The first 200 lines.
Όχι, όχι, όχι. Η ουρά ξεκινά μετά από μένα.
- Κάνει 50 κορόνες. - Όχι, κάνει 35 κορόνες.
Αυτή η τιμή ισχύει μόνο αν αγοράσετε δυο ανθοδέσμες.
Νεαρά μου, εγώ θα πάρω μόνο μια ανθοδέσμη.
Το μισό του 70 είναι μόνο 35.
Μια ανθοδέσμη κοστίζει 50 κορόνες. Δυο ανθοδέσμες κοστίζουν 70 κορόνες.
Μα αυτό δεν γίνεται!
Αυτό είναι σκέτη τρέλα! Θα κάνω παράπονο στο Δικηγόρο του Καταναλωτή!
- Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος εδώ; - Όχι, έχει πάει για μεσημεριανό.
Για μεσημεριανό; Θα ήταν καλύτερα αν πήγαινε να μάθει να μετρά.
Δυο τιμές για το ίδιο πράγμα; Σκέτη τρέλα...
Αλλά να ξέρεις...
Μη σου γίνουν συνήθεια οι δυο ανθοδέσμες.
Μου λείπεις.
Μετάφραση: fata morgana
Άχρηστοι!
Ο σκύλος πρέπει να σταματήσει να κατουράει εδώ.
Μην ακούς το γέρο γρουσούζη.
Το είδατε όλοι; Ο γέρος πήγε να σκοτώσει τον Πρινς!
- Τι έκανες στο σκύλο; - Δεν είναι σκύλος αυτός.
Σαν μπότα με μάτια είναι.
- Απαγορεύονται τα σκυλιά εδώ. - Θα καλέσουμε την αστυνομία.
Δεν μπορείς να του πεις κάτι; Είσαι ο πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών.
- Μα του είπα. - Όχι, κανονικά να του πεις.
Καλημέρα.
- Όλα καλά; - Σαν πολύ δε μιλάς εσύ;
- Ούβε; Να τα πούμε λίγο; - Στο γραφείο.
- Τώρα θα πάρεις προαγωγή, ε; - Τι;
- Όλα καλά; - Ναι.
- Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ, Ούβε; - 43 χρόνια.
- Να πάρει... - Να πάρει...
- Πήρες τη δουλειά από το μπαμπά σου; - Ναι.
Έχουμε μια ευκαιρία για σένα.
Είσαι μόλις 59 χρονών. Ίσως θέλεις να κάνεις κάτι άλλο στη ζωή σου.
43 χρόνια στην ίδια θέση σας κάνουν να πιστεύετε κάτι τέτοιο;
Να...
- Θέλετε να με απολύσετε! - Δεν είναι ακριβώς έτσι.
Μοιάζει έτσι, αλλά δεν είναι.
Θέλουμε να σου προσφέρουμε ένα πρόγραμμα.
Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα της κυβέρνησης.
Να πας ένα βήμα παραπέρα.
Η ψηφιακή τεχνολογία έχει εισχωρήσει παντού.
Μάλιστα. Έχω και εγώ μια πρόταση.
Δε θα ήταν καλύτερα απλά να σηκωθώ και να φύγω;
- Ναι. - Τότε ας κάνουμε έτσι.
Περίμενε, Ούβε. Σου έχουμε ένα αποχαιρετιστήριο δώρο.
Ένα φτυάρι για τον κήπο.
Πρέπει να μεταφέρεις τη γραμμή σου εκεί που θα πας.
- Δεν υπάρχουν τηλέφωνα εκεί. - Πλάκα μου κάνεις;
Με το μαλακό... Έλα.
Προσοχή! Εμπρός! Εμπρός!
Σταμάτα! Σταμάτα! Σταμάτα!
- Εκεί. - Τι στο διάολο;
- Προχώρα λίγο, Πάτρικ! - Τι κάνετε;
- Είναι τρελός. - Απαγορεύεται η οδήγηση εδώ.
- Δεν ξέρετε να διαβάζετε; - Τυφλός είσαι; Δεν οδηγώ εγώ.
Χαίρω πολύ. Με λένε Πάτρικ.
Δεν πα να σε λένε και Μίκι Μάους! Αν κάνεις όπισθεν, πρέπει να...
Σου είπα, γύρνα το τιμόνι από την άλλη και κοίτα στον καθρέφτη.
- Τι λέει μωρέ; - Δεν έχω ιδέα. Είναι περσικά.
Δεν είναι υπέροχο;
Όχι... Όχι! Βρε εσύ!
- Όχι, όχι, όχι! - Πέτυχα κάτι;
Βγες έξω, τώρα αμέσως. Πήγαινε κάπου όπου δε θα εμποδίζεις.
- Να θυμάσαι ότι... - Ευχαριστώ. Εγώ ξέρω να οδηγώ.
- Τι είναι πάλι; - Ο αισθητήρας της κάμερας οπισθοπορείας.
Κάμερα; Τι διάολο κάμερα είναι αυτή;
- Γεια. - Γεια σας και εσάς.
Μαμά!
Αισθητήρες και κάμερες οπισθοπορείας! Εσύ δεν μπορείς να γυρίσεις ούτε κασέτα.
- Πέτερ! - Ηλίθιοι.
Να πάρει, δε βρίσκω το μπουφάν.
- Πέτερ! Πέτερ! - Ναι;
Έλα! Πέτερ! - Τι θέλεις;
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΟ ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΑ!!!
Σπάσε!
Εσύ πήρες το ποδήλατό μου; Μπορώ να το πάρω πίσω;
- Δεν ήταν γυναικείο το ποδήλατο; - Είναι της κοπέλας μου.
- Και πού μένει αυτή; - Στον αριθμό 142.
Με τους κομμουνιστές που έφεραν τον διαχωρισμό των σκουπιδιών;
- Τότε μπορεί να το πάρει μόνη της. - Μα το έφτιαχνα! Να πάρει.
- Να τον αφήσω απλά να πάρει το ποδήλατο; - Τρελός είναι.
Γεια σου, Ούβε. Όλα καλά;
Γιατί με ρωτάνε όλοι αν είμαι καλά; Γιατί να μην είμαι καλά;
Επειδή δεν είσαι στη δουλειά.
Είναι μέρα μεσημέρι, και εσύ ποτέ δεν έχεις αρρωστήσει.
Ήθελες κάτι; Ή θέλεις απλά να χαραμίσεις όλη σου τη ζωή με κουβέντες;
Θέλεις να φάμε μαζί το μεσημέρι;
Ηλίθιοι!
Βρε καθάρματα! Απαγορεύεται η οδήγηση εδώ!
- Είπες κάτι μόλις τώρα; - Ναι. Απαγορεύεται η οδήγηση εδώ.
- Αλήθεια; Εγώ όμως έχω άδεια. - Σιγά μην έχεις!
- Αντίο. Προχώρα. - Φύγετε από δω!
Συμβαίνει κάτι;
Αν είχες επισκέπτες, υπάρχει πάρκινγκ επισκεπτών.
Γι' αυτό το λόγο αποφασίσαμε να τον φτιάξουμε.
Ήταν από το Δήμο. Θέλουν να πάρουν το Ρούνε σε ίδρυμα.
Κάνει πολύ κρύο στο σπίτι, μάλλον χάλασαν τα καλοριφέρ. Μπορείς να τα κοιτάξεις;
Όχι. Να πάρεις κουβέρτα.
Συγνώμη που δεν ήρθα χτες όπως σου είχα υποσχεθεί.
Απλά δεν τα κατάφερα. Στο σπίτι έχει γίνει σκέτο τσίρκουλο.
Στο απέναντι σπίτι μετακόμισαν νέοι γείτονες.
Είναι απίστευτο πώς έχουν γίνει οι άνθρωποι σήμερα. Δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα.
Δεν μπορούν να κάνουν πίσω με το αμάξι, ούτε να αλλάξουν ένα λάστιχο ποδηλάτου.
Όταν τους ρωτάς το πιο απλά πράγμα, αυτοί έχουν σηκωθεί να πάνε για μεσημεριανό.
Φαντάσου το. Σύντομα θα έχουμε μια χώρα όπου
όλοι θα ασχολούνται να τρώνε μεσημεριανό.
Είσαι τυχερή που δεν αναγκάζεσαι να τα υπομένεις όλα αυτά.
Εμφανίστηκαν και κάτι ασπρογιακάδες στη γειτονιά. Τελείως αχώνευτοι.
Δεν υπάρχει τάξη, όταν δεν είσαι στο σπίτι.
Αν βιαστώ τώρα, μπορεί να ιδωθούμε σήμερα.
Μου λείπεις.
Τι στο διάολο πάλι...
Ναι; Τι συμβαίνει;
- Φέραμε ρύζι και κοτόπουλο. - Πουλάτε ρύζι;
Απλά φέραμε λίγο φαγητό, για να σε ευχαριστήσουμε για τη βοήθεια.
Περσικό φαγητό, με σαφράν. Πολύ καλό. Η Παρβάνεχ είναι φοβερή μαγείρισσα.
Και εγώ είμαι φοβερός καλοφαγάς...
Μετακινήσαμε το τρέιλερ, είδα το σημείωμα. Έχεις δίκιο, ήταν λάθος μας.
- Σκεφτήκαμε ότι ίσως πεινάς. - Όχι.
- Τότε θα το πετάξω. - Όχι, δεν πετάμε τίποτα.
- Είπαμε να ρωτήσουμε αν έχεις σκάλα. - Φυσικά και έχω σκάλα.
Όλοι πρέπει να έχουν σκάλα εδώ. Το λέει και στον Κανονισμό των Ιδιοκτητών.
Να το γνωρίζατε κιόλας...
Μήπως... Θα μπορούσαμε... Να τη δανειστούμε;
Νιώθουμε πιο ασφαλείς που υπάρχει ένας ενήλικας στο απέναντι σπίτι.
Εδώ είναι τα στηρίγματα.
Και το εγχειρίδιο.
Λοιπόν... Να πάρει!
- Μήπως έχεις κανένα κλειδί άλιεν; - Κλειδί Άλλεν.
Ναι, κλειδί Άλλεν.
Πώς σου ήρθε το άλιεν; Είναι κλειδί Άλλεν.
Θα το γκουγκλάρω.
Ούβε; Μήπως μπορείς να κοιτάξεις το θέμα με τη θέρμανση τώρα;
- Αν σε παρακαλέσω ευγενικά; - Θέλουν εξαέρωση τα σώματα.
- Μπορείς να το κάνεις εσύ; - Γεια. Με λένε Παρβάνεχ.
- Και από δω ο άντρας μου ο Πάτρικ. - Πάντα χαίρομαι να γνωρίζω τους γείτονες.
Θεέ μου, τα έχετε πολύ ωραία όλα εδώ. Είναι σκέτος παράδεισος για τα παιδιά.
Χριστός και απόστολος... Δεν υπάρχει πια κανείς που να έχει μια δουλειά;
- Θα κοιτάξεις τα καλοριφέρ; - Εξαέρωσέ τα!
Δεν τα κοιτάμε. Τα κάνουμε εξαέρωση.
Ίσως ο Ρούνε έπρεπε να με είχε ρωτήσει για τη θέρμανση πριν από το πραξικόπημα.
- Να χαρείς, Ούβε, δεν ήταν πραξικόπημα. - Ήταν και παραήταν!
- Θέλετε τα στηρίγματα ή όχι; - Ναι, ναι.
Ο Ούβε ήταν πρόεδρος του Συμβουλίου όταν όλοι ψήφισαν τον άντρα μου το Ρούνε.
Παρβάνεχ... Δες εδώ. Είναι πολύ ωραία.
Μην τα παίρνετε. Ήταν για τη Σόνια.
- Το θέμα είναι ότι αυτή ήταν σε... - Βούλωσέ το! Σκάσε!
Φτάνει τόσο! Δρόμο, όλοι σας! Να φύγετε όλοι! Να πάτε σπίτια σας!
Δρόμο! Εξαφανιστείτε!
Παράδεισος, ε;
Ούβε;
Ούβε; Μπορείς να έρθεις να κοιτάξεις κάτι;
Ναι. Να έρθω από κει;
Ούβε;
- Τι ωραία που έγινε η βιβλιοθήκη. - Ναι.
Πόσα βιβλία έχεις;
Είναι αυτά, και η κούτα στην κουζίνα, και εκείνα στην αποθήκη.
Θα φτιάξω και άλλα ράφια.
Λένε ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί πιο γρήγορα, καθώς πεθαίνει.
Λες και όλες οι εικόνες από τον εξωτερικό κόσμο εκτυλίσσονται σε αργή κίνηση.
Εγώ είχα χρόνο να σκεφτώ πολλά... Κυρίως για το καλοριφέρ, βασικά.
Και για τη μαμά. Αυτή πέθανε νωρίς.
Ο μπαμπάς δεν ήταν από τους ανθρώπους που δείχνουν τη θλίψη τους.
- Ευχαριστώ που ήρθατε. - Ούτε και εγώ ήμουν.
Αυτά έχει η ζωή...
Ένα πράγμα είναι σίγουρο.
Ό,τι και να κάνουμε σ' αυτή τη ζωή, στο τέλος θα πεθάνουμε.
Έλα, Ούβε, πάμε σπίτι.
Ο μπαμπάς δεν έλεγε πολλά. Κυρίως ασχολιόταν με το σπίτι.
Και με αυτοκίνητα.
Μάλλον επειδή και αυτά δεν ήταν πολύ ομιλητικά.
Τα αυτοκίνητα μπορούν να σου δώσουν ελευθερία.
Όμως αν τους φέρεσαι χάλια, θα σου την πάρουν ευθύς αμέσως.
Εκείνη τη νύχτα όμως μίλησε...
Ούβε; Θέλω να μάθεις πώς συνδέονται τα πράγματα. Τα πάντα.
- Αυτό είναι ένα Saab 92. - Ναι.
- Και τι δουλειά κάνουν τα μπουζιά; - Μ’ αυτά ξεκινά το αμάξι.
Ακριβώς.
Αυτό, Ούβε... Αυτή είναι η ζωή!
Δεν πρόκειται ποτέ να κάνουν καλύτερο αυτοκίνητο από το Saab.
Την περισσότερη ώρα όμως, εκείνος παρέμενε σιωπηλός
Μετά το σχολείο, πήγαινα στη δουλειά του μπαμπά.
- Γεια σου, μπαμπά! - Γεια σου, Ούβε!
Έλεγε ότι έτσι είναι το πιο ασφαλές.
- Φύγε από τις γραμμές, Ούβε! - Τι;
- Φύγε από τις γραμμές, Ούβε! - Τι λες;
Πίσω σου!
Ήταν πιθανώς η πρώτη φορά στη ζωή μου που με αγκάλιασε ο μπαμπάς μου.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά για κάποιο παράξενο λόγο, σκέφτηκα τη μαμά.
Πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός.
Μάλλον τη σκεφτόταν και εκείνος...
Και μετά μου δόθηκε μια ευκαιρία.
Ορίστε... Ούβε, τώρα είναι πια εντάξει. Άσε τώρα το μπαμπά...
Όλοι έλεγαν ότι είναι υπερβολικά καλός. Πώς μπορεί να είσαι υπερβολικά καλός;
Γνώρισα τους συναδέλφους του μπαμπά μου.
- Ο Τομ ήταν ένας από αυτούς. - Δωσ' το πίσω.
- Όχι, εγώ το βρήκα. - Θα σε σαπίσω στο ξύλο βρε!
Καμιά φορά δεν ξέρεις αν κάνεις το σωστό.
- Απλά έχεις μια αίσθηση μέσα σου. - Ηλίθιο καθαρματάκι!
No comments yet. Be the first to leave one.