Lefter: The Story of the Ordinarius (Lefter: Bir Ordinaryüs Hikayesi)

Ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες,

ο Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνιάδης, γνωστός ως καθηγητής,

γυρίζει σπίτι σήμερα.

Ο καθηγητής γυρίζει στη χώρα του και τη Φενέρ

μετά από δύο επιτυχημένα χρόνια

στη Φιορεντίνα στην Ιταλία, και στη Νις στη Γαλλία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

ΦΕΝΕΡΜΠΑΧΤΣΕ

- Καλώς ήρθατε. - Ευχαριστώ.

Λεφτέρ, αληθεύει ότι απέρριψες πρόταση της Ρεάλ;

Καλύτερα να πούμε ότι είπα ευχαριστώ για την προσφορά.

Γιατί απέρριψες την προσφορά; Λόγω της Φενέρ;

Μιλάμε για τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Λόγω της χώρας μου και της Φενέρ μου.

Μου έλειψαν και οι δύο.

Από σήμερα και για πάντα, θα παίζω στη Φενέρμπαχτσε.

- Μπράβο, Λεφτέρ! - Μπράβο!

- Λεφτέρ, μια ακόμα φωτογραφία; - Φυσικά.

- Μπράβο, Λεφτέρ! - Μπράβο!

- Μια ακόμα ερώτηση. - Λεφτέρ, κοίτα εκεί.

- Μια ακόμα ερώτηση! - Λεφτέρ!

Μια φωτογραφία!

- Λεφτέρ, κοίτα εδώ! - Λεφτέρ, εδώ!

- Μια φωτογραφία ακόμα! - Λεφτέρ!

ΛΕΦΤΕΡ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

Ο Λεφτέρ!

- Γεια, Λεφτέρ! - Καλώς ήρθατε.

Θα μας δώσεις αυτόγραφα;

Γεια σας, κυρίες μου. Φυσικά.

- Ευχαριστούμε πολύ. - Είναι κούκλος.

- Ευχαριστώ. - Ορίστε.

Ποιας ήταν το στιλό;

- Καλή σας μέρα. - Ευχαριστώ πολύ.

Ευχαριστώ.

- Καλώς ήρθατε, κύριε. - Γεια.

- Λεφτέρ, γεια! - Γεια σου, Λεφτέρ!

Γιατί ήρθαμε εδώ; Έχω πολλή δουλειά.

Ας βρισκόμασταν αφού τελείωνες.

Ήθελα να γνωρίσουν τον κολλητό μου. Τόσο κακό είναι;

Μετά τη συνέντευξη, θα σε πάω κάπου φανταστικά.

- Ας το κάνουμε. - Ναι.

Πρέπει να μιλήσουμε, άλλωστε.

- Για ποιο πράγμα; - Για αυτό που μου κρύβεις.

- Γεια, Λεφτέρ. - Γεια, Χαλίτ.

Καλώς ήρθατε.

Ευχαριστώ. Το φιλαράκι μου ο Χασάν.

- Γεια. Χαλίτ Κιβάντς. - Χάρηκα.

Εντάξει, Λεφτέρ. Είμαστε έτοιμοι.

Ζω για το ποδόσφαιρο.

Κοιμόμουν με μια μπάλα όταν ήμουν παιδί.

Η μάνα μου έλεγε συνέχεια "Είσαι το πιο άτακτο παιδί στον κόσμο!"

Κι ο μπαμπάς έλεγε ότι οι άνδρες δεν κυνηγάνε μια μπάλα.

Δεν ήθελε να παίζω ποδόσφαιρο.

ΠΡΙΓΚΗΠΟΣ

Είπε ότι λύνεις όλα τα προβλήματα, αλλά όχι με τον τρόπο της.

Άλλος θα πίστευε ότι αντιγράφεις.

Όταν ήμουν παιδί, ο μπαμπάς είπε ότι θα γίνω ψαράς.

Ξέρεις, τα παλιά τα χρόνια.

Δεν υπήρχαν σχολεία, επιλογές. Ήταν ο μόνος δρόμος.

Εσύ έχεις επιλογές. Βρήκα τον δρόμο σου.

Σε εσένα έδωσε αυτό το δώρο ο Θεός.

Πρέπει να μελετάς πολύ.

Όσο μιλούσα με τη δασκάλα σου, σε φανταζόμουν μηχανικό.

Υποσχέσου μου κάτι.

Θα κάνεις τον καημένο τον Χρίστο να χαμογελάσει, έτσι;

Ήθελες να είναι ελεύθερος.

Μόνος σου τα έκανες μαντάρα, Χρίστο.

Εντάξει, μουλάρι. Άκου τι θα κάνουμε.

Θα παίζεις λίγο τα σαββατοκύριακα.

- Εντάξει; Σου φτάνει; - Εντάξει.

Δεν άκουσα τον πατέρα μου, φυσικά.

Συνέχισα να κυνηγώ την μπάλα.

Φτιάχναμε μπάλες από κάλτσες, κι ας ξέραμε ότι θα φάμε ξύλο.

Μόλις έφτιαχνα μια μπάλα με κουρέλια, γινόμουν τόσο χαρούμενος.

Όταν ήμουν μικρός, η δερμάτινη μπάλα ήταν ένα άπιαστο όνειρο.

Επειδή ήμασταν φτωχοί.

Το καλό δέρμα είναι ακριβό, φυσικά.

ΠΡΙΓΚΗΠΟΣ 1942

- Πού είναι ο Λεφτέρ; - Πάμε!

Εμίν, πες μου τα συστατικά ενός γκολ.

- Πού να ξέρω; - Απαντήστε κι εσείς.

Μείνατε όλοι μετεξεταστέοι.

- Πρώτο συστατικό, δύναμη! - Τι...

Δεύτερο, δεξιοτεχνία.

Τρίτο, αυτοπεποίθηση.

Και το τελευταίο,

όταν δεν το περιμένει ο τερματοφύλακας,

ένα ξαφνικό σουτ!

- Φίλε! - Είμαστε στην παραλία.

- Γιατί δεν παίζουμε; - Άσε το.

Οι βασικοί παίκτες!

Τουφάν, Ισάκ, Δημήτρης,

Αγκόπ, Κούτσο, Αλί,

Εμίν, Χασάν.

Κι ο Λεφτέρ!

Μη φωνάζεις, Ιχσάν.

Σκασμός! Με φώναξε ο Λεφτέρ.

Είμαι ο διαιτητής. Είμαι ο πρωθυπουργός!

Δείτε αυτό. Χασάν!

Πιάσε!

Όχι για τερματοφύλακας, ούτε για δοκάρι δεν κάνεις!

- Ας κολυμπήσουμε. - Πάμε.

- Χασάν, πάρε την μπάλα! - Πάμε!

Ελάτε, παιδιά.

Λεφτέρ! Πάλι εσύ έβαλες όλα τα γκολ χθες.

Ή σήμερα;

- Ο Λεφτέρ ορμάει! Και σκοράρει! - Έλα εδώ!

Είσαι η πιο όμορφη κοπέλα εδώ.

Σ' το έχω πει;

- Λεφτέρ! - Έρχομαι!

Έπρεπε να έρθεις για ψάρεμα σήμερα. Έγινε κάτι;

Ένα αγόρι δίνει μια υπόσχεση, ένας άνδρας την κρατά.

Ο κύριος πάει στην παραλία τα Σάββατα.

- Απόψε πληρώνει το Γέλκεν. - Έτσι είπαν και τις προάλλες.

Ο Κώστας δεν τους έδωσε ψάρια, κι άλλαξαν γνώμη.

Πάντα τρώμε ό,τι δεν τρώνε οι άλλοι.

Πες το ξανά, Ευθυμία,

για να το ακούσουν όλοι.

Ο Λευτέρης δεν σε άκουσε. Ξέρεις πόσο κοστίζει

το φαγητό που δεν καταδέχεσαι

σε καιρό πολέμου;

Πρόσεχε τι λες. Ο κόσμος πεθαίνει της πείνας.

Δεν το εννοούσα.

Κάποτε όλοι θα δουν πόσο αξίζει αυτό.

Θα δείτε ότι έχω δίκιο.

Δεν θες να γίνεις ψαράς;

Ας διάβαζες, τότε.

ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ Η ΦΕΝΕΡΜΠΑΧΤΣΕ

Ανησυχείς για τον πατέρα σου, σωστά;

Είναι πεισματάρης.

Όπως κι εσύ.

Να τον βοηθήσεις τη Δευτέρα

για να επανορθώσεις. Σίγουρα θα σε συγχωρέσει.

Θα πας στο Ταξίμ πάλι αύριο;

- Έχω λεφτά. Τι κάνεις; - Πάρε τα. Θα τα χρειαστείς.

Μη χάσεις χρόνο. Να γυρίσεις με το φέρι.

Έχεις πρωινό ξύπνημα.

Ένα πράγμα δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ

όσο ζούμε στη σκιά του πολέμου.

Ο πατέρας είναι η κεφαλή του σπιτιού. Τα παιδιά ακούν τον πατέρα.

Ο πατέρας αγαπάει και προστατεύει την οικογένεια.

Και η οικογένεια αγαπά και σέβεται τον πατέρα.

Σταυρινή.

Πρέπει να σου πω κάτι πολύ σημαντικό απόψε.

Τι είναι;

Κάτι τόσο όμορφο όσο κι εσύ.

- Ευχαριστώ. - Σταυρινή!

- Θα γίνει πάρτι στο σπίτι της μαντάμ Σόφι; - Ναι.

Θα πας κι εσύ;

Αλλά δεν τελείωσες ούτε το δημοτικό.

Πώς αρχίσαμε να μιλάμε για αυτό;

Πάνο!

- Τι κάνεις; - Τι σε νοιάζει;

- Θέλω να σου ζητήσω κάτι. - Ναι;

Η Μπέγιογλουσπορ ψάχνει παίκτη, σωστά;

Μπορείς να μιλήσεις στον Γκουντούζ;

Εσένα θα πάρουμε, νησιώτη;

Σιγά μη μεσολαβήσει για εσένα ο μεγάλος Γκουντούζ.

Θα παραμείνεις το παιδί για τις μπάλες στο στάδιο Ταξίμ, εντάξει;

- Νησιώτη. - Τι;

Δεν σε θέλει. Σταμάτα να επιμένεις.

Υπάρχουν κι άλλες ομάδες για εσένα.

Αλλά αν θες ακόμα να πας,

πάρε τα νέα μου παπούτσια για να δουν έναν αληθινό παίκτη.

Ξέχνα τον αδερφό σου.

Μην αργήσεις απόψε.

- Μην τολμήσεις να αργήσεις. - Θα τα πούμε απόψε.

ΣΤΑΔΙΟ ΤΑΞΙΜ

Κύριε Ζίγια!

Δεν έχει φιλικό;

Πάρε μια ανάσα πρώτα.

- Μη μου πεις ότι ακυρώθηκε. - Όχι.

Είναι μέσα και ετοιμάζονται, γιε μου.

Είναι εδώ κι ο μαέστρος Χάκι;

Βγήκαν.

- Πάμε, παιδιά! - Πάμε!

Μη βάλεις το μπλε.

Αυτό σου πάει πιο πολύ.

Αυτά δεν είναι της μόδας. Σου έχω πει να τα πετάξεις.

Κανένα από αυτά δεν είναι ωραίο, Αϊτέν.

Θέλω απόψε να είμαι κούκλα για τον Λεφτέρ.

Μη σας περάσει. Να μαρκάρετε τον παίκτη σας.

- Εδώ είμαι. - Τώρα! Σούταρε!

Πιο ήρεμα, φίλε! Φάουλ.

Σακίρ! Ύπουλο φίδι!

Φίδι; Παρεκτρέπεσαι.

Και λοιπόν;

- Μίλα καλύτερα. - Εσύ μίλα καλύτερα!

Πρόσεχε, αλλιώς θα σε κανονίσω!

Σταματήστε, παιδιά!

Τι πάθατε; Τι συμβαίνει;

Σακίρ, βγες έξω.

- Αρχηγέ, σε παρακαλώ... - Σου είπα να βγεις!

Αλλά...

Είναι δίκαιο να βγει κι αυτός.

Δεν θα παίξουμε έτσι.

- Παιδιά! - Ηρεμήστε.

Ηρεμήστε.

Ακούστε με.