The Carman Family Deaths

M'n vader zei altijd: 'Zonder familie heb je niets.'

We hadden een geweldige familie. We kwamen allemaal samen.

We konden allemaal goed met elkaar opschieten.

En toen kwam Nathan.

Het leven veranderde.

Voor iedereen, voor altijd.

Nathan Carmans moeder is vermist en vermoedelijk dood.

Verdwaald op zee tijdens een visreis.

Nathan staat centraal in dit alles.

Boten zakken niet zomaar onder je vandaan zoals hij het beschreef.

De oceaan is geen veilige plek.

Het was gewoon een ernstig ongeluk.

Dit is niet de eerste tragedie voor de familie Carman.

Nathans opa werd thuis dood aangetroffen met een schotwond in het hoofd.

De wonden waren zo ernstig dat je de oorzaak nauwelijks kon zien.

Ik zei: 'De moordenaar zit nu vast in deze kamer.'

Ik heb een probleem. Jij was de laatste die je opa zag.

Om te beginnen had er geen verhoor mogen plaatsvinden.

Mensen met autisme worden vaak verkeerd geïnterpreteerd.

Als je anders bent, ben je vast slecht.

Nathan werd gezien als het laaghangende fruit.

Het makkelijke doelwit.

Dit alles gebeurde vanwege hebzucht. De hebzucht van één persoon.

Volgens de regering had hij dit gepland.

Het is gestoord. Beschuldig hem dan ook maar van de moord op Kennedy.

Deze hele situatie is één grote Griekse tragedie.

Ik heb mezelf afgevraagd of ik het juiste heb gedaan.

Ik weet dat ik op dat moment dacht...

dat ik m'n moeder moest bezighouden terwijl ik het probleem oploste.

Had je ruzie met je moeder op de boot? - Nee.

Heb je met je moeder gevochten? - Nee.

Heb je je moeder vermoord op de boot? - Nee.

Heb je de boot met opzet laten zinken nadat je je moeder hebt vermoord?

Bezwaar. Samengestelde vraag.

Twee vermiste schippers worden gezocht voor de kust van Rhode Island...

Een update over een moeder en zoon die niet gezien zijn...

sinds ze zaterdag op een visreis vertrokken.

Vanavond zegt de kustwacht...

De kustwacht is gebeld over een achterstallig schip...

in South Kingstown, Rhode Island.

Nathan Carman en z'n moeder Linda hadden besloten om te gaan vissen...

ten zuiden van Block Island.

Toen ze niet terugkwamen, was er bezorgdheid over hen.

KUSTWACHTONDERZOEKER

Grote bezorgdheid.

Volgens de kustwacht zijn Linda Carman en haar zoon Nathan...

nooit teruggekeerd van een visreis bij Block Island op zondag.

Ze gingen op allerlei visreizen...

en net als elke andere keer zouden ze vertrekken vanuit Rhode Island...

de jachthaven daar.

Ze zouden de volgende dag rond het middaguur terugkeren.

Linda zou me bellen rond 12.00 of 13.00 uur.

Tussen 16.00 en 17.00 uur besefte ik dat ze niet had gebeld.

Ik zei: 'Dit klopt niet.'

Dus ik belde de politie.

De kustwacht belde me daarna.

Ik gaf ze de informatie, en ze begonnen meteen met zoeken.

De kustwacht heeft bij Block Island en Long Island...

62.000 vierkante zeemijl zorgvuldig doorzocht...

een gebied groter dan de staat Georgia.

Op dag één hadden we een negatief resultaat.

De kustwacht breidt de zoektocht uit... - Dag twee.

Om een moeder en zoon te vinden. - Dag drie.

Er is nog steeds geen teken van Linda en Nathan Carman...

of hun boot, de Waterpokken.

Dag vier. Dag vijf.

De zoektocht is uitgebreid naar een gebied van 11.000 mijl bij Montauk.

Na zes dagen wordt de zoektocht gestaakt.

Je kunt niet zomaar stoppen met zoeken. Dat maakte me echt van streek.

En we hadden een kleine wake...

om hopelijk op haar te wachten.

Op het nieuws dat ze gevonden was.

Een opmerkelijke ontwikkeling op zondagmiddag.

Een vrachtschip heeft Carman gezien die alleen in een reddingsvlot dreef...

100 zeemijl ten zuiden van Martha's Vineyard.

NATHAN GERED

ACHT DAGEN NADAT HIJ EN ZIJN MOEDER VERDWENEN

IS NATHAN CARMAN GERED OP ZEE.

Nathan, dit is de kustwacht van Boston.

Hallo? Ja, ik hoor je.

Ja, meneer. Ik moet begrijpen wat er is gebeurd.

Er was een raar geluid in de motorruimte.

Ik keek en zag veel water.

De boot zakte gewoon onder m'n voeten weg.

Toen ik het reddingsvlot zag, zag ik m'n moeder niet.

Hebben jullie haar gevonden?

Van de twee vermiste schippers is er maar één levend teruggekomen.

Carmans moeder blijft vermist en is vermoedelijk dood.

Ik wil het publiek bedanken...

voor hun gebeden en hun bezorgdheid, zowel voor m'n moeder als voor mezelf.

Ik voel me gezond.

Emotioneel heb ik heel wat meegemaakt.

Hij is wat afgevallen. Verder gaat het goed met hem.

VADER

Toen ik hem ging ophalen, heb ik m'n armen om hem heen geslagen...

en ik denk dat hij z'n armen om m'n schouders heeft gelegd.

En ik wilde niet loslaten.

Nathan wilde naar zijn huis gaan.

Hij wilde alleen zijn, wat me niet verbaasde.

Je kon zien, ook al zei hij het niet...

dat zijn onvermogen om haar te redden enorm aan hem knaagde.

Voor het eerst zien we Nathans redding vanuit het perspectief van de bemanning.

Het is een geweldig overlevingsverhaal.

Dit is opmerkelijk.

Hij was zeven dagen op zee in een opblaasbaar reddingsvlot.

Hij had eten en water...

De meesten zouden denken: ik ga hier sterven.

En de manier waarop ik daarmee omging...

was door me te concentreren op wat ik moest doen om te overleven.

Na de eerste dag probeerde ik mezelf te disciplineren.

Op de voedselpakketten stond vier per dag.

En dus spreidde ik dat uit over de hele dag.

Ik probeerde me te concentreren op gehydrateerd blijven.

Ik zag de Orient Lucky rond het middaguur.

Als schrijver vond ik Nathans verhaal erg intrigerend.

Ik woon in de buurt van de oceaan, langs de kust van New England...

en voor velen van ons in deze kustgemeenschappen...

is dat onze achtertuin.

Mensen dachten: Deze arme jongeman is z'n moeder op zee verloren.

Het was een heroïsch overlevingsverhaal...

en een echt feelgoodverhaal.

Maar toen begon het publieke sentiment te verschuiven...

van: 'Wauw, dit is een geweldig, wonderbaarlijk overlevingsverhaal'...

naar: 'Hier klopt iets niet.'

Volgens de kapitein van het schip dat hem redde...

leek de 22-jarige gezond toen hij werd gered...

en leek hij niet te lijden aan uitdroging, onderkoeling...

of iets anders.

Dit soort omstandigheden komen niet vaak voor.

Zeven dagen in een reddingsvlot, drijvend op het continentaal plat...

dat komt helemaal niet vaak voor.

In m'n 26-jarige carrière is dit de eerste.

Dit is een foto van Nathan...

nadat hij uit het reddingsvlot sprong...

in waarschijnlijk 2100 meter water...

en hij kan schoppen en zwemmen...

naar de reddingsboei die voor hem wordt neergelaten.

En hij kan die vasthouden.

En dan kan hij omhoogklimmen op de accommodatieladder, wat...

Echt niet.

Een heel moeilijke situatie.

Niemand weet wat hij heeft meegemaakt.

Hij is voornamelijk een verdachte omdat ze niet in staat zijn...

om zijn gedrag als autistisch te herkennen.

Vanwege zijn autisme, vanwege zijn vermogen om alleen te zijn...

had Nathan, van iedereen die ik ken...

het beste kunnen omgaan met verdwaald zijn op zee.

En hij heeft al zijn vindingrijkheid gebruikt in die acht dagen.

Voor Nathans terugkeer hadden we een huiszoekingsbevel uitgevoerd...

om te bepalen waar ze heen gingen, wat hun bedoeling was met deze reis...

en om te achterhalen...

of Nathan van plan was zichzelf of z'n moeder iets aan te doen.

We hebben z'n huis en auto doorzocht en verontrustende documenten gevonden.

Deze heet: 'Waarom ik niet wil meewerken met de politie.'

'Emotioneel gezien weet ik niet of ik nog een verhoor aankan.'

Dan zegt hij: 'Filosofisch gezien...

stoot het idee om m'n onschuld te bewijzen me af.'

De volgende: 'De politie is een corrupte en vaak criminele organisatie.'

Het is ongebruikelijk. Zoiets ben ik nog nooit tegengekomen.

Het bevestigde onze vermoedens dat hij slechte bedoelingen had...

toen hij op die visreis vertrok met z'n moeder.

Ik en een andere rechercheur hebben een ontmoeting met hem.

Het was verrassend dat hij met me wilde praten.

Vertel me wat er is gebeurd.

Natuurlijk.

M'n moeder en ik gingen naar Stop & Shop...

en ik heb iets te drinken gekocht.

We reden naar de parkeerplaats bij Ram Point Marina.

We hebben de koeler met het aas erin van m'n truck op de boot geladen.

Nathan zei dat hij aas had gekocht, dat soort dingen.

Hij heeft palingen gekocht.

We hebben palingen om mee te vissen in z'n truck gevonden.

Dat vinden we uiteraard interessant en zorgwekkend.

Waarom liet hij ze in z'n truck en nam hij ze niet mee als hij ermee wilde vissen?

Hoe laat zijn jullie uitgevaren?

Rond middernacht, denk ik.

Na jullie vertrek besloten jullie het plan te veranderen...

en naar de Canyons te gaan, toch?

Dat klopt.

En dat is een veel langere reis, toch?

Ja, de reis naar Block Canyon is langer...

dan die naar de omgeving van Block Island.

De beslissing om 60 tot 70 mijl verder de zee op te gaan...

is geen plek voor een onervaren schipper.

Het is niet iets dat je doet zonder enorm veel voorbereiding.

Wanneer merkte je dat de Waterpokken water maakte?

De motor klonk anders.

En ik opende het luik voor het stuurhuis...

en zag een grote hoeveelheid water in het onderruim.

Heb je een noodsignaal verzonden? - Nee. Ik dacht niet dat we zouden zinken.

Als je weet dat je zinkt...

meld je de noodsituatie altijd via de radio.

Maar ik wist dat een noodsignaal de kust niet zou bereiken.

Maar wel andere boten.

Ik wist niet of er boten binnen bereik waren, dus ik...

Heb je het niet geprobeerd?

Als er iets ergs kan gebeuren...

waarom vraag je dan geen hulp via je radio?

Het gebrek aan genomen acties riep vragen op.

Er is hier meer aan de hand.