The first 200 lines.
พาน้องออกไป ให้เร็วที่สุด!
เอาละ, ดีน! ไป!
นายจำอะไรได้อีก?
จำไม่ได้ ตอนนั้นฉันยังเด็ก, เข้าใจไหม?
และที่สำคัญที่สุด --
ดูแลแซมมี่
การดูแลนาย -- คือทุกอย่างของฉัน
ฉันมีพี่ชายคนหนึ่ง, เข้าใจไหม?
และเขาคอยบอกฉันเสมอ ว่าจะคอยดูแลฉัน
กินอาหารเย็นได้แล้ว
อย่าลืมกินผัก
อย่าแม้แต่จะคิด ว่ามีสิ่งใด
ที่ฉันจะต้อง ปิดบังนาย!
แซมมี่เจ็บปวด เขาเจ็บหนักเลยล่ะ
ฉันรักษาแซม ไปพร้อมกับรักษาตัวเอง
ทุกครั้งที่ฉันใช้พลัง, ฉันจะอ่อนแอลง
นายผ่านการทดสอบนั่น
ฉันแค่คิดว่านายน่าจะ ใจเย็นๆ,
รู้ไหม, และอย่าทำเหมือนนายถูก --
เทวดาเข้าสิง
อา! รอเดี๋ยว!
เร็วเข้า! เขาตามมาแล้ว
มาเร็ว, มาเร็ว!
เร็วเข้า!
ไป, ไป, ไป -- มันเปิดอยู่!
ไม่เอาน่า, พวกนาย
ห้ามออกจากโรงนานี่ ระหว่างเล่นซ่อนหาสิ
เด็กๆ?
มาเลย, พวกเด็กดื้อ
ได้เวลานอนแล้ว!
เอาละ! เลิกเล่นได้แล้ว, เด็กๆ!
กลับมาได้แล้ว! ไฟดับ 10 นาทีแล้วนะ!
ไอ้พวกเด็กเลว
โอเค, เดี๋ยวฉันจะ...
ให้เวลานับจนถึง 10,
แล้วแกจะต้องออกมา หรือจะเอาเข็มขัดแทน!
1...
ไม่เอาน่า!
เด็กๆ?
ไม่เอาน่า!
นี่ไม่ตลกนะ
== sync, corrected by elderman == Thai sub by Bonfelder
ดีน?
เควิน?
ฮัลโหล?
ขอโทษนะ, ไม่มี, เอ่อ -- ไม่มี "ดี-ดอว์ก" ที่นี่, เอ่อ...
ไม่เป็นไร ฉันรับเอง
เฮ้, ซอนนี่ มีอะไร?
โอเค
เอาละ ใช่, รออยู่ตรงนั้น เดี๋ยวผมจะรีบไปหา
ได้
แล้ว, คราวนี้มีงานอะไร? พี่ "ดี-ดอว์ก"
นายจำตอนที่ เรายังเด็ก
ฤดูใบไม้ผลิ ตอนเหนือของนิวยอร์ค?
ที่พ่อออกตามล่า "รูกะรู"
เรา, เอ่อ -- เราล้มที่ตรง, เอ่อ...
กลุ่มบังกะโลว์ ที่มีโต๊ะปิงปอง
ใช่ เอ่อ, น-นาย หายตัวไป พ่อกลับมา ส่วนนายหายไป
พ่อส่งฉันไปอยู่กับบ๊อบบี้ สองเดือน
และไปตามหานายจนเจอ
นายหลงทางจากการล่า ประมาณนั้น
นั่นคือสิ่งที่เราบอกนาย ใช่
ขอโทษนะ นั่นคือสิ่งที่นายบอก?
ความจริงก็คือ, อืม...
ฉันสูญเงินที่พ่อให้ไว้กินข้าว ไปกับไพ่
ฉันรู้ว่านายจะต้องหิว,
ฉันเลยพยายาม ฉกคูปองส่วนลดปลาดาว
จากร้านมาร์เก็ตชานเมือง และถูกจับได้
ฉันไม่ได้ออกล่า พวกเขาส่งฉันไปบ้านเมตตา
บ้านเมตตา, ที่อบรมเด็กและเยาวชน?
ใช่, ทำนองนั้น
มันเป็นฟาร์ม, และมีชายคนหนึ่ง เป็นเจ้าของ -- ซอนนี่ --
เขา, เอ่อ -- นึกออกไหม, เขาดูแลฉัน
เดี๋ยว ซอนนี่รู้ไหม ว่าเรามีอาชีพอะไร?
รู้ และเขาเป็นคนดี
ฉันให้เบอร์ สายด่วนแบทแมนนี่ไป,
ดูเหมือนเขาจะ เจออะไรบางอย่างในบ้านนั้น
ดังนั้น...
เฮ้, นายทำเคสไหวไหม, เหนื่อยเกินไปหรือเปล่า?
เอ่อ, ไม่ -- ใช่, ฉันแค่, เอ่อ... ฉันไม่เป็นไร
และทุกคนไม่ว่าอะไร ที่ต้องไปที่ แคทสคิลล์?
ฉันนี่แหละ ทุกคน
ใช่ ใช่ เอาละ
หยิบข้าวของ, เราจะไปกันเลย
เฮ้, ดีน...
สงสัย, ทำไมนายไม่
บอกฉันล่ะว่านายไป บ้านเมตตา?
ไม่รู้สิ เอ่อ, พ่อเป็นต้นคิด
รู้ไหม -- หลังจากนั้น, เรื่องเล่นก็กลายเป็นเรื่องเล่า
ตอนนั้นฉันอายุ 16
นายมาอยู่นี่สองเดือน แต่พ่อตามหานายไม่เจอ?
โอ, ไม่, พ่อเจอฉัน แป๊บเดียวก็เจอ
แต่ทิ้งฉันไว้ที่นี่ เพราะฉันทำเงินสูญไป
ตอนนั้นนายเพิ่ง 16 นายทำพลาดได้
ใช่ ฉัน ทำพลาดไป
ฟังนะ, ฉันรู้นายคิดอะไร แต่นี่ไม่ใช่ความผิดพ่อ
ฮาย
มีอะไรให้ช่วย หนุ่มๆ?
ผมดีน นี่น้องผม, แซม
เราเป็นคู่หูเก่าแก่ ในบ้านของซอนนี่
คู่หูขี้คุก?
ไม่, เอ่อ, รบกวนไปบอกเขา ว่าเรามานี่ได้ไหม?
ฉันจะไปบอกให้
ฉันเพิ่งทำความสะอาดพื้น, นาย ช่วยถอดรองเท้าสกปรกนั่นได้ไหม
ซอนนี่ขี้คุก, งั้นหรือ?
ไม่เอาน่า, เราก็ไม่ได้เป็นเทวดามาจากไหน?
เชื่อฉันเถอะ, เขาเป็นยิ่งกว่านั้น
สตีเว่น ฮิวเล็ตต์ จับเขาได้คาหนังคาเขา
- กำลังขโมยของที่ร้าน - แล้ว, เขาเอาอะไรไป?
ไอ้นี่ -- เนยถั่วกับขนมปัง
โอเค
ครอบครัวเขาว่าอย่างไร?
แหม, พ่อเขาโทรมา
ทันทีที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น, และบอกว่ายัดมันเข้าคุกไป
เพราะกำลัง ไปตกปลา
ไอ้หนูนี่เด็กเกินไป ที่จะเนรเทศไปที่อื่น
เราเลยคิดว่าดีกว่า ให้อยู่ที่นี่จนกว่าถึงเวลาส่งขึ้นศาล
ไม่มีปัญหา, เพื่อน
ขอบใจ, ซอนนี่
นายไปได้ ตาหวานๆ นั่นมาจากไหน?
ตลกนักหรือไง? ฉันว่านายมันช้า
นายมันเล่นทีเผลอ! อีกทีไหมล่ะ!
ไม่เอาน่า, นี่! บิลลี่, ฉันจัดการเอง, เพื่อน
ไม่เป็นไร
เธอไม่ควรทำอย่างนั้น, ไอ้หนู
จริงหรือ? ทำไม? เพราะเขาเป็นตำรวจ?
เพราะถ้าเธอทำให้เขาโกรธ, เขาก็จะไม่ให้กุญแจ
เอ๋, ไม่กลัวเลยหรือ
เจ้าหน้าที่ทำเธอ?
หรือ, พ่อทำ?
เอาละ, แล้ว, แล้วโดนอะไรมา?
มนุษย์หมาป่า
โอเค
แล้ว, คุณรู้ได้อย่างไร ว่าผมจะไม่วิ่งหนีไป?
เพราะเธอหิว
ไม่, ผมไม่หิว
เอาละ, แล้ว, ทำไมเธอจึงขโมย ขนมปังกับเนยถั่ว?
แล้ว, ที่นี่คืออะไร, อยากรู้?
เป็นที่สำหรับเด็กอย่างเธอ
ให้ทำงาน
สอนวินัยและ ความรับผิดชอบ
ปกป้องเธอจากปัญหา
ไม่ได้เรื่อง
ดีกว่าคุก
มาเถอะ ฉันจะหาอะไรให้กิน
ดี-ดอว์ก!
ซอนนี่, ดีใจที่เจอคุณ เฮ้, เธอ, ด้วย, น้องชาย
โอ, นี่ต้องเป็นแซม ดีใจที่เจอคุณ
เช่นกัน, น้องชาย
อือ, ฟาร์มนี่ก็, เอ่อ, ดูดีนะ
โอ, ไม่เอาน่า, ไอ้น้อง อยู่ได้ก็บุญแล้ว
เด็กๆ ถูกส่งมาทำงาน ที่นี่จนเต็มบ้าน
ทำไมอย่างนั้น?
เพราะชั่วโมงนี้, ใช้ระบบ
คุมขัง มากกว่าให้โอกาสแก้ตัว
เฮ้, ซอนนี่, เอ่อ, ค-คุณไม่ว่าอะไร ถ้าจะขอคุยตามลำพัง?
เฮ้, รูธ, เธอช่วย, เอ่อ, ดูเด็กๆ หน่อยได้ไหม,
ดูแลให้งานบ้าน เสร็จหมด?
เอาละ แล้ว, เกิดอะไรขึ้น?
ดี, เธอจำแจ็คได้, ใช่ไหม?
ใช่, เอ่อ, ดุๆ, ทหารเรือเก่า
อือหือ
ใช่, ไม่รู้ทำไมจู่ๆ, แทรกเตอร์เก่า, ขึ้นสนิม, และผุพังนั่น
จึงได้ส่งเสียงดัง แล้ววิ่งเสียบทะลุเขาคืนก่อน
บางที -- บางทีอาจแค่, เอ่อ, เลื่อนออกจากที่จอดเอง
หรือบางอย่าง ทำให้เกิด
รู้ไหม, ฉันไม่เคย -- ไม่เคยเชื่อ
เรื่องเวทมนตร์คาถา ที่พวกเธอใช้,
แต่... มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
หมายความว่าอย่างไร?
แหม, ก็สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น --
นึกออกไหม, ไฟติดๆ ดับๆ,
เสียงครูดแปลกๆ ออกมาจากกำแพง,
หน้าต่างประตูปิดปึงปัง เอาละ
คุณรวบรวมเด็กๆ เพื่อให้เราตรวจสอบได้ไหม?
อือ, น่าจะไม่มีปัญหา ส่วนใหญ่ไม่มีบ้าน --
แต่, ยกเว้นคนที่ ไม่มีบ้านแต่ก็ควรเช็คดู
อืม
เอาละ ทำไมนายไม่ดูทั่วๆ บ้าน?
ฉันจะไปเช็คโรงนา
ได้
เฮ้ ผมขอโทษด้วย
ผม-ผม-ผม คิดว่า ผม... เจอบางอย่างใน, เอ่อ --
อย่างเจอผี?
ซอนนี่บอกฉันว่า เธอเป็นเพื่อนเก่า,
แต่ฉันรู้ว่าทำไม เธอจึงมานี่
นั่นคือเหตุผลว่าทำไม ฉันจึงอธิษฐานเพื่อเรา
อธิษฐานเพื่ออะไรนะ?
เพื่อผีที่หลอกหลอน คนในฟาร์มให้ออกไป
เอาละ, แคสเปอร์...
แกอยู่ตรงไหน?
ฮัลโหล?
มีใครอยู่ไหม?
เฮ้, หนู, เธอมาทำอะไร ที่นี่คนเดียวหรือ?
สู้กับสัตว์ประหลาด
สัตว์ประหลาดประเภทไหน?
ทุกชนิด ด้วยบรูซ ผู้พิชิตสัตว์ประหลาด
อืม นั่นเสื้อคลุม?
ไม่ค่อยเหมาะสม จะลุยกับสัตว์ประหลาด, ว่าไหม?
รู้ไหม, เธออาจสำลัก
No comments yet. Be the first to leave one.