A Mouthful of Air

Η ΤΑΙΝΙΑ ΙΣΩΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΑΓΧΟΣ.

ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ

ΠΩΣ ΝΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΕΙΣ (ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ)

Μετά το πρωινό, Τέντι, θα συγυρίσω,

και μετά θα κάνω λίγη δουλειά.

Και μετά θα έρθει η ξαδέρφη σου η Έλι.

Μπορείς να πεις "Έλι";

Έλι.

Εντάξει.

Τι θέμα να έχει το επόμενο βιβλίο μου;

Σ' αρέσει αυτό το χρώμα.

Η Πίνκι Τίνκερμπινκ γίνεται θαρραλέα.

Ωραία ιδέα;

Η μαμά δεν είναι καλή στους κύκλους. Δεν είναι.

Θα σ' αρέσουν τα ροδάκινα, Τέντι.

Ο μπαμπάς σου τα λατρεύει, αλλά έχει αλλεργία στο φλούδι.

Ελπίζω να μην έχεις κι εσύ.

Αν είσαι, θα σου τα ξεφλουδίζω.

Εντάξει. Θα είναι εύκολο.

Γεια σας, παιδιά.

-Καλημέρα. -Γεια σου, μωρό μου.

-Έχεις κάτι να μου δείξεις; -Ναι, έχω κάτι να σου δείξω.

Τέλεια. Γεια σου, φιλαράκο.

Εντάξει.

Λοιπόν, για την ανάγνωσή μου μου ζήτησαν να σχεδιάσω ένα αφισάκι

και σχεδίασα ολόκληρη προοπτική.

Τι άλλο.

Η Πίνκι είναι στη μέση του ουράνιου τόξου

και πετάει στον αέρα τρισδιάστατες καρδιές.

Και μετά, κοίτα. Όλα τα παιδάκια φεύγουν με ένα τέτοιο.

Μαγικό δαχτυλίδι.

-Δεν με ακούς. -Εννοείται. Σε ακούω όπως πάντα.

Όχι, μου ρίχνεις αυτό το βλέμμα που μου ρίχνεις πάντα.

Τα μάτια σου κοιτάζω. Έχει ωραία μάτια.

Η μαμά έχει υπέροχα μάτια, σαν τα δικά σου.

Απλώς δεν ξέρω τι προσπαθείς να βρεις.

Εσένα.

Εδώ είμαι.

Διάολε.

Λοιπόν. Πρέπει να φύγω.

Φεύγω. Αντίο, μικρέ. Σ' αγαπώ.

Αντίο, μαμά.

Λοιπόν.

Θα σε συναντήσω στη γωνία απέξω, 34η και 7η, στις 7:00 μ.μ.

Μην αργήσεις. Δεν θέλω να χάσω το παιχνίδι.

Ποιος είναι;

-Γεια, Τέντι. -Μπουένος ντίας, Έκτορ.

-Να κατέβω μαζί σου; -Φυσικά.

-Αντίο. -Σ' αγαπάμε.

Αντίο, μπαμπά.

Μπήκαν τα ποδαράκια;

Έβαλες τα ποδαράκια;

Εντάξει.

Νιώθεις όμορφα;

Νιώθεις όμορφα, Τέντι;

Μπράβο, αγοράκι μου.

Σου αρέσει, έτσι δεν είναι;

Ναι, είναι πολύ ζεστό.

Είναι πολύ ζεστό.

Μωράκι.

Ξέρεις ότι θα περπατήσεις σύντομα;

Όταν αρχίσεις να περπατάς, θα σκοντάφτεις και θα γδέρνεις τα γόνατα.

Θα χτυπάς το κεφαλάκι σου στο τραπεζάκι,

αλλά θα συνεχίζεις.

Γιατί αυτό κάνουν οι πρωταθλητές. Έτσι, φάτσα;

Δεν τα παρατάνε.

Ποιος είναι καλό παιδί;

Βλέπεις τα λουλούδια;

Ωραία λουλούδια.

Ναι.

Δείτε το φεγγάρι.

Είναι όμορφο.

Θα θέλατε να το επισκεφτείτε;

Εγώ θα ήθελα.

Το φεγγάρι θα ήθελα να επισκεφτώ

Σε έναν πύραυλο ψηλά στον ουρανό

Ναι, το φεγγάρι θα ήθελα να επισκεφτώ

Αλλά δεν νομίζω να ήθελα εκεί να ζω

Αν και από ψηλά τη Γη θα ήθελα να κοιτώ

-Τηλεφωνητής. -Τζούλι, απάντησε. Ξέρουμε ότι είσαι μέσα.

Παρκάραμε. Χρειάζεσαι κάτι;

Starbucks;

Έλι, μη μου τραβάς το μαλλί. Θα μου το ξεριζώσεις.

Σε δέκα λεπτά ερχόμαστε, εντάξει;

Θα συναντούσα παντού όλα τα ψάρια

Ναι, θα ταξίδευα κάτω από το νερό

Αλλά δεν νομίζω να ήθελα εκεί να ζω

Έρχεται η Έλι.

Αλλά να κάνεις δεν υπάρχουν πολλά Όταν οι φίλοι σου είναι ψάρια

Και το στρείδι και η αχιβάδα Δεν είναι οικογένεια

Γι' αυτό στη θάλασσα δεν θέλω να ζω

Τη ζούγκλα θέλω να επισκεφτώ Του λιονταριού να ακούσω τον βρυχηθμό

Πίσω να πάω στον χρόνο Να γνωρίσω έναν δεινόσαυρο

Θέλω να βρεθώ σε μέρη περίεργα

Αλλά σε κανένα μόνιμα

Οπότε το φεγγάρι αν επισκεφτώ

Σε μια αχτίδα φεγγαριού θα χορέψω

Σε ένα αστέρι θα κάνω ευχή

Και θα εύχομαι στο σπίτι μου να ήμουν ξανά

Αν και θα 'θελα να βλέπω τη Γη από ψηλά

Θα μου έλειπαν όλα τα μέρη Και οι άνθρωποι που αγαπώ

Αν και μπορεί να φύγω Σύντομα στο σπίτι θα επιστρέψω

Επειδή στο φεγγάρι δεν θέλω να ζω

Όχι, στο φεγγάρι δεν θέλω

Να ζω

Τι κοιτάς; Βλέπεις το μπαλόνι;

Βλέπεις το μπαλόνι; Για σένα είναι.

Σχεδόν φτάσαμε, φάτσα. Σχεδόν φτάσαμε.

Εντάξει.

Λοιπόν, εντάξει.

Γεια σας, παιδιά.

-Γεια. -Τι κάνει ο αγαπημένος μου εγγονός;

Για να δούμε.

-Είσαι έτοιμος για το μπιμπερό σου; -Γεια.

Έλα εδώ, μωράκι, έλα εδώ. Σε κρατάω.

Ποιο είναι ωραίο αγοράκι;

Γεια. Γεια σου.

Το σηκώνω εγώ.

-Εμπρός; -Γεια.

Γεια.

-Πώς πάτε; -Τέλεια.

Είχαμε πάει για παπούτσια.

Κι ο μικρούλης μας, με τα αφράτα ποδαράκια, φοράει το 19.

Walker. Φαρδιά φόρμα.

Άκουσε.

Δεν θα αργήσω απόψε.

Θα βρω τα παιδιά μετά τη δουλειά και θα έρθω στο ημίχρονο.

Για να πω την αλήθεια, απόψε θέλω να έρθω μαζί σου.

Η μαμά μου έβαλε πλυντήριο, συγύρισε

και τώρα ταΐζει τον Τέντι,

οπότε έλεγα ότι αφού την έβαλες φύλακα,

να το εκμεταλλευόμασταν.

Τζουλ, είναι προσωρινό, εντάξει;

Μέχρι να δυναμώσεις για να αναλάβεις τον Τέντι.

Γαμώτο, δηλαδή, για πάντα;

Είσαι έτοιμη να δεις τη Λούσι;

Ναι. Ναι, το θέλω.

Θέλω να πάω.

Εντάξει.

-Θα συναντηθούμε απέξω. -Εντάξει, τα λέμε σε λίγο.

Σ' αγαπώ.

Σ' αγαπώ. Αντίο.

Θα κάνω λίφτινγκ.

Αποκλείεται. Είναι χαζομάρα, μαμά.

Είχε κενό στα γενέθλια του Τέντι.

Την πιο τυχερή μέρα της χρονιάς.

Αλλά σκέφτηκα ότι ίσως με χρειαστείς στο πάρτι του.

Πάρτι; Ποιο πάρτι;

Δεν έχει φίλους. Ποιους θα καλούσαμε;

Έχετε εσείς. Θα είναι μια ωραία επανεκκίνηση.

Να έρθει κόσμος, να δουν ότι είσαι καλά.

Θα διευκολύνει και την επιστροφή του μπαμπά σου.

Ξέρεις πόσο πολύ σε αγαπάει.

Μαμά, σ' αγαπώ, αλλά μη στέκεσαι έξω από το ντους.

Γεια σας, κυρία Ντέιβις.

Είμαι ο δρ Σιλβέστερ.

-Είμαι ψυχίατρος στο νοσοκομείο. -Είναι καλά ο γιος μου;

Ναι, είναι απολύτως καλά.

Γλυκό αγοράκι. Περιμένει με τον σύζυγό σας στο σπίτι.

Η κουνιάδα μου θα με σκοτώσει.

Όχι.

Θέλουν πολύ να σας δουν,

αλλά μου φάνηκε καλή ιδέα να τα λέγαμε λίγο πρώτα.

-Συμφωνείτε; -Ναι.

Εντάξει.

Θα μου πείτε τι συνέβη;

Είναι η πρώτη σας απόπειρα αυτοκτονίας;

Ναι.

Έχετε ξαναφτάσει κοντά σ' αυτή; Το έχετε ξανασκεφτεί;

Το σκέφτομαι συνέχεια.

Από πόσο παλιά;

Από την Α' Δημοτικού, σποραδικά.

Τότε άρχισε να αλλάζει η κατάσταση.

Με ποια έννοια;

Μπερδεμένα πράγματα.

Θολές αναμνήσεις. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω.

-Υπάρχει οικογενειακό ιστορικό; -Όχι.

Δεν είναι αλήθεια.

Η μαμά θα έλεγε ότι ο μπαμπάς έχει ψυχική νόσο.

Ο άντρας μου θα έλεγε

ότι η ψυχασθένειά του είναι δικαιολογία για τη συμπεριφορά του.

Πιο πρόσφατα;

Πώς ήσουν στην εγκυμοσύνη;

Τα έβγαλα πέρα.

Αφότου γέννησες;

Πάνω-κάτω,

βίωνα ακριβώς ό,τι και στη ζωή μου πριν.

Ένιωθα κακομαθημένη και πολύ αδύναμη.

Ότι κάθε άλλη γυναίκα θα φρόντιζε καλύτερα από εμένα τον Τέντι.

Και τους δύο.

Ναι.

Μπορεί να μην το θυμάσαι, αλλά το 1970

υπήρχαν φήμες ότι εδώ μέσα υπήρχαν αυγά αράχνης.

Κι ο κόσμος έπαψε να τη μασάει.

Για ένα διάστημα, το πίστεψα κι εγώ.

Ακόμα κι αφότου έβαλαν διαφήμιση στη New Yorks Times,

και ήξερα ότι δεν ίσχυε, την απεχθανόμουν.

Περίεργο πώς αρχίζουν αυτά. Υιοθετείς μια φήμη,

ανακαλύπτεις ότι δεν ισχύει και όμως, δεν μπορείς να τη μασήσεις.

Και μόλις τις προάλλες,