Halloween Kills

- Doktorze, proszę wrócić do auta. - Nie.

Rozwalę sukinsynowi łeb!

Mamo! Mamo!

Pomocy!

Odbierz.

Odbierz.

Stary, gdzie jesteś?

Witaj, zadziorny kochanku. Tu Oscar.

- Szlag. - Nie mogę odebrać, bo stoję tuż za tobą.

Oscar, oddzwoń, kiedy to usłyszysz,

namieszałem z Allyson.

Muszę ją odnaleźć i jakoś to naprawić.

Jeśli wiesz, gdzie jest,

lub jeśli jest z tobą, daj mi znać.

Uważaj na siebie. Cześć.

Niech to szlag!

Hej, człowieku, co ci?

Hej, co z tobą?

Hej...

Idę do ciebie.

O Boże.

Wezwę pomoc.

Pomocy!

Cholera.

Pomocy! Ludzie, pomocy!

Dobrze, już dobrze.

W porządku.

Niech to szlag. Dobra, człowieku.

Spójrz na mnie. Otwórz oczy.

Funkcjonariusz Hawkins? Spójrz na mnie. Będzie dobrze.

Wytrzymaj. Ściągnę pomoc.

- Pomocy! - On musi umrzeć.

On musi umrzeć...

Dobrze. Spokojnie. Nie ruszaj się.

- Spójrz na mnie. - On musi umrzeć.

Kto?

On musi umrzeć.

I to ja...

go dopadnę.

Szlag!

Tu szeryf. Zatrzymaj się.

Mówiłem: stój!

Szlag!

Hawkins!

Jesteś cały?

Widziałeś go? Dokąd poszedł?

Prosiłem o wsparcie 10 minut temu.

Wrzuć na luz, młody.

Loomis postrzelił go kilka razy w klatę.

Był 50 metrów dalej. Przeszedł tędy...

i zniknął.

Sullivan, ty i Tobias przeszukacie Chesnut St., na południe od wiaduktu.

Ja i Hawkins sprawdzimy Market St. Złapiemy go.

Tak, zabijemy drania.

Rany, Frank.

Znałem go kiedyś.

- Michaela. Byliśmy dziećmi. - Czy to jeden z tych świrów,

którzy w dzieciństwie odrywali skrzydła motylom?

Ja tego nie widziałem.

On po prostu...

Zabił swoją siostrę, kiedy miał 6 lat?

Tak.

Mama kazała mi się z nim bawić u niego w domu. Żal jej go było.

Przez cały czas patrzył przez okno w pokoju siostry.

Pamiętam, że zawsze się zastanawiałem: "Na co, do diabła, on się gapi"?

Patrzył na Haddonfield.

Zwykłe miasto, w którym nie dzieje się nic ekscytującego.

Tak.

A pewnego dnia coś w nim pękło.

Lonnie, Lonnie, dziwak pokopany,

- gdy ma koszmary, tuli się do mamy. - On cię dopadnie.

On cię dopadnie, Lonnie.

Jak znów ruszysz cukierki Conrada,

zbiję cię, paskudo.

Ja niczego nie ruszałem. To Richie.

To pokaż ręce.

- Nie chcę. - Dlaczego?

- Zostaw! - Otwórz dłoń.

Zostaw mnie!

Tak się kończy zadzieranie z rodziną Mullany.

Odczepcie się ode mnie. Zostawcie mnie.

Wszystko w porządku, dzieciaki?

Tak, zbieramy słodycze z naszym nowym kolegą Lonniem.

Co? Wy...

Widzieliście tu kogoś w białej masce?

Jest Halloween. Wszyscy noszą maski.

Racja. A teraz wracajcie do domów.

Idźcie do rodziców i zaryglujcie drzwi.

A co on zrobił?

Zamordował troje nastolatków z tej ulicy.

- Nie daj się zabić, Lonnie. - Lepiej bądź czujny w nocy.

On cię dopadnie, Lonnie Elam.

Widzieliście jego minę?

Lonnie, Lonnie, dziwak pokopany,

gdy ma koszmary, tuli się do mamy.

On cię dopadnie, Lonnie.

On cię dopadnie, Lonnie!

Lepiej bądź czujny w nocy, Lonnie.

On cię dopadnie, Lonnie.

Ratunku!

Ratunku!

Przepraszam, że podstawiałem nogę Tommy'emu Doyle i go straszyłem.

Proszę, nie zabijaj mnie.

Nic ci nie jest?

- Nie bój się. - Gdzie on zniknął?

Gdzie on jest? Nie widzieliście go?

- Oddychaj głęboko. - Kogo?

Boogeymana.

Zabije was!

- Boogeyman? - Co do diabła?

To tutaj.

To dom Myersów.

To było tutaj.

Halloween, rok 1963.

Gotowy?

ZAKAZ WSTĘPU

- Frank. - Tak.

Tu leży zdechły pies.

Co?

Nic.

Nie strzelaj!

- Frank. - Co?

Sprawdźmy tam.

Trzy...

dwa...

jeden.

Dobra.

Gdzie on jest?

Pajęczyny.

Haddonfield...

gdzie nic ekscytującego...

McCabe?

McCabe?

McCabe!

Zostaw go, bo strzelę!

Michael, ostrzegam cię!

Niech cię diabli!

Trzymaj się, McCabe!

Pete.

Już dobrze. Jestem przy tobie.

Zaraz przyjedzie pomoc. Tylko wytrzymaj.

Będzie dobrze.

- Wytrzymasz? - Tak.

Wytrzymaj.

Cofnąć się! To czyste zło!

- Z drogi! Stój! - Stój!

- Nie ruszaj się. - Michael, zostań tam.

Macie go?

Powiedz, że go macie.

Nie ruszaj się!

Mamy go?

O Boże.

Przepraszam cię.

Przepraszam.

O Boże.

Szlag.

Stój!

- Michael, nie ruszaj się! - Zostań tam!

- To on. - Tak.

To Michael Myers.

Hawkins, proszę powiedzieć, co się tu stało?

Co się stało? Czy Michael zabił?

Czy Michael znowu zabił?

HALLOWEEN ZABIJA

NA PODSTAWIE POSTACI STWORZONYCH PRZEZ JOHNA CARPENTERA I DEBRĘ HILL

BAR U MICKA DANIA NA WYNOS

MIKROFON DLA WSZYSTKICH

Myślałem, że uczcimy to pizzą po pracy, a nie orgią.

Ten prostak, twój szef, zachował się niestosownie.

Nie możesz mu na to pozwalać.

Masz rację. Nie mogę pozwalać. Pójdę tam jutro rano...

I walniesz dr. Mathisa w twarz.

- Właśnie tak. - O, szampan.

Doskonale.

Te dwa morderstwa dziś na stacji benzynowej...

Nawet nie wiemy, czy on przyjechał tym autobusem.

Tommy, masz paranoję.

Bardzo sous-bois.

- Przepraszam. - Wspaniale.

Ta francuska fraza mówi o tym, że to draństwo świetnie smakuje.

- Hura! - Hura!

Tak.

Hej, ludzie.

Możecie być trochę ciszej?

Oglądamy z żoną konkurs talentów.

Jasne, oczywiście.

- Przepraszam. - Wybaczcie.

Dziękuję.

Pójdę po drinki.

A ty się odpręż.

Jestem niejako sommelierem, tyle że od tanich win.

Proszę dwa razy "Szkielet Voodoo".

Nie przejmuj się tą świrniętą gromadką.

To przyjaciele tej wariatki, której omal nie zabił Michael Myers.

Bez jaj, słyszałem o tym.

- Laura Sopes czy coś? - Laurie Strode.

- Właśnie. - Przeżyła atak Myersa.

Przyjeżdżają tu co roku w Halloween

i rozczulają się nad sobą nad kieliszkiem.

Drodzy państwo, przedstawiam kolejnego artystę.