Cargo

NETFLIX PRESENTEERT

EEN NETFLIX ORIGINAL-FILM

Goed zo.

Kay?

Hallo?

UITBRAAKHULP

We hebben drie maaltijden. Of in het beste geval vier.

Dat betekent dat we nu op porties van een kwart zitten.

Oké. -Heb je een plan dat ik nog niet ken?

Nee, jouw plan is goed. -En dat is?

We eten de pennen op.

Kijk, hier is een dorp, op hoogstens 30 of 40 kilometer.

Het ligt landelijk, dus er zijn weinig mensen.

We zoeken een auto, laden 'm vol en kijken wat we aantreffen.

Dat weten we toch al? -Dat was ver weg en weken geleden.

De oevers zijn rustig. -We hebben dit besproken.

Stel dat we ze kwijt zijn. -Stel van niet.

Dit is waar we naartoe moeten. De rivier heeft ons tot hier gebracht.

Hij kan ons daarheen brengen als we op deze manier doorgaan.

Andy, je had nog nooit gevaren toen we deze boot vonden.

Hij is ouder dan wij samen.

Stel dat de motor ermee stopt. Wat dan?

We moeten aan Rosie denken.

O ja? Sorry, niet aan gedacht. Nee, natuurlijk denk ik aan haar. We mogen pas aan land gaan als er geen andere opties zijn.

Zo is het nu eenmaal, sorry.

Is dat voor of nadat onze dochter omkomt van de honger?

Allemachtig.

Kijk nou.

Willen ze bijten? -Nog niet.

Wacht even. -Snel, pak 'm met dat ding.

Met die haak? -Ja, haal 'm op, snel.

Wat is dit?

Hoe kom je hieraan? -Van dat gestrande jacht.

Zeg maar dank je wel. Kijk.

Hier kunnen we wel drie maanden mee vooruit.

Dit is goed nieuws, Blue. -Ja, geweldig.

Wees gerust, het was zo gepiept. Makkelijk. Veilig.

Kom op, dit is een succes, Blue.

Zulke succesjes moeten we vieren. -Ja, oké.

Was het echt veilig? -Ja.

Zit er toevallig een scheermes tussen je buit?

Waarom? Dit is heel ruig, hoor.

Ja, heel ruw. -Nee, ruig.

Ruig.

Hoe gaat het met ons aapje? -Ze ligt al even te slapen.

Ga maar even naar haar toe.

Dat wil ze vast niet.

Ga maar even slapen.

Echt? -Ja, ga maar.

Man.

Dat ben jij. -Vrouw.

Je bent een lieve meid, Rosie.

Fijne trouwdag, True Blue We zijn er nog. Liefs, Andy

Het is al goed, liefje.

Waar is mama dan?

Waar is ze?

Kay?

Kay, ben je daar?

Kay, kom op, doe eens open.

Laat me erin.

Kay, wat...

Wat heb je gedaan?

Niet doen. -Laat zien. Blijf erop drukken.

Mama. -Het is goed. Kom op, laat eens zien.

Verdomme.

Kay, gewoon... Wat heb je gedaan?

Het spijt me, schat. -Het is niet erg.

Goed, blijf erop drukken. Shit.

Oké, goed. Gaat het met je? -Ja.

Kijk me aan.

Het gaat wel. -Het komt goed.

HULPDIENSTEN AUSTRALIË

KOORTS, MISSELIJKHEID, BRAKEN, AANVALLEN

Vertel me wat je denkt. -We kunnen hier niet blijven.

Er is een uur voorbij. Het duurt zeker drie uur voor de symptomen...

Ik weet hoe het gaat. Misschien hebben we minder tijd.

We kunnen het risico niet nemen. -Is het nu een risico?

Nu ik dit heb? Ja, dat is een risico.

We brengen Rosie niet in gevaar tot we weten wat het is.

Er zitten tientallen levende dingen in de rivier.

We weten niet wat je gebeten heeft. -Het had vingers.

Verdomme.

Als je ziek bent, heb je 48 uur...

...en dan regelen we het. Maar als je niet besmet bent...

...heb je nog twee of drie uur te leven als je zo blijft bloeden.

Dat risico neem ik niet.

We moeten naar dat ziekenhuis.

We laten je oplappen en wachten af. -Stel dat het misgaat.

Stel dat het misgaat.

Dan kies ik het moment.

Kom.

Niet kijken.

Kom maar, liefje.

Goed zo, kom maar.

Ik zet je erin.

Kom op.

O, geweldig.

Goed. Zo doen we dat.

Geef maar. -Bedankt, schat.

Kom hier. Ga maar in de auto zitten.

Zo, stap maar in. Ik maak alles in orde.

Ik kom eraan.

Goed.

Kijk eens, popje. Je mobile hangt.

Mama is bij je.

Lieve meid.

Rijden.

Hoe voel je je?

Zoals mezelf.

Mooi zo.

Hé aapje, wat is er? Ze moet verschoond worden.

Ik doe het wel. -Nee, ik ga wel. Dan is ze minder lastig.

Natuurlijk. -Kom op, poepbroekje.

Even een schone luier.

Kijk eens aan.

Kay?

Kom maar, Rosie.

Kay, kom hier met je hoofd.

Kay, rustig ademhalen. -Zet de auto stil.

Kijk me aan. -Stoppen.

We moeten rustig blijven... -Laat me eruit.

Wacht, verdomme.

Jezus.

Kay?

Luister, kun je even...

Raak me niet aan.

Andy, je kunt hier niks tegen doen.

Je kunt dit niet negeren.

Hoelang wilde je nog wegkijken? Tot ik je aanval?

Of haar? Je moet haar meenemen. -Hoe bedoel je?

Wat zeg je? Moet ik je achterlaten? -Neem haar mee.

Hou op, Blue. Ophouden nu.

Kom.

Ik ben bij je. Het komt wel goed.

Kom, ik help je overeind.

We gaan niet naar het ziekenhuis. -We zijn er bijna.

Dan zijn jij en Rosie verder van de rivier af.

We kunnen niks meer doen.

Jawel, we hebben nog tijd. Kijk dan.

Dat is je tijd. We gaan elke seconde benutten.

Als je veel bloedt, verander je sneller.

Ik kies het moment. -Heb ik niks te zeggen?

Nee schat, dat heb je niet.

Kay, dat kan ik niet toelaten.

Pas op met je been.

Rosie?

Hoe gaat het met je, Rosie?

RED HAAR

Blue?

Rosie?

Wees een brave meid. Blijf hier. Hou je stil voor papa.

Ik ben zo terug. Oké, Rosie? Ik ben zo terug.

Het is goed.

Ik weet wel wat je fijn vindt.

Dat is mama.

Ik kan mama ruiken.

Ik kan mama ook ruiken.

Weet je wat je hebt gedaan?

Blijf weg. Daar blijven.

Laat m'n vader met rust.

Hoeveel uur staat er nog op je teller?

46 uur, ongeveer.

Ga zitten.

Kom eens hier met die arm.

Het zal helaas niet veel helpen.

Maar het verbergt je wond.

Dat kun je hier maar beter doen.

Het is goed, liefje.

Wie is dat? -Dat is Rosie.

Wat een schatteboutje.

Ze noemen me Etta. -Andy.

Dit dorp leek groter op de kaart.

We stellen iedereen altijd teleur. -Het ziekenhuis...

Zo zou ik het niet noemen. Het is het gebouw hiernaast.

Er is weinig van over. De subsidie is stopgezet.

Ben je lerares? Dat was ik.

Waar zijn je leerlingen gebleven? -Weg.

Wat erg.

Nee, niet dood. Weg. Ze leven weer zoals vroeger.

Dat is niet erg. Ze redden zich beter dan wij.

Aboriginals uit het hele land komen samen.

Ze voelden het aankomen en hielden contact.

De hele gemeenschap is naar hun oude land vertrokken.

Je kunt hier logeren, als je wilt.

Vinden we haar aardig, Rosie?

Is ze aardig?

Ik denk van wel, hè?

Thoomi?

Thoomi.

Kom naar huis.

Wat gaan we hiermee doen? -Speren maken?

Lijkt op mama's spaghetti, hè? -Pap.

Vroeger haalden we dit uit een dier.

Daar is de Wijze Man.

Ze vergiftigen dit land.

Het land verandert.

Het is ziek.

We worden allemaal ziek. Jij wordt ook ziek.

Hoi, Etta.

Niet doen, niet de hoop opgeven.