Super Miss! Saves The Jungle (Superjuffie in de jungle)

Aftelprotocol van start.

Woehoe.

Wieha.

Help.

Ik hoor je wel, maar waar ben je?

O, hoi. Ik zal me nog even snel voorstellen. Ik ben Superjuffie.

Nou ja, eigenlijk heet ik Josje.

Ik ben een gewone juf op een gewone school...

maar ik heb wel een groot geheim.

Ik red dieren.

Als ik een dier in nood hoor, moet ik een krijtje eten en verander ik in...

Juist, je raadt het al.

Gelukkig is het niet altijd geheim. Mijn vriendje Hakim weet het...

en een paar kinderen uit de klas: Toby, Mila en Mano.

Heel veel mensen weten het gelukkig niet.

Meester Snor bijvoorbeeld.

Het is wel onhandig als ik soms word weggeroepen.

Hm? - Zoals nu.

Ik kom eraan.

Help. Help.

Waar ben je?

Ah.

Woeh.

Help me nou.

Hallo?

Is daar iemand?

Hondje toch, hoe kom je hier nou terecht?

Help, ik kom niet los.

Ik hoorde je in de klas en ben meteen gekomen.

Heb je een klas?

Ja. Dus ik heb niet veel tijd. We zitten midden in de rekenles.

O jee, je zit hartstikke klem.

Ja, ik zit heel erg klem. - Maar... wacht eens.

Wat is er?

Heb jij toevallig iets in je bek? - Nee...

Weet je het zeker?

Nee...

O, oké... Maar ik wil hem niet loslaten want dan ben ik hem kwijt.

Oké, hondje, ik tel tot drie en dan laat jij dat bot los...

en dan haal ik je uit het luik.

Eén, twee, drie.

Ah.

Waar is mijn bot? O, nee.

Mijn bot. Mijn bot.

Rustig maar.

O, daar is hij. Ja.

Volgende keer iets minder gulzig zijn.

Dank je wel, groene mevrouw. Doeg.

Hé, was dat eigenlijk wel jouw bot?

Dit moet ik echt iets beter onder controle zien te krijgen.

Ho...

Sorry.

Hier.

Goeiemorgen.

Josje?

Hakim.

Hoorde jij dat geluid ook? - Dat was mijn hart.

Dat ging extra hard kloppen toen ik je zag.

Ik bedoel een vogelgeluid. Ik hoor iets, maar...

Wat doe je eigenlijk op het schoolplein? Moet jij niet...

De klas.

Juf, u was superlang weg.

Ging alles wel goed?

Ik bedoel met dat dier. - Hé, sst.

Alles is goed, hoor.

Ik moest even... Eh...

Nou ja, ik was even weg...

en ik dacht net dat ik iets hoorde, maar...

Dat zal wel niks zijn.

O, o. Als ze zo kijkt, verandert ze zo in Superjuffie.

Let maar op. Drie, twee, één, en...

Juf Josje.

Goeiemorgen. - O, meester Snor.

Eh, hallo. - Zo, het is bijna vakantie...

en dan moet iedere klas opgeruimd worden...

want de komende weken wordt alles geschilderd.

Dit soort dingen moeten zeker van de muur.

Rommel en ruis. - Rommel en ruis?

Maar dat zijn tekeningen van de kinderen.

Nou ja, noem het zoals je wil. Ze moeten weg.

En hier en hier alles leeg...

en goed stofzuigen en alle tafeltjes afnemen met een nat doekje.

Hoe schoner het is, hoe beter er geschilderd kan worden.

En de ramen lappen.

Ik zag net al wat... - Meester Snor.

Ik denk dat wij het wel begrijpen, toch kinderen?

Jazeker.

Stofzuigen en ramen lappen.

In de kleinste hoekjes, hè. - Kleinste hoekjes. Check.

Ja. En vergeet niet de ramen.

We ruimen op en maken alles schoon.

Echt waar.

We beginnen meteen. - O ja, en jullie beginnen...

Meteen. Ja, dat is... goed.

Dat is heel goed, juf Josje.

Hé, dat is gek.

Nu is hij weg.

Josje, waar staan de borden?

O, laat maar.

Ja...

Gaan we lekker eten?

Een romantisch diner voor twee.

Kunnen we rustig bespreken waar we naartoe gaan op vakantie.

Ik zet deze ook nog even neer.

Willem, kom.

Goed zo.

Het zou een romantisch diner worden. - Dit is toch gezellig?

Ja...

Dit is ook wel gezellig. - Heel gezellig.

Over de vakantie.

Ik dacht dus namelijk... - Daar is het weer.

Een mooie fietstocht.

Heel romantisch. - Hakim, kom.

Wat is er? Waar kom je vandaan? Ben je ontsnapt uit de dierentuin?

Of ben je de weg kwijt?

Wat zegt-ie? - Ja, ik weet het niet.

Ik wou dat ik uit mezelf Superjuffie kon worden.

Nu hoor ik hetzelfde als jij.

Ik hoor wat hij zegt. Wacht even, hoor.

Ja.

Weet je wat hij zegt?

Dat het heel belangrijk is dat jij een romantisch diner met mij hebt.

O... Nou, dit schiet echt niet op. Ik moet wat doen.

Ik ga het doen. Naar boven.

O... Bijna...

Zo, open. Eens kijken.

Oké. Eén, twee...

Willem?

Wat doe jij nou? - Ik help je, dat zie je toch?

Je had je wel pijn kunnen doen. - Nu ben je wel Superjuffie.

Waar wacht je op? Ga naar die papegaai. - O ja, de papegaai.

Ja, eindelijk. Je verstaat me. Hè hè. Luister, jij moet de jungle redden.

Jij moet mee om de jungle te redden.

Ik? Moet ik de jungle redden? - Jahaa.

Hé, dat is ons diner.

Hakim, ze komt net van de andere kant van de oceaan gevlogen.

Zeg maar Hyacintha, hoor. - Sorry.

Hyacintha komt van de andere kant van de oceaan gevlogen.

Tuurlijk. Een papegaai die Hyacintha heet.

Laat haar even rustig eten. - Niks rustig.

We hebben niet veel tijd. Er is een enorme koepel over de jungle gebouwd.

Overal ligt vuil en het krioelt van de mensen. De jungle is in gevaar.

Iedereen zegt dat jij, Superjuffie, ons kan redden.

Jij bent Superjuffie, toch? - Ja...

Jawel, maar ik red soms een konijn of een hond...

of een ratje... - Of een hele dierentuin.

Jawel, maar een hele jungle...

Ja, natuurlijk de hele jungle.

Hé, hé. Wat doe je? Hou daar eens mee op.

Wat gebeurt er?

Sorry.

Heb je al een plan bedacht? - Wanneer ga je, juf?

Nou, ik ga helemaal niet.

En de jungle dan?

Ik kan toch niet in mijn eentje de jungle redden?

Tuurlijk wel. Jij bent Superjuffie.

En trouwens, wij gaan met je mee.

Dat kan echt niet. Dat is een belachelijk idee.

Ik ga zo naar huis en dan vertel ik die papegaai...

dat ik niet kan helpen.

Oké, kinderen...

Prettige vakantie, Timo. - Bedankt, meester Snor.

Prettige vakantie, Mara. - U ook, meester Snor.

Juf Josje.

Prettige vakantie. - Eh...

Ik hoop dat u goed uitrust.

Ja. Zeker, meester Snor.

Prettige vakantie, Toby. - Doei.

Prettige vakantie, Mila.

Mano.

Prettige vakantie, Liesbeth.

Kom, erachteraan.

Meester Snor. Een hele fijne vakantie en tot over een week of zes.

Dat dacht ik niet, mijn beste Hakim.

Wij gaan de school schilderen.

Huh? Wij? - Hm-hm.

Samen? - Hm-hm.

De hele school? - We beginnen morgen.

Tot dan.

Nadine. Prettige vakantie.

Ik probeer uit te leggen dat ik niet mee kan, maar ze begrijpt me niet.

Maar je kan wel mee. - En wij ook.

Heeft u onze brieven niet gelezen? Onze ouders geven toestemming om mee te gaan.

Naar de jungle?

Aan de andere kant van de oceaan?

Dat heb ik er niet bij gezegd.

We mogen wel mee op schoolreis. - Schoolreis?

Dus we gaan mee.

Nee hoor, we gaan niet.

Willem, nee. Waag het niet.

Willem.

Dit was echt de laatste keer, Willem. - Nou, dat zullen we nog wel eens zien.

Het spijt me, lieve Hyacintha, maar ik kan echt niet met je mee.

Maar je bent toch Superjuffie? - Jawel, maar...

Ja? - Het kan toch niet.

Oké... Waarom heb je anders de letters van de jungle-legende op je borst?

Deze meid... - Jungle-legende?

In de buurt van die koepel is een magische grot waar deze tekens te zien zijn.

Juf, wat zegt ze over een legende?

In de jungle is blijkbaar een grot met deze letters.