The Purge

Bardzo śmieszne, Ian.

Bardzo dobra widoczność.

Poprawiono też wentylację w porównaniu z poprzednim modelem.

Widać postępy.

Oby tak było.

Nie chcemy znowu pozwu przez uduszenie. Dobrze, że stało się to w Noc.

Powinniśmy też podziałać na rynku LGBTQ.

Udamy, że o nich dbamy, zyskując ich życzliwość,

no i więcej zysków.

Trzeba zrobić z tego styl życia.

Grupy fokusowe dobrze zareagowały na maski z motywem parad równości.

Zmieniliśmy więc trochę kolorystykę i...

proszę bardzo!

Dobra, użyjcie jej.

Zapunktujemy u klientów.

Przekażmy część zysków na jakąś działalność charytatywną.

Dobrze. Jimmy?

Jak tam sprawa z kampanią „Oparte na faktach”?

Główne elementy gotowe. Prezydenci, gwiazdy, wiele wersji Hitlera.

Ale chcę dodać jeszcze jeden.

- Trzeba będzie się spiąć. - Ale będzie warto.

Możecie mi wierzyć.

To prawdziwy hit.

BÓG POPULARNY TEMAT

Kampusowy Morderca?

Tworzymy maski inspirowane Nocą, a nie mordercami.

To promocja aktywnego mordercy.

Na to wygląda.

Obcięto nam budżet.

Ale w takim przypadku telewizja będzie nas wyręczać.

Zgadzam się z Jimmym.

Zły gust się sprzedaje.

Spójrzcie, jakie to proste.

Będziemy mieć wysoką marżę.

Zadzwonię do fabryki.

Ruszajmy z tym jak najszybciej.

Dobra robota, młody.

Nieźle się obłowimy.

NOC OCZYSZCZENIA

116 DNI DO COROCZNEGO OCZYSZCZENIA

Musimy to robić dzisiaj?

Będzie tylko podstawowy personel.

Da nam to więcej czasu.

Dzięki NOZA szuka cię połowa miasta.

Na pewno odcięli ci dostęp.

Na pewno nie.

Dlaczego?

Gdybym się zalogowała, mogliby mnie namierzyć.

Czyli to pułapka.

Tylko jeśli nas złapią.

Przekierowałam się przez kilka węzłów, ale nadal jest ryzyko.

Musimy pośpieszyć się po zalogowaniu.

Sporo zaryzykowałaś, przychodząc do byłego gliny.

Skąd wiedziałaś, że cię nie wydam?

Porzuciłeś system, który cię zdradził.

Uznałam, że mnie zrozumiesz.

No i widziałam cię...

podczas Nocy Oczyszczenia.

- Naprawdę? - Tak.

Nie chciałeś zabić ochroniarzy, mimo że inni od razu by to zrobili.

Jeszcze mnie nie kanonizuj.

Gotowa?

Tak.

To dawaj.

Jestem.

I jak, Vivian?

Właśnie ją namierzam.

Potrzebujemy jeszcze paru sekund.

Mamy jeszcze czas?

Już nie.

Cholera.

Jeszcze chwilka.

Musimy spadać.

- Gotowe. - Lecimy.

Adres to 652 Longview.

Wysłać tam wszystkie dostępne jednostki.

Masz wszystko?

Dane osobowe, adresy i inne informacje, które pozwolą ci ich namierzyć.

Oto twoi Szakale.

Zaparzę kawę.

I mamy udawać, że nic się nie stało?

Nie wiem. Zjemy śniadanie i coś postanowimy.

Zadzwonię do detektywa.

Nie, nie możemy jej o tym mówić.

Racja.

Nie wierzę, że to zrobiliśmy.

Przynajmniej wiemy więcej.

Więcej niż przez cały rok.

Ale?

Ale ktoś próbował mnie oczyścić,

a ja czuję się jak bandzior.

Znam to uczucie.

Może być jeszcze gorzej.

Na pewno chcesz tu zostać?

Nie zostawię cię.

Nie po tym...

jaką rolą odegrałam.

Jeśli twoi sąsiedzi naprawdę chcą cię oczyścić,

to oni są szaleńcami.

- Rozumiesz? - Tak.

Nie my.

BRAK SAMOCHODÓW

Nie możesz jechać.

Ben już wstał?

Nie może cię zawieźć?

Nie, zamówię sobie coś.

To długa droga. Nie zrujnuje cię to?

Kelen.

Pokłóciłaś się z Benem?

Nie, wszystko gra.

Po prostu muszę jechać.

To chociaż zrobię ci śniadanie.

117,76 $ NIEDOSTĘPNE

Czołem.

Dzień dobry.

Cześć.

Jak się spało?

Naprawdę dobrze.

Na to wygląda. Nigdy nie wstałaś przede mną.

Mówiłam twojej mamie, że mam sporo roboty.

Szykuję się do dużego projektu.

Zamówię auto i wrócę na kampus, by wcześniej z tym ruszyć.

Bardzo dziękuję, pani Gardner.

To do zobaczenia.

Przestań, odwiozę cię.

Nie, spędź więcej czasu z rodziną.

Nie chcę ci tego odbierać.

To żaden problem. Prawda, mamo?

Oczywiście, że nie.

Byłabym spokojniejsza.

Widzisz?

Wezmę tylko rzeczy i się ubiorę.

No to załatwione.

Co oni knują?

Na pewno wchodzili do środka?

Na pewno.

Chodź.

Dokąd idziesz?

Na tyły.

O rany.

Co tu robicie?

Chcę pogadać.

Nie wiem, o co ci chodzi, ale wyglądasz na zdenerwowanego i...

Dość tego.

Koniec tego pieprzenia w bambus.

Co ja wam takiego zrobiłem, że tak mnie nienawidzicie?

No pogadajcie z nami!

Cokolwiek zrobiłem,

nie zasługuję na śmierć.

A gdyby to był ktoś z waszej rodziny?

Proszę, dajcie nam szansę.

Piękna przemowa.

Skończyłeś?

Poznajesz mnie?

Jestem Clint, twój sąsiad.

Zabiłeś moją żonę.

Nie możesz tego naprawić, Marcus.

Pięć lat temu wróciłem z pracy do domu.

Maisy miała problemy z oddychaniem.

Zawiozłem ją na ostry dyżur w Bienville.

Zbadałeś ją.

Pielęgniarki powiedziały, że uznałeś to za migotanie przedsionków.

Powiedziałeś, że jej serce potrzebuje impulsu elektrycznego,

by odzyskało rytm.

Że to rutynowy zabieg.

Niczym się nie martwiłem.

Uwierzyłem ci.

Wydawałeś się kurewsko bystry i pewny siebie.

Ale coś poszło nie tak.

Gdy wysłałeś impuls do jej serca,

przestało pracować już na zawsze.

I nawet mi tego nie powiedziałeś.

Tyle pieprzyłeś o tym, że mam się nie martwić,

by potem wysłać innego lekarza?

Posłuchaj, Clint.

Nie wiem, co ci powiedzieć.

Zawsze robię, co tylko mogę.

Oczywiście zdarza się to rzadko,

ale czasami nie można nic poradzić.

Przykro mi.

Nie udawaj, że cię to rusza.

Rusza.

Gdy się tu przeprowadziłeś,

uznałem, że wpadniesz, by zobaczyć, jak się trzymam.

Ale nawet mnie nie poznałeś.

Traktowałeś mnie jak obcego.

Była podporą naszej społeczności.

Wszyscy ją kochaliśmy.

Była uosobieniem dobra.

A prawda jest taka,

że nie znasz nikogo z nas.

Chwileczkę.

Wszyscy go popieracie?

Mówię w imieniu nas wszystkich.

Ale jestem uczciwy.

Zawrzyjmy umowę.

Wyprowadź się stąd przed północą...

a może wycofamy to zlecenie.

Ale jeśli tego nie zrobisz...

to zabiję cię podczas najbliższej Nocy Oczyszczenia.