The first 96 lines.
ฝ่ายก.เป็นเพราะมีโจรบุกรุก พื้นที่ส่วนตัวในตอนกลางคืน
ตกใจจนลื่นล้ม
แต่พวกโจรกลับข่มขู่ฝ่ายก.ที่เป็นผู้บาดเจ็บ
ปล้นสมบัติแล้วหนีไป
อืม ก่อนอื่นเป็นการบุกรุกที่อยู่อาศัย
เพิ่มโทษที่เป็นขโมย
ลักขโมย
แล้วยังมีอีกข้อ
ยังมีอีกข้อหนึ่งเหรอ
ปล้นจนทำให้บาดเจ็บ
โอ้โห ฮยอนรยูลตอบถูกด้วย
แต่ว่าทำไมกันล่ะ
ทำไมถึงเป็นการปล้นจนทำให้บาดเจ็บได้ล่ะ
โจรไม่ได้ทำร้ายเขานี่นา
ฝ่ายก.เป็นเพราะตกใจเลยหกล้ม
เพราะเป็นเวลากลางคืน รู้ว่าฝ่ายก.อยู่บ้านถึงได้เข้าไปไง
ดังนั้นต่อให้ไม่ได้ตั้งใจ
แต่เพราะเป็นบาดแผล ที่เกิดจากการบุกรุกพื้นที่ส่วนตัว
เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของจำเลย
ดังนั้นจึงมีโทษปล้นจนทำให้ได้รับบาดเจ็บด้วย
อืม ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง
เป็นที่หนึ่งของคณะนี่แตกต่างไปจริง ๆ ด้วย
แต่ว่านายทำอะไรน่ะ ไม่เตรียมตัวสอบเหรอ
โห มั่นใจในตัวเองมากเลยนะ
รู้สึกว่าไม่ต้องอ่านก็ทำได้แล้ว
เฮ้อ น่าเบื่อจริง ๆ เลย
ไกลกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย
นี่ ทุกคนเก็บหนังสือลงไปได้แล้ว
ได้ยินว่านายส่งกระดาษเปล่า
เดี๋ยวสิ ทำไมล่ะ
เมื่อกี้นายท่องเคสคำพิพากษาได้หมดแล้วนี่
งั้น นายจะไม่ไปเป็นนักเรียกแลกเปลี่ยน ของฮาร์วาร์ดจริง ๆ เหรอ
อืม ก็บอกแล้วไงว่ายกให้นายน่ะ
ฉันก็ต้องขอบใจอยู่แล้ว
แต่ว่าช่วงนี้นายเป็นอะไรไป
ไม่เพียงแต่ส่งกระดาษเปล่า แม้แต่โควตานักเรียนแลกเปลี่ยนก็ยังยกให้ฉัน
ก็จริงนะ
จะยังไงนายอาศัยแค่พ่อนายก็พอแล้ว
น่าจะไม่มีอะไรหรอก ถูกไหม
แหม
เพราะอิจฉาต่างหากถึงได้ทำแบบนี้
เฮ้อ ฉันคิดดูแล้วนะแบบนี้ไม่ได้หรอก
อะไรนะ
ฉันหมายถึงยกโควตานักเรียนแลกเปลี่ยน ให้คนที่ไม่รู้กระทั่งเคสคำพิพากษาอย่างนาย
อะไรนะ
ฉันจะไปถามคนอื่นที่อยากไปเป็น นักเรียนแลกเปลี่ยนที่ฮาร์วาร์ดหน่อย
นี่ ทำไมอยู่ ๆ ถึงทำแบบนี้ล่ะ
เฮ้อ เป็นคนที่รับมือยากจริง ๆ
ช่วงนี้เป็นหนักขึ้นนะ
[การไปยังที่ใหม่ ๆ ก็มักจะ เต็มไปด้วยความตื่นเต้น]
[วันนี้มาร่วมท่องเที่ยวไปพร้อมกับ ดนตรีของฉันด้วยกันนะคะ]
[พร้อมกับเชิญควอนอินซอนักแสดงละครเพลง ให้มาร่วมเดินทางด้วยกันค่ะ]
[สวัสดีครับ ผมคือควอนอินซอ ยินดีที่ได้พบกับทุกท่านนะครับ]
- คุณพร้อมหรือยัง - อืม
- -ที่นี่เหรอ
เอ๊ะ ทำไมไม่เห็นอะไรเลยล่ะ
บ้าเอ๊ย
อะไรน่ะ
โอ๊ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เฮ้อ ไม่มีแม้กระทั่งคนผ่านไปผ่านมา
จริง ๆ เลย
ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรเหรอครับ
นั่นอะไรน่ะ
จับให้แน่น ๆ นะครับ
อะไรนะ
ขอบคุณนะครับ
คุณจะไปไหนเหรอ
หมู่บ้านตากอากาศ
ไปทำไมเหรอ
เพราะว่ามีธุระถึงได้ไปไงล่ะ
- ดึก ๆ ดื่น ๆ จะไปทำไม... - คุณลุงครับ
คุณลุงเหรอ
ถึงแม้จะเล็กน้อย แต่ก็ให้คุณนะครับ
ไม่ต้องหรอก
ผมเพียงแค่อยากจะขอบคุณเท่านั้น
หวังว่าคุณจะรับเอาไว้นะครับ
อืม งั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน
ผมไปก่อนนะครับ
ทำไมถึงมองฉันตลอดเลยนะ
ไม่ชอบใจเลยจริง ๆ
ไม่เหมือนหมาที่เห็นในรูปนะ
รูปร่างของแกไม่ค่อยเหมือนนะเนี่ย
ครับ
ครับ ผมถึงแล้ว
อ๋อ คุณตาเป็นยังไงบ้างครับ
คุณตา
แต่ยังไงก็
ถือโอกาสพักผ่อนให้ดี ๆ เถอะครับ
รู้แล้วน่า ๆ ฮ่า ๆ ๆ
เรื่องที่ผมมาบ้านคุณตา ตาไม่ได้พูดออกไปใช่ไหมครับ
[สรุปว่าตาก็มีคนงาน เพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง ไม่เลวเลยนะ]
คนงานอะไรกันครับ
[เจ้านั่นเห่าอยู่ตลอด ตาถึงถูกส่งไปที่โรงพยาบาลไง]
ตาไม่ต้องกังวลหรอกครับ
รักษาตัวให้ดี ๆ เถอะ
ครับ โอเค
No comments yet. Be the first to leave one.