The first 200 lines.
(ที่อันมืดมน แมรี่ มอร์ริสัน)
- และนี่ของคุณค่ะ - เยี่ยมเลย ขอบคุณ
แล้วเจอกันนะ ต้องไปแล้วพวก
แล้วเจอกันจ้ะ
- บายค่ะที่รัก - รักคุณนะ
รักคุณค่ะ
โอเค ถึงแล้วจ้ะ
- พร้อมไหม - พร้อมครับ
โชคดีนะลูกรัก
บาย!
ลูกด้วย นกพิราบของแม่
- คิโอกิ สวัสดี - แมรี่
ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
เลิศเหมือนเดิมเลยนะ
- ผมพาผู้ร่วมงานใหม่มาด้วย ดาร์ลีน - สวัสดีค่ะ
นั่งเลย เดี๋ยวฉันหาอะไรให้ดื่ม
- ดูเหมือนว่าคุณจะงานยุ่งนะ - คุณก็รู้ว่ามันเป็นยังไง
ไหนจะเป็นคณะกรรมการโรงเรียน ไหนจะตารางงานของฝาแฝดอีก
วุ่นวายมากเลยละ
ไม่รู้ว่าฉันเคยทำงานได้ยังไง
ไตรมาสที่ผ่านมาน่าทึ่งมาก
อย่างที่คุณรู้ว่าเดลิเรียม ยังเป็นหนังสือชุดที่ขายดีที่สุดของเรา
คุณก็เลยอยากทำตอนแยก และจ้างนักเขียนเงา
คุณก็รู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ เอาเลย
- ใช่ ที่จริงแล้ว ก็อะไรทำนองนั้น… - เรากำลังลำบากน่ะ แมรี่
บริบทของสำนักพิมพ์เปลี่ยนไป
เราอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่ และอยากให้คุณช่วยสุดๆ
อะไร นี่มันเรื่องอะไรกัน
เรามีข้อเสนอให้คุณ
- ข้อแรก ฉันคิดว่า… - ตัวเลข มันสมเหตุสมผล
ออกหนังสืออีกเล่ม แล้วเราจะผ่านช่วงลำบากไปได้
- ผ่านช่วงเปลี่ยนผ่าน… - หยุดเดี๋ยวนี้เลย
ฉันไม่ได้คิดเลยว่าเราจะมาคุยกันเรื่องนี้
คุณหลอกให้ฉันเข้าใจผิด คิโอกิ
ฉันคิดว่ามันจะเป็นคนละเรื่องกันเลย
- แมรี่ ผมแค่พยายามจะ… - คุณเคยผ่านเรื่องนี้มาแล้ว
คุณจะหาทางออกได้ ฉันรู้ว่าคุณจะทำได้ โอเคไหม
- แมรี่… - ฉันรับรองได้ว่าเรา…
ผมขอโทษ
- คุณจะได้รับเช็คต่อไปเรื่อยๆ ทุกไตรมาส - ขอบคุณ
คงดีนะคะ…
ที่คุณไม่ต้องกังวลเรื่องลูกเลย
ว่าพวกเขาจะมีที่ซุกหัวนอนรึเปล่า หรือจะได้เรียนโรงเรียนดีๆ ไหม
คุณคือแมรี่ มอร์ริสัน นักเขียนหนังสือขายดี
แต่ก็เคยมีครั้งหนึ่ง ที่ไม่มีสำนักพิมพ์ไหนยอมอ่านงานของแมรี่
เธอเลยหันไปเขียนเรื่องคาวโลกีย์
และตอนนี้ได้นั่งเอนหลัง เก็บค่าสิทธิกิน
โดยไม่คิดเลยสักนิดว่า เธอไปถึงจุดนั้นได้ยังไงหรือว่าใครพาเธอไป
ฉันพูดถูกใช่ไหมล่ะ
คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย
คุณไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่ และคุณควรถูกไล่ออก
ไง ที่รัก
- ไงคะ - กลิ่นหอมจัง
- ไงลูก - ฉันทำของโปรดของคุณค่ะ
ไง เด็กๆ
- หวัดดีฮะพ่อ - โรงเรียนเป็นไงบ้าง
ดีครับ
นี่อะไร
ไม่รู้สิคะ
คุณจะไม่บอกผมเรื่องนี้เหรอ
- มันเป็นแค่การประชุม ฉันไม่คิดว่า… - ไม่ใช่เรื่องนั้น
คุณจะไม่บอกผมเรื่องข้อเสนอนี้เหรอ
เป็นเงินล่วงหน้าที่มากกว่า หนังสือทุกเล่มของคุณรวมกันซะอีก
ที่รัก มากินข้าวเย็นกันดีกว่า อาหารเสร็จแล้วนะคะ
- เด็กๆ ไปที่โต๊ะจ้ะ - นี่ ได้เวลามื้อค่ำแล้ว
ที่รัก ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังอะไรคุณนะ
- ฉันไม่เห็นมันด้วยซ้ำ - คุณต้องคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังแล้วละ
โอเคไหม
ฝีมือแม่เป็นไงบ้าง
แม่ได้เกรดเอหรือว่าเอลบ
หรือบี บีบวก ได้เท่าไหร่ อาหารค่ำเป็นไง
หวัดดีค่ะ
ผมมีเรื่องต้องบอกคุณ
ผมทำพลาดไป
ข้อเสนอนั้นที่แบร์รี่เอามาให้ผม
และเขายั่วยุผมให้ร่วมมือกับเขา…
มันไม่ใช่… เขาบอกผมว่ามันจะดีมาก…
เป็นจังหวะเหมาะ… เข้าไปเร็วเกินไป…
เรารู้ว่ามันยากเกินกว่าเราจะทำได้… ผมคิดว่า… ก่อนที่เรา…
เมื่อไหร่
คุณซื้อหุ้นนั้นมาเมื่อไหร่
เมื่อหกเดือนก่อน
เมื่อหกเดือนก่อน แล้วคุณเพิ่งบอกฉันเนี่ยนะ
ทอม! เท่าไหร่
คิดว่าเกือบครึ่งหนึ่งนะ มัน…
เกือบครึ่งหนึ่งของเงินเก็บเหรอ
ครึ่งหนึ่งของเงินเก็บเหรอ
คุณสัญญากับฉันแล้วนะ!
คุณสาบานแล้วว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก
เธอจะรับข้อเสนอ ที่รัก
ฉันไม่รู้
เธอไม่เคยเห็นเวลาฉันเขียนหนังสือ
ไม่สำคัญหรอก
พอเขียนจบ เธอก็กลับไปเป็นปกตินี่ ใช่ไหม
ฉันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยนะ
นี่อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ที่จะทำให้เธอได้ออกไปเจอโลกกว้าง
ใช้มันเป็นแรงผลักดันเพื่อเข้าสู่บทใหม่สิ
เพื่อทำสิ่งที่เธออยากทำ
เธอจะได้สร้างสรรค์สิ่งที่เธออยากสร้างสรรค์ไง
สิ่งที่เธอต้องการคือคนเลี้ยงเด็กประจำ
เธอจะบอกว่า "พี่เลี้ยง" สินะ
ฉันไม่ได้จ่ายเงินไปหลายพันดอลลาร์
เพื่อตั้งท้องเด็กพวกนี้ เพื่อที่จะจ่ายเงินอีกหลายพัน
ให้คนอื่นมาเลี้ยงพวกเขานะ
ฉันมีลูกค้าคนหนึ่ง เธอเป็นคนจัดหาพี่เลี้ยงเด็ก
นี่
ถ้าหล่อนดีขนาดนั้น
ทำไมเธอไม่ใช้หล่อนล่ะ
ฉันจ่ายไม่ไหวน่ะสิ
อีกอย่าง หล่อนรับแค่ลูกค้าบางคน
ไม่มีทาง!
ไม่ได้หรอก เด็กพวกนั้นมีปัญหาตลอด
ฉันทำงานที่ออฟฟิศแค่อาทิตย์ละสามวัน
แต่ถ้าฉันต้องทำงานเต็มเวลา นี่คือสิ่งที่ฉันจะใช้ในการดูแลเด็ก
สาวๆ ที่หล่อนรับมาไม่เหมือนที่อื่น
พวกเขาเรียนโรงเรียนไอวีลีก พูดได้อย่างน้อยสองภาษาอย่างคล่องแคล่ว
ทำอาหาร ทำความสะอาด ทำธุระ ทำได้ทุกอย่าง
จะบอกให้นะแมรี่ นี่แหละสิ่งที่เธอต้องการ เพื่อช่วยให้เธอผ่านพ้นไปได้
- ยินดีต้อนรับค่ะคุณมอร์ริสัน - ขอบคุณค่ะ สวัสดี
เซ็นชื่อแล้วเชิญนั่งเลยค่ะ อีกสักครู่แองเจล่าจะมาพบคุณค่ะ
โอเคค่ะ ขอบคุณ
ไงจ๊ะ
- สวัสดีค่ะแมรี่ - หวัดดีค่ะ
- ดีใจจังที่ในที่สุดก็ได้พบคุณ ฉันแองเจล่า - ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- ตามฉันมาค่ะ ฉันจะพาไปดูรอบๆ - ได้ค่ะ
ที่นี่เรามีห้องกิจกรรมเล็กๆ
หนึ่งในหลายๆ พื้นที่ที่เรามีในออฟฟิศ
แน่นอนว่าเรามีระบบรักษาความปลอดภัยที่ทันสมัย
พ่อแม่ส่วนใหญ่อยากให้ช่วยดูแลในบ้านมากกว่า
แต่ถ้าคุณต้องออกไปนอกเมือง และต้องการการดูแล เราก็จัดให้ได้
ขอบอกเลยนะแมรี่ ฉันคิดว่าคุณ จะพอใจมากกับสิ่งที่เราเสนอให้
สาวๆ ของเรามีภูมิหลังที่ไร้ที่ติ
หลายคนเรียนโรงเรียนที่มีชื่อเสียง
และมองหาวิธีที่สร้างสรรค์ในการจ่ายค่าเทอม
เราให้ทุนการศึกษาตามผลงาน
ฉันส่งคนที่มีศักยภาพไปพบคุณสักสองสามคนดีไหม
ถ้าไม่ถูกใจเลยสักคน เราก็มาว่ากันใหม่ได้ จากตรงนั้น
โอเค ได้สิ
เยี่ยม ฉันจะให้คุณกรอกเอกสารนะคะ
ได้ค่ะ
โอ้ พระเจ้า ฉันชอบบ้านคุณจัง
แสงสวยสุดๆ เลย เหมาะแก่การถ่ายรูปมาก
ฉันเพิ่งหมั้นค่ะ ดังนั้น…
ฉันใช้งานนี้เป็น เส้นโค้งแห่งการเรียนรู้สำหรับตัวเอง
ฉันมีน้องชายเล็กๆ คนหนึ่ง แสบสุดๆ
ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่ให้โอกาสฉันมาที่นี่ เพราะฉันรักเด็ก
และฉันตื่นเต้นมากที่จะได้แบ่งปัน พระวจนะของพระเจ้ากับลูกแกะน้อยของคุณ
และฉันรับจ้างเป็นเจ้าหญิงตามวันเกิดเด็กด้วย
- โอเค - ฉันพกหางนางเงือกไว้ในรถด้วยนะคะ
ค่ะ ฉันมีหลานสาวหนึ่งคน เธออายุประมาณแปดขวบ
ฉันมีความสุขมากเพราะตอนเธอเป็นทารก เธอน่าขยะแขยงมาก
ลูกๆ คุณอายุเท่าไหร่คะ
ไง ที่รัก
สัมภาษณ์เป็นยังไงบ้าง
ไม่มีใครน่าประทับใจเลย
แต่พวกเขาเป็นเด็กดีค่ะ
ไม่ถูกใจเลยเหรอ โหดกับพวกเขาเกินไปหน่อยรึเปล่า
บางทีนี่อาจไม่ใช่ความคิดที่ดี
ผมคิดว่าคุณกังวลและหวั่นใจ แต่คุณกับผมต่างรู้ดี
ว่าถ้าเราไม่มีเด็กมาช่วย คุณตายแน่
อีกอย่าง มันอาจจะดีกับลูกๆ ก็ได้
ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า จะมีใครดูแลพวกเขาได้ดีเท่าฉัน
เรื่องนี้ก็ไม่ง่ายสำหรับผมเหมือนกัน
คุณเป็นแม่ที่ดีที่สุด ไม่มีใครมาแทนที่คุณได้
ที่รัก รอเดี๋ยวนะ ฉันว่ามีอีกคนมาถึงแล้ว
โอเค บายจ้ะ
- สวัสดี ไงจ๊ะ - หวัดดีค่ะ
มาจากฮันต์สแมนเอ็นเทอร์ไพรส์ใช่ไหม
- ใช่ค่ะ - เยี่ยม เข้ามาเลย
- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณค่ะ
- ฉันจะไปชงชาหน่อย ถ้าเธอไม่ว่าอะไร - ได้ค่ะ
ฉันสัมภาษณ์มาทั้งวัน ต้องหาอะไรมาเพิ่มพลังหน่อย
- นั่งก่อนสิ - ได้ค่ะ
ชอบอ่านหนังสือเหรอ
อ๋อ ใช่ค่ะ
ขอโทษนะคะ ฉันอ่านทุกเวลาที่อ่านได้
แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะไม่อ่านเวลาอยู่กับเด็กๆ
ทำไมล่ะ ฉันคิดว่าจะน่าทึ่งมากสำหรับพวกเขานะ
ที่ได้เห็นวัยรุ่นอ่านหนังสือจริงๆ
พระเจ้ารู้ว่าสมัยนี้เราต้องการมันมากขึ้น
นี่จ้ะ
ขอบคุณค่ะ
- หอมจังเลยค่ะ - ดีจ้ะ
- เรื่องแลดดี้ โดยยีน สตราตตัน-พอร์เตอร์ - สตราตตัน-พอร์เตอร์!
ใช่เลย ฉันเคยอ่าน เรื่องอะเกิร์ลออฟเดอะลิมเบอร์ลอสต์
แต่ผ่านมาหลายปีแล้วละ ฉัน… เล่มนี้ก็ดีเหมือนกันไหม
ดูจากการที่ฉันอ่านเป็นรอบที่สามก็…
ดีค่ะ
พอร์เตอร์มีความรู้และหลงใหลในธรรมชาติ
บวกกับเรื่องความรักของดอกฟ้ากับยาจก
ในฉากชนบทของศตวรรษที่ 19…
จะบอกว่าฉันหมกมุ่นนิดๆ ก็ได้
มีข้อความหนึ่ง
ที่แม่ของตัวละครหลักแขวนไว้ในบ้าน
มันไม่เกี่ยวกับโครงเรื่องหลักเลย แต่…
"หนทางที่จะมีความสุขได้คือการเป็นคนดี"
ขอโทษค่ะ เพิ่งนึกได้ว่าฉันยังไม่ได้แนะนำตัว
ฉันเกรซค่ะ
สวัสดีเกรซ ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันแมรี่ มอร์ริสัน
งั้น…
No comments yet. Be the first to leave one.