Just a Stranger

Ampuni saya, Paderi, saya telah berdosa.

Bila pengakuan dosa kamu sebelum ini?

Gred enam.

Awal 90-an, Paderi.

Okey.

Maaf, Paderi, apa...

- Apa langkah seterusnya? - Dosa kamu.

Akui dosa kamu.

Mulakan dengan dosa besar, kemudian dosa kecil.

Maaf, Paderi.

Dosa yang manakah dianggap besar dan kecil?

Okey.

Akui dosa kamu. Saya akan beritahu jika ia besar atau kecil.

Saya curang terhadap suami

dengan lelaki separuh umur saya.

Kenapa telefon awak tak berdering, Kim?

Ia berdering.

Tapi rasanya, saya matikannya.

Selepas itu, saya tidur semula.

Saya dah kata, "Kita minum sikit saja."

Jom. Bas persiaran dah nak bertolak tanpa kita.

Di mana Mae? Masih di bilik air?

Mae!

Dia tiada di sini.

Aduh, Mae, kenapa awak belum bersiap?

Badan saya masih kesakitan.

Awak dah ambil ubat?

Ia belum berkesan.

Bagaimana dengan tiket awak? Awak nak lihat Istana Pena, bukan?

Kena banyak berjalan. Pergilah. Nanti bas persiaran bertolak tanpa kalian.

Hai, sayang! Bagaimana dengan Madrid?

Sayang, saya di Lisbon.

Oh, ya, saya terlupa.

Saya dah keliru dengan percutian awak.

Baca SMS saya supaya tak keliru.

Awak tahu saya tak minat alat teknologi.

Seronok di sana?

Lebih seronok jika awak ada.

Nanti ya, sayang. Kita cari masa.

Okey. Dalam masa terdekat?

Tengoklah.

Orang Portugis?

- Bukan. - Maaf.

Saya nampak awak dari sana, dan saya sangkakan awak pengsan.

Awak memerhatikan saya?

Apa? Taklah, tak!

Maksud saya... Bukan secara sengaja.

Saya cuma... Saya tak sengaja...

Jadi, kalau awak nampak saya okey dan tak pengsan,

awak akan abaikan saja dan pandang benda lain?

Saya okey saja. Terima kasih.

Saya Jericho.

Boleh saya bantu awak, Jericho?

Saya cuma...

Saya cuma nak tanya...

Awak orang Filipina?

Bagaimana awak tahu?

Ada kalanya, kita tahu saja.

Bukan secara fizikal. Jangan salah faham.

Tapi ada kalanya, orang Filipina beri isyarat bukan lisan

yang menunjukkan mereka orang Filipina.

Oh, maaf. Bahasa Inggeris awak juga.

- Maaf. - Nampaknya, awak gementar.

Saya tak nak ganggu sesiapa.

Hei, budak, relaks.

Relakslah.

Maaf bertanya, tapi...

Apa awak buat di Portugal?

Melancong. Awak pula?

Ayah saya duta Filipina di sini.

Yakah?

Kami dah tinggal di sini lebih dari setahun.

Jadi, jika awak nak lihat tempat pelancongan, sayalah orangnya.

Berapa upahnya?

Percuma!

Terima kasih sajalah. Saya okey.

Okey, selamat bercuti, Kakak.

Wah, biar betul? "Kakak"?

Yalah, saya tak tahu nama awak.

Saya Mae.

Berseronok di Portugal, Mae. Selamat tinggal, puan.

"Puan"!

Saya di Pantai Torre. Saya bosan di rumah.

Jumpa malam nanti untuk makan malam.

Saya nak tengok gambar awak.

Okey. Jumpa nanti.

Cari sesuatu?

Saya cuma melihat jika saya ada tertinggal barang.

Tak berminat?

Ia lawatan berpandu percuma.

Adakah awak akan apa-apakan saya?

Kenapa pula saya nak masuk penjara di sini?

Yalah, awak ada kekebalan diplomatik.

Betul juga.

Tapi, ayah orang pertama yang mewakili Filipina di sini,

jadi, begitu juga dengan saya.

Dah tentu saya tak nak mencemarkan nama baik tanah air.

Kenapa awak nak bawa saya bersiar-siar?

Awak orang Filipina.

Ingatkan awak suka saya.

Awak seperti mak cik pada saya.

Pergi matilah!

Beginilah.

Saya cuma nak tunjukkan keindahan Lisbon kepada awak.

Saya janji, saya akan hantar awak balik dengan selamat.

Bagaimana?

Saya kena balik untuk makan malam.

Kalau begitu, ayuh!

Lisbon ialah salah sebuah bandar tertua di dunia.

Rasanya, ia lebih tua daripada Rom, London dan Paris.

Lebih tua berabad-abad lamanya.

Ya, saya dah baca di Wikipedia.

Yang itu, apa?

Arco da Rua Augusta.

Ia dibina sempena pembinaan semula bandar ini

selepas gempa bumi dahsyat melanda Lisbon.

Kenapa awak ketawa lagi?

Kita baru saja ke sini semalam.

Tolonglah!

Saya ingatkan awak nak tunjukkan sesuatu yang baharu.

Okey, baiklah.

- Biara Carmo? - Semalam.

- Lif Santa Justa. - Semalam dah.

Okey, yang ini. Muzium Seni, Seni Bina, dan Teknologi.

Kelmarin.

Mari sini.

Ke mana?

Cantik, bukan? Sebenarnya, saya lebih suka di sini daripada Amerika.

Awak membesar di Amerika?

Ayah duta di sana sebelum Portugal.

Sebenarnya, saya sepatutnya tinggal di Washington untuk habiskan pengajian,

tapi saya dibuang.

- Kenapa? - Sebab ponteng kelas.

Saya tak faham Ekonomi Politik AB.

Awak belum melawat Dataran Rossio ini lagi?

Dah, tapi sekejap sangat.

Awak tahu tak, kawan saya suka pusat membeli-belah dan istana.

Awak? Awak tak suka istana?

Saya kagum dengannya.

Tapi entahlah. Pada saya,

jika tempat itu tiada pelancong,

tak seronoklah.

Saya tak suka tempat begitu.

Saya tak suka. Itu cuma saya.

Saya tahu mana nak bawa awak.

Mereka menggelarnya Rua Nova Do Carvalho.

Tapi kini, mereka menggelarnya Pink Street.

Selalunya, lawatan berbayar di Lisbon

akan bawa awak melawat muzium, istana dan sebagainya, tapi,

jika awak benar-benar nak lihat atau alami kehidupan,

inilah tempat terbaik.

Jadi, kenapa jalan ini merah jambu?

Okey. Dulu, ini kawasan pelacuran.

Rasanya, pada 2011, kerajaan pulihkan tempat ini.

Itu sebab mereka tutup tempat gelap seperti rumah pelacuran

dan sebagainya, dan mewarnakan jalan ini merah jambu.

Tengoklah keadaannya sekarang.

Bukti bahawa golongan berdosa pun boleh diselamatkan.

Awak dah penat? Awak orang tuakah?

Hei, budak! Awak baru 15 tahun. Mestilah masih kuat.

Biar betul? Awak anggap saya 15 tahun?

Apa-apa sajalah.

Betulkah?

Yalah, awak asyik mengejek umur saya.

Tapi bila saya ejek awak, awak tak boleh terima?

Awak ini pelik sungguh.

Rasanya, awak satu-satunya orang yang terasa apabila dikatakan lebih muda.

Sebab, apabila orang anggap saya muda,

mereka fikir saya tak bertanggungjawab.

Awak memang muda.

Maaf. Saya dah 19 tahun.

- Akan jadi 20 dalam tujuh bulan. - Awak baru 19.

Budak 19 tahun boleh buat banyak benda.

Seperti apa, main Mobile Legends?

Itu saja?

Mari kita ke rumah awak.

Saya akan tunjukkan kebolehan saya yang lain.

Saya serius.

Berapa?

Saya bukan pelacur lelaki.

Adakah awak akan bayar saya?

Sekejap.

- Awak seorang... - Tolonglah, saya bergurau.

Awak ini lembab.

Kita tak boleh ke rumah saya. Kawan-kawan saya ada di sana.

Kalau begitu, kalian boleh bergilir-gilir bersama saya.

Saya boleh tahan sepanjang malam.

Atau kita boleh pergi ke hotel.

Tempat kita boleh bersendirian.

Maaf. Saya dah janji nak hantar awak balik sebelum makan malam.

Kawan saya Kim dan Vian tentu sedang panik.

Sekejap. Saya akan mesej mereka.

Apa alasan awak?

Saya akan beritahu mereka saya terjumpa kawan sekolah rendah.

Mereka jenis mudah tertipukah?

Apa kata perkenalkan saya sebagai budak Filipina yang awak terjumpa?

Dan kita bersama sepanjang malam? Yalah itu.

Awak seksilah.

Saya tahu.

Saya pula?