แล้ว
แล้วรูปนี้ล่ะ เรื่องเดิมหรือเปล่า
(กรมตำรวจกิงเคียว ประวัติการจับกุม)
- มากินะเกือบฆ่ารุ่นพี่แล้ว - ก็บอกแล้วไงว่าฉันป้องกันตัว
- เธอทำให้นักเรียนห้าคนเข้าโรงพยาบาลนะ - ชิ อ่อนเป็นบ้า
ฉันแอบสงสารพวกนั้นนะ แค่มาจีบฉันเอง
แบบนั้นไม่เรียกว่าจีบแล้ว เธออยู่ในอันตรายนะ
ก็จริง พวกนั้นประวัติไม่ค่อยดีเท่าไรหรอก
เห็นไหม ฉันคิดถูก
- ฉันเลยอัดซะน่วมเลย - ก็ไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ
ทำไมเธอต้องใช้ความรุนแรงตลอด มันน่ากลัวนะ
ถ้าฉันไม่คอยดูแลเธอแล้วใครจะทำล่ะ
ตอนฟุราคาวะทำพิโกโปะเธอพัง เธอยังไม่บอกเขาเลย
เขามาขอโทษทีหลังแล้วไง
แต่เขาไม่เคยจ่ายชดใช้…
อะไรเนี่ย
เราเอาเข็มกลัดพวกนี้ไปแจกตามโรงเรียน ฉันมีความรู้สึกว่าน่าจะมีประโยชน์กับพวกเธอ
No comments yet. Be the first to leave one.