The first 200 lines.
"ความเดิมตอนที่แล้ว"
"มันไม่ชอบมาพากล"
ดูเหมือนมันจะบังเอิญเกินไป
เรื่องอะไร
เราอยู่กันสบายดีจนเธอโผล่มา
หนูต้องการแฮร์รี่
- ใครน่ะ - "ตุ๊กตาของเคย์"
"แฮร์รี่คือเพื่อนรักของเรา"
- แต่เราเสียมันไป - งั้นเราก็ไปตามหากัน
หนูกำลังจะแต่งงาน
"หนูรู้ว่ามันกะทันหันแต่..."
- พ่อควรไปนะ - พ่อไม่พลาดแน่
เรากำลังตามหารอนี เอเวอส์
ฆ่าคนอย่างเลือดเย็นแบนนั้นได้ยังไง
ถ้ารู้ว่าคนพวกนั้นทำอะไรกับฉัน
"คุณจะไม่ถามแบบนั้นแน่"
- ปล่อยฉัน - คุณก็รู้ว่าผมทำไม่ได้
"คุณอยากเป็นซูเปอร์ฮีโร่สินะ"
"ฉันเป็นซูเปอร์ฮีโร่ วิคเตอร์"
เธอควรเป็นคนมอบให้เคย์
ฉันดีใจที่สุดท้ายเราก็เห็นตรงกัน
ว่าไง คิปลิ่ง คุณจะทำอะไรกับเธอ
"ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก"
"ขอเวลาอีกวัน"
วันนี้คือวันของโดโรธี
เราไปงานเทศกาลได้ไหมคะ
ได้
"ถึงเวลาแล้ว โดโรธี"
"ถึงเวลาแล้ว"
"มิลวอกี วิสคอนซิน ปี 1969"
"ของหวาน บริการจัดเลี้ยง"
ผมร้องเพลงให้คุณนะ
รู้ว่าเป็นเวลาพักของคุณ
ให้ครึ่งชิ้น
วันนี้ฉันมีเท่านี้
"แซนด์วิชแฟคทอรี่"
ผมเก็บเงินที่คุณเจียดให้มาอยู่บ่อย ๆ
คุณเหมือนแมวนะ รู้ตัวไหม
ลึกลับ
ดูไม่ออกว่าอยากให้คนลูบ
หรืออยากข่วนใคร
แค่ปรับตัวให้คุ้นกับสิ่งรอบข้างน่ะ
คุณมาจากไหน
หลายแห่ง
แล้วแมวตัวนี้มีชื่อไหม
- มิแรนด้า - มิแรนด้า
ผมพาคุณเที่ยวย่านนี้ได้นะ
พาไปดูที่ใหม่ ๆ
ไปเต้นรำกันนิดหน่อยก็ได้
ร้านโปรดผมคือเดอะบลูมูนบาร์
ตู้เพลงเจ๋งที่สุดในเมือง
คืนวันเสาร์ดีไหม
ได้
เส้นนี้ผมซื้อจากเงินที่คุณให้มา
ซื้อมาให้คุณ
ผมรอให้คุณชายตาแลผมบ้างน่ะ
ใช้วิธีนี้จีบสาวอื่นได้ผลเหรอ
แล้วได้ผลกับคุณไหมล่ะ
ผมขอโทษ
ไม่
ผมฝันถึงวันนี้มาตลอด ก็เลยมีความสุขน่ะ
ไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคาย
ผมจะค่อยเป็นค่อยไปนะ
ขอเริ่มใหม่ คืนวันเสาร์
ฉันเลิกงานตอนหนึ่งทุ่ม
รื้อผ้ามาซักเหรอเนี่ย
คลาร่ากำลังจะแต่งงาน แล้วพระเยซูเกิดเมตตาฉันขึ้นมา
ฉันเลยได้บัตรไปงาน
แล้วนายจะใส่เสื้อยืดไปเหรอ
ซึ่งก็ใส่ได้แหละ ก็นะ...
ยังไงทุกคนก็มองแต่เจ้าสาวอยู่แล้ว
ฉันตัดสินใจเลือกไม่ถูก
เลยจะใส่ตัวที่สะอาดสุด และน่ารังเกียจน้อยสุด
เลือกยากนะ
คอลเลกชั่นนี้ใช้ได้เลย
เจนเลือกให้ฉันน่ะ
- แล้วเธอเป็นใคร - ฉันมิแรนด้า
มิแรนด้าเหรอ ไหนว่ากระโดดลงบ่อน้ำไปแล้วไง
ใช่ ฉันหายแล้ว
แล้วเจนอยู่ไหน
พักอยู่
เราไปบ้านที่เคยอยู่ตอนเป็นเด็กมา
เกรงว่าเธอคงถูกกระตุ้นน่ะ
เธอต้องปีนลงไปในบ่อน้ำเก่า ๆ ลำบากน่าดูเลย
อ๋อ โอเค งั้นฝากทักทายด้วย
งั้นถ้าทุกคนจะมองแต่เจ้าสาว...
แต่พ่อเจ้าสาวคือหุ่นยนต์ยักษ์
นั่นแหละ เป๊ะเลย
"ดิอินเทอร์รัปเตอส์"
มิแรนด้าเจ๋งดีนะ
วิค
นายเปิดแต่เพลงอกหักรักคุดนี่ ซ้ำไปซ้ำมา
มันเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยได้
ใคร ๆ ก็เคยอกหักกันทั้งนั้น
ฉันอกหักมาแล้วอย่างน้อย 16 ครั้ง ตอนอายุเท่านาย
พลังเหนือมนุษย์แบบไหน ก็ช่วยนายจากการปวดใจไม่ได้
ผมเสียเธอไปแล้ว
ผมมันไม่เอาไหน
นายคิดว่านายไม่เอาไหนเหรอ
ฉันมีโอกาสหยุดรอนี
เหมือนกับนาย
แต่ฉันกลับยืนตัวแข็งทื่อ
เหมือนคนโง่
คลิฟฟ์กำลังจะไปงานแต่งงานลูกสาว
เราต้องไปบอกลา
เอาล่ะ
คุณพ่อผู้ภาคภูมิ กำลังจะไปดูลูกสาวทำสิ่งที่
มักจะเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ ในชีวิตของคนทั่วไป
เธอต้องมีความสุขมากแน่ ๆ ที่พ่อไปงาน
ให้ตาย
อยู่ดี ๆ โผล่มาแบบนี้ได้ไง
โลกาวินาศ
นายลืมพูดว่าก๊อก ๆ นะ
ไม่ โลกาวินาศของจริง
กำลังเกิดขึ้นที่งานเทศกาลดีเทล
ต้องไปช่วยโดโรธี
เธอต้านแคนเดิลเมเกอร์ไม่ไหว
แล้วแคนเดิลเมเกอร์มันคืออะไร
คือทุกอย่างที่ชีฟเตือนเรา ตอนที่เตือนเรื่องโดโรธี
เขากำลังออกอาละวาด แล้วชีฟก็กำลังจะตาย
ไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ไหน
มนุษยชาติกำลังจะกลายเป็นขี้ผึ้ง
เดี๋ยวพวกเราไป
เร็ว ๆ ล่ะ
อะไร ฉันนำภารกิจไม่ได้เหรอ
โอเค
- ฉันเอาด้วย - ฉันด้วย
- คิดว่าฟลิตพาเราไปที่นั่นได้ไหม - ฟลิตตกลง
ฉันก็ด้วย
แต่ฉันไม่ไปนะ ฉันอยากเห็นลูกสาวฉันแต่งงาน
ถ้านี่เป็นจุดจบของโลก ก็จะไม่มีงานแต่งงาน
ก็ถ้าหากนี่เป็นจุดจบของโลก ฉันก็ควรอยู่กับครอบครัวฉัน
แล้วพวกเราคืออะไรล่ะ
เท่าที่ฉันจำได้
คนภายนอกไม่เคยสนใจเรา
- เรามีกันเท่านี้ - อีกแล้วเหรอ
- ชีฟชนะอีกแล้วเหรอ - เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับชีฟ
มันเกี่ยวกับโดโรธี
สำหรับฉัน มันเป็นเรื่องของคลาร่า
ฉันก็มีลูกสาวเหมือนกัน
เขาต้องรับผิดชอบชีวิตที่เขาทำพัง
ฉันก็ต้องรับผิดชอบชีวิตที่ฉันทำพัง
ฉันจะไปแก้ไขชีวิตของฉัน
ถ้าคุณอยากเป็นคน ในแบบที่ลูกสาวคุณคาดหวัง
คุณก็ต้องไปช่วยเด็ก 11 ขวบ ที่กำลังตกอยู่ในอันตราย
"ไง นี่ร้านอาหาร บาร์ และร้านทาโก้ซอลตี้บัมพ์ส"
- "เราเปิดร้านแปดโมงถึงตีสอง" - โธ่เว้ย...
ไอ้บัมพ์เอ๊ย
- "ปิดทุกวันอาทิตย์เพื่อพระเยซู" - บ้าชะมัด
ไง คลาร่า
นี่พ่อยอดเยี่ยมแห่งปีของลูกเองนะ
พอดีเกิดเรื่องขึ้น พ่อเองก็ ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรแต่...
พ่ออาจไปงานแต่งไม่ได้
พ่อขอโทษนะ
พ่อรู้ว่าลูกไม่อยากได้ยิน คำสัญญาจากพ่ออีก
แต่พ่อสัญญาว่าจะไปอยู่รับขวัญ หลานคนแรกและคนเดียวของพ่อ
พ่อพูดจริง ๆ
ฉันมันไม่เอาไหนจริง ๆ
ขอบคุณ ฟลิต
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
โอเค
เราหายตัวมาถึงสวนสนุกบ้านี่แล้ว
เอาไงต่อ
ตามหาไนลส์ ตามหาโดโรธี แล้วก็รีบเผ่นออกจากที่นี่
ใช่
คงทำได้หรอก
โดนไมค์ ไทสัน ซ้อมมาหรือไง
เราต้านมันได้
ตั้งสมาธิ
เราต้องตั้งสมาธิ
"หมดเวลาตั้งสมาธิแล้ว เด็กน้อย"
"ฉันอยู่นี่แล้ว"
"เพื่อน ๆ ของเธอก็ด้วย"
ดี
พวกเขาจะหยุดเธอ
ช่างเด็กเถอะ ช่วยตัวเองก่อน
แคนเดิลเมเกอร์ ยึดจินตนาการของเด็กนั่นไปแล้ว
เรียกเพื่อนในจินตนาการ ออกมาทำเรื่องเลวร้ายให้มัน
เพื่อนในจินตนาการ อย่างแมงมุมน่ะเหรอ
ยังมีหน้ามาถามว่า "อย่างแมงมุมเหรอ"
ไอ้พวกโง่ดักดาน ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่าเจอกับอะไรอยู่
เพื่อนในจินตนาการของเราต่างหาก
มันอยู่ข้างหลังฉันใช่ไหม
เพื่อนในจินตนาการคุณคือ หุ่นกระบอกพันช์กับจูดี้เหรอ
ก็มันสมัยศตวรรษที่ 15
เรายังไม่มีบักส์ บันนี่โว้ย
- เขาหายไปแล้ว - มันอะไรกันวะ
เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นด้วยกับคลิฟฟ์
มันอะไรกันวะ
คิปลิ่งดูแลตัวเองได้
เราต้องตามหาไนลส์อย่างด่วน
แยกย้ายเถอะ
เราจะตามหาไนลส์
แล้วเราจะฆ่าไอ้สารเลวนั่น ได้ยินไหม
ไอ้สารเลวนั่น
คิดแล้วก็ตลก ฉันไม่เคยมีเพื่อนในจินตนาการ
ชีวิตน่าเศร้าเกินไปไหมเนี่ย
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
โทษที เกิดเหตุขัดข้อง
เธอไปงานเทศกาลทำไม
No comments yet. Be the first to leave one.