Gorillas in the Mist: The Story of Dian Fossey

Er zijn naar mijn mening nog maar twee echte grensgebieden over.

Een is de verkenning van de ruimte...

die in uw land zo erbarmelijk slecht is uitgevoerd door kolonel Glenn.

De andere is de verkenning van het verleden.

De hele geschiedenis van geografie, klimaat en fauna...

ten tijde van het ontstaan van de homo sapiens.

Het vroegste bewijs van de mens...

is het werk van onbekende artiesten op wanden in grotten.

Van voor die tijd is niets vastgelegd.

Onze speurtocht bracht ons tot de bestudering van mensapen.

Het bestaan van de gorilla en de chimpansee in Centraal Afrika...

bracht ons tot de overtuiging dat onze voorouders daar leefden.

Deze twee diersoorten... De zeldzaamste van alle mensapen...

is de berggorilla.

Hij leeft in de tropische hooglanden van Centraal-Afrika...

zo afgelegen dat onze onderzoeker aan blindedarmontsteking was overleden...

als Roz Carr, een Amerikaanse in Rwanda, er niet was geweest.

Deze dieren zijn veel intelligenter dan apen.

Maar men doet nauwelijks meer onderzoek naar berggorilla's.

George Schallers pioniersonderzoek in 1960 wees uit dat dit dier...

de grootste van alle primaten, dreigt uit te sterven.

Volgens zijn telling waren er minder dan 500 over.

God weet hoeveel er sindsdien door stropers zijn gedood.

Tot slot.

Men vraagt me altijd: Waarom doet u dit?

Waarom zoekt u uw leven lang naar iets van twee miljoen jaar geleden?

Het enige antwoord dat ik u of mijzelf kan geven, luidt simpelweg:

Ik wil weten wie ik ben en hoe ik zo geworden ben.

- Dr. Leakey? Ik ben Dian Fossey. - Ik heet Dowd, Howard Dowd.

Dit is m'n vrouw Lucille. Ze is een grote fan van u.

We hebben een schenking gedaan aan uw Wildlife Fonds. Goede lezing.

- U doet geweldig werk. - We kunnen elke bijdrage gebruiken.

- Ik ben Dian Fossey, ik schreef u. - Dank u, Miss Fossey.

We zijn blij met elke bijdrage...

Ik vroeg of ik voor u kon werken in Afrika.

Sorry, ik krijg zo veel brieven...

Ik heb u zes keer geschreven over de gorilla's.

- U bent die fysicus. - Ik ben fysiotherapeut.

We zijn met elkaar in gesprek.

Ik werk met gehandicapte kinderen en ik probeer...

- Pardon, mag ik even? - Ga uw gang.

Ik werk met mensen die elk contact met anderen willen vermijden.

Ik ben er niet voor opgeleid, maar ik ben dol op dieren...

en ik heb een veterinaire vooropleiding gevolgd.

Er zijn andere punten van overweging. Liefde voor dieren is niet genoeg.

U heeft net gezegd dat u iemand nodig heeft om de berggorilla's te tellen.

Waarom kan ik dat niet doen? Ik kan tellen. Een, twee, drie.

Denkt u echt dat u het aankunt? Een half jaar afzien in Afrika?

Ja, dat kan ik.

Ik zal erover nadenken.

Hoe lang gaat u erover nadenken? Tot alle gorilla's verdwenen zijn?

Dr. Leakey, u heeft me nodig en ik wil deze baan. Geef me deze kans.

Dian.

- Ik ben er. - Inderdaad.

- Het is zo spannend. - Heb je je vaccinatiebewijs?

- Dat zit ergens in m'n tas. - Goeie reis gehad?

Zeer interessant. Dit zijn alle papieren.

Wat zijn er veel soldaten. Is er iets bijzonders aan de hand?

Soldaten? O, geen idee.

Ik denk omdat er een burgeroorlog of zo is.

- Een burgeroorlog? - Niets om je zorgen over te maken.

We moeten eerst dragers, een spoorzoeker en proviand regelen.

Het is erg droog geweest.

De wekelijkse markt. Hier vind je alles wat je nodig hebt.

Eerst moeten we je dragers zien te vinden.

Daar zijn ze.

Geen bonbon.

Wat is er?

Ze vinden je gek als je daar als vrouw alleen gaat wonen.

Alleen?

Kies je man uit. Je belangrijkste man, je spoorzoeker.

Swahili.

Jezus.

- Slechte hand, goede voeten. - Spreek je Engels?

- De priester. - Sint-Christoffel.

De beschermheilige van heiligen, reizigers en mij.

- Hoe heet je? - Sembagare.

Ik ben de beste spoorzoeker. Deze man is niet zo goed als ik.

Hij is een grote leugenaar. Ik ben de beste.

Goed, Sembagare, je bent aangenomen.

Kan je me helpen proviand te kopen?

- Eten. - O, eten. Natuurlijk.

Kom je mee? Kom maar. Misschien heb je geluk.

- Wilt u dit? - Kaarsen.

Daar heb ik er al vijf van.

Goed dan.

Van jou. Je zult hem hard nodig hebben als je van de berg af bent.

- Geweldig. - Kijk even goed.

Wij zijn nu hier. Het basiskamp op de Mikenoberg is vier uur rijden.

Laat de jeep hier staan. Daar staat hij veilig.

Huur plaatselijke dragers in. Klim hier omhoog, daarlangs, tot dit punt.

De Kabara-weide. Daar staat George Schallers hut. Die is comfortabel.

- Bedoelt u dat we nu weggaan? - Dan ben je er voor zonsondergang.

Ik heb net 35 uur in vier verschillende vliegtuigen gezeten.

- Ik moet dringend douchen. - Niemand die het stoort.

- Ik heb daarin iets voor je gestopt. - Dat is erg aardig van u.

- U vergeet de rest van m'n bagage. - Daar is geen plaats voor.

Dat komt over twee weken met de rest van de spullen.

Wacht. Ik heb m'n baan, m'n vriend en m'n appendix gedag gezegd...

en ben de halve wereld overgevlogen. In die koffers zitten m'n föhn...

m'n make-up, m'n ondergoed en m'n bh's.

Ik ga niet weg zonder die spullen.

En nu de auto.

Zoals u ziet, is het een Land Rover met vierwielaandrijving.

Het is erg simpel als je het eenmaal doorhebt.

Rood is laag.

Geel is 2 tot 4, veld, maar gebruik alleen zwart.

Koppelen, 1 e versnelling, ontkoppelen, 2e versnelling.

Veel succes, Dian. Ik moet nu gaan.

- Gaat u niet met ons mee? - Mijn werk is in Tanzania.

Ik wil wekelijks een verslag, getypt.

En je levert materiaal voor de National Geographic.

Ik mag m'n vliegtuig niet missen. Succes.

Als je problemen hebt, neem dan contact op met Roz Carr.

- Dr. Leakey. - Veel plezier.

- Woedt er hier echt een burgeroorlog? - Niet waar wij heen gaan.

- U moet even rusten. - Ik voel me prima.

Buffels steken in vier dagen de vlakte over.

- Ze stoppen, lopen en stoppen weer. - Ik voel me prima.

- Mademoiselle, ik heb hete thee. - Heerlijk.

Dank je. Dat had ik net even nodig.

Kom binnen.

Ik probeer George Schallers boek in m'n kop te stampen.

Kom binnen. Doe de deur dicht, het is ijskoud.

Is dat George Schaller?

Dat is David, m'n verloofde. M'n toekomstige echtgenoot.

Dat is goed. Vrouw, man, kinderen.

Heb jij een gezin, Sembagare?

Ooit wel, nu niet meer.

M'n stam werd gedood toen ik als spoorzoeker aan het werk was.

- Wat erg voor je. - Dat vind ik ook. Goedenacht.

- Hoe groot zijn die nachtnesten? - Dat weet ik niet.

- Je bent het vergeten, bedoel je. - Vergeten? Ik heb het nooit geweten.

Nachtnesten, Sembagare. Weet je wel?

Schaller zegt dat we het aantal nachtnesten moeten tellen.

- Ik weet niets van gorilla's. - Natuurlijk wel, je bent spoorzoeker.

Van buffels, antilopen en olifanten.

Wat zeg je? Hé, wacht eens even.

Geweldig, echt fantastisch.

Wat was je dan de afgelopen vijf uur aan het doen?

Ik wachtte tot u me zou laten zien hoe het moet.

Verdomme.

23 maart 1967. Geachte Dr. Leakey.

We doen ons uiterste best om de gorilla 's op te sporen.

We bestrijken een groot gebied, maar tot nu toe zonder succes.

Onze enige gids is het boek van Schaller. We hebben nog geen geluk.

Ik houd moed, maar ik ben bang dat ik er nooit een zal zien.

22 april. Beste Miss Fossey.

U dacht toch niet dat ze zich voor u in een rij zouden opstellen?

Deze dieren worden systematisch van de aardbodem weggeveegd.

Deze dieren zijn de sleutel tot het leven van de oermens.

- Daarom moeten we uitzoeken... - Dat weet ik. Ik ben geen imbeciel.

U bent geen imbeciel, maar u moet denken aan de basisstappen...

die men vaak vergeet in dit soort situaties.

Misschien ben ik hier gewoon niet geschikt voor. Zes weken.

Zes weken en niet een stomme gorilla...

Verrek. Ik ben in de stront gevallen.

Mijn god, dat is van een gorilla.

- En het is vers. - Dat is het zeker.

Loop door.

Wacht maar, Louis Leakey. Ik zal je eens wat laten zien.

Wat mooi.

Nee, mademoiselle.

Rennen, mademoiselle.

- Mijn god. - Gaat het?

Wat zegt het boek dat je moet doen als een gorilla aanvalt?

Dat je nooit moet wegrennen.

Hij was enorm groot. Hoeveel weegt hij, denk je?

Misschien twee of drie man.

Het spijt me, het was mijn fout. Ik heb m'n werk niet goed gedaan.

Zo snel. Ik had niet gedacht dat hij zo snel zou zijn.

O, mademoiselle. Niet doen.

Ophouden. Wat denken jullie wel?

Dat is van mij. Blijf af. Dat is mijn eigendom, mijn werk.

- Ophouden, verdomme. - Pas op, mademoiselle.

Zeg het hun, Sembagare. Zeg het.

- Wat zegt hij? - Ze willen geen blanken in Kivu.

Alles is in orde, ik heb een werkvergunning.

Een werkvergunning, ik heb toestemming.

Zeg het hem, Sembagare.

- Ik ga hier niet weg. - Britten eruit.

- Ik ben Amerikaanse. - Blanken eruit. Weg of ik schiet.

Heeft u hier de leiding? Wie is de leider?

Val dood. Blijf met je poten van me af, verdomme.

Zoek Roz Carr. Amerikaanse. Over de grens.

- Sembagare, ren weg. - Ik zie u bij Roz Carr.

Ik zal er zijn. Rennen.

Uitstappen.

- Bedankt voor de lift. - Weg met alle buitenlandse spionnen.

Raak me niet aan. M'n paspoort.

We zijn Kongo uitgezet. Al m'n werk is vernietigd.

Dit land is een totale ramp. Wat een burgeroorlog.

Ik probeer al twee dagen de plantage van Roz Carr te bereiken.

Sembagare zal ik vast nooit meer terugzien.

Ik zei het toch? Sembagare is een goede spoorzoeker.

De beste.

Ik vraag maar niet hoe je hier kwam. Ik weet niet hoe het mij is gelukt.

Lieve hemel. Wat is er met jou gebeurd, m'n kind?

Je ziet er uitgeput uit. Kom binnen. Wat is er gebeurd?

Binnen.