The Romance of Aniceto and Francisca

‫این است عاشقانه‌ی آنیستو و فرانسیسکا

چگونه از هم گسست

‫چگونه غم به میان آمد

‫و چند چیز دیگر

‫چگونگی آشنایی‌ آن‌ها

‫"نیازمند خدمت‌کار"

‫مسابقه تا 45 دقیقه دیگر آغاز می‌شه

‫هر دو خروس قهرمان‌ اند

‫گالزامپوا نیم قدم عقب‌تره

‫عزیزک معصوم من. ‫کاش به زودی کنارت باشم

‫به رنالدو بگو که آقای ‫مُرالز رو در شهر دیدم

‫امیدوارم مرحمتی کند تا زودتر خلاص شوم

‫با خاله‌م حرف می‌زند تا ‫مگر از دست او هم کاری برآید

‫عزیزک معصوم من.

‫مراقب بلانکویتوی من باش

‫کاش می‌دانستی که چقدر دلتنگش ام

‫سلام مرا به رناتو برسان

‫دیگر حرفی ندارم

‫پس خداحافظی می‌کنم، در ‫کمال سلامت، به لطف خدا...

‫و با امید اینکه تو هم برقرار باشی

‫منتظر پاسخت هستم

‫آنیستو

‫رناتو با آقای مُرالز در شهر بود، و ‫گفت که همچنان برایش نامه بنویسی

‫بلانکیتو خوب است، ‫خورد و خوراکش به راه

‫قبل از سر کار رفتن، ‫هرچه را که خواسته بودی انجام می‌دهم

‫دریغ که مجبور شدم ‫ساعتم را به جیجیو بفروشم

‫آخر کمپادره* محتاج بود

‫البته که گروَش گذاشتم.

‫خیلی زیباست. وقتی بیایی، خواهی دید

‫دوستت دارم، و ملالی ‫نیست جز دوری تو

‫در تئاتر سه گوش!

‫امروز! تماشایی! جادوگر پاجین!

‫همراه با ستاره تئاتر رادیویی ‫فولانو: خورخه گُلازو فابیان!

‫و گروه معرکه‌ش، در پایان...

‫حضور فرشته‌ای آسمانی بر صحنه!

‫تو چی می‌گی، لارا؟ با ‫کلاریسا ازدواج بکنم یا نه؟

‫من رو اگر بُکشی هم، ‫جیک نخواهم زد!

‫کلاریسای من هرگز مال تو نخواهد شد!

‫تو به پول و دل سنگت غره ای!

‫آدم را یاد قاتلین عیسی می‌اندازی!

‫گفتم اسمش را نبر، پیرزن!

‫بیا من را بزن، بزدل!

‫من مادری بی‌دفاع ام

‫اما هیچوقت کلارا، میوه‌ی ‫وجودم را، به تو نمی‌دهم!

‫مرا به زور سلاح ‫نفرینی‌ت می‌‎نگری!

‫تو یک زمین‌داری، ‫اما من یک مادر ام

‫و هیچوقت پیشِ چشم من با او نخواهی بود!

‫چه اراجیفی!

‫معلوم است که ازدواج من ‫را به چشم نخواهی دید

‫هی، لچیگوانا، چشمان ‫این زن را طلسم کن!

‫ای بدبخت‌ها! همچنان خواهم‌تان ‫بخشید، که نمی‌دانید چه می‌کنید!

‫زبانش را هم بشکاف ‫که دیگر حرف نزند!

‫هرچه می‌خواهید با من بکنید!

‫مادر بدون چشم و زبان هم مادر است

‫خداوند اگر صدایم را ‫نشنود، افکارم را می‌خوانَد

‫گفتم نام او را نبر!

‫رحمت خدا بر تو، مریم

‫تو که خود سرشار از شفقت و رحمتی

‫ تو را شاکرم، خدای بزرگ

‫تو را شاکرم، خدای بزرگ!

‫متشکرم!

‫- کلاریسا! ‫- مادر، می‌ترسیدم نیابمت!

‫کجاست آن بزدل؟ که برای ‫شمشیرم غلافی می‌خواهم!

‫بیا در آغوشم، رمالدو!

‫که فرشته‌ای داد گسترانید

‫پسرم، رمالدو

‫انگار که... انگار که ‫مرگ آمد و او را یافت!

‫دوستان عزیزم. آمده ‫ایم تا به شما بگوییم...

‫که اگر بیماری یا حادثه‌ای بروز کند

‫ما را هیچ یار و یاوری نیست

‫پس، از میان شما می‌گذریم ‫تا عکس‌های ستاره‌مان...

‫ ‫یعنی خورخه گلازو فابیان را بفروشیم

‫هم‌اکنون نیازمند دست یاری شما هستیم

‫ماتم آغاز می‌شود

‫هیس!

‫چه می‌کنی؟ ‫چه می‌کنی؟

‫بال‌های کوچک رو می‌بوسم، ‫چون که خوش-قد-و-بالا ام، نه؟

‫آه، فرشته کوچک، فرشته کوچک

‫من رفتم. داره دیر می‌شه

‫خداحافظ، قدیسه‌ی کوچک

‫- نمی‌خوای پُر کنی؟ ‫- اول شما

‫ مبارزه

‫اگه بگذارمش زمین، هرچی ‫رو که جلوش باشه می‌خوره

‫- برای مبارزه؟ ‫- آره، برای مبارزه

‫از خروس خوشت می‌آد؟

‫کلی گفتنی از خروس‌ها برات دارم

‫مخصوصا درباره این‌یکی، که ‫خوش-قد-و-بالاست و مبارزی بی‌رقیبه

‫البته که...

‫مسئله سلیقه‌ست دیگه، هان؟

‫می‌دونی، صورتت برام آشناست

‫اما نمی‌دونم از کجا

‫از تئاتر؟

‫- تو نمایش دیگه ‫- آره

‫خب، من اهل رقص ‫ام. هر شنبه می‌رم شهر

‫رئیسم با گروه کار می‌کنه

‫این شنبه‌ هم می‌رم

‫– به خیر گذشت؟ ‫– آره، خیلی خوب بود

کمپادره دوباره برد

‫می‌شه شلوار قدیمی‌م رو بدی؟

رفیقم گفت امروز نگه‌ این رو دارم. فردا پسش می‌دم

‫سنگ قشنگیه، نه؟

‫دست کم آب و رنگی داره

‫برای رناتوئه؟

‫حلقه رو می‌گم. رناتو گفت دست تو باشه؟

‫نه، نمی‌شناسی

‫چقدر گرمه لامصب

‫رفیق!

‫– ساعت داری؟ ‫– بیشتر از این از من می‌خوای؟

‫– ساعت 11:30ـه ‫– ممنون