See You in My 19th Life (이번 생도 잘 부탁해)

SEE YOU IN MY 19TH LIFE

LUGAR NG PAGSUSURI MI MOBITY

Palagi kong ipinagtataka

kung bakit naaalala ko ang mga nakaraang buhay ko.

Hindi ko makalimutan ang mga ito

kahit pa gustuhin ko.

Pero ang hindi ko malilimutan sa lahat…

ay ang mga araw ng tag-init

na kasama ka.

Naiintindihan ko na

kung bakit dinala ka ng mama ko sa akin.

Seo-ha.

Di ako aalis sa tabi mo hanggang kaya mo nang mag-isa.

Ju-won, pakasalan mo ako.

Pangako.

Naging masiyahing bata ako noong ika-18 na buhay ko.

Seo-ha.

Seo-ha.

Ipinanganak akong muli sa pagkakataong 'to para lang makita ka.

ANG KAGUSTUHANG TAPUSIN ANG NASIMULAN MO

ENGLISH, CHINESE, JANPANESE, ARABIC

BAN JI-EUM

Naiintindihan ko kung bakit ka nag-a-apply,

pero baka di ito ang hinahanap mong trabaho.

Kung di ka pa rin sigurado, bakit di mo 'ko subukang i-date.

Sorry.

Mali yata ang pagkakarinig ko.

Hindi, tama 'yon.

Uulitin ko.

Gusto mo ba akong i-date?

Ano?

WEBTOON ORIGINAL SERIES SEE YOU IN MY 19TH LIFE NI LEE HEY

Ano ang…

Alam mong job interview ito, di ba?

Mukhang nag-aalangan ka na tanggapin ako,

kaya binibigyan lang kita ng alternatibo.

Ituring mo itong isang trial run kung gusto mo.

Kahit na…

Bakit mo aayain ang di mo kakilala?

Paano kung magkakilala na tayo?

Papayag ka na ba no'n?

Nagkakilala na ba tayo dati?

Hindi ko sasabihin.

Gusto kong maalala mo.

Masyado na bang magaslaw ang mga kabataan ngayon?

Grabe, para kang boomer.

Tungkol ba ito kay Ms. Ban?

Nagkakilala na ba kayo dati?

- Hindi. - Di ba?

Maski ikaw, di mo rin siya kilala.

Ano ba ang nangyari?

Mukhang seryoso ang usapan n'yo kanina.

Di ka maniniwala kahit na sabihin ko.

Hay, naku.

Ikaw talaga, Tiyo.

Minsan nauuna ka magsalita bago mag-isip.

- Ikaw talaga. - Sinubukan ko namang magdahan-dahan.

Pero no'ng makita ko ang mukha niya,

di ko na napigilan.

Ika-19 na buhay mo na ito.

Bakit immature ka pa rin?

Wala namang nagma-mature sa buhay. Nagpapanggap lang tayong lahat.

Sa madaling salita, walang kinalaman ang mga buhay na pinagdaanan ko.

Ang dami mo pang sinabi, marami ka ring ginawang kabaliwan.

Lagyan mo pa nga ako.

Sige, heto na.

Director Mun.

Seo-ha.

Hindi yata siya nakakarinig nang maayos.

Dahil siguro 'yon sa aksidente.

Bakit di mo sabihin sa kaniya ang totoo

na ikaw si Ju-won?

May isang bagay akong natutunan sa paiba-iba kong mga buhay.

May mga tao na mapagsasabihan ko ng aking mga sekreto

at may mga taong hindi.

Alin doon si Seo-ha?

Di ako sigurado.

Di ako makapag-isip nang maayos pagdating sa kaniya.

'Wag mo na ispin at sumugod ka na lang.

Wala nang makakapigil sa 'yo sa layo ng narating mo.

Ae-gyeong.

Kilalang-kilala mo talaga ako.

Ganito talaga pag marami nang karanasan.

Ikaw talaga.

Tiyo, masakit!

Nasa singkwenta na 'ko.

Tikman mo na lang itong ginawa kong kimchi.

Sige. Titikman ko 'yan.

Gusto mo ba pumasok muna?

'Wag mo nga akong landiin.

Hanggang sa Korea ba sa passenger seat ka pa rin uupo?

Hindi ba puwede?

Pag-uusapan ka ng mga tao.

Di naman kita minamadali.

Sige.

YOON CHO-WON

Di mo ba sasagutin?

Nilibot mo ang Germany para makahanap ng mga regalo para sa pamilya niya.

Ikaw na muna ang mag-asikaso.

Sige.

Papasok na 'ko.

Ingat.

YOON CHO-WON

Ang numerong tinatawagan mo ay hindi makontak…

Pinaglololoko n'yo ba 'ko?

Uy!

Cho-won!

Di ba sabi ko sa 'yo, pagod ako.

Kaya nga nandito ako.

Sino'ng mag-aalaga sa 'yo kung hindi ako?

Di mo ako kailangang alagaan. Ang gusto ko makahalata ka na.

Kunwari ka pa.

Ang ganda rito.

May gusto ka bang tawagan

o may hinihintay kang tawag?

Wala kang pakialam.

Sa 'kin ka lang salbahe. Alam mo 'yon?

Di ko rin maintindihan.

Ewan ko ba. Naiinis ako pag nakikita kita.

Baka magkaaway tayo sa nakaraang buhay natin.

Alam mo bang dumating na si Seo-ha?

Ikaw ang nagsabi sa akin.

Oo nga pala.

Bakit 'yong hotel ang pinili niya?

Sa MI Hotel siya magtatrabaho?

Pasara na ang hotel na 'yon.

Baka mahalaga sa kaniya 'yon, nanay niya ang may hawak no'n dati.

Hayaan mo siya.

Gusto mo pa ba siya?

Huli, natahimik ka.

Cho-won.

Kung ako na lang kaya?

Ji-seok.

Hulaan mo ang pangalan ng mga bulaklak na ito.

DI-KAILANMAN-SA-MILYONG-TAONG ROSAS

PAMILIHAN NG MI HOTEL

"Antigong muwebles."

"Insa-dong"?

HA DO-YUN

Takbo!

Ms. Ban?

Tumakbo ka lang.

Bakit nandito ka?

- Sandali! - Takbo!

Ano'ng nangyayari?

Ano ito?

Di nila tayo puwedeng mahuli! Magpapaliwanag ako mamaya!

Dito!

Director Mun.

Ang tagal ko nang di tumatakbo. Hingal na hingal ako.

Ano ba'ng nangyayari?

Mukha ka kasing nababagot.

Ano?

Ginawa ko lang 'yon para masaya.

Hindi ka ba nauuhaw?

May nakita akong convenience store. Hintayin mo 'ko rito.

Ang presko sa pakiramdam.

Maayos na ba ang pakiramdam mo?

Muntik ka na mag-panic attack kanina, di ba?

Naiintindihan ko ang nararamdaman mo.

Kapag ganiyan, tumatakbo na lang ako.

Tapos mapapansin ko na lang nasa paghinga ko ang atensiyon ko.

Sa katunayan nga…

Panahon yata 'yon ng pagsalakay ng mga Hapon sa Korea?

May panahon na ako lang ang nakaligtas.

IKA-19 KONG BUHAY

IKA-10 KONG BUHAY

Hindi ako makagalaw!

Tulong!

Para akong nasa impiyerno.

Nagkalat ang mga katawan ng patay,

umuungol at humihiyaw sa sakit ang mga tao mula sa pagkakasunog.

Di ako makapag-isip nang maayos.

Akala ko hihinto ang puso ko.

At hindi ako makahinga.

Di ko alam kung nagulat lang ako o gusto ko lang mabuhay.

Pero tumakbo na lang ako.

Habang tumatakbo, tinangay na siguro ng hangin

ang lahat ng sakit na dulot ng mga alaalang 'yon.

Nagkaroon ako ng lakas para mabuhay ulit.

Do'n ko naisip na

mabubuhay ako hangga't nakakatakbo ako.

Panahon ng pagsalakay ng mga Hapon?

Nabasa ko lang 'yon sa isang libro.

Sa sobrang detalyado ng paglalarawan, pakiramdam ko nando'n din ako.

Ano'ng pangalan ng libro?

Ang Taniman ng Puting Buckwheat ?

Draft lang 'yon ng kakilala kong manunulat

kaya duda akong makakakuha ka ng kopya.

Sayang naman.

Ms. Ban.

Tapatin mo nga ako.

Pathological liar ka ba?

Oo, 'no?

Hindi ko sasabihin sa iba,

kaya ligtas ang sekreto mo sa 'kin.

Sabihin mo lang.

Dali na.

Pakasalan mo ako, ha?

Pakasalan mo ako.