The Ogre's Bride (鬼の花嫁)

เธอคือเจ้าสาวของฉัน

และจะเป็นของฉันไปตลอดชีวิต

เรยะ

เราสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันแรงกล้าของเรยะ

เขาต้องการที่จะครอบครอง ทุกสิ่งทุกอย่างของเรา

ดวงตาสีแดงที่ลุกโชนด้วยความปรารถนา

มันจับจ้องมาที่เราอย่างไม่ละสายตา

ฉันรู้ว่าเธอยังไม่ค่อยเชื่อใจ เพราะเราเพิ่งเจอกันไม่นาน

แต่ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป

จะสงสัยในตัวฉันยังไงก็ได้

ขอแค่อยู่เคียงข้างฉันก็พอ

แต่ว่า

ถ้าเรยะเปลี่ยนใจง่ายเหมือนยามาโตะล่ะก็

ฉันบอกแล้วนี่ว่าไม่มีทางทำแบบนั้น

ฉันไม่เหมือนพ่อแม่เธอและผู้ชายคนนั้น ที่ทิ้งเธอไปง่าย ๆ หรอก

แค่คิดว่าเธอเคยมีแฟนมาก่อน ฉันก็ไม่พอใจแล้ว

แถมยังถูกเอาไปเปรียบเทียบ กับขยะแบบนั้นอีกยิ่งไม่สบอารมณ์เลย

เขาดูเหมือนงอนมากกว่าโกรธอีกแฮะ

ถ้าเธอไม่สบายใจก็พูดออกมาแหละดีแล้ว

เพราะไม่ว่าจะอีกกี่ครั้ง ฉันก็จะช่วยให้เธอสบายใจขึ้นเอง

จนกว่ายูซุจะเชื่อใจฉันอย่างแท้จริง

เรยะ

ถ้าเธออยากทำงานพิเศษก็มาช่วยงานของฉันสิ

งานของเรยะเหรอ

อืม

ถ้าคิดซะว่าเป็นการทำงานแลกค่าเทอม

ยูซุก็คงสบายใจขึ้นบ้างใช่ไหมล่ะ

เขานึกถึงความรู้สึกของเราด้วย

อืม ขอบคุณมากนะ เรยะ

สักวันหนึ่งเราจะสามารถเชื่อใจใครสักคน ได้โดยไม่มีเงื่อนไขไหมนะ

วันที่แค่ถูกโอบล้อม ด้วยความรักจากคนที่อยู่ตรงหน้า

และสามารถเชื่อในความรักนั้นได้อย่างบริสุทธิ์ใจ

ถ้าวันแบบนั้นมาถึงก็คงจะดีนะ

(เจ้าสาวแห่งโชคชะตา กับคุณชายยักษ์แห่งอายาคาชิ)

ท่านยูซุ เดินทางปลอดภัยนะคะ

ค่ะ

ยูซุ

เรยะ

เดี๋ยวฉันจะไปรับตอนเลิกเรียนนะ

อืม

เอ่อคือ... ต้องนั่งรถไปจริง ๆ ใช่ไหม

ก็ใช่น่ะสิ

ท่านเรยะ ใกล้จะได้เวลาแล้วนะครับ

ท่านเจ้าสาวด้วย

อ๊ะ ค่ะ

หรือว่าคุณทาคามิจิ

จะไม่ค่อยชอบเราเท่าไหร่หรือเปล่านะ

ถึงจะยังไม่ค่อยชินที่มีคนมารับมาส่งก็เถอะ

แต่เนียนคิจิคุงเอง

ก็เคยเตือนเราถึงภัยอันตราย ของการเป็นเจ้าสาวด้วยสิ

แล้วก็นะ นั่นน่ะโคตรเจ๋งเลยละเธอ

อ๊ะ ยูซุนี่นา

โอ้ ยูซุ

ห้องเรียนที่ไม่ได้มาเรียนไม่กี่วัน

ทั้งที่ไม่น่าจะมีอะไรเปลี่ยนไป

แต่กลับรู้สึกคิดถึงอย่างน่าประหลาด

พอดีมีเรื่องทางบ้านนิดหน่อยน่ะ

อะไรกัน อย่างนี้นี่เอง

มีแค่เราคนเดียวที่เปลี่ยนแปลงไปมาก

อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์ โทโกะ เนียนคิจิคุง

โอ้

ทั้งสองคนมักเว้นระยะห่าง จากเพื่อนร่วมชั้นอยู่เสมอ

แต่ก็ไม่ได้มีความหมายในแง่ลบหรอก

เพราะเนียนคิจิคุง ที่เป็นอายาคาชิรูปงาม

และโทโกะ ผู้เป็นเจ้าสาวที่เขาทุ่มเทรักอย่างสุดหัวใจนั้น

ล้วนเป็นที่ใฝ่ฝันของทุกคน

เลยไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าไปคุยด้วยเท่าไหร่

ในเมื่อเธอกลับมาโรงเรียนได้แบบนี้ ก็แปลว่าคุยกันเรียบร้อยแล้วสินะ

อือ

สุดท้ายก็ตกลงว่า จะไปทำงานพิเศษกับเรยะแทนน่ะ

เดิมทีคนที่โทรไปขอให้ฉันลาออกจากงาน ก็คือเรยะเองด้วย

ตายแล้ว

เพราะอายาคาชิเป็นพวกขี้หวงด้วยนี่นะ

เนอะ

แค่เขายอมให้ไปทำงานก็รู้สึกขอบคุณมากแล้วละ

แต่ก็น่าแปลกนะที่ท่านเรยะอนุญาตด้วย

ยอมให้เจ้าสาวไปทำงานแบบนี้น่ะ

คงเพราะเขาอยากอยู่กับยูซุตลอดเวลานั่นแหละ

นี่ ๆ

พอดีได้ยินว่ามีใครได้เป็นเจ้าสาวใช่ไหม

เอ่อ... คือว่า...

ยูซุถูกเลือกให้เป็นเจ้าสาวยังไงล่ะ

เจ้าสาวของยักษ์

โทโกะ ทำไมถึงพูดออกไปล่ะ

ห้ามบอกเหรอ

ยูซุ เรื่องจริงเหรอ นี่

โกหกน่า แถมยังเป็นยักษ์ด้วย

- อีกฝ่ายหล่อไหม หล่อใช่ไหม - สุดยอด เธอโคตรแน่เลย

ว่าไงล่ะ ยูซุ

มีรูปบ้างไหม

ไม่... ไม่มีหรอก

แต่ฉันมีนะเอ้อ

อะไรเนี่ย พ่อหนุ่มสุดเท่คนนี้

เบ้าหน้าฟ้าประทานแบบนี้ก็มีด้วย

เลิศมาก ไปเป็นเจ้าสาวเขาได้ไงเนี่ย

เดี๋ยวนะ ทำไมเธอถึงมีรูปนั้นได้ล่ะ

เมื่อวานฉันแอบไปขอถ่ายรูปมาน่ะ

พอบอกว่าจะเอารูปยูซุมาแลก เขาเลยเต็มใจให้ถ่ายไงล่า

ไปแลกเปลี่ยนกันแบบนั้นตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย

จะเริ่มคาบเรียนแล้วนะ

กลับไปนั่งที่ได้แล้ว

คุณยักษ์จิ๋ว ตามมาตั้งแต่ตอนไหนน่ะ

ว๊าย นั่นมันอะไรน่ะ

น่าร๊าก

ก็ฝากเอาไว้แล้วนี่นา

เดี๋ยวเถอะ

ห้ามนำสัตว์เลี้ยงมาโรงเรียนนะ

คือว่า... พวกเขาไม่ใช่สัตว์เลี้ยงนะคะ

อืม ก็นะ แบบว่า...

พามาด้วยแล้วมันก็ช่วยไม่ได้ ให้อยู่เงียบ ๆ แล้วกัน

จะเริ่มคาบเรียนแล้วนะ

พออยู่ต่อหน้าเจ้าพวกยักษ์จิ๋วพวกนี้แล้ว

แม้แต่ครูก็กลายเป็นแค่คนธรรมดาไปเลยเนอะ

เหนื่อยจังเลย

พอพักเที่ยงก็โดนทุกคนรุมถามกันใหญ่เลยนี่นา

เหนื่อยแย่เลยนะ

คิดว่าใครเป็นคนจุดชนวนกันล่ะ

น่า ๆ

มากินข้าวเติมพลังกันเถอะ

อือ

โห ข้าวกล่องหรูมากเลย

พ่อครัวของที่บ้านเป็นคนทำให้น่ะ

อร่อยจัง

ที่บ้านตระกูลคิริวอินเขาดูแลยูซุดีไหม

อืม

ทุกคนเขาใจดีกับฉันมากเลย

ถ้างั้นก็ดีแล้วละ

ฉันเป็นห่วงแทบแย่เลย

เพราะเห็นว่าคุณชายนั่นเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว

เธอเป็นคนฉลาด แถมมีความงามที่หาใครเทียบไม่ได้

คิยามะ ซากุราโกะ เป็นคนที่มีชื่อเสียงมากในหมู่ยักษ์น่ะ

คู่หมั้น

ของเรยะเหรอ

ก็ใช่น่ะสิ

เดี๋ยวนะ นี่เธอไม่รู้เหรอ

เรยะมีคู่หมั้นงั้นเหรอ

ไม่มีใครบอกเรื่องนั้นกับเราเลย

แล้วเราเป็นตัวอะไรกันล่ะ

ถึงทุกคนจะเรียกเราว่าเจ้าสาว

แต่ถ้าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้วแบบนี้

เราก็ไม่จำเป็นกับเขาน่ะสิ

โทโกะ เพราะเธอพูดอะไรแปลก ๆ ยัยนี่ถึงได้เข้าใจผิดแล้วเนี่ย

อ๊ะ ขอโทษ

เข้าใจผิดเหรอ

อืม

โดยปกติแล้วอายาคาชิจะแต่งงาน กับอายาคาชิด้วยกันเท่านั้น

เข้าใจใช่ไหม

อะ อื้ม

ยิ่งถ้าเป็นว่าที่ผู้นำตระกูล

ทางครอบครัวก็จะมีการปรึกษา และเลือกคู่หมั้นเอาไว้ให้

และคู่หมั้นที่ถูกกำหนดเอาไว้ของท่านเรยะ

ก็คือท่านคิยามะ ซากุราโกะ

คุณหนูแห่งตระกูลคิยามะ ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลหลัก

ดูเหมือนว่าเหตุผลที่เธอถูกเลือก

ก็เพราะมีพลังวิญญาณสูงสุด ในบรรดาผู้หญิงทั้งหมดที่มีอายุเท่ากันในตระกูล

แต่ในกรณีที่เจ้าสาวปรากฏตัวขึ้น เจ้าสาวก็จะได้รับความสำคัญเป็นอันดับแรก

จริงเหรอ

เมื่อก่อนฉันเองก็เคยมีคู่หมั้นเหมือนกัน

แต่พอได้เจอกับโทโกะ เรื่องการหมั้นก็ถูกยกเลิกไปหมดแล้ว

เราดันกลายเป็นคู่หมั้นแทนคนที่สุดยอดแบบนั้น...

เรยะไม่เคยเล่าอะไรให้ฟังเลย

เมื่อวานก็ถูกเรียกตัวไปที่บ้านใหญ่ด้วย

มีแค่เราคนเดียว ที่ยังไม่เข้าใจเรื่องเจ้าสาวมากพอเลย

นี่ เนียนคิจิคุง

เจ้าสาวเนี่ยมีแค่ผู้หญิงเท่านั้นเหรอ

ไม่มีผู้ชายที่ได้รับเลือกบ้างเลยเหรอ

อ่า เรื่องนั้นแบบว่า...

อายาคาชิผู้หญิงเป็นพวกเข็มงวดกว่าผู้ชายน่ะ

สิ่งสำคัญคือพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งกับฐานะ

มนุษย์ผู้ชายไม่มีพลังก็เลยไม่อยู่ในสายตาน่ะ

เด็ดขาดใช้ได้เลย

เรื่องของเจ้าสาวน่ะ ก็ยังมีอีกหลายอย่างที่ไม่เข้าใจชัดเจนด้วยแหละ

ทั้งที่ไม่มีพลังวิญญาณ แต่ทำไมถึงให้กำเนิดอายาคาชิที่แข็งแกร่งได้

ทำไมถึงเพิ่มพลังวิญญาณให้คู่ของตัวเองได้

แล้วก็ทำไมอายาคาชิ ถึงรู้ได้ทันทีว่าใครคือเจ้าสาวของเขา

ถ้าแม้แต่อายาคาชิเองก็ยังไม่เข้าใจ

เราเองก็คงไม่มีทางเข้าใจหรอก

ทุกคนก็แค่ยอมรับว่าเจ้าสาว คือตัวตนแบบนั้นแค่นั้นแหละ

ไม่มีใครรู้เหตุผลที่แท้จริงหรอก

หืม...

ถ้าเราเข้าใจเรื่องพวกนี้ได้ก็คงจะดี

ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงไม่ต้องรู้สึกกังวลมากขนาดนี้

บางทีเราคงสามารถพูดได้อย่างมั่นใจ ว่าเราคือเจ้าสาวของเรยะ

บอกตามตรงว่าเราเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ เรื่องความรักมากเท่าไหร่ด้วย

ตอนที่คบกับยามาโตะ

เราก็ดีใจแค่เพราะมีคนมาชอบ

พอถูกสารภาพรักก็เลยตื่นเต้นจนเคลิ้มไป

พอมาคิดดูแล้ว เราเองก็ไม่ได้จริงใจเหมือนกัน

เราแค่หวังมาตลอดว่า "อยากให้มีใครสักคนมารักเรา"

และเราก็ได้เจอกับเรยะ