Tale of the Nine Tailed 1938 (Gumihodyeon 1938 / 구미호뎐1938)

กระทืบเลยดีไหม

กระทืบเลย

นี่แก…

ฉี่เสร็จแล้วล้างมือหรือเปล่าเถอะ

รู้ไหมว่ามือเชื้อโรคเยอะแค่ไหน

ทั้งอีโคไล ทั้งโนโรไวรัสและอื่นอีก

เอารถเข็นไปไม่ได้

- อย่าฆ่าเขานะ - ทำไมล่ะ

ชมรมคุณแม่ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูก

โธ่เอ๊ย นายจะทำเธอเสียคนนะ

ตั้งใจฟังนะทุกคน

วันนี้ผมขออนุญาตกำจัด ประสบการณ์ที่เจ็บปวดของทุกคนนะครับ

ให้ตาย

วันนี้เราไม่ได้อัดพวกแก และพวกแกไม่ได้มาที่มโยยอนกัก

ดูสิเราเจออะไร

มียอนอีกคนเหรอเนี่ย

อาอึม

นายคือคนที่ยังคร่ำครวญหาผู้หญิงคนนั้น

ทั้งที่ฉันยืนอยู่ตรงนี้ต่อหน้านาย

ตายๆ ไปซะ

เดี๋ยว

อย่าไปเลยนะ

ฉันคิดถึงเธอ

ฉันคิดถึงเธอมาก นึกว่าจะเสียสติไปแล้ว

อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ…

อาอึม

บ้าจริง

ฉันหวังอะไรอยู่

มูยองกลับมาแล้ว

จำได้ไหม

เวลาเราสามคนวิ่งแข่งกัน นายเข้าเส้นชัยก่อนเสมอ

ฉันมองนายตอนวิ่งมาตลอด

มองแค่นาย

เหมือนกับตอนนั้น…

ดูเหมือนฉันแค่เฝ้ามองนายเดินจากไปเฉยๆ

ฮงจูเหรอ

ฝันดีนะ ยอนในปี 1938

คุณคือเขานี่

- เดี๋ยว คุณหมายความว่ายังไง - หลอกฉันไม่ได้หรอก

คุณขโมยเครื่องประดับจากบ้านฉันไปหมดเลย

มีหลักฐานเหรอครับ ที่นี่ไม่มีกล้องวงจรปิดนี่

กล้อง อ๋อ

มาไม้นี้สินะ

พรุ่งนี้คุณได้ขึ้นหน้าหนึ่งแน่

"โจรที่บุกบ้านราชวงศ์เหมืองทองทั้งเจ็ด"

- ไม่ ผมไม่ได้ไปบ้านอื่นนะ - สารภาพมาแล้วเหรอ

เวรเอ๊ย

เอากล้องมา คุณไม่มีสิทธิ์ถ่ายรูปผม

- เอาเสื้อตัวนี้มา - เอากล้องมา

เอากล้อง…

- โอ๊ย ทำอะไรของคุณ - เอามา เอามาให้ฉัน

ให้ตาย

คุณเป็นตัวอะไร

โดนยิงไปแล้วไม่เป็นอะไรได้ไง

ก็ประมาณว่า…

เหมือนเป็นความสามารถพิเศษมั้ง กระสุนปืนทำอะไรผมไม่ได้

แผลถูกยิงนี่…

ฉันไม่เชื่อคุณ แต่ถ้าคุณพูดความจริง…

คุณคิดยังไงเกี่ยวกับจักรวรรดินิยมญี่ปุ่น

อะไรนะ

ทำไมผู้สำเร็จราชการถึงอยากได้ตัวมีโฮล่ะ

ถ้ารางวัลสูงถึงขั้นซื้อบ้านได้ แปลว่านี่เรื่องจริงจังใช่ไหม

อยากดูอะไรไหม

เอาละ เดานะว่าอยู่มือไหน

- อะไรเนี่ย หือ - โอเค อีกรอบหนึ่งนะ

อะไรกัน เธอเดาถูกทุกรอบเลย

ว่ากันว่าเด็กที่ถูกทิ้งจะนำโชคมาให้ แต่เธอเกิดมาเป็นนักพนันชัดๆ

เธอจะนำพาภูเขาแห่งความมั่งคั่งมาให้ฉันใช่ไหม

เดี๋ยวนะ…

ความมั่งคั่งและโชคลาภ…

หรือว่าเธอคือ "เทพเจ้าโชคลาภ"

(เทพเจ้าโชคลาภ เทพเจ้าพื้นเมืองที่นำโชคลาภมาให้)

ว่ากันว่าเทพเจ้าโชคลาภจะเลือกที่สิงสู่เอง

พอเราเอาเธอไปทิ้งไว้ที่อื่น เธอก็กลับมาตลอด

ปกติพวกเขาสิงสู่อยู่ใต้ดินไม่ใช่เหรอ เป็นงูหรือคางคกที่ไม่มีหน้าน่ะ

เธอเป็นใครน่ะ บอกมาสิ

อีกไม่นานผู้สำเร็จราชการคงหาเราเจอ

หน้ากากแดงขาวก็จะมาเหมือนกัน

อยู่ที่นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วเหรอ สำหรับสวัสดิภาพของเธอ

จองแดซองจากสถานีชงโนเหรอ

ไอ้งูพิษนั่นพยายามใช้เราเป็นโล่มนุษย์

เธอหายไปไหน ตอนที่นายหญิงรยูไม่อยู่แล้วเกิดเรื่องแบบนี้

อะไรเนี่ย พี่แอพริคอตรายงานเรื่องเราเหรอ

เปล่า ฉันไม่ได้บอกใครเรื่องเด็ก

ยัยบ้า คิดว่าเขาเป็นเธอเหรอ

อย่ามาว่าฉันนะนังตัวดี

- นี่เธอหยิกฉันเหรอ - โอ๊ย

ทำไมสภาพเป็นแบบนี้กันหมด

เราไปเจอเสือตัวใหญ่เข้า ตอนกำลังตามหาเด็กครับ

มันบอกว่า "ขอเค้กข้าวหน่อย" ผมก็เลยให้ไป แต่มันไม่เอา

มันชอบรสน้ำผึ้งมากกว่า…

- บ้าไปแล้วเหรอ - ผมพูดความจริงครับท่าน

ใช่ไหมพวกนาย

- ครับ เขาพูดถูก - เรื่องเป็นแบบนั้นจริงๆ

เราเจอเสือครับ

คงโดนอะไรสิงเข้าสินะ

บางอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์

แกเป็นใคร

เจอตำแหน่งเด็กแล้วครับ เธออยู่ที่มโยยอนกัก

- ผมจะไปพาเธอมาเดี๋ยวนี้ - อย่าไปคนเดียว

มีปีศาจโชซ็อนที่แข็งแกร่งมากอยู่ที่นั่น

ฉันจะไปเอง

ไม่ควรมีคนเห็นท่านเข้าที่พักกีแซงนะครับ

ตัวตนท่านอาจจะโดนเปิดโปง…

เจ้าของมโยยอนกัก เธอคือผู้หญิงที่นายเจอบนรถไฟใช่ไหม

- ครับ - ใช้เธอสิ

ผมรู้จุดอ่อนของนังนั่นครับ

น้องสาวผมเป็นกีแซงอยู่ที่นั่น

ไปยืนยันสิ่งที่เขาพูด

อ้อ ผมได้ยินอีกว่ามีคนเอาทองเป็นตัน ไปแจกที่สลัมครับ

ที่ไหน

ท่านจะไปไหนเหรอครับ

- ไปหาท่านอียอน หรือท่านมูยอง - ไม่รู้สิ

ทั้งชีวิตฉันมีแค่พวกเขาเป็นเพื่อน…

- เพื่อนรักฉันกำลังจะก่อสงคราม - อย่าเข้าไปยุ่งเลยครับ

จะทางไหน สุดท้ายท่านก็จะเจ็บปวด

ไม่ ฉันต้องเป็นคนทำ

บางที…

ฉันอาจจะฆ่าหนึ่งในสองคนนั้น ด้วยน้ำมือตัวเองก็ได้

ดื่มสิ

ทำงานให้ฉันลำบากไหม

ตั้งแต่ผมเจอท่านครั้งแรกก็ผ่านมา 17 ปีแล้ว

ถ้าไม่ได้ท่านช่วยไว้ ผมคงตายคามือพวกทหารญี่ปุ่นไปแล้ว

สุนัขพื้นเมืองโดนฆ่าไม่หยุด เพราะกฎหมายฆ่าสุนัขจรจัด

(กฎหมายที่ฆ่าสุนัขไปกว่า 1.5 ล้านตัว เพื่อเอามาทำขนสัตว์และหนังในสงคราม)

ตอนฉันเป็นเทพภูเขา

มนุษย์เคยนำข้าวสารมาอ้อนวอนฉัน

ตอนแรกๆ ฉันก็ทำตามคำขอแค่เพื่อให้ดูดี

แต่การได้ทุกอย่างมาโดยไม่เสียอะไรเลย คือสิ่งที่ทำให้มนุษย์อ่อนแอและชั่วร้าย

ท่านพูดอยู่เสมอครับ

"เราไม่ใช่ตัวละครหลักในโลกมนุษย์"

เราต้องสู้ในศึกของตัวเอง

มนุษย์ และเราก็เช่นกัน

สนามรบผมอยู่ที่นี่ครับ

ผมจะรับใช้เจ้านายคนเดียวไปจนวันตาย

- หาให้ทั่ว - ครับ

ค้นให้ทั่ว

นี่ ค้นตรงนี้หรือยัง ตรงนี้ล่ะ

เร็วเข้า

- ค้นตรงนี้หรือยัง - ค้นทุกซอกทุกมุม

ไว้ชีวิตผมด้วยครับ

ไว้ชีวิตผมด้วย

กลิ่นเลือดแสนหอม

ท่านอียอน

ไม่ใส่เสื้อวิ่งไปทั่วเลยเหรอ น่าขยะแขยง…

- ดูสิครับว่าผมพาใครมา - พวกคุณร่วมมือกันเหรอ

พาเหยื่อเรามาที่นี่ทำไม

ผมโดนจับได้ครับ แต่เราเจ๊ากันแล้ว

ฉันนึกว่าคุณเป็นนักสืบ นักสืบขโมยของด้วยเหรอ

เป็นสถานการณ์ที่เลี่ยงไม่ได้น่ะ หวังว่าเธอจะพยายามเข้าใจได้นะ

เอามารยาทไว้ไหนเนี่ย

- ฉันช่วยชีวิตเธอไว้นะ - โว้วๆ

- ส่งเครื่องประดับที่ขโมยไปมา - รอตรงนี้เดี๋ยวนะครับ

- อย่าคืนไม้บรรทัดทองคำนะ - ครับ

ตอนนี้ตำรวจตามตัวมีโฮกันให้ว่อน

เราเชื่อใจเธอได้ครับ เธอต่อสู้เพื่ออิสรภาพ

พวกโจรเลี้ยงเด็กด้วยเหรอ ขโมยมาด้วยหรือเปล่า

- เธอสู้เก่งเหรอ - พูดเรื่องอะไรของนาย

งั้นก็อย่ามาหาเรื่องฉัน

- เดี๋ยวก็เอาไปทำเนื้อบดเลย - ว่าไงนะไอ้นี่

ไม้บรรทัดที่ทำจากทองคำหายไปครับ ไม่รู้ว่าหายไปไหน

ผมจะชดเชยให้นะ

ให้ตายสิ ฉันชอบคยองซองที่สุดแล้ว

ดูท่าทางพวกเขาด้วย พวกเขามาจากองค์กร

นายหญิงของมโยยอนกักใช่ไหม ผู้สำเร็จราชการเรียกตัวคุณ

เดี๋ยวกลับมานะ

ได้คิดเรื่องข้อเสนอของฉันไหม

ผมขอถามอย่างหนึ่ง ทำไมคุณถึงเคลื่อนไหวเรียกร้องอิสรภาพ

ทรัพย์สมบัติขนาดนี้ คุณเอาไปซื้อของ ตีกอล์ฟ ไปตลอดชีวิตที่เหลือเลยก็ได้

ตอนแรกฉันเริ่มขุดคุ้ยเรื่องการตายของพี่สาว

แล้วฉันก็อยากตอบแทน

ที่พ่อฉันหักหลังประเทศด้วยความรักชาติของฉัน

สุดท้ายแล้วฉันก็ได้เจอสหาย

และได้ยินว่าสหายตายจากไปเกือบทุกวัน

ต่อให้มีสมบัติทั้งหมดนี่ ฉันก็ยังเป็นหนี้อยู่

เพราะฉันรอดมาได้

ทำไมถึงเลือกผม

เนื่องจากสถานการณ์ในครอบครัว ฉันเลยมีคนจับตามอง ส่วนคุณ…

…มีความลับที่ต้องเก็บไว้

จะเอาด้วยไหม

ในยุคโชซ็อนที่สับสนยุ่งเหยิงนี้

ผมมัวแต่ยุ่งอยู่กับการดูแลคนติดฝิ่น

มันกวนใจผมมาตลอด

ใครจะไปรู้ว่าผมจะมาที่ปี 1938

แล้วเจอนักกิจกรรม ที่บังเอิญหน้าเหมือนภรรยาผมเปี๊ยบ

คงเป็นโชคชะตา

คืนนี้ไปที่สถานีคยองซองนะ

จะมีผู้ชายถือดอกเบญจมาศสีขาวมา

ไหนๆ ฉันก็โดนปล้นไปแล้ว เก็บไว้เป็นทุนในหีบสงครามเราแล้วกัน

ทำยังไงดี ฉันว่าฉันต้องเป็นโรคประสาทแน่

คุณเล่นเปียโนได้ไหมครับ

ไม่เชิงครับ ผม…

ผมเล่นได้แค่โดเรมีเรโดครับ

ดูแลของดีๆ นะสหาย

สหายเหรอ

สหาย…

ยินดีที่ได้พบครับ ผมหัวหน้าผู้ตรวจการ คาโตะ เรียวเฮ

- เหตุผลที่… - ฉันได้ยินมาระหว่างทางแล้วค่ะ

ได้ยินว่าเป็นเพราะเด็กที่เป็นที่ต้องการตัว และเธออยู่ที่มโยยอนกัก

ดูเหมือนเราจะเข้ากันได้ดีนะครับ