Don't Worry, He Won't Get Far on Foot

Corky, vertel ons jouw verhaal eens.

Zoals jullie weten is mijn verhaal niet

heel tragisch,

tenzij...

je verveling tragisch vindt.

Ik...

Ik was getrouwd.

Ik had alles wat mijn hartje begeerde.

Ik dacht dat dat mijn leven zin zou geven.

Ik wilde niet meer naar feestjes en...

tennissen...

met mijn vriendinnen.

Voor de goede orde

ik strijk liever mijn lakens

dan dat ik tennis speel.

Toen ik 11 jaar was,

woonde ik bij mijn oma vlakbij het Zwarte Woud...

in een huisje, op de eerste verdieping...

en ik had een poes.

Ze heette Fifi.

Ik kreeg wel de Oregon Cultureel Erfgoed prijs.

Die prijzen zijn niet belangrijk.

- Alsjeblieft. - Ok.

Ik kreeg valium voorgeschreven,

waardoor in ieder geval de dagen...

sneller voorbij gingen.

Ja, ok, ze had een steen

ongeveer zo groot met allemaal putten erin,

van die kleine kuiltjes en ik vroeg,

"Zeg, tante Janey, wat is dit?"

En ze vroeg, "Wat, weet je niet wat dat is?"

En ik zei "Nee."

Toen zei ze, "Dat is mijn tiet steen".

Dus ik zei "je tiet steen?"

En ze zei, "Ja, mijn tiet steen."

"Voor als je ruzie krijgt met meiden.

Dan sla je ze op hun tiet ermee."

Serieus.

En op een dag trok ik,

al mijn kleren uit en liep de straat uit.

en...

de postbode...

vond me en...

bracht me thuis en

belde mijn man alof ik een kind was.

Ik draag mijn ring nog, maar...

Ik ben...

gescheiden en...

Veel gelukkiger.

Misschien hoort het leven ook niet...

zo zinvol te zijn als wij denken.

- Bedankt, Corky. - Bedankt, Corky.

Mm.

Dames en heren,

een hartelijk applaus voor Portland's beroemde cartoonist

John Callahan!

Hi. Mijn naam is John, Ik ben een alcoholist.

Hi, John.

Het is goed om hier te zijn.

De laatste dag dat ik liep,

Werd ik wakker zonder kater.

De laatste dag dat ik liep, werd ik wakker zonder kater.

Ik was nog dronken van de vorige nacht.

Ik wist dat ik nog een uurtje respijt had voor de...

zenuwen...

onthoudingsverschijnselen begonnen.

Wat als ik de controle verloor, ging flippen?

Verdomme.

De drankwinkel die het dichste bij was

zat aan een grote kruising.

- Hoe gaat het? - Lekker fris?

- Het is heet buiten, niet? - Zeker.

- Goed strand weer. - Ja, nou.

Ik sprak met de eigenaar

van de winkel en deed normaal.

Ik werk voor Alvarado de schilder.

- O. - We hebben het behoorlijk druk.

Alsof ik alles onder controle had.

Maar...

je was blind als je mijn hand niet zag trillen.

Eh...

Ik wil graag die, de Tres Abuelos.

Ja, tequila.

He, hoe gaat het?

Te gekke goeie dag, niet?

Zeker.

- Vloed komt eraan. - Ja.

Als de lucht nog blauwer wordt,

zingt het straks het smurfenlied.

Sorry?

Ik schrijf liedjes.

Ik luister naar veel verschillende muziek.

- Ehm... - Wil je een slok?

Ik hoef niet.

Ik zie je nog wel eens!

Ok.

Je hebt een probleem, Callahan.

Ik weet drie dingen over mijn echte moeder:

ze was Iers-Amerikaans, ze had rood haar,

ze was lerares.

O, ja.

En ze wilde mij niet.

Ok.

Vier dingen.

De manier waarop men vroeger met onwettige kinderen omging

was ze weghalen bij de moeder na de geboorte...

...en ze bij de nonnen plaatsen voor zes maanden

voor het geval dat de moeder zich bedacht.

Was mijn moeder een koningin?

Was ze een hoer?

Zou ik haar kunnen vinden en verrassen,

bijvoorbeeld bij een bank?

"Ja, ik wil deze check laten uitbetalen, mam."

Verdomme. Help me!

- He. - Gast, je bent gecrashed.

Kun je me overeind helpen?

- Ja, ok. - Voorzichtig.

Ok, rustig aan.

Niet mans lopen doen.

Hier, deze kant, omdraaien.

- Daar gaan we. - Ok.

- Ok. - Let op.

- Voorzichtig, voorzichtig. - Daar gaan we. Daar gaan we.

Til hem op.

- Ruiken jullie dat? - O, wat is dat?

O, dat stinkt man.

Zet dat rechter been maar hier neer.

- Hier? - Ja.

Die rechter broekspijp optillen.

Even doorzetten.

Vastmaken aan dat witte ding.

- Bedankt. - Heb jij dit getekend?

- Ja. - Wow.

- Snap je hem? - Te gek man.

Ja.

Maak je maar niet druk.

Hij komt niet ver te voet.

Het is een rolstoel.

Hij kan niet ver komen omdat hij gewond is, toch?

- Dat klopt. Ja. - Ok, goed!

Nou, weet je,

mijn oma zit in een rolstoel...

- O, ja? - Ja.

- Het spijt me. - Ja.

Het is mijn werk, maar mensen worden soms boos op mij

vanwege de onderwerpen.

- Wij niet. - Dat is belachelijk.

Ze zijn te gek.

- Is dat een auto ongeluk? - Ja.

- Wat is dat? - Daar ligt een dooie vent

- onder de auto. - En is dat drank enzo?

Er zit een briefje van vijf

in mijn linker borst zak.

Ga eens een sixpack halen.

Ze kunnen het wel laat ze het ergens anders doen!

He, Snickers.

Hoe was jouw dag?

Heb je nog tijd gehad voor wat oefeningen?

Jij gladiool!

Je bent te laat!

Ik zit hier de hele dag al!

Ik ben nat!

Er zit stront op mijn broek en er is niets te drinken!

Je hebt geen drinken geregeld!

Het heeft drie uur geduurd!

Wat doe je nou helemaal?

Ik ben je verzorger, niet je slaaf.

Met je gecommandeer, ik krijg niet eens de tijd

je begint meteen met bevelen.

Ik heb je gezegd dat ik daar niet van hou.

Ik ga ermee aan de slag als het mij uitkomt, John.

Ok? Hoe zou jij het vinden

als ik jou de hele dag commandeer?

Ik doe je zo in bad.

Ik moet even ontspannen. Hier!

Vier je onafhankelijkheid.

De goedkeuring van president Carter

is in onze peiling weer gedaald.

Niet veel, maar de daling is gestaag.

Dit zijn de laatste resultaten van telefonisch onderzoek

onder ongeveer 1600 mensen

uit het hele land.

Ik drink en voel me ellendig.

Ik drink nog meer en voel me weer ellendig.

Ik moest bekennen dat ik machteloos stond tegenover drank.

Ik zocht naar wat anders.

Weet je zeker dat je naar de A.A. wil, John?

Daar heb ik nooit in geloofd.

Het spijt me,

maar als je zo lelijk bent mag je hier niet zijn.

Grapje, ik ben Reba.

Hi. Ik ben John.

Welkom bij de Alano Club.

Ik dacht dat je serieus was.

Geen honden, geen verlamden.

Nee. Kom maar.

God, geef me vrede...

om de zaken te accepteren die ik niet kan veranderen,

de moed om zaken te veranderen waar ik dat wel kan,

en de wijsheid om het verschil te zien.