In the Name of the Father

"กิลด์ฟอร์ด อังกฤษ วันที่ 5 ตุลาคม 1974"

ผมไม่เคยพูด "ขอบคุณ" ที่รับทำคดีเรา

ไม่คิดว่าผมจะเชื่อคนอังกฤษอีก

โดยเฉพาะทนายความ

ผมจะพยายามบอกชื่อ วัน สถานที่ ให้เที่ยงตรงที่สุด

อะไรก็ตามที่จะช่วยได้

เพื่ออธิบายว่าผมมาอยู่ในอังกฤษ ในปี 1974....

ตอนที่เกิดการระเบิด

ผมจะเล่าย้อนกลับไปที่ไอร์แลนด์ ที่ที่ผมมา

- กรุงเบลฟาสท์ในปี 70 ต้นๆ - "อังกฤษออกไป- ไออาร์เอครอง"

มันน่าแปลกที่เห็นทหารตามถนน

พวกเขากลัวจำนวนประชากร

ใครก็อาจเป๊นมือปืนของไออาร์เอได้

ผมเป๊นแค่โจรกระจอก

ที่ขโมยเศษเหล็ก

ที่เบลฟาสต์ อาชีพนี้อันตรายมาก

หมอบลง เจอร์รี่ ให้ตายเถอะ

ทอมโม

พวกไออาร์เอเตือนผม 3 ครั้งแล้ว

เมื่อทหารเข้าใจผิดนึกว่าผมเป๊นมือปืน ซึ่งทำให้ผมตกอยู่ในภาวะลำบาก

นายคิดว่าไง มันพยายามจะยิงเราเหรอ

- มีมือปืนอยู่บนนั้น - ที่ไหน

ฉันเล็งมันไม่ถนัด

ยิงมันก่อนที่มันจะฆ่าเรา

ไอ้ชาติชั่ว

เร็วเข้า รีบไปบอกคุณเคลลี่

ผู้ต้องสงสัย 2 คน มุ่งหน้าไปทางตะวันตก

คุณเคลลี่

ไอ้สารเลว

เราต้องย้ายปืน นายไปย้ายเครื่องมือ

ทุกคนออกมา เร็วเข้า

หลีกไป ทหารอังกฤษกำลังไล่ตามเรา

ทหารอังกฤษกำลังไล่ตามเรา

- ทางนี้ - เจอร์รี่

เร็วเข้า ทางนี้

ไปได้

ไปเลย เจอร์รี่

พวกมันออกมาเต็มไปหมด

พวกมันอยู่ข้างหน้าเรา

- มันเป๊นใคร - คอนลอน

ไปจับมันมา

นั่นพี่ของเธอ เจอร์รี่

พระเจ้าช่วย

พวกอังกฤษสารเลว

พวกมันก่อจลาจล เพื่อปกปิดมือปืน

ถ้าเราแยกมันออกมาได้ เราก็จับมันได้

ไปกันเถอะ

ไปได้ เคลื่อนกำลังได้

เอาเด็กออกไปจากที่นี่

พาเด็กออกไป

ยิงแก๊สน้ำตาได้

มาจับเราสิวะ ไอ้ชาติชั่ว

ปล่อยเขานะ

ไอ้หน้าตัวเมีย

นายเป๊นอะไรรึเปล่า

- เพื่อนฉันอยากคุยกับนาย - อะไรกันวะ

ไม่เอาน่า อย่าทำเรื่องง่ายให้เป๊นเรื่องยาก

ฉลาดหน่อย มาเถอะ

พวกเขากำลังพาพี่เธอไป

นายจะไปไหน

- เราไม่ได้ปล้นบ้านใครทั้งนั้น - อย่าโกหกฉัน

จู่ๆ ก็เป๊นเด็กดีขึ้นมา

- แกไปปล้นเขามาอีกแล้วใช่มั้ย - เราไม่ได้ปล้นใครทั้งนั้น

ค้นตัวมัน คุณไม่เป๊นไรนะ

- ไม่เป๊นไร - ใครเป๊นคนทำ

- 2 คนนั้น - 2 คนนั้นเหรอ

- นั่นไม่ใช่ของฉัน - ปีเตอร์

ยิงมันเลย พวกมันชอบขโมยของ

ไปตายซะ

พ่อคะ พวกไออาร์เอจับเจอร์รี่ไป

พาพ่อไปดู

เอาไปให้เขา

ใช่มั้ย ทอมโม

ทอมโม่ ถอดกางเกง ฉันเตือนแกแล้ว แดนนี่

- ปีเตอร์ เราไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น - ให้โอกาสแกเหรอ

เธอว่าอะไร จะให้เราทำยังไง

นี่คือสิ่งที่ฉันจะให้แก ถอดกางเกง

แกพึ่งวิ่งผ่านบ้านที่เราเก็บเครื่องมือไว้

ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันกำลังหนีทหารอังกฤษ

เพราะแกไปขโมยตะกั่วอีกแล้วใช่มั้ย

แกไปขโมยตะกั่ว

- หุบปาก แดนนี่ - พวกมันยิงใส่เรา

- ถอดกางเกงเดี๋ยวนี้ - ทำไม

เพราะผ้าจะติดเข้าไปในแผล จะทำให้เสียขาน่ะสิ

ให้โอกาสเราอีกครั้ง นายไม่จำเป๊นต้องยิงเรา

- ให้ตายเถอะ - ไอ้ทาร์ซาน

ดูมันสิ

พระเจ้าช่วย ปีเตอร์

พวกเขายังเด็กอยู่ ให้โอกาสเขาอีกครั้ง

เราแค่ขู่ให้พวกเขากลัวเท่านั้น

เขาไปขโมยตะกั่วอีกแล้ว

เขาวิ่งทะลุบ้านที่เราเก็บของ

ลูกเป๊นคนก่อเรื่องเหรอ

เขาจะไม่มีวันมีชีวิตรอดในเมืองนี้

ครั้งนี้เป๊นครั้งสุดท้ายนะ ไปได้แล้ว

แดนนี่ นี่เป๊นครั้งสุดท้าย

- แกก็เหมือนกัน คอนลอน - ใส่กางเกงได้

มานี่ก่อน

- ครอบครัวเราไม่เคยมีใครเป๊นโจร - ครอบครัวเราไม่เคยมีอะไรสักอย่าง

- ลูกไปหางานทำได้มั้ย - เราไม่มีทางหางานไม่ได้หรอก

พ่อยังมีงานทำเลย

พ่ออยากให้ผมทำงานเป๊นเสมียนเหรอ

- พ่ออยากให้ลูกมีความเคารพนับถือ - นับถือใคร

ตัวลูกเอง

เราจะให้ลูกไปจากที่นี่

เขาไม่ได้เรียนรู้อะไรในอังกฤษหรอก

ที่นั่นไม่มีชีวิตครอบครัว

อย่าพูดเลย แม่

ผมจะตกเรือแล้ว นั่นอะไร

- ไส้กรอกสำหรับป้าแอนนี่ - ให้ตายสิ แม่

- รับไป หลาน - ผมทำเอง

เอาล่ะ ผมพร้อมแล้ว พ่อจะไปไหน

พ่อจะเดินไปส่ง

พ่อกลัวผมไม่ขึ้นเรือเหรอ

ผมจะกลับมาอย่างเศรษฐี ยาย

โชคดี ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง

แม่รักลูกนะ

- โชคดีนะ เจอร์รี่ - เป๊นเด็กดีนะ แอน

โชคดีนะ เจอร์รี่

ลาก่อน เบรดี้

เขาคงไปไม่มีวันกลับ

หนูจะแปลกใจ ถ้าเขาอยู่ได้เกิน 1 เดือน

พ่อเคยเล่าเรื่องโดดเรือให้ฟังรึเปล่า

โดดจากเรือห่างจากฝั่ง 200 หลา

แล้วว่ายน้ำกลับมาที่นี่

พ่อว่ายกลับมาทำไม

เพราะเรื่องผู้หญิง

ทำไม

ตอนนั้นพ่อยังแข็งแรง ก่อนลูกจะเกิด

เธอชื่ออะไร

ลูกรู้จักชื่อเธอ ลูกรู้จักชื่อแม่ของลูก

เธอชื่อ ซาร่า แม็คไกวร์

จากนั้นก็เปลี่ยนมาใช้นามสกุลคอนลอน

ผู้โดยสารขึ้นเรือได้

ผู้โดยสารชั้นสองขึ้นเรือได้

ไปใช้ชีวิต ลูกรัก

นั่นคือคำแนะนำที่ดีที่สุด ที่พ่อสามารถจะให้ได้

จำไว้ เงินสะอาดอยู่ได้นานกว่า

เงินสะอาดอยู่ได้นานกว่า

นกหนึ่งตัวในกำมือมีค่า มากกว่านกสองตัวในพุ่มไม้

ใครให้ของมาก็รับไว้ อย่าเรื่องมาก

พ่อมีสำนวนใช้สำหรับทุกโอกาส

แล้วผมจะโทรมาหา

ดีลูก

ผมวิ่งขึ้นสะพานเพื่อรีบไปจากเขา

จู่ๆ ผมก็รู้สึกไม่ดี

ผมตัดสินใจหันหลังกลับ

เรียกพ่อว่า จุสเซ็ปเป้ ครั้งแรกในชีวิตผม

เมื่อผมหันกลับมา พ่อก็เดินไปแล้ว

- ผมได้แต่พูดไล่หลัง - ลาก่อนพ่อ

จากนั้น ผมพบเพื่อนสมัยเรียน พอล ฮิลล์

ผมไม่รู้เลยสักนิดว่าหลังจากที่พบเขา ชีวิตผมจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

นายถูกจับแล้ว

ให้ตายสิ เจอร์รี่

- ยังขี้เล่นเหมือนเดิม - เจมส์ บอนด์ อนุญาตให้ฆ่าได้

ดูนายสิ ท่าทางตื่นตระหนก นายเป๊นอะไรของนาย

ฉันดีใจที่ได้ไปจากเบลฟาสต์

นายจะไปไหน

- ฉันจะไปลอนดอน แล้วนายล่ะ - เหมือนกัน

ฉันอยากดื่ม

ฉันกำลังถังแตก นายเลี้ยงนะ

กาลครั้งหนึ่ง คุณแต่งตัวเริ่ดเฉิดฉาย

คุณให้เงินขอทานประจำ

ใช่มั้ย

ผมมาถึงลอนดอน วันที่ 26 มิถุนายน

แม่ผมให้ที่อยู่ของป้าแอนนี่

แต่ผมได้รับเชิญให้ไปที่ชุมชนฮิปปี้ จากเพื่อนเก่า

แพ็ดดี้ อาร์มสตรอง

เจอร์รี่ เราเดินมาเป๊นชั่วโมงแล้วนะ

- ดูในแผนที่มันใหญ่แค่นี้เอง - แต่นั่นมันแผนที่ เจอร์รี่

ลอนดอนใหญ่จะตาย

- "คนอยู่ฟรี" - ที่ผมมองหาตอนนั้นก็คือความรักกับยา

ฉันว่ามันอยู่ทางนี้

แพ็ดดี้

- มีอะไร - เรามาหาแพ็ดดี้

- ใครคือแพ็ดดี้ - แพ็ดดี้ อาร์มสตรองจากเบลฟาสต์

- มีคนมาหานาย - ใครเหรอ

หนุ่มจากไอร์แลนด์

พระเจ้า เจอร์รี่ คอนลอน

เป๊นไงบ้าง แพ็ดดี้

นึกว่านายเป๊นตำรวจเสียอีก เข้ามาสิ

เอ้านี่

ขอต้อนรับสู่ซานาดู

ให้ตายเถอะ

โล่งดีใช่มั้ย

เด็พท์ฟอร์ด จิม

- พอลกับเจอร์รี่ คนบ้านเดียวกับฉัน - ใช่เลย

ก่อนคุณจะได้เข้าร่วมกลุ่ม

คุณต้องผ่านพิธีสาบานตัวก่อน

อ้าปาก

ฉันชอบแฮะ

พวกเขาอยู่ไม่ได้

- ห้องมีไม่พอ - จิม

กฎของเรา ไม่มีการถือกรรมสิทธิ์ ไม่มีกฎหมาย

- มีแต่ความรัก - ก็ได้ มาออกเสียงกันดีกว่า

ถ้าคุณอยากให้เจอร์รี่กับ...

- คุณชื่ออะไรนะ - พอล

เราจะเรียกคุณว่า "พระจันทร์เปลี่ยว"

- เงียบไปเลย - ดีมั้ย

ใครอยากให้เจอร์รี่กับพระจันทร์เปลี่ยวอยู่ ยกมือขึ้น