Victor/Victoria

Fyrir leigubílnum, Richard?

Nei, ég þarf að borga reikninga.

Þú getur í það minnsta greitt morgunverðinn.

Þú heldur eflaust að ég sé gráðugur.

Frekar "samviskulaus".

Þú færð það sem þú átt skilið.

Það gildir um okkur báða.

Toddy, ef þú ert ekki sáttur við samkomulagið...

Ég er það ekki.

Ef ég vitna í skáldið mikla:

"Ástin er hugans efni, ekki augnanna

"Því var vængjaður Amor málaður blindur"

Hafðu það gott í dag, Toddy.

Ég reyni mitt besta.

Eins og þú veist, hr. Labisse, hef ég góða rödd.

Já, en ekki þá sem ég leita að.

-Ég er viss um að með æfingunni... -Fröken.

Nunna gæti allt eins sagst geta orðið vændiskona.

-Þetta verður að vera eðlilegt. -Einmitt.

Æfing er lítilvæg í sumum starfsgreinum

svo haltu þig við Carmen .

Ég er koloratúra, hr. Labisse, ekki messósópran.

Gildir einu, André Cassell hefði aldrei átt að senda þig hingað.

-Hann gerði það ekki. -En hann er umboðsmaður þinn.

Ég laug. Takk fyrir.

Andstætt því sem þú heldur

skapar æfingin stundum meistarann.

-Hvað var þetta? -B-tónn.

- Monsieur le directeur , hún er komin aftur. -Hvað?

Hey!

Frk. Grant.

Þú skuldar mér tvær vikur.

-Róleg. -Hvað?

Þú lofaðir að borga á þriðjudag, síðan á miðvikudag og fimmtudag.

-Hvað er þetta? -Hvað?

Spagettí?

Já, með kjötbollum.

Ég sænga hjá þér fyrir kjötbollu.

-Hvað? -Misstir af tækifærinu.

Ekki að ræða það! Þetta er ekki gott fyrir þig.

Ég hef verið í hótelbransanum í tvo áratugi. Ég þekki öll brögðin.

Á fætur! Mér er sama þótt þú sért með pláguna.

Ef þú borgar ekki leiguna

hirði ég eigur þínar og læt henda þér út.

Hvað gerðist?

Þú gerðir mér tilboð sem ég gat ekki hafnað og þóttist láta líða yfir þig.

Enga vitleysu. Ég geri mér aldrei upp yfirlið.

Einmitt.

-Hvað ertu að gera? -Hjálpa þér á fætur.

-Ég hélt ég væri standandi. -Þú vilt kannski leggjast.

Þú ruglar mig.

Ég er viss um að við getum samið um leiguna.

Hvað sem þú heldur þá er ég ekki ósanngjarn maður.

-Hvað er að? -Þarna!

-Hvar? -Þarna!

-Hvað? -Kakkalakkinn!

Hvað?

Ég þoli ekki kakkalakka!

-Á það sérstaklega við um hótelherbergi? -Alls staðar!

Segirðu heilbrigðiseftirlitinu ekkert ef ég gleymi leigunni?

Ég segi það aftur: Ég útvega peningana.

Og ef þér dytti í hug að láta þig hverfa í skjóli nætur...

Ekki fara! Gerðu það!

Ég veit. Mig var að dreyma.

Toddy heldur áfram að góla.

Þjónn!

En leiðinlegt.

Takk, þið eruð afar góð.

Þið eruð stórkostleg.

Það er stjarna með okkur í kvöld.

Frk. Simone Kallisto, stjarna á sviði, hvíta tjaldinu og í sirkus.

-Hneigðu þig, elskan. -Éttu skít, chéri.

Talandi um sirkusinn,

ertu ekki Richard Di Nardo, loftfimleikamaðurinn frægi?

Varlega, Toddy.

Þetta er ekkert fyndið.

Hvers vegna hunskastu þá ekki í burtu?

Þú ættir að skammast þín fyrir að fara með ástkæra móður þína

á svona stað.

Herrar mínir og frúr, nokkuð óvænt er í uppsiglingu.

Nei! Nei! Gerið það!

Enginn slasaðist alvarlega.

Þess vegna loka ég hér í viku.

Veistu hversu miklu ég tapa?

Fjórðungi af mánaðarveltu, en hana missirðu ef þetta gerist aftur.

Þú ert rekinn.

Ég má ekki við því.

Máttu ekki við því? Hvað um mig? Hvað um allt þetta?

Meiri ís.

-Þú getur dregið þetta af laununum mínum. -Út með þig, Toddy!

-Allt í lagi. -Og ekki koma aftur!

Ég læt henda þér út ef ég sé þig hérna aftur!

Ekki hóta mér.

Það er betra að láta henda sér út héðan en af holdsveikrahæli.

Út!

Eitthvað að drekka?

Má ég sjá vínlistann?

Við bjóðum upp á hvítvín, árgang 1934. Og rautt, sami árgangur.

Við áttum rósavín í síðustu viku en notum það í salatið.

-Með hverju mælirðu? -Rauðvínið er ódýrara.

Ég fæ hvítvínið.

Þú ert eflaust moldrík.

Er eitthvað að?

-Ég hélt þú værir með hund. -Hund?

Ég var í burtu í fimm mínútur. Ég hélt að einhver hefði dregið þig að landi.

Þetta var gómsætt.

-Viltu salat? -Seinna.

Seinna.

Kjúklingurinn var góður og ég vil smakka svínið.

-Gott. -Tekur það langan tíma?

Hálftíma.

-Hvað með nautakjötið? -Það er tilbúið.

Ég fæ það og salat seinna.

Þú veist að þú mátt fá tvöfaldan salatskammt.

-Fæ ég þá á einn disk? -Það er mögulegt.

Frábært.

Ljúffengt vín.

Þú vilt kannski velja þér eftirrétti.

Eplabaka og ís færi vel saman.

Bara kaffi.

Gott kvöld. Ég varð þeirrar ánægju aðnjótandi að heyra þig syngja í dag.

Þér hefur misheyrst. Ég hef ekki sungið í tvær vikur.

Áheyrnin hjá Chez Lui.

Það var ekki söngur og varla áheyrn.

-Ég vann þarna. -Ég votta þér samúð mína.

Vonandi truflaði ég þig ekki.

Ég vildi segja þér að þú ert með yndislega rödd

og mér þykir leitt að geta ekki borgað matinn.

Takk.

-Afsakaðu, monsieur . -Takk fyrir.

Gæti ég fengið hníf og gaffal?

Fyrirgefðu.

Hvers vegna þykir þér leitt að geta ekki borgað?

-Cassé. -Blankur?

Ég heiti Carroll Todd. Kallaður Toddy af vinum.

Victoria Grant.

-Kannski við hittumst aftur. -Viltu ekki setjast?

Borðaðu með mér.

Takk.

Þetta er mjög einkennilegt.

Í klúbbnum hélt ég að þú værir slypp og snauð.

Ég var það. Er það.

Þetta er fyrsta almennilega máltíðin mín í næstum fjóra daga.

Og þú hefur ekki efni á henni.

Cassée.

Og þú vilt að ég snæði með þér.

Ég vil að þú fáir bestu máltíð ævi þinnar.

Fáðu þér tvo.

Ég byrjaði á grilluðum kjúklingi og fékk mér síðan nautakjöt.

-Hver veit hvernig þetta endar? -Ég giska á 30 daga fangelsisvist.

Ef allt gengur vel fer ég héðan fátæk en södd.

Ég er með pöddu í veskinu mínu.

Ég set hana í salatið mitt á eftir.

-Það gengur aldrei. -Padda í salatinu mínu?

Á svona stað væri það viðburður ef það væri engin padda.

-Hvað um kakkalakka? -Kakkalakka?

Stærri en þumallinn á þér.

-Guð minn eini. -Þjónn?

Ég mæli með kjúklingnum.

Nautið er aðeins of seigt.

Miðað við hvernig þú borðar eru kjálkarnir kannski aumir.

Hvíldu þig í munninum

og sæktu vínlistann.

-Þetta er allt sem er til. -Þetta?

Síðast þegar ég sá svona sýni þurfti að skjóta hestinn.

Hversu heppinn verður maður?

Rockefeller og Groucho Marx á einu kvöldi.

Þeir skutu ekki alvöru hest.

Bara tvo þjóna í búningi.

Ég hugsa um viðeigandi svar meðan ég sæki kjúklinginn.

Vitur maður veit hvenær hann er sigraður.

Og fáviti gefur heimskum ráð.

Ég bjó til sósuna sjálfur.

-Hún er eflaust gómsæt. -Ekki vera of viss. Prófaðu hana.

Ég bíð þar til ég er ekki eins södd.

-Þú þarft ekki að borða það. -Ég vil það.

Þú færð að vita.

-Þú ættir að fara. -Ég vil hjálpa til.

Það er gott og blessað, en kakkalakkinn er í töskunni minni

og ég verð að koma honum í salatið.

Ég sé um salatið. Þú laumar veskinu undir borðið.

Þér er jafnilla við kakkalakka og mér. Hvað ef þú fellur í yfirlið?

-Þá vakna ég kannski í fangelsi. -Get ég ekki fengið þig ofan af þessu?

Enginn tími.

Gættu þess að hann skríði ekki út.

-Er einhver að horfa? -Nei.

-Ég sé hann ekki. -Hvernig er salatið?

-Hefurðu prófað það? -Nei.

-Ég var að fara að smakka það. -Við viljum meira vín.

Prófum það rauða.

Kakkalakki!

-Kakkalakki? -Í salatinu mínu!

Ég trúi þessu ekki!

-Efastu um trúverðugleika dömunnar? -Hún efast um salatið mitt.

Nei. Það er ekki þér að kenna að það sé kakkalakki í því.

-Það var enginn. -Ég vil fá að hitta yfirmanninn.

Já, herra.

-Konan fann kakkalakka í salatinu. -Ég frétti það.

-Hvað ætlarðu að gera í málinu? -Biðjast afsökunar.

Fröken, mér þykir leitt að kakkalakki var í salatinu þínu.