Tale of the Nine Tailed 1938 (Gumihodyeon 1938 / 구미호뎐1938)

IKASIYAM NA EPISODE

- Tama lang ang lasa. - Nasaan na nga pala?

Ang batong gabay at gintong ruler.

Nag-aalala kasi ako kaya ko tinatanong.

Pupunta na sila anumang araw.

Ang naka-pula't puting maskara at Heneral. Ayaw kong maipit sa kanila.

Sige. Isasama ko paalis sa Myoyeongak ang bato at ruler.

Saan mo ba inilagay?

Tinago mo…

sa kwarto ko?

Mas may ligtas na lugar pa ba sa Myoyeongak?

Pwede mo bang ibigay 'yan sa'kin?

Bumalik ako sa panahong 'to…

dahil sa batong gabay na 'to.

Hong-joo, di ako makakauwi nang di 'to dala.

Kaya papatayin ko ang sinumang hahadlang sa'kin.

- Kahit ako? - Kahit ikaw.

Kaya mo ba?

Pupunta ako sa Bando Hotel.

Si Moo-yeong man o ang Gobernador-Heneral,

sabihin mo sa kanila na nasa Bando Hotel ako.

Kasi wala akong balak magtago o tumakbo.

Hoy, Moo-yeong.

Painom-inom ka na lang, ah.

Lee Yeon, bakit ka nandito?

Tama na 'yan. Kailangan mong masapak.

Loko ka.

Peste.

Ano'ng pakiramdam?

Ano'ng pakiramdam na nag-aaway na tayo

gayong magkaibigan tayo dati?

Nandito ka ba para pangaralan ako?

Tiningnan ko kung ano'ng mararamdaman ko. Di naman pala nakakaginhawa.

Pareho tayo.

Tagayan mo 'ko.

- Ano? - Para sa kaalaman mo,

di ko dala ang mga kayamanang hinahanap mo.

Syempre kailangan kong mag-ingat.

- May bisita po kayo, sir. - Sino?

Kumusta na, mga demonyo?

Bakit naman ako binisita ng Madame ng Myoyeongak?

Nabalitaan kong may mga baguhang nanunugis dito sa Gyeongseong.

- Shinigami ang tawag sa kanila. - Shinigami ?

Ibig sabihin, diyos ng kamatayan?

Di ko gusto 'yon, ah.

Pero bakit ako ang pinuntahan mo sa halip na sila?

- Ikaw ang nagdala sa kanila rito. - Wow.

Alam mo talaga ang lahat sa Joseon.

Ano ba'ng gusto mo?

Mersenaryo man o kung ano. Hindi ako interesado sa mga 'yon.

Hinahanap mo ang mga kayamanan, di ba?

Kapag tinulungan kita, ano'ng ibibigay mong kapalit?

- Ano'ng gusto mo? - 'Wag mong gagalawin ang Myoyeongak.

Makikipagtulungan ka sa'kin para protektahan ang Myoyeongak?

Sobra naman 'yon para sa diyos ng bundok ng Joseon.

Hindi ako magsisimula kung alam kong talo na.

Isang beses lang akong magtatanong.

Payag ka ba o hindi?

Gusto mong buhayin ang kapatid mo gamit ang mga kayamanan?

- Baliw ka na. - Di ba namatay ang kapatid mo noong 2020?

Kung nasa iyo ang mga 'yon,

- ano'ng gagawin mo? - Matutukso ako.

Pero hindi magbabago ang desisyon ko kung mauulit 'yon.

Hihintayin kong ipanganak siya ulit, at lalaban ng patas.

Hindi na bago sa'kin 'yon.

Sumusunod ka naman talaga sa tama.

Pero 'yon ang dahilan kaya ako naging diyos ng bundok.

Hindi ako basta-bastang kumikilos.

Kung naging bato ka, hindi buháy o patay nang sandaang taon.

Wala nang kwenta 'yon.

Pinili mo 'yan.

Kung mali ang ginawa mo at pumatay ka nang walang habas,

kailangang handa kang magbayad.

- Handa ako. Noon at ngayon. - 'Yon ang mahalaga.

Gawin mo ang makakaya mo para kunin sa'kin ang batong gabay at gintong ruler.

At iligtas mo ang kapatid mo.

Ibubuwis ko ang buhay ko para protektahan 'yon at labanan ka.

Ito na ang huling araw…

na iinom tayong magkasama.

Salamat sa inumin.

- Pupunta ako sa Bando Hotel. - May gusto lang akong itanong.

Ano ba ako sa'yo?

Alam mo na masama akong bata noon.

Makasarili rin.

Tinuruan mo akong makipaglaban para makapagprotekta.

Gusto ko noon na maging diyos ng bundok na gaya mo.

Nakakatawa. Para ka laging kumikinang noon.

Wala kang kinatatakutan at may paninindigan ka sa mga desisyon mo.

Ikaw… ang pangarap ko.

Kaya siguro tayo magkaibigan.

Aalis na 'ko.

- Ibibigay n'yo ba ang kayamanan? - Tingin mo ba tanga ako?

Sa akin na ang mga kayamanang 'yon.

- Ba't ka po nakipagtulungan, ma'am? - Pinapatagal ko lang.

Gusto kong wala siyang gawin habang kinukuha ko ang kayamanan.

- Tingin n'yo po ba kumagat siya? - Hindi.

Mas malakas at matalino siya kaysa sa inaasahan ko.

- Baka ako pa ang matalo. - Ayos lang po ba 'yon, ma'am?

Ang pagsalungat sa gobernador, pagsangkot kay Panginoong Lee Yeon at…

Jae-yoo, isipin mo kapag nakuha ko 'yon.

Hindi makakaalis si Yeon.

Kapag hindi nagtagumpay,

aalis tayo sa panahong 'to kasama ang batong gabay,

at pupunta sa ibang mundo.

Kaya simula ngayon…

susuungin natin ang mata ng bagyo.

Ama.

Saan ka galing?

Bumili po ako ng damit sa department store. Oo nga po pala.

Binilhan po kita ng kurbata.

Magaling. Susuutin ko 'yan sa kasal mo.

Kasal ko? Ano'ng ibig n'yong sabihin?

Magpakasal ka na at tumigil ka na sa pagiging mamamahayag.

Sino namang pakakasalan ko?

Ang bayaw mo. Sa Linggo na ang kasal.

Kalokohan 'yon. Nababaliw na po kayo, Ama.

Nagpakamatay si ate pagkatapos makasal sa kanya!

Sagutin mo 'ko.

Noong namatay ang kumander sa pambobomba sa Istasyon ng Gyeongseong,

nasaan ka?

Sumagot ka!

Hindi n'yo pa ba alam?

Tama kayo. Nandoon ako.

Kung nandito pa ang kapatid mo… hindi ako sasablay.

Mahal, pakiusap! Mag-usap na lang tayo!

Hindi ako tumatanggap ng aktibista sa pamamahay ko!

Bakit mo ginawa 'yon?

Ginawa namin lahat para sa'yo, tapos… Kasama ka sa mga aktibista?

Nagkakamali lang siya, di ba? Sabihin mong di 'yon totoo!

Patawad, Ina.

Ginko.

Hindi ako si Ginko.

Ako si Sunwoo Eun-ho.

May nalaman na ba tayo?

Wala pang mga nakaligtas. Pinakamatagal na ang dalawang araw.

Sumabog ang mga pandinig nila…

- Dahil ba sa punò ng gwiso ? - Opo, sir.

PUNÒ NG GWISO KINATATAKUTANG PUNÒ NA SUMISIPOL

NA BINABALIW ANG MGA NAKAKARINIG

Nababaliw sila kapag tinurukan ng dagta ng punong 'to.

Pero namamatay sila kapag narinig nila ang sipol?

Pasensya na po, sir.

Kapag wala kang nakuhang magandang resulta, ikaw na…

ang sunod na pag-aaralan, Akira.

Sisiguraduhin kong magtatagumpay 'yon, sir!

Pinatawag n'yo po kami?

May bago kayong misyon. Dalhin n'yo sakin ang kayamanan ng gumiho.

Pwede bang sa'kin na lang ang gumiho kapag nadala ko sa inyo ang kayamanan?

Wala pong kwenta ang sinasabi niya, sir.

Nakita mo siya sa malapitan. Ano'ng masasabi mo?

Ginagamit po niya ang utak niya, magaling siyang mag-isip.

Nakikipaglaban siya kahit talo na pero sa isang iglap naipanalo niya 'yon.

Siya ay diyos ng bundok sa Joseon.

Tingin mo ba kaya mo siya?

Ako na po'ng bahala, sir.

- Pupunta siya sa Bando Hotel. - Opo, sir!

HANGMYEONOK NOODLES

Ang lakas naman ng loob mong ipatawag ang may-ari ng Ilog ng mga Patay?

Kumain ka muna ng naengmyeon .

Heto, tikman mo.

Ano sa palagay mo?

Masarap naman pero…

Ano ba'ng binabalak mo?

Inuubos na ng mga demonyong Hapon ang mga katutubong diyos.

Akala mo ba dekorasyon lang ang mga mata ko?

Maging totoo tayo. Nadidismaya ka rin, di ba?

Naiinis ka kasi wala kang magawa habang naninira ang mga mananakop, di ba?

Hindi tayo nakikialam sa mga tao.

'Yon ang batas.

Pero sabi mo nga, di ako nararapat dito.

Manlalakbay lang ako na dumadaan sa panahong 'to.

Ano ang pinaplano mo?

Papatayin ko lahat ng demonyong Hapon bago ako umuwi.

Hindi mo kailangang gumawa ng gulo, pero…

Ako lang ang makakagawa n'on. At dapat noon ko pa 'yon ginawa.

May utang akong kailangang pagbayaran sa panahong ito, tanda.

Iisipin ko na lang na "umoo" ka.

Ito ba 'yon?

Ang dahilan ko sa hinaharap para ipadala rito si Yeon.

Malapit na rin akong magpaalam sa tanawing 'to.

D-APAT NA ARAW

Pupunta ka sa hotel? Paano ako?

- Di mo na kailangang sumama. - Ano?

Maraming pupunta r'on para kunin ang batong gabay at gintong ruler.

Mas mabuting lumayo ka muna sa'kin.

- Naman. - Nakakainis ka.

Minamaliit mo rin ako kasi kalahating soro lang ako?

- Ako? - Ba't ayaw mong humingi ng tulong sa'kin?

Gusto ko. Gusto ko ring umasa sa'yo.

Pero ikaw lang ang kahinaan ko rito.

Kapag nasaktan ka na naman, baka mabaliw na ako.

Hindi na ako 'yung batang pinapasan mo dati.

Hayaan mo 'kong magdesisyon para sa sarili ko.

Wala ka nang oras, di ba? 'Wag mo 'tong pagsisisihan.

Oo na, sumama ka na. 'Wag kang aalis sa tabi ko.

- Oo na! Bitawan mo 'ko! - Panginoong Lee Yeon!

- Alis! - Ano?

Nakakatuwa naman.

- Sabi niya magsaya tayo bago umalis. - Si Hong-joo?

Oo, at para sa'yo 'to.