Brothers of the Wind

Brothers of the Wind (2015) 23.976 fps runtime 01:37:56

ณ บางที่ในเทือกเขาแอล์พ ช่วงทศวรรษ 1960

กาลครั้งหนึ่ง..

ท่ามกลางสายลม..

ยังมีนกอินทรีย์ตัวหนึ่ง

เรื่องเล่านี้ เป็นเรื่องระหว่างมัน..

กับเด็กชายคนหนึ่ง

ผมเพียงมีส่วนด้วย แต่บางครั้ง มันก็ดูเหมือน เป็นเรื่องของผมเช่นกัน

ผมชื่อแดนเซอร์

เป็นผู้ดูแลป่า

ผมดูแลธรรมชาติทุกสิ่ง ที่อยู่เทือกเขานี้

นั่นทำให้ผม ได้เข้าไปข้องเกี่ยว กับชีวิตของนกอินทรีย์ตัวหนึ่ง

รู้สึกว่า.. ผมคงจะเล่าเร็วไปหน่อย

นี่มันกระโดดไป ตอนท้ายของเรื่องแล้ว

เรามาเริ่มกัน ตั้งแต่ต้นดีกว่า

"พี่น้องแห่งสายลม"

มันเกิดมาในโลกนี้.. ราวกับเจ้าชาย

นั่นคือสิ่งที่ผม คิดถึงมัน

เพราะสำหรับผมแล้ว พ่อแม่ของมัน คือราชาและราชินี ของหุบเขาแห่งนี้

คงเหลือเวลาอีกไม่นาน ที่พวกมัน ต้องส่งผ่านอาณาจักรนี้ แก่ทายาท

แต่บางที่ ผู้สืบทอดอาจไม่ใช่มัน

เพราะมันเกิดมา เป็นลูกตัวที่ 2

มีพี่ที่เกิดก่อน และแข็งแรงกว่า รออยู่ก่อนแล้ว

เมื่อเป็นเช่นนี้ ตั้งแต่เริ่มแรก พวกมันไม่เพียง เป็นพี่น้อง..

แต่ยังเป็นคู่แข่ง ที่จะชิงการครอบครอง อาณาจักรแห่งนี้ด้วย

ตัวพ่อเอง ก็ถือเป็นคู่แข่งด้วย

ชายคนนี้..

เขาคือ เคลเลอร์

สเก๊าท์

พวกมันไม่รู้เดียงสา อะไรเลย นอกจากกินแล้วก็นอน

แต่แล้ววันหนึ่ง อันตรายก็ปรากฏขึ้น ซึ่งนำความเปลี่ยนแปลงมา..

ตลอดกาล

เธอรู้ว่าคู่ของเธอ จะไม่ได้กลับมา

แล้วพวกมัน จะทำยังไง..

เมื่อไม่มีพ่อ

พวกมันจะเอาชีวิตรอด ได้อย่างไร

ฉันบอกแล้ว ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ถึงนายจะดูแลดียังไงก็เถอะ

- แดนเซอร์ - ไม่มีตัวไหน ยอมอ่อนข้อให้กัน..

ชีวิตมันก็โหดอย่างนี้ล่ะ

พวกเราก็เหมือนกัน

ลูคาสเป็นไงบ้าง

ลมเย็นลงแล้ว

ไม่ธรรมดาเลยนะ

ลูคาส..

เขาเป็นเด็กที่แปลก เขา..

พูดแต่กับธรรมชาติ

สเก๊าท์

ลูคาส

นั่นเธอจะไปไหน

บางทีเด็กนั่น อาจจะเหมือนกับลูกอินทรีย์ ตั้งแต่ก่อนที่พวกเขา จะทันได้พบกันเสียอีก

อยู่บ้านแล้ว ไม่มีความสุข

และแล้ว การต่อสู้ระหว่างพี่น้อง ก็เริ่มขึ้น

ครั้งหนึ่งที่นี่ เคยเป็นบ้านของลูคาส

แต่ตอนนี้เป็นเพียง

ที่หลบซ่อนตัว

จากพ่อของเขา

จากโลกทั้งหมด

ที่ซึ่งเขามา เพื่อจะระลึกถึง

ความหลัง ที่มอดไหม้ไปแล้ว

ลูคาส

อาหารพิเศษ สำหรับวันอาทิตย์

เมื่อเราทำรั้วเสร็จแล้ว

ไก่งวงป่าอบ

เหมือนอย่างที่แม่แกเคยทำไง

ถึงเวลาที่เธอจะต้องเลือก

เมื่อมีเธอเพียงลำพัง เธอจะสามารถ เลี้ยงดูลูกให้เติบใหญ่ ได้เพียงตัวเดียว

และแล้ว..

วันที่อีกาบุก ก็มาถึง

สัญญาณแห่งลางร้าย

เธอได้ยินเสียงลูกร้อง แต่..

ยังมีภาระอื่น ที่สำคัญกว่า

วันนี้น่าจะเป็น วันสุดท้ายของมัน

แต่ความจริง มันกลับเป็นวันเริ่มต้น

สเก๊าท์

สเก๊าท์

อย่ากลัวไปเลย

เจ้าคงจะหนาว

ฉันไม่ทำร้ายเจ้าหรอก

มาสิ

โดนพี่ของเจ้า เตะออกมาจากรังใช่ไหมล่ะ

ไม่ต้องห่วง ฉันจะสร้างรังให้เจ้าเอง

เจ้าคงจะหิว

เจ้าไม่ชอบขนมปังหรอกรึ

ฉันมีอยู่แค่นี้เอง

ฉันจะกลับมาโดยเร็ว

จะเอาอาหารมาเยอะๆ เลย

ไม่นะ ไม่

รอก่อน ๆ

รอ

ดูสิ ดู

ขอโทษนะ

ฉันคิดว่า..

นกอินทรีย์ได้ชื่อว่า เลี้ยงให้รอดได้ยาก

ใส้กรอกนั่น..

ไม่ดีอย่างมาก สำหรับมัน

ดูสิว่า ฉันเอาอะไรมา

ตับเป็ด

นี่ถึงจะเหมาะสำหรับมัน

เอาไปสิ

พ่อเธอคงสงสัย ว่าเธอไปอยู่ไหนมา

ทำไมต้องทำให้เขาไม่พอใจล่ะ ลูคาส

ที่เธอไม่ยอมพูดกับเขา นั่นก็แย่พออยู่แล้ว

และเขาน่ะ..

คงจำไม่ได้ว่า ตัวเองนิ่งเงียบ ไปนานแค่ไหนแล้ว

ฉันไม่เคยได้ยินเขา เอ่ยถึงเรื่องที่เกิดวันนั้นเลย

เขาฝังมันไว้ลึกมาก ข้างในใจเขา

เหมือนกับเธอนั่นล่ะ

แต่สักวันหนึ่ง เธอจะพูดออกมาได้

เธอชอบอ่านสินะ

"พี่น้องแห่งสายลม"

แสงแดด

จำเป็นต่อมัน เพื่อการพัฒนาขน

เฮ้ นั่นแกจะไปไหน

ลืมแล้วรึ เรื่องไก่งวงป่าของเรา

กลับมานี่

เฮ้ ลูคาส

พ่อพูดกับแกอยู่นะ

แกหิวรึเปล่า ไม่เหรอ

งั้นแกต้องทำงานให้มากขึ้น เพื่อทำให้อยากอาหาร เร็วเข้า

เอาพวกนี้ไป

ลูคาส

ลูคาส

อาหารเสร็จแล้ว

บ้าจริง

ลูคาส

ลูคาส

ไปนะ

ไปให้พ้น ไป

ฉันได้ทำ สิ่งไม่ดี แต่มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นตามมา

นี่สำหรับเจ้า

เจ้าโตเร็วน่าดู

บางทีหนังสือนั่น อาจจะเปิด ไปยังหน้านั้น ด้วยความบังเอิญ

แต่เขาก็ไปพบมันเข้า

เรื่องของ 2 พี่น้อง

ซึ่งทำสงครามต่อสู้กัน

พี่ชายชื่อเคน ตัดสินใจกำจัดน้องชาย ที่ชื่อเอเบล

ลูกนกของเขาจึงได้ชื่อ

เขาตั้งชื่อให้มันว่า เอเบล

และคราวนี้ ลูคาสจะทำให้เรื่องนี้ จบลงตามแบบที่เขาต้องการ

เอเบลจะต้องอยู่รอด

ที่ไหนสักแห่ง ข้างนอกนั่น

ลูคาสรู้ดีว่า เคนได้ถูกเลี้ยงดู

ถูกสอนและฝึกฝน เพื่อเตรียมตัว เป็นราชาแห่งขุนเขานี้

เอเบล นี่ไง

นี่ เห็นไหม

มาสิ เอาเลย

เจ้าต้องเรียนรู้ ที่จะบินสิ

มันยังอายุน้อยเกินไป

มันต้องรอเปลี่ยนขนเสียก่อน

สัญชาติญาณ จะชักนำมันเอง

ฉันได้คุยกับพ่อเธอแล้ว

แบบว่า

พอฤดูร้อนมาถึง..

ฉันสามารถจ้าง ผู้ช่วยงานได้

เธอมาอยู่กับฉันได้

อยู่เป็นเพื่อนฉัน ในบ้านหลังใหญ่นั่น

ฉันมีอาหารเหลือเฟือ

พอเพียงสำหรับ 2 คน

พอเพียงสำหรับทั้งหมด

ลูคาส

ติดนี่ไว้ที่ขาของมัน เธอจะได้จับมันได้

เจ้าทำได้แล้ว

แล้วก็..

แบบนี้

เธอนอนห้องนี้ได้ ถ้าต้องการ

ฉันคิดว่าเธอคงอยากใช้มัน เพื่อฝึกนกอินทรีย์ของเธอ

ลูคาส

อยากจะนอนที่ไหนก็ได้นะ

ฉันจับได้แล้ว

สำหรับเจ้าไงล่ะ เอเบล

นี่ไง

สำหรับเจ้า เอาเลย เจ้ากินมันเลย

เจ้าต้องจับมันไว้

เอเบล เจ้าต้องเร็วกว่านี้นะ

ไม่งั้นเจ้าก็ต้องอดกิน

การเรียนรู้ ต้องอาศัยความกล้าหาญ

และสำหรับการสอน ต้องอาศัยความอดทนของแม่

เธอรู้ว่า จะทำให้ลูกบินขึ้นสู่อากาศ สิ่งยั่วยวนใจ ต้องรุนแรงพอ

ผมเฝ้าดูแม่นกหลายครั้ง

ประหลาดใจเสมอว่า

แม่นกจะไม่ยอมเลิกลา จนกว่าจะเห็นลูก จับเหยื่อนั้นไว้ได้

ลูคาสอาจขาดประสบการณ์

แต่เขาก็ยังเด็ก

ดังนั้น จึงเป็นการลองผิดลองถูก

เอเบล

เอเบล

มาสิ

กระโดดเลย

กระโดด

เอาเลย เอเบล กระโดด

เอเบล

เจ้าต้องทำให้ได้นะ

เจ้าต้องกระโดด

เจ้าต้องกระพือปีกเร็วๆ..

ไม่งั้นจะบินได้ยังไง

เอาเลย เอเบล

กางปีกสิ

ใช่ อย่างนั้นล่ะ

เอาเลย

เจ้าต้องหัดบินนะ