Brett Goldstein: The Second Best Night of Your Life

Ik heb Amerikaanse stand-up specials altijd bewonderd.

De komieken kwamen zo cool over.

Peukje rokend, al waren ze niet-roker.

Nonchalant uitstappen naast een volgeboekte zaal.

Ik snap het.

Het leven gaat snel, dus loop langzaam.

Dit is mijn moment.

Tijd voor mijn eerste special.

Tijd voor de schijnwerper. 'Hoe is het met je ma?'

Tijd om iedereen te laten zien wat ik verdomme in huis heb.

We gaan van start. Showtime.

Geen idee waarom ik ja zei. Ik wil niet.

Te veel mensen. Ik wil geen special.

Gekkenwerk is het. - Doe normaal.

DE OP EEN NA BESTE AVOND VAN JE LEVEN

Zoals ik al zei, tijd om te laten zien wat ik in huis heb.

Succes met de show, Brett.

Bedankt, Buddy G. - Gewoon plezier hebben.

In de leukste plek ter wereld, New Jersey.

New Jersey, hoe is het?

Oké dan. We beginnen met mijn naam.

Ik heet Brett Goldstein. Dat is mijn echte naam.

Ik kom uit Londen, in Engeland, en daar is dat een heel exotische naam.

Niemand kent daar een Brett Goldstein.

Dit is de oostkust van de VS. Ken je iemand die Brett Goldstein heet?

Iedereen.

Iedereen kent hier een Brett Goldstein. En kennelijk...

is Brett Goldstein de naam van de gast die je vingerde in de zomervakantie.

Dus ja.

Ik kom hier een mooie, belangrijke traditie voortzetten.

Fijn om hier te zijn.

Ik was een paar jaar terug voor het eerst in Amerika.

Ik kwam om stand-up te doen.

Ik wist niet of ik zou passen in de Amerikaanse comedywereld.

Ik ging naar LA, naar The Comedy Store...

voor de comedy show, zien hoe dat ging.

Ze waren allemaal briljant.

Maar met een vreemd soort zelfvertrouwen.

Als ze opkomen, zeggen ze doodleuk: 'Hoe hangt het, bitches'?

En dan volgt een stroom van racistische profileringen.

Zo van: 'Hoe hangt het, bitches? Waar zijn mijn boys uit Peru?'

En ik kom uit Engeland.

Ik doe stand-up net als seks.

Mijn instinct is het podium te bestijgen en dan zeg ik...

'Sorry.

Bedankt dat ik dit mag doen.

Ik beloof dat ik het kort hou.

Ik doe mijn best, we ploegen voort.

Oogcontact hoeft niet. Ik ben even verlegen als jij.

Je hoeft me niet te betalen. Ik ben blij dat ik dit mag.'

'Ik betaal jou.' Nee, dat gaat te ver.

Ik ben nu in heel de VS geweest. Ik heb alle attracties gezien.

Ik zag een man masturberen bij een apotheek...

op een zonnige dinsdagmiddag.

Ik zag ook minder goede dingen.

Overal geweest. Alles gezien.

Ik was in het Witte Huis. Iedereen wel, denk ik.

Weet je dit? Een paar jaar geleden...

werden de mensen van Ted Lasso uitgenodigd in het Witte Huis.

Ja.

Het waren...

andere tijden. Een ander team in het Witte Huis.

Er was een team in het Witte Huis.

Toen een ander team. Nieuw seizoen met het oude team.

Het was het middelste team. Het was een zeer bijzondere gelegenheid.

Wat ik niet wist is van die belastingbetalers. Goed gedaan.

Ze zijn niet zo scheutig met hapjes en drankjes voor gasten.

Want dat is verspilling van belastinggeld. Dat is integer.

Ik wou alleen dat ik het van tevoren wist.

Ik had nog niets gegeten en gedronken.

Ik nam aan dat het een koningsmaal zou zijn.

Ik begrijp helemaal dat dat precies de reden is...

dat dat gebouw bestaat.

We waren daar negen uur lang. Na acht uur mocht ik naast de president zitten.

'Echt, alles voor een vingerhoedje water.

Ik smeek u.

Laat me Uber Eats bellen.'

Wat wou ik nog vertellen dat aansluit op jullie beleving?

Weet je...

Je weet, wanneer je in Sesamstraat komt, toch?

Ken je wel.

Ik deed een aflevering van Sesamstraat. Zonder ironie...

geen grap, ik meen het echt, met heel mijn hart...

dat was de allerbeste dag van mijn leven.

Leuk natuurlijk. Maar het leven ging helaas door.

Om eerlijk te zijn...

op de meeste dagen denk ik...

het leven heeft nu geen zin meer.

Toen ik Sesamstraat deed, zeiden ze mij...

'Leuker wordt het nooit meer'.

Toen ging ik naar het Witte Huis. Beter kan niet.

Ik ontmoette de president. Maar hij haalt het niet bij Pino.

Ik maak me zorgen als ik ooit vader word...

dat mijn kind op een dag vraagt...

'Was mijn geboortedag de beste dag van je leven?'

En dan moet ik zeggen 'Nee.

Natuurlijk niet.

Heb je Elmo wel gezien?

Niet? Nou, ik wel.

Arrogant lulletje.'

'En als Joe Biden me pikante Cheetos chips had gegeven, was je nummer drie.'

Het interessante als je Sesamstraat doet...

Jeetje, wat zeg ik daar...

Het interessante is, ik dacht dat ik wist wie mijn favoriet zou zijn.

Maar toen bleek dat niet mijn favoriet.

Mijn favoriet bleek het Koekjesmonster. Dat had ik niet verwacht.

Koekjesmonster. Verdomme, die was verbijsterend grappig.

Onderweg naar huis dacht ik: wat vond ik zo leuk aan Koekjesmonster?

Ik dacht daar diep over na.

'Vast omdat Koekjesmonster verslaafd is.'

Maar we zien hem in het stadium waar de verslaafde nog leuk is.

Over een paar maanden wil je niet met Koek door één deur.

Koek wordt binnenkort een klote-nachtmerrie.

Maar nu is hij Koek op zijn piekmoment.

Ze moeten maar een interventie-aflevering maken...

van Sesamstraat. Pino gaat naar zijn nest.

En het geld onder het nest is weg.

Er is een kruimelspoor.

Koekjesmonster doet het licht aan in de keuken.

Ze wachten hem op. Elmo zegt: 'Volgens Elmo heb je een probleem'.

Dit had ik als eerste moeten zeggen. Ik hou van jullie land.

Dat hoort zo. Ik hou van jullie land. Ja.

Ik hou van jullie land. Verder geen commentaar.

Geen commentaar. Alles lijkt... nou ja.

Geen commentaar.

Misschien één aantekening. Een heel kleintje.

De rest is perfect. Niks aan doen.

Mijn enige aantekening is een klein cultuurverschil.

Ik begrijp de toiletsituatie niet.

Noem me ouderwets.

Maar ik wil niemand zien poepen.

Waarom verbergen de deurtjes de torso, maar niet de rest?

Je ziet al die lullen, ballen, poep en de gezichten.

Niet het bovenlichaam. Dat zou goor zijn. Nee, dat is wel zo.

Als dat niet genoeg is, geen paniek. Er is altijd nog...

een gigantische verticale sleuf zodat je echt alles kan zien.

In elk toilet waar ik ga, heb ik oogcontact met een kreunende man.

'Gaat het, maat? Misschien wat meer vezels eten?'

Soms heb je mazzel. Dan is er een toilet...

als een kamer, met muren en een deur.

Maar die toiletten hebben een slot dat alleen een knopje is.

Je drukt en geen idee of het nu op slot zit of niet.

Het toilet is ook altijd erg ver van de deur.

Je denkt toch altijd: is het wel op slot?

De enige manier om te zien of het op slot zit, is het van slot draaien.

Het is altijd op slot of altijd van slot.

Alsof je met Schrödinger werkt.

Als je in Engeland een grote boodschap doet, ga je naar een bankkluis.

In een onderzeeboot onder de Theems.

Zo had Winston Churchill het graag.

Twee aantekeningen maar.

De rest is echt perfect. Niks veranderen.

Kleine aantekening. Vast cultuurverschil.

Vat het niet verkeerd op.

Maar hoe Amerikanen telefoongesprekken beëindigen.

Zo agressief en abrupt.

In Engeland ben je 25 minuten bezig om een gesprek te beëindigen.

Wij eindigen met 'vriendelijk bedankt...

leuk om even met je te praten, groetjes aan iedereen.

Zeg iedereen gedag. Heel leuk.

Jij ook. Tuurlijk. Jij ook welterusten. En hartstikke bedankt. En groetjes.

Leuk om bij te praten. Dank je vriendelijk. Is goed. Bedankt. Liefs.'

Hier krijg je de informatie. En dan zeg je: 'Jup'.

Als ik met een Amerikaan bel...

denk ik aan het einde dat ik iets onvergeeflijks zei.

Ik stuur meteen een sms: 'Zei ik iets verkeerds?'

Sms terug is altijd: 'Alles OK.' Punt. Zonder kusje.

Ik denk dan: godsamme, het is erger dan ik dacht.

Ik sms: 'Is het uit nu?'.

Hun sms: 'Ik ben je boekhouder, praat geen onzin.'

Mijn sms: 'Kut, waarom doe je dan zo?'

O jee.

O jee. We moeten hier even over praten.

Ik zei heel nonchalant het K-woord.

In de luchthaven zeiden ze dat ik uitgezet kon worden als ik dat zei.

Want in Amerika is dat een heel fout woord.

Zullen we stoer doen en erover praten?

Kut. Wat is er mis met jullie, verdomme?

Kut is mijn menselijk lievelingsdeel. Waarom hou je het niet in ere?

In Engeland gebruiken we het overal voor.

Ik kan het beledigend maken: 'Wat voor kutvent is dat?'

Maar als ik mijn beste maat zie, zeg ik: 'Kut, man, hoi.'

Want ik hou van hem, snap je.

Er zit zoveel interpretatie in. Je kunt het overal voor gebruiken.

Als sneeuwvlokken voor Eskimo's.

Stel, je bent uit geweest met je meidenclubje. Je komt thuis.

Je man heeft eindelijk eens de vaatwasser uitgeruimd.

Er ligt een briefje: 'Graag gedaan'.

En je denkt: jij kutvent.

Of je ontmoet eindelijk een maat van je vrouw, Sven.

Daar speelt ze vaak tennis mee.

Ze zei dat hij gay is. Je ontmoet hem en je denkt: kut, deze, gay?

Ik hoop dat het duidelijk wordt waarom ik deze tournee doe.

Ik introduceer 'kut' in Amerika.

Ja. Echt.

Het is belangrijk werk.

Ik wilde de show 'de Kutmissie' noemen.

Maar iedereen die ik ken was daarop tegen.

Zoiets als de zin...

'in alle staten'. Heb je dat hier ook?