The first 200 lines.
นัมซุน
แม่เหรอ
มานี่สิ
มานี่
นัมซุน
นัมซุน
นัมซุน
แม่
นัมซุน
แม่…
เดี๋ยวหนูทำเอง
สำหรับแม่
ตอนนี้หนู…
ยังหกขวบอยู่เลย
แม่
อือ
แม่คือแม่ของหนูนะ
จำแม่ได้ไหม
ถึงจะจำไม่ได้
แต่หนูรู้สึกได้
รู้สึกได้ว่าเป็นแม่
อย่าร้องไห้เลย
หนูโตมาอย่างดีและแข็งแรงนะ
ความทรงจำของแม่ หยุดไว้ตอนที่หนูอายุห้าขวบ
เรา
มาเริ่มกันใหม่ตอนหนูหกขวบนะ
แต่หนูโตกว่านั้นมากแล้วนะ
ฟันแท้ก็ขึ้นครบแล้ว เท้าก็ใหญ่มากด้วย
ทำไมพูดเกาหลีเก่งแบบนี้เนี่ย
หนูเรียนมา
พ่อแม่ที่มองโกเลียจ่ายค่าเรียนให้หนูด้วย
แม่รู้สึกขอบคุณ
คนที่เลี้ยงดูหนูมาเหลือเกิน
พาพวกเขามาเกาหลีเดี๋ยวนี้เลยเถอะ
ไม่ดีกว่า
แม่กับพ่อต้องอยู่ที่มองโกเลีย
ตอนนี้คงยุ่งอยู่กับการตัดขนแกะสุดๆ
ไม่ได้
แม่ต้องตอบแทนบุญคุณ
ถ้างั้น…
สร้างเกอร์ให้พ่อแม่ที่มองโกเลียให้หน่อยนะ
เกอร์เหรอ
หมายถึงเต็นท์น่ะเหรอ
อันนั้นเอาไว้อยู่เล่นๆ แล้วกัน
แม่จะสร้างตึกให้พวกเขา
พวกเขาจะได้ทำธุรกิจให้เช่า
เอากำไรจากการปล่อยเช่านั้น
ใช้ชีวิตในยามบั้นปลาย
"ให้เช่า" เหรอ
หนูรู้จัก เคยเห็นในละครบ่อยเลย
ตั้งแต่นี้ไป
หนูต้องเรียนรู้ ระบบทุนนิยมของเกาหลีจากแม่นะ
- "ระบบทุนนิยม" เหรอ - ไงก็เถอะ
หนูรู้ที่อยู่บ้านใช่ไหม
เกอร์มีที่อยู่ที่ไหนกันล่ะ
แปลว่าหนูใช้ชีวิตในบ้าน ที่ไม่มีแม้แต่ที่อยู่งั้นเหรอ
- อือ - บ้านที่ไม่มีที่อยู่งั้นเหรอ
คังบงโก ไอ้ชาติหมา
"คังบงโก ไอ้ชาติหมา" เหรอ
อย่าทำตามนะ อย่าทำตาม
อย่าฟังคำด่าของแม่
หนูได้ยินหมดแล้ว ปิดหูตอนนี้ไม่ทันหรอก
ไม่เป็นไร
หนูด่าเก่งนะ
หนูเรียนรู้มาจากในหนังเยอะเลย
"แม่งเอ๊ย ไอ้หอกหัก"
ไม่นะ ไม่ได้ อย่าๆ
คำหยาบพวกนี้ แม่เรียนรู้มาจากยายของหนูน่ะ
มันฝังลึกอยู่ในตัวแม่ไปแล้ว
แม่ไม่อยากถ่ายทอดคำหยาบให้หนู
โอเค งั้นหนูไม่เอาอย่างก็ได้
ไงก็เถอะ
แม่จะตอบแทนน้ำใจของทุกคน
ที่ช่วยเหลือหนูมาตลอด 20 ปี
หนูเขียนชื่อมาให้ครบแล้วเอามาให้แม่นะ
คลาสของศาสตราจารย์ชเว
เหมือนกับของปีที่แล้วเป๊ะเลยครับ
ไม่ทุ่มเทเลย
ไม่ไหวเลย
ถึงคราวประเมินอาจารย์ขึ้นมา จะไม่โดนไล่ออกเอาเหรอ
- น่าห่วงแฮะ - รู้จักเขาเหรอ
ใช่ที่ไหนล่ะครับ
ผมแอบเข้ามาฟังเพราะได้ยินว่า เขารู้ลึกเรื่องเศรษฐศาสตร์มหภาค
แต่เสียดายเวลาจัง
การเข้าถึงเศรษฐศาสตร์จุลภาคเป็นแบบนั้น
จะไปเข้าใจเศรษฐศาสตร์มหภาคได้ไง
จริงด้วย
เขาไม่ได้ผ่านกิจกรรมทางเศรษฐกิจ มาหลายแขนงเหมือนที่รักของฉัน
ศาสตราจารย์นั่นจะไปรู้อะไร
นั่นแหละปัญหา
ไอ้การนั่งวิจัยอยู่แต่บนโต๊ะ…
หิวเหรอครับ
วันนี้อยากกินของแซ่บๆ จัง
วันนี้เราใจป้ำซื้ออะไรกินกันดีไหมครับ
ไข่ที่เสิร์ฟมากับบิบิมบับของม.นี้ ใหญ่เบิ้มมาก
เป็นไข่เชื้อด้วยนะ
อย่าเลย ไปย่านแฮงดังกันดีกว่า
ถ้าใช้เงินสิ้นเปลืองแบบนั้น เดี๋ยวจะกลายเป็นขอทานนะ
นี่ก็พูดแรงเกิน
- ที่รัก ไม่ใช่แบบนั้นนะ - ประกาศจากมหาวิทยาลัยค่ะ
ผู้อาศัยเมโทร ทรัมป์ สแควร์ สุดติ่งกระดิ่งแมวทาวเวอร์ริมแม่น้ำฮัน
- คุณจีฮยอนซูกับคุณครูโน - เธอนี่
- กรุณามารายงานตัวที่ประตูหลังของมหาลัยค่ะ - ต้องไปแล้วไหม
ขอแจ้งให้ทราบอีกครั้งค่ะ
ฉันคือแม่ของคังนัมซุนค่ะ
- ครับ - สวัสดีค่ะ
ว่าแต่พวกเราทำอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ
เงินสดคนละ 200 ล้านวอนค่ะ
ใช้เงินนี้สำหรับธุระที่เร่งด่วนไปก่อนนะคะ
ซื้อเสื้อผ้าใส่
ซื้ออาหารกิน
คืนนี้เชิญมาพักที่โรงแรมกึมจูนะคะ
โรงแรมของฉันเอง
เชิญเลยไม่ต้องเกรงใจค่ะ
คนขับชเวจะมารับไปตอนค่ำนะคะ
เราจะแก้ปัญหาให้พวกคุณทีละอย่างๆ เริ่มตั้งแต่ที่อยู่
ถ้ามีปัญหาอะไร ก็ติดต่อฉันมาโดยตรงเลย
เพียงแค่พวกคุณเป็นส่วนหนึ่ง ในการเดินทางของนัมซุน…
เพื่อกลับสู่อ้อมอกของแม่
ก็เป็นพระคุณสำหรับฉันแล้ว
ไงก็เถอะ
อย่าลืมโทรมานะคะ
บ้าไหมเนี่ย
สองร้อยล้านเหรอ
ของจริง
ฉันว่าวันนี้บิบิมบับไม่เหมาะนะ ที่รัก
วันนี้คงไม่ใช่วันของอะไรแซ่บๆ
ก่อนอื่น กอดเงินไว้ให้แน่น
แล้วไปที่ตู้เก็บของรถไฟใต้ดินกัน
- ให้ไว - ตู้เก็บของเหรอ
โอ๊ย ไปเหอะน่า
ตายแล้ว
โธ่ หลานยาย
หลานรักของยาย
ทำไมโตมาน่ารักน่าชังได้ขนาดนี้
หนูเหมือนยายเลยนะ ไม่เหมือนแม่
ทำไมสวยจังเลยเนี่ย
คนสวยจ๊ะ
นัมซุน
ได้ยินว่ามีไฟไหม้ระหว่างที่หนูมาเหรอ
และหนูก็ช่วยชีวิตคนมาด้วยเหรอ
ยายได้ยินมาจากแม่หนูแล้ว
สกปรกหมดเลยเนี่ย
ไปอาบน้ำอาบท่าในห้องน้ำก่อนเถอะ
นี่
ช่วยซื้อเสื้อผ้าใหม่ มาให้นัมซุนหน่อยนะ เลขาจอง
- ได้ค่ะ คุณยาย - โอเค ไปกันเถอะ
เดี๋ยวยายขัดหลังให้นะ
มันจะละลายเมื่อทำปฏิกิริยากับน้ำ
พอเวลาผ่านไประยะหนึ่ง
น้ำจะระเหย เหลือแค่ผงสีขาวครับ
นี่มันปีศาจชัดๆ
หน้ากากนี่…
รอเดี๋ยวนะครับ
ฮัลโหล
ฉันฮวังกึมจูเองนะคะ
อ๋อครับ
ได้เจอนัมซุนหรือยังครับ
ค่ะ เป็นเพราะคุณเลย
ตอนนี้แกอยู่กับฉันค่ะ
อ๋อ งั้นก็ดีไปนะครับ
ขอบคุณนะคะ
กระเป๋าของคุณคังนัมซุนอยู่กับผมนะครับ
ฉันจะแวะไปที่บ้านสารวัตรคัง แล้วเก็บสัมภาระนั่นมาเองค่ะ
เดี๋ยวผมเอาไปให้ครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันไปเองจะดีกว่าค่ะ
โอเคครับ
นี่มันยาเสพติดที่ไหน ผงฝุ่นล่ะสิไม่ว่า
หัวหน้าทีม ไม่ได้สิ ไอ้นี่แรงกว่าเฟนทานิลอีกนะ
รีบไปบ้วนปากเลย
- เร็วครับ - อะไรกัน
ฉันว่าฉันกลืนไปแล้วนะ
โตๆ กันแล้วนะ
เป็นถึงหัวหน้าทีมคดียาเสพติด
ชิมยาที่ไม่รู้ส่วนผสมแบบนี้ได้ไงครับ
ก็ฉันคิดว่ามัน ไม่มีทางจะเป็นยาเสพติดได้นี่นา
ไม่ใช่เด็กวัยอยากรู้อยากเห็นแล้วนะ
นัม…
นัมซุน
ใช่จริงๆ ด้วย
ถึงว่าล่ะ ตอนนั้น…
คือหนูนี่เอง
คนที่ร้านถ่ายรูป…
ตอนนั้น
คือพ่อเหรอ
ใช่ พ่อเอง
พ่อเอง นัมซุน
หนูขอโทษนะพ่อ
หนูปล่อยมือพ่อไปใช่ไหม
ไม่หรอก ไม่ใช่
พ่อต่างหากที่ต้องขอโทษ
พ่อขอโทษจริงๆ
พี่
นี่นัมอิน
น้องชายฝาแฝดของหนู
ฝาแฝดเหรอ
เขาแค่ถูกไขมันบดบังหรอก ที่จริงเขาเหมือนหนูมากนะ
นัมอิน
ดีใจที่ได้เจอนะ
No comments yet. Be the first to leave one.