The first 200 lines.
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Είναι μια όμορφη μέρα Σε αυτήν τη γειτονιά
Μια όμορφη μέρα για έναν γείτονα
Θα γίνεις ο δικός μου;
Μπορείς να γίνεις ο δικός μου;
Είναι μια μέρα για γείτονες Σε αυτόν τον όμορφο τόπο
Μια όμορφη μέρα για γείτονες
Θα γίνεις ο δικός μου;
Μπορείς να γίνεις ο δικός μου;
Πάντα ήθελα Να έχω έναν γείτονα
Σαν εσένα
Πάντα ήθελα να ζήσω Σε μια γειτονιά μαζί σου
Ας εκμεταλλευτούμε Αυτήν την όμορφη μέρα
Αφού είμαστε μαζί Μπορούμε να πούμε
Θα γίνεις ο δικός μου;
Μπορείς να γίνεις ο δικός μου;
Θέλεις να γίνεις γείτονάς μου;
Θέλεις, σε παρακαλώ
Θέλεις, σε παρακαλώ
Σε παρακαλώ, θέλεις να γίνεις
Γείτονάς μου;
Γεια σου, γείτονα.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω σήμερα.
Είδες το...
Αυτό το ξεχωριστό πράγμα που έφερα να σου δείξω;
Λέγεται πίνακας φωτογραφιών.
Γιατί πίσω από αυτές τις πορτούλες
έχει φωτογραφίες ανθρώπων.
Η Λαίδη Άμπερλιν.
Για να δούμε ποιος είναι εδώ πίσω.
Ο Βασιλιάς Παρασκευής XIII.
Με το στέμμα του και...
με το μουστάκι και τη γενειάδα. Εδώ πίσω ποιος είναι;
Α, ο κύριος Μακφίλι.
Πάντα λέει "Γρήγορη παράδοση", σωστά;
Θέλω να σου γνωρίσω έναν νέο φίλο μου.
Τον λένε Λόιντ Βόγκελ.
Κάποιος πλήγωσε τον φίλο μου τον Λόιντ.
Και όχι μόνο στο πρόσωπο.
Δυσκολεύεται να συγχωρέσει
αυτόν που τον πλήγωσε.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
Να συγχωρείς;
Είναι η απόφαση που παίρνουμε...
να απαλλάξουμε κάποιον...
από το αίσθημα θυμού που έχουμε εναντίον του.
Είναι παράξενο, αλλά μερικές φορές...
το πιο δύσκολο είναι να συγχωρέσουμε κάποιον που αγαπάμε.
Ας γνωρίσουμε τον νέο μου φίλο, τον Λόιντ.
Πάμε, λοιπόν;
Το βραβείο για το καλύτερο άρθρο θα απονείμει...
ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ
ο περσινός νικητής, Λόιντ Βόγκελ.
Ευχαριστώ.
Είναι θαυμάσιο που βρίσκομαι απόψε ανάμεσα σε απροσάρμοστους σαν εμένα.
Λοιπόν...
γιατί γράφουμε σε περιοδικά για τα προς το ζην;
Ειλικρινά, επειδή με οτιδήποτε άλλο δεν νιώθουμε ότι ζούμε.
Εξασφαλίζουμε πρώτο τραπέζι στην ιστορία.
Αποκαλύπτουμε την αλήθεια που οι άλλοι δεν βλέπουν.
Και μερικές φορές,
μόνο μερικές φορές...
αλλάζουμε έναν δυσλειτουργικό κόσμο με τα λόγια μας.
Ευχαριστώ.
Το χρειαζόμουν αυτό. Έφαγα ένα κομμάτι τυρί για δείπνο.
Τι ξεχάσαμε;
Χρειάζονται κι άλλες πάνες.
Πόσο περισσότερες; Για μια βραδιά πάμε στο Τζέρσεϊ.
Χρησιμοποιούμε τουλάχιστον 12 τη μέρα.
Αλήθεια;
Τι το ταΐζεις το παιδί;
-Μήπως να τον αφήναμε σε νταντά; -Δεν είμαι έτοιμη να τον αφήσω σε ξένη.
Εντάξει; Είναι πολύ μικρός.
Ναι.
Τηλεφώνησε η αδερφή σου χθες το βράδυ.
-Να βεβαιωθεί ότι έγραψες τον λόγο σου. -Είμαι έτοιμος.
Θα χρησιμοποιήσω αυτόν από τον πρώτο της γάμο.
-Ή από τον δεύτερό της. -Ναι.
-Άλλαξε μόνο τα ονόματα. -Ναι.
Και ήθελε να σου πω κάτι.
Μάλιστα.
Θα έρθει ο πατέρας σου.
Επικοινώνησε μαζί του πριν δυο μήνες κι εκείνος δεν απάντησε,
αλλά τηλεφώνησε τώρα και θα έρθει στον γάμο.
Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά.
Αλλά καλύτερα να μην πάμε.
-Λόιντ. -Τι;
Γιατί κάναμε παιδί, αν δεν γλιτώνουμε υποχρεώσεις με αυτήν την πρόφαση;
Αυτό φοβόταν η Λορέιν, ότι θα έκανες πίσω.
Πλάκα κάνω. Δεν χάνω τον γάμο της.
Κάθε χρόνο περιμένω πώς και πώς.
Εντάξει.
Θα είναι ωραία να γνωρίσει τον παππού του ο Γκάβιν.
Βέβαια.
Να πάρει!
Ο μπαμπάς κάνει αστεία.
Αδύνατον.
Έλα.
Κράτα τον.
Ορίστε.
Ωραία.
Τρομοκρατημένος φαίνεται.
Καλά κάνει. Παντρεύεται τη Λορέιν.
-Θεέ μου, πανέμορφη είσαι. -Κούκλα.
Θέλω να χάσω άλλα πέντε κιλά, αλλά εντάξει.
-Λόιντ, ο αδερφός. -Το ξέρω.
-Τοντ. Ο σύζυγος. -Ναι.
Κοίτα δω, το φιστικάκι.
-Δεν νομίζω να κάνουμε παιδιά. -Πώς έγινε αυτό;
Τον κάλεσα και ήρθε.
Για να σε παραδώσει; Αλήθεια;
Προσφέρθηκε. Έχασε τους άλλους δύο και σκέφτηκα "Γιατί όχι;"
Μπορώ να σκεφτώ μερικούς λόγους.
Είναι γέρος.
Αφού θέλει να προσπαθήσει...
Νομίζω πως ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε.
Αντί για τον κλασικό λόγο του πατέρα της νύφης,
σκέφτηκα να...
Θα ήθελα να πω ένα τραγουδάκι.
Το αφιερώνω στη Λορέιν μου.
Και σ' εσένα.
Πώς τον είπαμε;
Στον Τοντ.
Ναι.
Ξέρω ότι κάθομαι στην ουρά Μέχρι να βρεις τον χρόνο
Να περάσεις μια βραδιά μαζί μου
Κι αν πάμε κάπου να χορέψουμε
Ξέρω ότι υπάρχει πιθανότητα Να μη φύγεις μαζί μου
Και μετά θα πάμε Σε ένα ήσυχο μέρος
Να πιούμε ένα δυο ποτά
Παραδέξου το, εύχεσαι να μην είχαμε κλεφτεί.
Είναι μεθυσμένος.
...λέγοντας κάτι ανόητο, όπως
Τραγουδάει καλά.
Σ' αγαπώ
Σ' αγαπώ
Σ' αγαπώ
Σ' αγαπώ
Εδώ είμαστε.
Στο διαμάντι του Νιου Τζέρσεϊ, ε;
Γεια σου, Τζέρι.
Έλα, μη με λες Τζέρι.
Ή λέγε με, δεν με νοιάζει.
Γεια και σ' εσένα.
Γεια. Είμαι η Άντρια, η σύζυγος του Λόιντ.
Η Άντρια! Μα φυσικά.
Τι...
μοναδική χαρά.
Γεια σου, φιλαράκο.
Γκάβιν τον λένε.
Τι ομορφάντρας.
Φτυστός εγώ είσαι.
Ας πιούμε κάτι.
Τι είναι αυτό, αναψυκτικό;
Θα σε πεθάνει αυτό το πράγμα.
Θα εκφωνήσω την ομιλία μου και μετά θα φύγουμε, οπότε...
Κούκλα.
Μας αφήνεις για λίγο;
Δεν είναι κούκλα.
Είναι δικηγόρος δημοσίου συμφέροντος.
Έχει χρήμα αυτό;
Ξέρεις κάτι; Εμείς πάμε μια βόλτα, εντάξει;
Έχεις παιδί.
Και σύζυγο.
Είσαι ευτυχισμένος;
-Είμαι ευτυχισμένος. -Ναι.
Αρκετά καλή φαίνεται.
Όμως, δεν είσαι λίγο μεγάλος για να έχεις παιδί;
Δεν είμαι και τόσο μεγάλος.
Είσαι έξυπνος.
Με τη μαμά σου γνωριζόμασταν ελάχιστα όταν έμεινε έγκυος.
Αλλά ήμασταν μωρά, ε;
Μη μιλάς γι' αυτή.
Κάτσε. Δεν ξέρεις όλη την ιστορία.
-Η μαμά σου δεν ήταν η αγία... -Μη μιλάς για τη μαμά μου!
-Τι κάνεις; -Άσε με!
-Όπα! -Έλα τώρα, τι κάνεις;
Έλα.
Τι διάολο;
-Δεν τον άκουσες. -Ήσουν εκτός ελέγχου.
Αυτός ήταν εκτός ελέγχου.
Δεν θα αναλάβεις την ευθύνη για τίποτα;
Προσφέρθηκα να πληρώσω το καθαριστήριο της Λορέιν.
Έχεις νιώσει ποτέ όπως ο Λόιντ;
Τόσο θυμωμένος, που να θες να βλάψεις κάποιον;
Ή τον εαυτό σου;
Εγώ έχω νιώσει, πάντως.
Μικρός, ήμουν πολύ γεματούλης.
Τα άλλα παιδιά με κυνηγούσαν
και με κορόιδευαν.
Με έλεγαν Χοντρό Φρέντι.
Με στενοχωρούσε πολύ.
Μερικές φορές, όταν ήμουν μόνος μου,
έκλαιγα.
Και άλλες φορές,
θύμωνα πολύ.
Πάντα μπορείς να κάνεις κάτι
με τον θυμό που νιώθεις.
Το άκουσες αυτό;
No comments yet. Be the first to leave one.