The Attic: The Hiding of Anne Frank

Dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen

die plaats hebben gevonden in Amsterdam tussen 1940 en 1945

Goedemorgen. - Morgen, Miep.

Alhoewel, zo goed is het nu ook weer niet.

Maar het is niet zo dat de wereld vergaat.

Elli vindt van wel.

De gang van zaken wordt verstoord, meer niet.

Is het niet vreselijk, Miep? - Misschien valt het wel mee, Elli.

Je moet het positief bekijken. - Waarom is de koningin dan gevlucht?

Wilhelmina is niet gevlucht.

In Engeland is ze een symbool van een vrij Nederland...

...geen koningin in gevangenschap.

Het is ook nog een tegenslag voor Hitler. En zich overgeven doet ze niet.

Maar niets zal nog hetzelfde zijn. Alles wordt anders.

Ze zullen niet alles kunnen veranderen, Elli. We moeten gewoon volhouden.

Zo is dat.

Dat we ons neutraal hebben verklaard, heeft dus niet geholpen.

Het had veel erger kunnen zijn, Kraler.

We zijn niet gebombardeerd, zoals Rotterdam.

Hou Rotterdam maar in je achterhoofd. Denk aan al die doden.

Ik merkte het slechts op, Koophuis. Ik heb er verder geen oordeel over.

Koffie, Elli.

Zouden de zaken eronder gaan lijden? - Welnee, ook Duitsers houden van jam.

Goedemorgen, Mr van Daan.

Hoe gaat het vanmorgen met je?

We moeten er allemaal het beste van maken, hé?

Voor zover ze dat toelaten, althans.

Wilt u een kop koffie? - Nu nog even niet. Dank je, Miep.

Binnen.

Goedemorgen, Mr Frank.

Mr Koophuis vindt het een minder goede morgen.

Hoe nemen de anderen het op? - Onder omstandigheden goed, denk ik.

Toen ik Duitsland in 1933 verliet, wilden de nazi's de wereld al veroveren.

We vonden het toen maar idioot gepoch.

De hele wereld zal wel niet lukken. - Laten we hopen van niet.

Mrs Frank en ik nodigen zaterdag mensen uit.

We zouden het leuk vinden als jij en Jan ook kwamen.

Dat lijkt me heel gezellig. Dank u wel.

Het leven gaat door.

Travies NV. - Met mij. Hoe is het met je?

Ik probeer tevergeefs niet gedeprimeerd te raken. Heb je ze al gezien?

Het herenras? Nee, nog niet. - Ik vraag me af hoe ik op ze reageer.

Je zult naar ze kijken en weer wegkijken. We moeten toch gewoon verder.

Hoe laat ben je klaar? - Rond een uur of zes, denk ik.

Gaan we uit eten?

Mr Frank denkt niet dat de zaak eronder zal lijden.

Zeker omdat we een Duits bedrijf zijn.

Daar heeft hij wel gelijk in.

Maar we moeten het maar afwachten.

Ik weet ineens wat er mis is.

Is er iets mis, dan? - Het is hier nog nooit zo stil geweest.

Dus dat is het. Ik had al het idee dat er iets niet klopte.

We moeten niet omwille van hen gaan zitten fluisteren.

Het komt door de schrik.

We gaan gewoon door.

We gaan door.

Ik verlang nu meer dan ooit naar een plek om samen met jou te wonen.

Dat wordt moeilijk. De stad zit nu vol vluchtelingen.

Maak je niet druk. Ergens komt op dit moment een betaalbare woning vrij.

En die woning krijgen wij, dat beloof ik je.

Heb je het adres toevallig bij je?

Ik ben een optimist, maar toveren kan ik niet.

Daar neem ik genoegen mee.

Ik zal terzake komen, Miss... Mag ik Hermine zeggen?

Als u dat wilt. Ik gebruik m'n officiële naam zelden.

Ik zal terzake komen, Hermine. Ik vertegenwoordig, zoals ik zei...

...de Amsterdamse tak van de Bond voor Duitse Meisjes in Nederland.

Het doel van m'n bezoek...

...is het toevoegen van jouw persoon aan ons snel groeiende ledental.

In deze brochure staan onze doeleinden en grondbeginselen.

Ze komen uiteraard van onze Führer, Adolf Hitler.

Dit is het aanmeldingsformulier. Maar dat is slechts een formaliteit.

Er moet sprake zijn van een vergissing. Ik ben geen Duitse.

Geboren in Wenen in 1909. Geëmigreerd in 1920.

Wonende bij Mr en Mrs Nieuwenhuis, pleegouders.

Geloofsovertuiging: Katholiek. In het bezit van een Duits paspoort.

Bent u dat dan niet? - Ik heb niet gekozen voor 'n Duitse pas.

Ik had een Oostenrijks paspoort totdat Oostenrijk werd bezet in 1938.

Toen is mij een Duits paspoort opgedrongen.

Ik ben Oostenrijkse van geboorte.

En ik kies ervoor Nederlandse te zijn, omdat ik van dit land hou.

Gezien uw trouweloze houding jegens uw vaderland...

...is het vreemd dat u geen burger bent van dit land dat u zo onterecht koestert.

Ik betreur het dat ik heb nagelaten dat te worden. Nu zeker.

En wat die grondbeginselen betreft:

Daar hebben vele duizenden mensen onder moeten lijden.

Het hakenkruis staat wel op m'n paspoort, maar het staat los van mij.

Bravo, Miep. - Je moet die lui zeggen waar 't op staat.

Op onze Nederlandse vrienden.

Toch denk ik dat het onvoorzichtig van je was, Miep.

Als Miep niet bij een clubje hysterische fascistische vrouwen wil horen...

...is dat haar zaak.

Wie weet. Wilt u nog koffie, Mr Gies? - Nee dank u, Mrs Frank.

Jullie Duitsers houden van sterke koffie.

De koffie thuis was nog sterker. Dit is voor vluchtelingen.

Het lepeltje moet er rechtop in blijven staan.

Wat mis ik dat. - We missen zo veel van thuis, Herman.

Edith, je doet net alsof er nog een thuis bestaat.

Maar Duitsland bestaat niet meer, begrijp je wel?

Niet sinds we zijn gevlucht.

We hebben allemaal heimwee. Maar Edith heeft er net wat meer last van.

Als ik reëel ben, moet ik Petronella gelijk geven. We hebben geen thuis meer.

Dat is niet waar. Het is ons nu achterna gekomen.

Nu ja, hier kunnen we het allemaal over eens zijn, denk ik:

Op het Duitsland dat ooit was.

Proost.

Kom op, dansen.

Miep, ik heb nieuws voor jullie beiden. Jullie zochten toch een woning?

Het begint een wanhopige zoektocht te worden.

Er is in heel Amsterdam niets te vinden.

Ik weet wel iets. Een vriendin van ons, Mrs Samson, woont in de Hunzestraat.

Ze woont alleen. Maar de laatste tijd vindt ze het eng om alleen te zijn.

Ze heeft twee kamers die ze bijna nooit gebruikt. Ze wil ze gaan verhuren.

Ik heb haar over jullie verteld. Interesse?

Of we interesse hebben?

We zijn u zo dankbaar, Mr Frank. - Wat fantastisch.

Dag, Miep. Dag, Mr Gies.

Margot, waar was jij al die tijd? - In de keuken.

Ik dacht dat je naar de film was. En je zusje?

Die zit te mokken. - Waarom zit ze te mokken, schat?

Ik heb haar weer verslagen. - Waarbij?

Ik heb dit pas één of twee keer gedaan. Ik kan er niets van.

Heb je die nieuwe Amerikaanse film in het Rialto gezien?

The Philadelphia Story. Met Katharine Hepburn en Cary Grant.

Katharine Hepburn is echt geweldig.

Ze is nog beter dan Carole Lombard. Al is die ook heel erg goed, hoor.

Wat zou het leuk zijn om zo iemand te zijn als zij.

Met Cary Grant ligt het anders. Laat ik daar duidelijk over zijn.

Ik vind Cary Grant de knapste man van de hele wereld.

Op papa na, natuurlijk.

Ben je bang voor de Duitsers, Miep?

Ik probeer niet bang te zijn.

Maar je bent het wel?

We hoeven er alleen maar heen te gaan en ze deze gegevens te overhandigen.

We moeten ons registreren. - Moet iedereen dat doen?

Nee, alleen de joden. - Waarom is dat dan?

Dat willen de Duitsers zo, in de bezette gebieden.

Je hoeft je geen zorgen te maken. Het is maar een formaliteit.

Waarom willen ze onze naam, adres en jullie beroep dan weten?

Duitsers zijn bureaucraten. Ze willen alles op papier.

Ze hebben overal vier kopieën van.

Straks stikken ze in hun papierkraam, voordat de geallieerden hen verslaan.

Maar het is vooral omdat ze ons niet aardig vinden, nietwaar papa?

Ga zitten. Recht in de camera kijken.

Kin omhoog.

Wacht.

Otto. - Hoe voel je je nu, Herman?

Niet best.

Maar ik wilde weer aan het werk. Je redt het niet zonder mij.

Kraler belde gisteren, met slecht nieuws. - Wat was er dan?

We moeten ons inschrijven als joodse firma.

Travies NV is zo Duits als maar kan.

Alle joodse bedrijven moeten zich melden.

Alle bedrijven met één of meer joodse partners ook.

En bedrijven met een dochterbedrijf waar een jood aan het hoofd staat.

Het bevalt me niets. Zouden ze de zaak gaan sluiten, denk je?

Ik denk niet te veel over de toekomst na.

Heb je dit al gelezen?

Elke radio in de stad moet bij de politie worden gemeld. Waar slaat dat op?

Wat is er, kind?

Ik moet op het Duitse consulaat komen, Mrs Samson.

Er staat niet bij waarom. Ik moet er voor 22 oktober naartoe.

Dat is morgen.

Volgens onze informatie is u onlangs aangeboden...

...lid te worden van de Bond voor Duitse Meisjes in Nederland.

Een aanbod dat u verkoos af te slaan. Klopt dat?

Ik moet het land uit en binnen 90 dagen terug in Oostenrijk zijn.

Voor hoe lang? - Voorgoed. Ik word eruit gezet.

Maar waarom dan?

Omdat ik weigerde lid te worden van die fascistenclub.

Viel er dan helemaal niet over te praten? - Ik ben een ongewenste vreemdeling.

Hij is een nazi in een land dat door nazi's is bezet...

...en hij noemt mij een ongewenste vreemdeling.

Wat had ik moeten zeggen?

Dat ik bij die stomme club zou gaan als ik in m'n land mocht blijven?

Nee, natuurlijk niet. - Een vreemdeling? Ik ben Nederlandse.

Voor je gevoel, ja. In hun ogen ben je dat niet.

Waarom ben ik ook geen Nederlands staatsburger geworden? Wat moet ik nu?

Jij wordt Nederlands staatsburger. - Hoe dan?

Door met een Nederlander te trouwen. Dan word jij ook Nederlands.

Nu moeten we nog een knappe, intelligente Nederlander zien te vinden.

Gezond van geest en lichaam, met een veelbelovende toekomst.

Lemand bij wie je verzekerd bent van een verzorgde oude dag.

Mag ik een kandidaat opperen?

We hebben het zo vaak over trouwen gehad...

Ik had me je aanzoek heel anders voorgesteld.

Dit is toch veel interessanter dan de traditionele manier?

Jawel. Doe het eens op de traditionele manier.

Wil je met me trouwen, liefste?

Jan. Miep. Hierheen.

Nog iets dichterbij. Zo, ja. Perfect.

Heel goed.

Mrs Frank, nu moet u erop.

Allemaal lachen, graag.

Schiet op, anders missen jullie de trein.

Februari 1941

Het is begonnen.

Zo gaat dat met die Duitsers. - Hoeveel mensen zijn er meegenomen?

Vierhonderd, schatten ze. Ze zijn naar een of ander kamp.

Daar blijven ze niet lang. Ze zullen verdwijnen.