The Worthy

M'n vader praatte zelden over vroeger.

Met één uitzondering.

Op z'n gewone route van de stad naar het platteland...

...besloot hij te stoppen voor een lifter.

Goeiedag.

Typisch m'n vader. Altijd vreemden meenemen.

Maar deze man was anders.

Hij wilde worden afgezet bij afrit 77.

Een doodlopende weg.

Voor hij uitstapte, waarschuwde hij:

Pas op voor de Zwarte Vlaggen.

Die zijn alleen trouw aan zichzelf.

Hij adviseerde m'n vader te vluchten en zich schuil te houden op een veilige plek.

En bovenal om op z'n hoede te zijn.

Dus dat deden we.

De Ziener. Zo noemde m'n vader de man.

Omdat hij het einde voorzag.

Daarna...

...vochten de Zwarte Vlaggen en andere groeperingen om de macht.

Alles wat losliep, werd afgemaakt, en achtergelaten om weg te rotten.

Wie wist te ontkomen...

...stierf van de honger of de kou.

Eén ding hadden ze gemeen.

Ze stierven in angst.

Koud, hongerig en bang.

Maar het werd nog erger.

Een van de paramilitaire groepen vergiftigde de watervoorziening.

Eén druppel kon je hele immuunsysteem verwoesten.

En toen brak de hel los.

Hele steden werden weggevaagd.

Het land dat hemelse godsdiensten voortbracht, raakte ontwricht.

De overlevenden hadden niets meer om zich aan vast te houden.

Alleen hun geloof in de mensheid...

...en in elkaar.

Vergeet het maar.

Snap je wat ik bedoel? -Ja.

Daarom zeg ik: Vergeet het maar. M'n vader laat je nooit in haar buurt.

Dat kan ik niet accepteren. Ik ga met hem praten. Van man tot man.

Geloof je me niet?

Schaakmat. -Ik lette niet op. Nieuw spel.

Kom op.

Pap.

Pap.

Vrede zij met u. -Pap, we hebben bezoek.

Hoeveel? -Ik zag er maar één.

Ga weer naar boven en geef me dekking.

Shuaib? -Niet nu, Jamal.

Pap, ik ga met je mee. -Niks ervan.

Pap... -Maryam.

Ik ben geen kind meer. Ik kan je helpen.

Dat weet ik, schat. Niemand hier kan zoveel als jij.

Daarom moet jij voor de rest zorgen.

Twee keer kloppen: veilig. -Drie keer: problemen.

Ze is ziek. -Van het water.

Help me alsjeblieft. -Dit bevalt me niks.

Kom.

Kom hier. -Wacht. Het is een valstrik.

Ze is net zo oud als m'n dochter. -Shuaib, niet opendoen.

Help me alsjeblieft. Of dood me anders.

Ik moet iets doen. Hou vast.

Pap, wat doe je? -Hij redt zich wel. Geef jij maar dekking.

Shuaib.

Sluit het hek zodra ik terug ben. -Shuaib.

vijf meisjes bij de waterbron

slechts eentje wordt mijn lief

vijf meisjes bij de waterbron

drie zijn weg, en er zijn er nog twee

Als ik jou was, zou ik niet bewegen.

Laat zakken.

Laat het meisje gaan. -Laat zakken, vriend.

Het meisje. -Ik vraag het niet nog 's.

Laat vallen.

Nee.

Wat is je naam? -Gaat je niks aan.

Wie heb je bij je? -Gaat je niks aan.

Ze noemen me Abu Eissa. -En ik ben...

...een zwerver. Ik hoor bij niemand.

Wat brengt je hier? Wat wil je?

Water. Ik heb water nodig.

Ik geef je een gallon. Jij geeft mij het meisje.

Ik moet zeggen: heel gul van je.

Je hebt zoveel heerlijk water. En je wilt maar één gallon kwijt? Da's niet genoeg.

We zijn met meer.

En als ik er nu een cadeautje bij doe? -Zoals?

Ik heb kogels. Zoveel je wilt.

Negen millimeter?

Nee, ik heb .22's.

En 762's?

Ik ben bang van niet. Wat ik wel heb...

Abu Eissa, rustig. Ik zeg toch dat het een cadeau is?

Wacht.

Ik heb deze. Heel nuttig. Je hebt er geen wapen voor nodig.

Een speld of nagel is genoeg.

En alles gaat eraan.

Heb ik niet nodig.

Luister. Ik geef je drie gallon water.

Jij geeft mij het meisje. En jij en je vrienden komen nooit meer terug.

Je hoeft het ze niet te vragen. Dit is tussen jou en mij.

Klopt.

Dit is tussen jou en mij.

Shuaib, kom terug.

Ik krijg ze niet.

Vuur.

Op die wagen.

Shuaib.

Khaled?

Gabba?

Aan de kant, pap.

Laat ze hun wapens wegdoen of...

Gaat het? -Niet schieten.

Ik kwam toevallig langs. Ik hoorde jullie vechten.

Ik ben voor jullie. -Wat zoek je hier?

Onderdak.

Overal zijn schurken. Ik hoopte goed volk te vinden.

Ben je alleen?

Gülbin?

Nog meer?

Nee, alleen wij.

Mag ik m'n mes pakken?

Dat zijn de lui die op me schoten.

Gülbin spreekt geen Arabisch. Ze is Koerdisch en m'n Koerdisch is slecht.

Maar we verstaan elkaar.

Pap? -Het is goed.

Ben je niet gewond? -Je had bijna m'n weldoener gedood.

Ik dacht dat hij bij die... -Ik weet wat je dacht.

Het is goed.

Mijn naam is Shuaib. Dat is Qais.

Mijn naam is Mussa. -En je hebt m'n vader gered?

Bedankt.

Kom binnen.

Dan verzorgen we je wond.

M'n zoon was aanvoerder van z'n elftal. Topscorer, twee jaar achtereen.

God zegene hem.

Gecondoleerd.

We lijden allemaal.

Begraaf haar morgen.

Dat is niet mijn bloed.

Mussa, dit is m'n dochter Maryam. -Hallo.

Daoud? -Ja?

Hij tekent.

Graphic design en animatie. Ik heb werk voor tv gedaan.

Hij tekent.

Zaineb, Bilal, we hebben gasten.

Ik ben Mussa. Dit is Gülbin.

Hallo. -Welkom.

Het paleis is groot. Zoek een plek.

Wat is dit voor plek? -Ze maakten hier vliegtuigvleugels.

Hoelang ben je hier?

318 dagen.

Is alles in orde?

Wat is er?

Mussa. Laat hem bij ons blijven. -Alleen Mussa?

Eissa.

We kennen die mensen nauwelijks.

We weten niets van die man.

Hij heeft je leven gered.

Wat moet je dan nog meer weten? -We moeten voorzichtig zijn.

Alles is nu anders.

Voorzichtig of niet, mam werd toch ziek van het water.

Ik heb alles gedaan om haar te redden. -Voorzichtig zijn is niet genoeg.

Dat zei de Ziener. Ik vertrouw op God.

Je vertrouwt op God, maar denkt niet aan de toekomst.

We moeten ons lot in eigen hand nemen en ons hier niet bij neerleggen.

Genoeg.

Maar snap dan... -Genoeg.

Spreek je Engels? -Alleen Koerdisch, ben ik bang.

Je hebt me geholpen. Dank daarvoor.

Je kunt blijven, maar niet lang.

Tenzij je nergens anders heen kunt.

Als je blijft, moet je wel wat doen. Dan moet ook jij taken verrichten.

Mag een gast niet even bijkomen voor je hem vraagt zo'n besluit te nemen?

Alsjeblieft.

Waar ken je haar van?

Ze zat in 'n verlaten wijk.

Ze hield zich maanden schuil na de dood van haar man. Hij is vermoord.

Sindsdien zijn we samen. Ik denk dat het lot ons bij elkaar heeft gebracht.

Toch?

Hoe is hij vermoord?

Verscheurd.

Ledemaat voor ledemaat.

Gewoon afgerukt.

Door een groep 'soldaten'...

...die besloten...

...dat hij het niet waard was om verder te leven.

Gülbin wist te ontkomen.

Gelukkig vond ik haar.

Littekens zijn een teken van schoonheid.

Vertaal maar.

Ik was lerares toen het allemaal begon.

We werden gegijzeld op school.

Een rebel begon een lerares te betasten.

Ik viel hem aan.

Toen kwamen er drie.

Ze verkrachtten me.

En gooiden zuur in m'n gezicht. Maar ik overleefde het.

Dit was de prijs om te blijven leven, maar ik zou het zo weer doen.

Ik ben toneelregisseur. Of dat was ik. In de oude wereld.

Ik leerde m'n studenten dat liefde kracht geeft...

...om zelfverzekerd te kunnen optreden.

Waren ze hier maar bij ons...