Black Clover (ブラッククローバー)

انجمن دنیای انیمه تقدیم می‌کند

OtaKurd

OtaKurd

‫پادشاهی شبدر...

‫در سرزمینی که جادو حرف اول میزند...

‫پسری بود که نمی‌توانست از جادو استفاده کند.

‫نامش آستا بود.

‫به سخت‌کوشی و شهامت به شوالیه‌های جادوگر ملحق شد.

‫و با عزم راسخ، به جلو حرکت میکند.

‫و با تلاش فراوان خواهان به اوج رسیدن می‌باشد.

‫حتی اگه رعیت باشی...

‫حتی اگه فقیر باشی...

‫همه میتوانند در این جهان بدرخشند...

‫برای اثبات این قضیه...

‫برای تبدیل شدن به پادشاه‌جادوگری!

به پادشاهی هارت

‫کاپیتان یامی، توی پادشاهی هارته!

‫همینجوری یهویی بیای و داد بزنی، چیزی نمی‌فهمم، ‫درست و حسابی توضیح بده.

‫پدر گوردون-سنپای راجبش تحقیق کرده،

‫یه نفرین خیلی بزرگ در پادشاهی هارت وجود داره.

‫اوه؟

‫فکر کنم اگه به پادشاهی هارت بریم...

‫راجب نفرین شیطان بتونیم چیزی پیدا کنیم.

‫گوردون کجاست؟ نظر اون راجب این قضیه چیه؟

‫گفت که میخواد راجب جادوی نفرینی یاد بگیره، ‫واسه همین یه مدت توی خونه می‌مونه.

‫که اینطور، پس چرا این دو احمق ‫از وقتی برگشتن توی هپروت سیر میکنن!؟

‫شاید غذای اونجا بهشون نساخته یا همچین چیزی.

‫ولی من که لذت بردم!

‫بهرحال فهمیدم قضیه چیه،

‫پس میریم به پادشاهی هارت!؟

‫آره!

‫برنامه سفرو می‌چینم، ‫بسپرش به خودم.

‫اصلا نمیشه!

‫هاه؟

‫راهی نیست بتونیم به پادشاهی هارت بریم.

‫چـــــــی!؟

‫منظورتون چیه!؟

‫بخاطر وجود نفرین شیطانی...

‫منم میخواستم به پادشاهی هارت بیام.

‫در مرز پادشاهی هارت...

‫تعداد زیادی تله‌های مخصوص جادویی وجود داره.

‫و اگه فعال بشن، فوراً شناسایی می‌شیم.

‫پادشاهی هارت

‫پادشاهی شبدر

‫حتی ممکنه قضیه بین‌المللی بشه.

‫امکان نداره! ولی اگه با قدرت من بتونیم تله‌ها رو غیرفعال کنیم...

‫شاید بتونیم یجوری وارد بشیم.

‫نه، احمق! همون لحظه فوراً لو میریم.

‫توی عجب هچلی افتادید!

‫اینجوری حتی قدرت روجی هم نمیتونه کمکتون کنه.

‫بدون اینکه لو بریم بخوایم وارد بشیم خیلی سخته.

‫یادمه یبار میموسا گفت که قبلاً به پادشاهی هارت رفته...

‫جدی!؟

‫آره، اگه یادم باشه...

‫بعضی از اشراف‌زاده‌ها برای تبادل دانش‌آموزاشون به اونجا رفته بودن.

‫خب فینرال، با اینا تا طلوع طلایی برو.

‫باشه!

‫هاه؟ فینرال، قبلنا وقتی بهت مأموریت میدادن همیشه نق میزدی.

‫خب آخه در طلوع طلایی یکی هست که باید ببینمش.

‫مرکز فرماندهی طلوع طلایی

‫همون موقع، فینرال-سان کلی تلاش کرد و متوقفت کرد.

‫لعنت بهت برادر.

‫لانگریس! بلاخره چشماتو باز کردی!؟ خداروشکر!

‫داداش!

‫فینرال!

‫فینس-سان، خوشحالم حالتون خوبه!

‫حتما خیلی کیفت کوکه!

‫هاه!؟

‫سعی کردم برادر خودم رو بکشم، ‫ولی شکست خوردم...

‫بعدش خانوادم کلی برای جون من التماس کردن...

‫چونکه قصد جون پادشاه رو کرده بودم.

‫حتما پدر هم کلی ازم ناامید شده.

‫چی میگی!؟

‫اونموقع بدنت توسط الف تسخیر شده بود...

‫سوءتفاهم برطرف شده، نگران نبـ...

‫بدتر از اون، توسط برادری که ‫مسخرش میکردم، نجات پیدا کردم.

‫راجب محاکمه شنیدم...

‫اون رعیت کثیف و حتی تو هم خیلی بی‌ارزش هستید.

‫حتی بااینکه هیچ استعدادی ندارید ولی خیلی روتون حساب میکنن.

‫فکر نکن همینجوری تموم میشه.

‫آره، به این میگن روحیه!

‫همین باعث میشه جنگ من هم ارزش داشته باشه.

‫چی!؟

‫من الان دارم تلاش میکنم تا پدرم منو تأیید کنه.

‫تا مردی بشم که در رأس خانواده قرار بگیره.

‫و...

‫من فینس-سان رو خوشبخت میکنم.

‫ببخشید شما رو وی قضیه کشیدم، فینس-سان.

‫ولی...

‫یه‌ روزی مردی میشم که لیاقت ‫ شما رو داشته باشه، و برمیگردم.

‫پس اگه میشه یکم زودتر.

‫داداش، یه لحظه!

‫مشکلی نداری که اینجوری حرکت کنی، لانگریس؟

‫فینس-سان، همینجا منتظر بمونید.

‫هاه!؟

‫نگران نباش، نمیخوام دوباره داداشمو سوراخ کنم.

‫ترسناک میزنی، لانگریس!

‫چی شده؟ لانگریس؟

‫تو اینجوری نمیتونی فینس-سان رو خوشبخت کنی.

‫هاه؟

‫چونکه...

‫معاون کاپیتان لانگریس...

‫شما هم بیدار شدید، معاون!

‫یوهو، شما دوتا خیلی ملوس هستید!

‫نظرتون چیه با هم چایی بخوریم!؟

‫بفرما... میدونستم.

‫تو نفرین شدی!

‫چی!؟

‫نجیب‌زاده‌ای که تا چشمش به دختر میوفته، فوراً فاز دختربازی می‌گیره!

‫دخترباز

‫دختر بازی!؟

‫تمام اون فرار کردن‌ها و رفتار‌های باحال...

‫برای اینکه خیلی خفن بنظر بیای، ‫کاملاً یه انسان بدردنخورت کرده!

‫بدردنخور

‫بدردنخور.

‫و وقتی هم با این عادت‌ها خو بگیری، ‫دیگه ترک کردنشون غیرممکنه!

‫عادت بد

‫فکر کردی یه آدم لاشی مثل تو متونه فینس-سان رو خوشبخت کنه!؟

‫حرف حساب جواب نداره!

‫این دوتا چکار دارن میکنن‌!؟

‫از وقتی معاون بیدار شده، انگار یه آدم دیگه شده.

‫حسابی تلاش کن این نفرین رو از روی خودت برداری.

‫وگرنه یهو دیدی من اول با فینس-سان ازدواج کردم.

‫بخشی از سفر برای برداشتن نفرین من بوده یعنی!؟

‫".خیر"

‫عمراً بذارم به این راحتی خوشبخت بشی.

‫که اینطور... پس به همین خاطر پیش من اومدید؟

‫اگه باعث میشه به آستا کمکی بشه...

‫درسته که در پادشاهی هارت رفته‌ام...

‫وقتی 13 سال بودم با داداشم برای بازدید به اونجا رفتیم.

‫با اینکه از بودن داداشم خرسند نبودم...

‫با اینکه اجازه دسترسی به یک منطقه محدود رو داشتیم...

‫ولی تکنیک‌های جادویی اونها...

‫برخلاف پادشاهی شبدر، خیلی ازشون یادگرفتم.

‫یک پادشاهی سرشار از آب و سرسبزی...

‫و محیطی سرشار از مانای طبیعی.

‫اگه بگیم چیزی که در مرکز اون قرار داره نفرین شیطانیه...

‫حقیقتاً چیزی ترسناکه!

‫سخته بخوام باور کنم.

‫نفرین... ممکنه سرنخی برای رسیدن به شیطان مرتبط با مادرم باشه.

‫با اینکه نتونستم ملاقاتش کنیم، ولی ملکه‌ای که ‫بر پادشاهی هارت حمکرانی میکنه...

‫تنهایی به اندازه یکی فرمانده‌های سرزمین خودمون قدرتمنده.

‫از هر اتفاقی که در کشورش بیوفته خبردار میشه...

‫حتی میگن همه‌ی جادوگران رو هم میبینه.

‫چـــی!؟ پشمام!

‫ملکه!؟ حس اون ملکه جادوگران رو بهم میده! ‫پس یعنی خیلی خطرناکه.

‫ولی برای دعوا که نمیخوایم بریم اونجا...

‫ولی بازم نباید بیگدار به آب زد.

‫فکر کنم همین الان متقاضیانی رو قبول میکنن...

‫درخواست ورود شما رو ارسال میکنم.

‫خیلی ممنونم، میموسا...

‫پشمام! اولین بارمه سوار چنین کشتی بزرگی میشم.

‫کشتی کوچیک و خوشگلیه!

‫مشنگ خان، برای تفریح که نمیخوایم بریم.

‫نمیدونستم کشتی دارید، یامی-سان.

‫چرا تاحالا ازش حرفی نزدید!؟

‫خب، رفتم دیدن اون کله‌قارچی که برای جولیوس کار میکنه،

‫و یکم تهدیدش کردم، اونم با خوشحالی ‫کشتی رو بهمون قرض داد.

‫ها؟

‫شما هم بهتره بهش آسیب نزنید.

‫چشم!

‫آستا...

‫حواست به میموسا باشه.

‫خیلی بزرگش میکنی، کلاوس-سان.

‫ما که برای جنگیدن نمیخوایم بریم.

‫ولی اگه توی اون پادشاهی اتفاقی بیوفته...

‫نمیتونم کمکی بهتون برسونیم.

‫اگه میشد حداقل باهاتون بیام...

‫ظرفیت برای چهار نفره خب، ‫اولیش آستا...

‫بعدی این خانم اشراف‌زاده از طلوع طلایی ‫ که ترتیب سفر رو داده...

‫و نوئل که از قیافش معلومه نمیخواد از فرصت از دستش بره.

‫و آخری هم فینرال...

‫اوه، راستی چرا آخرین نفر منم؟

‫تو باهاشون باشی خیلی بدردبخوره.

‫مگه نه؟

‫اوم، اوم.

‫این واقعاً جای بحث نداره.

‫راس میگی.

‫خیلی وردسته!

‫درسته، جادوی فضا-مکان بدردبخوره.

‫بااینکه اینو میدونم، ولی...

‫نه، تو لازم نیست بدونی!

‫آستا... برو دخل پادشاهی هارت رو بیار و زود برگرد.

‫چی میگی!؟

‫چشم.

‫زود حل و فصلش کنید و برگردید!

‫آخه هنوز باهات نجنگیدم، آستا...

‫چشم!

‫اگه توی سفر غربتی شدی و خوابت نبرد ‫اینو بنوش.

‫چشم!

‫نه، این دیگه نمیشه!

‫همین برای بدرقه شما باید کافی باشه...

‫شما هم یادتون باشه چه کارایی خودتون دارید.

‫البته، یامی-سان!

‫ما که رفتیم.

‫اوه...

‫خب دیگه، شما هم حسابی مراقب خودتون باشید.

‫چشم.