月上朝颜

Qingzhou,

saya dah balik.

Pada Perayaan Kuih Bulan setiap tahun

ialah masa balik penduduk Qingzhou yang bekerja di luar.

Sebab pada hari ini,

semua penduduk bandar akan memegang ranting kayu manis

dan berkumpul di Taman Wang.

Semua orang akan berdoa kepada Dewi Bulan agar memberkati dan menunaikan hasrat semua.

Adat ini dah berlangsung seribu tahun lebih.

Namun, upacara sembahyang bulan pada 10 tahun yang lalu

dihentikan tanpa diduga.

Hasrat semua orang tak dapat ditunaikan,

hanya seorang wanita buta

ditunaikan hasrat.

Penglihatan matanya dipulihkan.

Orang yang peroleh berkat khas

daripada Dewi Bulan

ialah saya,

Yun Zhaoyan.

Cuma pemulihan penglihatan ini

tak seindah yang dibayangkan.

Kenapa ikut saya ke sini?

Jangan awak datang dekat!

Jangan datang dekat!

Jangan awak datang dekat!

Awak mahu apa?

Saya tak dapat beri awak apa-apa!

Cukuplah!

Apa yang awak mahu?

Saya beri awak apa-apa saja, baik?

Orang lain tak dapat nampak awak,

saya boleh nampak awak.

Apa-apa pun awak dewa di syurga.

Walaupun awak dihukum dan dilucutkan tulang rohani,

awak tak boleh berputus asas

dan menakutkan orang di bumi!

Ambillah.

Bila awak masukkan pakaian pengantin ini?

Awak...

Apa maksud awak?

Awak mengejar saya begitu lama.

Jangan-jangan awak mahu...

Mengahwini saya?

Tak boleh.

Awak dewa, saya manusia.

Lagipun saya baru berusia 17 tahun.

Saya...

Awak bukan nak beri saya?

Jadi awak ingin menghadiahkan ia kepada...

Seseorang?

Ahli keluarga Chai ada?

Seorang kenalan lama keluarga Chai yang tak ingin dikenali

minta saya hantar sesuatu ke sini.

Hari ini, kami adakan majlis pertunangan, tak sesuai untuk berjumpa dengan tetamu.

Cik, sila balik.

Pengawal.

Ayah.

Sekejap.

Apa yang awak hantar?

Seorang kenalan lama minta saya hantar ke sini.

Adakah pakaian pengantin ini untuk saya?

Cantiknya pakaian pengantin ini.

Sulaman dan kain berkualiti tinggi.

Sayangnya, pakaian ini dah lama.

Hari ini hari pertunangan anak perempuan saya.

Awak bukan saja menceroboh masuk,

malah membawa barang kotor ke sini

dan melanggar adat.

Pengawal,

halau orang yang

tak dikenali ini.

Saya dah agak ini akan berlaku.

Saya telah tunaikan hasrat awak.

Sekarang saya nak pergi ke Taman Wang untuk menyembah ibu bapa saya.

Jangan awak ikut saya lagi.

Tuan!

Tuan!

Tuan, cepat balik!

Tanglung Pengumpulan Roh.

Tanglung Pengumpulan Roh dah menyala.

Qingzhou

benar-benar tak pernah jadi tenang.

Dewi Bulan!

Hari ini patutnya malam bulan penuh.

Sepatutnya hari yang baik untuk

semua penduduk bandar menyembah bulan dan berdoa.

Tapi kami dah 10 tahun

tak jumpa bulan terang di bandar Qingzhou.

Semoga Dewi Bulan

biar bulan terang muncul semula di dunia manusia.

Sekiranya lama tiada bulan muncul di atas Qingzhou,

takutnya bencana melanda.

Upacara Penyembahan Bulan!

Upacara Penyembahan Bulan!

Dewi Bulan mesti akan memberkati kita!

Mak.

Saya tak dapat nampak bulan sejak kecil lagi.

Adakah Dewi Bulan

takkan memberkati saya?

Si bodoh.

Tak semestinya tengok bulan semasa menyembah bulan.

Janji awak ikhlas,

Dewi Bulan akan mendengar hasrat awak.

Bolehkah saya merayu kepada Dewi Bulan agar

saya dapat melihat mak?

Yan.

Mungkin pada suatu hari nanti,

awak bukan sahaja boleh melihat saya,

malah boleh melihat banyak keindahan

di dunia ini.

Yan.

Kelak,

tak kira awak menghadapi

apa-apa yang tidak diketahui,

awak ingat berniat baik

dan sampaikan kebaikan kepada orang lain.

Dewi Bulan.

Saya, Yun Zhaoyan.

Sepuluh tahun lalu, keluarga saya alami kemalangan mengejut,

jadi saya meninggalkan kampung halaman.

Saya dah tiada akar di Qingzhou.

Tahun ini ulang tahun kesepuluh kematian keluarga Yun,

saya balik untuk menyembah ibu bapa saya.

Harap Dewi Bulan

memberkati roh mendiang ibu bapa saya di syurga

takkan terima penderitaan dari dunia manusia lagi.

Di samping itu,

saya ada satu permintaan kecil lagi.

Sepuluh tahun lalu, penglihatan saya dipulihkan.

Dewi yang kurniakan mata ini kepada saya,

saya sangat bersyukur.

Tapi bolehkah Dewi Bulan ambil balik?

Sebab...

Dewa pemberontak sangat menakutkan.

Cik.

Banyaknya hasrat awak.

Cepatlah.

Baik.

Selain itu,

Dewi Bulan, sebenarnya saya ada banyak kata-kata

yang ingin minta Dewi Bulan sampaikan kepada ibu bapa saya.

Bulan di langit berjarak jauh dengan kamu.

Suara doa kamu,

bagaimana dia boleh dengar?

Penyelia Waktu Malam, dia Penyelia Waktu Malam.

Penyelia Waktu Malam?

Dia tuan penyelia di bandar.

Dia melarang sebarang upacara sembahyang bulan dijalankan di bandar.

Dia jarang keluar pada waktu siang, sangat menakutkan.

Semua orang panggil dia "Penyelia Waktu Malam".

Tuan penyelia.

Jangan tuan mengarut.

Tuan telah melarang

sebarang upacara sembahyang bulan di bandar Qingzhou.

Kenapa hari ini kamu sengaja melanggar larangan?

Tuan.

Upacara Penyembahan Bulan malam ini

ialah ritual lama yang

diwarisi selama ratusan tahun di bandar Qingzhou.

Tujuannya untuk berdoa agar Dewi Bulan memberkati satu kawasan

supaya menyatukan semula keluarga dan boleh sampaikan kerinduan kepada orang yang telah meninggal dunia.

Namun sejak tuan datang ke Qingzhou,

Upacara Penyembahan Bulan telah diharamkan selama 10 tahun.

Ini...

Sekarang di dalam bandar banyak keadaan tak lancar dan hal pelik berlaku.

Takutnya berkaitan dengan upacara ini.

Sebab itulah kami cuba

berdoa berkat daripada Dewi Bulan.

Berkat di bumi,

dia tak layak menerima ia.

Tuan penyelia,

jangan cakap begitu.

Tuan

akan menimbulkan kemurkaan tuhan.

Jadi, hari ini saya...

Nak menentang peraturan syurga ini.

Tuan.

Kalau awak berkeras berbuat demikian,

saya

hanya boleh bunuh diri untuk membuktikan keikhlasan.

Awak kena menikam sini.

Kalau tidak,

awak takkan mati.

Dia buta.

Tuan.

Perkara hari ini dah diselesaikan.

Hampir subuh dah.

Cepat kita balik ke kediaman.

Tuhan tak memberkati Qingzhou.

Saya tahu di mana keberadaan.

Kenapa saya terlupa pula?

Kenapa awak tiba-tiba ketawa?

Saya teringat gadis tadi,

dia sangat hebat.

Di bandar Qingzhou,

tiada seorang yang perasan

mata tuan bermasalah.

Entah bagaimana dia tahu.

Awak yang tua ini.

Biadabnya awak hari ini.