Twinkling Watermelon (반짝이는 워터멜론)

ΡΙΟΟΥΝ

ΤΣΟΪ ΧΙΟΝ ΟΥΚ

ΣΟΛ ΙΝ Α

ΣΙΝ ΟΥΝ ΣΟΥ

ΚΑΡΠΟΥΖΑΚΙ ΜΟΥ ΛΑΜΠΡΟ

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΪΟΝ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ. ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΤΑ ΜΕΡΗ, ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΤΛ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ.

Τι να σας φέρω;

Να σας βοηθήσω;

Μπορεί να μην ξέρουν αγγλικά.

Ιαπωνία, Ιαπωνία.

Καλώς ήρθατε! Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;

(Τρελάθηκες; Είναι ακριβό. Πιες το με κανονική δόση.)

(Νόμιζα πως θα πλήρωνες με τους πόντους επιβράβευσης.)

Με συγχωρείτε!

Με συγχωρείτε. Αν...

Μπορείτε να γράψετε τι θέλετε από το μενού μας...

Θα ήθελα έναν μεγάλο διπλό εσπρέσο με επιπλέον σαντιγί και σιρόπι καραμέλας.

Και ένα μεγάλο φρεντοτσίνο με σαντιγί και κομματάκια μόκας, παρακαλώ.

Μάλιστα.

Το 'χεις, έτσι;

Διπλό εσπρέσο με σαντιγί...

Συγγνώμη. Μπορείτε να βάλετε μια έξτρα δόση εσπρέσο στον διπλό εσπρέσο;

- Έξτρα δόση. - Έξτρα δόση.

Ναι.

Δεν καταλαβαίνεις.

Το χρειάζεσαι για μη σου κορνάρουν τα αμάξια.

Θα ξέρουν πως δεν τους ακούς,

οπότε θα σε παρακάμπτουν.

Επίσης, δείχνεις κουλ.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

Ο μεγάλος μου αδερφός είναι κωφός.

- Γεια σας! - Γεια, Ουν Γκιολ!

- Ήρθατε να φάτε; - Ναι!

Καλή σας μέρα!

- Γεια, Ουν Γκιολ! - Γεια σας!

Γεια!

­

Και οι γονείς μου είναι κωφοί.

Αλλά εγώ δεν είμαι.

Εγώ ακούω.

Και μιλάω.

Θέλουμε κι άλλο κοτόπουλο εδώ.

Έρχεται αμέσως!

Το πιάτο της ημέρας!

Μπράβο, ο Ουν Γκιολ μας!

Βοηθάς τους γονείς σου και σήμερα;

Τι καλό παιδάκι που είσαι!

- Έμαθα πως είσαι και καλός μαθητής. - Λιγάκι.

Αν ήταν σαν εσένα, δέκα γιους θα μεγάλωνα.

- Συμφωνώ. - Περίμενε.

Πάρ' το, πάρ' το.

Όχι. Ο μπαμπάς θα θυμώσει μαζί μου.

Απλώς πάρ' το, μικρέ.

Ίσως... μπορείς να μας φέρεις έξω δύο μάκγκολι;

Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Αν μεθύσετε, θα πάθετε ατύχημα.

Μόνο ένα ποτήρι στον καθένα.

Αλλά θα φροντίσω να είναι γερή ποσότητα.

Μπράβο, μικρέ!

Τα λάχανά σας!

- Καλώς ήρθατε! - Γεια, Ουν Γκιολ!

Θεούλη μου, τι δουλειά!

Γεια σας!

Τι; Έγινε κάτι με την παραγγελία;

Λέει να την πάρετε πίσω αμέσως.

Τι είπες;

Είπε ότι αν συνεχίσετε να φέρνετε εμπόρευμα που δεν πουλάει, θα σταματήσει να συνεργάζεται με εσάς.

Πότε το έκανα αυτό;

Αυτά τα γεύματα τρέφουν ανθρώπους που έχουν χύσει αίμα και ιδρώτα.

Είπε να μην παίζετε με τα υλικά.

Αυτό είναι τρελό.

Ποιος παίζει μ' αυτά; Ποιος; Εγώ;

Επειδή δεν ακούμε ή δεν μιλάμε δεν είμαστε και χαζοί.

Ούτε να το σκεφτείτε να μας κλέψετε.

Μέχρι τώρα το άφηνε να περάσει για τον πατέρα μου, αλλά δεν θα το ανεχτεί άλλο.

Θα δει τι θα φέρετε αύριο και θα πληρώσει για τα υλικά αυτού του μήνα.

Γιατί νιώθω σαν να με μαλώνεις;

Το τελευταίο που είπες, δεν το έβγαλες απ' το μυαλό σου, έτσι;

Καλά Χριστούγεννα!

Καλά Χριστούγεννα!

Γιατί ξύπνησες;

Το τραγούδι της χορωδίας και το χιόνι που έπεφτε με ξύπνησε.

Δεν πέφτει αθόρυβα το χιόνι;

Εγώ το ακούω.

Τι ήχο κάνει;

Έναν ήχο που μου δημιουργεί ένα ζεστό και ευχάριστο συναίσθημα, όπως τα ρούχα που στεγνώνουν στον ήλιο.

Το χιόνι είναι κρύο, αλλά ο ήχος του ζεστός;

Ουν Γκιολ, μπορεί να γίνεις ποιητής όταν μεγαλώσεις.

Χιονίζει!

Πάμε έξω να φτιάξουμε έναν χιονάνθρωπο.

Αδερφέ!

Μαμά! Μπαμπά! Μαμά!

Μαμά! Μπαμπά! Αδερφέ!

Εκείνο το πράγμα θα πέσει!

Είναι επικίνδυνα! Γρήγορα!

Σου έχω πει να μην πλησιάζεις κτίρια υπό κατασκευή. Είναι επικίνδυνα.

Αφού με έσωσε ο μπαμπάς.

Κι αν ήταν δίπλα σου ο Ουν Γκιολ;

Μπαμπά, αν ο αδερφός κι εγώ κινδυνεύαμε και οι δύο,

ποιον θα έσωζες πρώτα;

Μπαμπά!

Αν ο αδερφός κι εγώ κινδυνεύαμε και οι δύο,

ποιον θα έσωζες πρώτα;

Φαίνεται διασκεδαστικό.

Αν κινδυνεύαμε ο Ουν Χο, ο Ουν Γκιολ κι εγώ,

ποιον θα έσωζες πρώτα;

Μετάνιωσα που έκανα εκείνη την ερώτηση.

Εννοείται...

Από κείνη τη μέρα, θυμόμουν την απάντηση του μπαμπά σε κάθε σημαντική στιγμή της ζωής μου

και η καρδιά μου πονούσε κάθε φορά.

Σε ποιον όροφο είμαστε;

­

Ήρθατε!

Μαμά, η κυρία.

Νωρίς ήρθατε.

Το ξέρετε ότι σας το νοικιάζω με τη χαμηλότερη τιμή της αγοράς;

Η κυρία λέει ότι το σπίτι είναι φθηνό. Το ξέρετε, ε;

Σε κανέναν στο κτίριο δεν άρεσε η ιδέα,

αλλά πήγα από πόρτα σε πόρτα για να τους πείσω.

Τους είπα ότι τουλάχιστον δεν θα κάνετε φασαρία.

Μου αρέσει η ησυχία και η ηρεμία, και τα άτομα με αναπηρία...

Δεν έχω τίποτα εναντίον τους.

Η κυρία μάς καλωσορίζει.

Είπε να πάμε τα πράγματά μας μέσα.

­

Γιατί γελάνε μαζί μου οι γονείς σου;

Δεν είπες τίποτα άσχημο για μένα, ε;

Όχι. Τους είπα ό,τι είπατε.

Γιατί ήταν τόσο σύντομο; Εγώ είπα πολλά.

Αν δεν χρειάζεστε κάτι άλλο, μπορώ να πάω μέσα τα πράγματά μας;

Φυσικά. Ναι, φυσικά!

Αντίο σας.

­

Τι στο καλό; Είναι διαφορετικός απ' ό,τι φαίνεται.

Μπιονγκ Χο, πού είσαι;

Θα αργούμε να γυρίσουμε σπίτι τα βράδια.

Αν συμβεί οτιδήποτε, πάρε μας αμέσως, εντάξει;

Μετά το σχολείο, να έρχεσαι στο εστιατόριο για φαγητό.

Θα μας πακετάρεις φαγητό και θα το παίρνουμε σπίτι να τρώμε.

Να μην αγγίζουμε την κουζίνα υγραερίου.

Σωστά;

Με το που πέφτει ο ήλιος, να έρχεσαι σπίτι...

Θα μένω συνέχεια με τον αδερφό, όπως και να 'χει.

Πρέπει να πάω τουαλέτα.

Και εκεί μαζί του πρέπει να πηγαίνω;

Γεια σας, είμαι ο Γιομ Μπιονγκ Χο. Μένω στον 4ο όροφο με τη μαμά μου, τη σπιτονοικοκυρά.

Η μαμά μου μού είπε να σας καλωσορίσω.

- Εντάξει. - Γεια!

Είσαι ο Χα Ουν Γκιολ;

Μπορώ να παίξω με τον Ουν Γκιολ;

Θέλω να του δείξω τη γειτονιά.

Φυσικά, φυσικά.

Μπορεί να έρθει και ο αδερφός μου;

Η μαμά μου μού είπε να κάνω παρέα μόνο μ' εσένα αφού έχεις καλούς—

Σήμερα είναι μόνο για τα τεταρτάκια.

Θα βγούμε με τον αδερφό σου την επόμενη φορά.

Συμφωνείτε;

Φυσικά.

VIVA MUSIC

Γιατί σταματήσαμε;

Να το ξέρεις.

Να αποφεύγεις αυτό το μέρος.

VIVA MUSIC ΠΩΛΗΣΗ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ, ΜΑΘΗΜΑΤΑ

Έχω ακούσει ότι ο γέρος που έχει το μαγαζί τρώει παιδιά.

Μη μου πείτε ότι το πιστεύετε;

Αυτός εδώ δεν πιάνει τα αστεία.

Αυτό που εννοούμε είναι

ότι φοράει βραχιόλι ακριβώς εδώ.

VIVA MUSIC

VIVA MUSIC

Περίμενε!

Πάρ' το! Σε παρακαλώ!

- Όχι, όχι, όχι! - Φά' τον, φά' τον. Γρήγορα.

Γρήγορα, γρήγορα.

ΜΠΑΜΠΑΣ

Φά' τον, φά' τον!

Έχει κι άλλον; ΜΠΑΜΠΑΣ

Όχι, όχι, εκεί!

Δίπλα σου! Όχι μπροστά σου!

Τι κάνεις;

Ουν Γκιολ, έλα σπίτι αμέσως!

Γιατί; Διασκεδάζω.

Τι κάνεις με το άλογο; Το κέντρο είναι απροστάτευτο.

Να πάρει! Πέθανα.

Η μαμά κι εγώ πρέπει να πάμε στο εστιατόριο.

Ο αδερφός σου θα είναι μόνος.

Έλα γρήγορα σπίτι.

Εντάξει.

Συγγνώμη, παιδιά. Πρέπει να πάω σπίτι.

Τι έκανε στο τηλέφωνό του;

Νοηματική.