Dickinson

Emily Dickinson werd geboren in 1830 in Amherst, Massachusetts.

Ze leefde haar hele leven in het huis van haar vader.

Aan het einde van haar leven verliet ze zelden haar kamer.

Naast enkele, vooral anonieme, verzen bleef haar werk ongepubliceerd.

Na haar dood werden haar gedichten ontdekt.

Sommige van de vreemdste, boeiendste gedichten ooit.

Bijna 2000, verborgen in een hutkoffer.

Emily.

Word wakker.

Je moet water halen.

Het is 4.00 uur, Lavinia.

Ik schrijf.

Moeder zegt dat het jouw beurt is.

En Austin dan?

Austin is een jongen.

Wat een onzin.

OMDAT IK NIET KON STOPPEN

Omdat ik niet kon stoppen voor de dood...

Stoppen...

We wachten al een uur op dat water.

Waar was je?

Emily, deze emmers zijn halfleeg.

Je hebt gemorst.

Je bent nutteloos.

Kunnen we geen hulp nemen?

Over mijn lijk.

We hebben zes paarden. Een hulp kan ook.

Hier, Vinnie. Een bloem.

Voor mij?

Toen je vader met me trouwde...

...kreeg hij de beste huisvrouw in heel Hampshire County.

Nee, in heel New England.

Ik werk liever mijn vingers kapot dan dat ik een hulp neem.

Ik wil dat jullie worden zoals ik.

Ik wil niet...

Ooit word je een goede huisvrouw, Emily Dickinson.

Nu moet je je aankleden.

Er komt nog een heer voor je.

Een heer?

Moeder, nee.

Hij zou je echtgenoot kunnen worden.

Wat romantisch.

Gedraag je beter dan de vorige keer.

Het was een offer.

Je gooide een dode muis in zijn schoot.

Ja.

Als een kat.

Je bent geen kat, Emily.

Nee.

Helaas ben ik een vrouw.

Die zijn voor de huwelijkskandidaat.

Waarom heb ik die niet?

Jij hoeft niet te trouwen. Je bent goed in het huishouden.

Moet ik een oude vrijster worden omdat ik water kan halen?

Het leven is niet eerlijk.

Hallo.

Emily, niet doen.

Hé, Emily.

Kom op.

George.

Hé.

Ken je mijn dochter al?

George zit in de literatuurclub met Austin.

We zijn altijd samen.

Ik vertelde George net dat je een uitstekende vrouw zou zijn.

Dat je al je plichten nauwgezet doet.

Ik ben een goede partij.

Zit als een dame.

George, kan ik je buiten spreken?

Natuurlijk. - Geweldig.

We zijn buiten. Bespioneer ons niet.

O. Ja.

Je weet dat ik niet met je ga trouwen?

Zeg nooit nooit, Emily.

Zoals je schreef in je gedicht, 'Ik woon in al het mogelijke'.

Mooi.

Leuk als mensen me citeren.

Waarom trouw je niet met me?

Je begrijpt het niet. Ik trouw met niemand.

Dat is niet wat je moeder zegt.

Ik heb één doel op aarde:

een groot schrijver worden.

Een man zou daar een einde aan maken.

Ik niet.

Dat zeg je nu.

Maar beetje bij beetje wel.

Ik ben smoorverliefd op je.

Jammer. - Is er iemand anders?

Ja.

Wie? Ik dood hem?

Je kunt hem niet doden.

Het is de dood.

Wat?

Ik ben verliefd op de dood.

Hij neemt me elke nacht mee uit rijden.

Hij is een echte heer.

Heel sexy.

Wat ben je toch vreemd.

Waarom ben ik tot je aangetrokken?

Ik zou alles voor je doen.

Je kunt één ding doen.

Zeg op.

Redigeer je het literatuurtijdschrift nog?

Ik ben coredacteur.

Maar ja.

Je moet dit publiceren.

Mag ik eindelijk een van je gedichten publiceren?

Ik weet niet of het klaar is, maar ja...

Dit is perfect. Er is plaats in ons nieuwe nummer.

Echt? - Dit kan er wel bij.

Morgen wordt het gedrukt.

Morgen? Echt? - Morgen.

Iedereen zal de naam Emily Dickinson kennen.

Oké, maar wacht.

Wat is er?

Mijn naam mag er niet bij.

Waarom niet?

Mijn vader keurt publicerende vrouwen af.

Kom nou.

Dat is stom.

Je bent een genie. Dat moet hij goedkeuren.

Kun je niet mijn initialen of 'Anoniem' of zo gebruiken?

Nee.

Je verdient erkenning.

En je moet je vader trotseren.

Weet je wat?

Doe het maar.

Publiceer het met mijn naam en alles.

Dank je, George.

Graag gedaan, Miss Dickinson.

Dat was een ramp.

Ja, Emily.

Je hebt het weer verpest.

Nee, hoor. Ik zag dat ze elkaar kusten.

Kussen?

Wat is er toch met je?

Jij gooit me steeds voor die mannen.

Ik gooi je niet.

Jawel. Het is vernederend.

Je zou me nog aan een weduwnaar of een kreupele geven.

Heel Amherst weet dat je van me af wilt.

Wat is er aan de hand?

Moeder wil me weer onterven.

Ik was getrouwd op mijn 18e. Het is tijd voor een man.

En verhuizen?

Ja. Dat gebeurt er als een meisje gaat trouwen.

Waarom wil niemand een man voor mij?

Emily hoeft van mij niet te trouwen.

Dank je, vader. - Hmm.

Eén iemand wil me in ieder geval niet het huis uit hebben.

Mag ze in ons huis blijven tot het koninkrijk komt?

De hele dag niets doen? - Ik doe genoeg.

Wat dan?

Ik heb al die vogelnestjes gevonden.

Jullie moeten gaan...

...zodat ik kan genieten van mijn pijp en krant.

Goed.

We moeten toch terug naar de keuken.

Meisjes, kom mee.

Moet dat?

Je houding bevalt me niet.

Ik wil geen 24 uur per dag het huishouden doen.

Wat wil je dan doen?

Ik wil nadenken.

Laat haar met rust, moeder.

Het is in orde.

Bedankt, papa.

Je bent mijn held.

Je kiest altijd haar kant.

Daar krijg je spijt van. Ze is wild.

Ze gedraagt zich niet zoals het hoort.

Ze zal deze familie ruïneren.

Wat doe je, zus?

Niets, broer. Relaxen.

Heb je weer een kandidaat afgewezen?

Ja. Ik voelde niets.

Over trouwen gesproken, ik heb nieuws.

Wat voor nieuws?

Ik heb Sue gevraagd.

En ze zei ja.

Ja.

Ja.

Wat?

Je mag niet met Sue trouwen.

Waarom niet? - Ze is mijn beste vriendin.

Emily, doe niet zo gek.

Het is geen goed moment.

Sue's zus, Mary, is dood.

Wat?

Maar zij was de gezonde.

Ja, maar ze kreeg tyfus en stierf, net als alle anderen.

Jezus. Arme Sue.

Dus je moet respect hebben voor haar situatie. Oké?

Ik heb altijd respect voor mijn beste vriendin.

Je moet respect hebben voor mijn toekomstige vrouw.

Omdat ik niet kon stoppen voor de dood...

We zijn heel blij voor jullie.

Het spijt ons van je zus, Sue.

Maar we zijn blij dat jullie gaan trouwen.

Austin, wat zijn je plannen?