And your Mother too (Y tu mamá también)

ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΜΑ ΣΟΥ

Υποσχέσου μου ότι δε θα πηδηχτείς με Ιταλό.

Γιατί το λες αυτό;

-Ούτε και με βρωμοτουρίστα; -Αηδιαστικό!

'Ισως κανένα Γάλλο πούστη;

Με κανένα βρωμομεξικάνο που θα πουλάει βραχιόλια;

-Με κανέναν! -Φυσικά με κανέναν.

-Υποσχέσου το. -Υπόσχομαι.

-Ξέρεις... -Τι πράγμα;

Υπόσχομαι ότι δε θα πηδηχτώ...

-Με Κινέζο! -Μη με δουλεύεις!

Δε μου έχεις εμπιστοσύνη;

-Θέλω να μου το υποσχεθείς. -Κι εσύ;

-Απόδειξέ το. -Κι οι δυο μαζί.

Υπόσχομαι ότι δεν... θα πηδηχτώ...

-Με τον πατέρα σου. -Μη με δουλεύεις!

Η μητέρα της 'Αννας, Γαλλίδα, χωρισμένη...

ήταν δασκάλα ξένων γ λωσσών.

Δεν την πείραζε που ο Τενότς κοιμόταν με την κόρη της.

Για τον Χούλιο ήταν αλλιώς. 'Εφαγε με τη Σεσίλια...

και γύρισε το πρωί για να πάνε στ'αεροδρόμιο.

Ο πατέρας της Σεσίλια, παιδίατρος αλλεργιολόγος...

πίστευε ότι η κόρη του το είχε παρατραβήξει με τον Χούλιο.

Η μητέρα της, που ήταν ψυχολόγος, το έβλεπε αλλιώς.

'Οτι είχαν αθώα σχέση.

-'Εχασε το διαβατήριό της! -Θα χάσει τ'αεροπλάνο!

Χούλιο, έλα να με βοηθήσεις να βρω το διαβατήριό μου!

Πήγαινε! Βιαζόμαστε!

Δε θα φέρεις τ'αμάξι;

-Γρήγορα, κλείσε την πόρτα! -Και το διαβατήριο;

Εδώ είναι, βλάκα!

Γρήγορα, μωρό μου!

Τι ωραίος αποχαιρετισμός!

Θα βγεις έξω απόψε;

Με τίποτα, μωρό μου...

Θα μου λείπεις πολύ!

-Πρέπει να φύγουμε! -Η μάνα σου!

Πρήγορα! Θέλω να πάρω κάτι δικό σου μαζί μου!

Θα χάσεις τ'αεροπλάνο!

-Βρήκες το διαβατήριο; -Εδώ είναι!

-Πού είναι ο Εστεμπάν; -Δεν τον είδα.

Πάμε, 'Αννα!

-Τι γίνεσαι; -Μισώ τους αποχαιρετισμούς.

Ας φύγουν. Θα μου λείψει, αλλά αυτό παραπάει.

Τι κάνετε, παιδιά;

Μείνατε στην ίδια τάξη;

-Πριγκίπισσα! -Μπαμπά!

Ο πατέρας της 'Αννας ήταν δημοσιογράφος και πολιτικός.

Εργαζόταν για την αντιπολίτευση...

ως αρχιλογιστής στο υπουργείο Πολιτισμού.

Συμπαθούσε τον Τενότς, αλλά τον έλεγε '"κυριλέ'".

Αλλά ποτέ μπροστά στην κόρη του.

-Ανυπομονώ να φύγουμε! -Μακάρι να είχαμε φτάσει!

-Δε θέλω να φύγεις. -Θα μου λείψεις πολύ.

Δε θέλω να φύγω, μωρό μου!

Μυρίζει ψωμί.

Γουρούνι!

Είναι το δώρο μου για την αποφοίτηση!

'Επρεπε να μείνεις!

Μην κάνεις σαν μωρό!

Τσαντίστηκε ο γέρος σου;

Φρικάρισε!

Αν δε σπουδάσω Οικονομικά, θα μου πάρει τ'αμάξι!

Θα χάσεις τ'αμάξι μας για ένα μάθημα;

Χέστηκα για τα Οικονομικά! Να πάνε να γαμηθούνε!

-Είσαι μαλάκας! -Θα γίνω συγγραφέας.

-'Ελα κι εσύ στη Λογοτεχνία. - Με τίποτα!

Τι κωλοκίνηση! Η αδερφή μου θα είναι σε καμιά πορεία.

'Εχουν δίκιο.

Κι εγώ έχω δίκιο να τους πω να γαμηθούνε!

Οι αριστερές γκόμενες είναι '"καυτές'", φίλε.

'Ετσι είναι.

Φοράς κολώνια;

Παλιογούρουνο!

'Ανοιξε το παράθυρο!

Εκείνη τη μέρα, έγιναν τρεις διαδηλώσεις.

Αλλά το μποτιλιάρισμα έγινε απ'τον Μαρσελίνο Εσκούτια.

'Εναν μετανάστη οικοδόμο που χτυπήθηκε από λεωφορείο.

Δεν πήγαινε ποτέ απ'τη γέφυρα...

επειδή έπρεπε να περπατήσει δυο χιλιόμετρα παραπάνω.

Το ασθενοφόρο μετέφερε το πτώμα στο νεκροτομείο.

Για τέσσερις μέρες δεν τον είχαν αναζητήσει.

Ο Τενότς ήταν το δεύτερο από τρία παιδιά...

ενός οικονομολόγου του Χάρβαρντ, υφυπουργού..

και μιας νοικοκυράς που είχε πάθος με τον εσωτερικισμό.

Οι γονείς του ήθελαν να τον ονομάσουν Ερμάν.

Γεννήθηκε όταν ο πατέρας του πήρε δημόσιο αξίωμα.

Τον έπιασε ο εθνικισμός κι έτσι τον βάφτισε Τενότς.

Μόλις μαστουρώσουμε θα πάρουμε και '"'Εκσταση'".

Μου τα έφεραν απ'το Σαν Φρανσίσκο.

-Πρώτο! -Φυσικό πράγμα!

Αν έρθει η Μύριαμ θα της τον χώσω!

Η Μύριαμ είναι κουκλάρα!

Στο πάρτυ, συνέχεια έτριβε τον κώλο της πάνω μου!

Είναι λίγο τσούλα!

Εγώ θέλω να γαμήσω τη γκόμενα του κοντού.

'Εχει κάτι βυζάκια...

Είναι και πολύ κουκλάρα!

'Οχι εδώ, στην ταράτσα!

-Γιατί όχι εδώ; -Θα το μυρίσουν, μαλάκα!

-Δυνατό! -Σε στέλνει!

Καλό, έτσι;

Είναι αγνή '"φούντα'". Πρώτο πράμα.

-Πάμε κάτω! -Τι κάνετε;

-Γεια σου, μαμά. -Γεια σου, αγάπη μου.

Τι έχετε; Φαίνεστε περίεργοι.

Είστε λυπημένοι; Οι κοπελιές σας, ε;

Μην ανησυχείτε. Δεν έφυγαν στ'αλήθεια.

Η αύρα σας είναι μαζί τους.

-Θα πας στον γάμο; -Δε θα τον έχανα με τίποτα.

Πρέπει να ντυθείς καλά. Θα είναι κι ο Πρόεδρος.

Πέτα το τσιγάρο, Τενότς.

Καλησπέρα σας. 'Εχετε φοβερό κήπο.

-Δεν ήξερα ότι είσαι εδώ. -Είμαι παντού.

Στο πάρτυ, ο Χούλιο κι ο Τενότς ήπιαν...

κάπνισαν μαριχουάνα, πήραν χάπια 'Εκσταση...

και δεν τα κατάφεραν με τις κοπέλες.

Φοβόντουσαν ότι η αποτυχία θα τους ακολουθούσε.

Στις 4, ο Χούλιο ξέρασε στον δρόμο.

Στις 5, ο Τενότς τρακάρισε γυρνώντας σπίτι.

Την αυγή, ο Σάμπα έκανε για πρώτη φορά παρτούζα.

Πέρασε μια βδομάδα και η βαρεμάρα ήταν πια ρουτίνα.

Ο πατέρας του Τενότς ήταν στο συμβούλιο μιας λέσχης...

κι ο γιος του μπορούσε να πηγαίνει τις Δευτέρες...

όταν η λέσχη ήταν κλειστή για το κοινό.

Δεν έχεις ρυθμό, γι'αυτό δε σε φτάνει η ανάσα σου.

Μην κάνεις τον επαγγελματία. Δυο μέτρα με πέρασες.

-Μάλλον δέκα! -Το πολύ τέσσερα!

- Ας πούμε οχτώ! -'Ολο μαλακίες λες!

Μπορεί να λέω μαλακίες...

αλλά εσύ έχεις πολύ άσκημο πούτσο!

Σαν ξεφούσκωτο μπαλόνι!

- Φούσκωσέ το μου, μαλάκα! -'Ασε με, αδερφάρα!

Πιο πολλοί σωματοφύλακες από καλεσμένους!

Οι Περέζ έφεραν δυο, οι Γκερέρος τρεις...

δυο για τ'αφεντικό του πατέρα μου...

κι ένα σωρό για τον Πρόεδρο.

-Ξεχνάς τον Ερμίνιο. -Είναι οδηγός.

Είναι οπλισμένος.

'Εξυπνη κίνηση. Ο γιος σας έχει γίνει '"πίτα'".

-Χαιρέτησα τον Πρόεδρο. -Σε ζητάνε οι Πκονζάλες.

Να τους φερθείς ευγενικά. Είναι πολύ σημαντικό.

Θυμάσαι εκείνη τη χοντρή;

Τι κάνεις, γ λυκέ μου;

'Ενα σωρό μαλάκες, έτσι;

Ρούμι με λίγη κόλα.

Θυμάσαι τον ξάδερφό σου; Θέλει να γίνει συγγραφέας.

Σας αφήνω να τα πείτε.

Την κακομοίρα!

Τελευταία φορά που σε είδα θρηνούσες...

που πέθανε ένα Χελωνονιντζάκι!

'Ενα Θάντερκατ.

Θα γίνεις συγγραφέας;

-Θα γράφεις για πλούσιους; -Για μαλάκες, σαν κι εσένα.

'Αλλο να γράφεις ιστορίες κι άλλο πράγμα η λογοτεχνία.

Πότε αρχίζεις;... Διάβασα τις κριτικές.

Οι κριτικοί είναι μαλάκες.

Ο Αλεχάντρο ή Χάνο, ανηψιός της μητέρας του Τενότς.

'Εμεινε ορφανός από πατέρα και τον μεγάλωσε η μάνα του.

Γλίτωσε από κείνη, όταν πήγε να σπουδάσει στο εξωτερικό.

Τώρα είχε επιστρέψει μετά από δέκα χρόνια.

Σκέψου το. Θες στ'αλήθεια να γίνεις συγγραφέας;

'Ολοι γράφουν. Θες μια ζωή για να γίνεις συγγραφέας.

-Ο ξάδερφός μου, συγγραφέας. -Θες πειθαρχία και τεχνική.

Χρειάζεσαι δικό σου ύφος.

Πρέπει να έχεις εμπειρίες...

Τι ξέρεις εσύ απ'τη ζωή;

Ναι, τι ξέρεις;

Καθίκια!

Σας ευχαριστώ που ήρθατε σ'αυτή τη σεμνή τελετή.

Ειδικά, τον Πρόεδρό μας και τη σύζυγό του...

που βρήκαν λίγο χρόνο για να είναι μαζί μας...

παρά το φορτωμένο πρόγραμμά τους.

Η παρουσία σας αποδεικνύει τη μεγάλη σεμνότητά σας.

Παρουσία σας και όλων των υπολοίπων...

θέλω να ευχηθώ στον γαμπρό και τη νύφη κάθε ευτυχία.

Γεια σου. Χαίρω πολύ.

-Τι κάνεις; -Δεν είναι βαρετά;

'Ισως λίγο βαρετά.

-Από πού είσαι; -Απ'τη Μαδρίτη.

-Και τι κάνεις εδώ; -Είναι το σόι του άντρα μου.

-Από ποια μεριά; -Της νύφης.

Είδες τι μου έκαναν; Εσύ, καθίκι!

Η Λουίζα Κορτές έμεινε ορφανή, όταν ήταν 10 χρονών.

Τη μεγάλωσε η γεροντοκόρη θεία της που αρρώστησε...

κι η Λουίζα την περιποιόταν τα τελευταία 5 χρόνια της.

Ζούσε μαζί της μέχρι τα 20 που παντρεύτηκε τον Χάνο.

Σύντομα η θεία της πέθανε. Δεν είχε άλλους συγγενείς.

-Τι έπαθες; -Εκείνα τα δυο παλιόπαιδα!

-Πώς θα σε δει ο Πρόεδρος; -Θα φύγει με λίγο αλάτι.

Χρειάζεσαι άλλο κοστούμι. 'Ελα μαζί μου.

Κράτα αυτό.

-Πρόσεχε τη μητέρα μου. -Αυτός είναι ο άντρας σου;

-Ναι, γιατί; -Τίποτα. Είναι ξάδερφός μου.

Πώς σε λένε;

Εσύ είσαι ο μικρούλης Τενότς;

Σε γνώρισα πριν από χρόνια. 'Ησουν παιδάκι.

'Εκλαιγες επειδή έχασες ένα Θάντερκατ.

'Εχεις πολύ καλή μνήμη! Καπνίζεις;

'Εγινες ολόκληρος άντρας!