The first 200 lines.
นี่คือนิทานที่เขียนขึ้น โดยชายชื่ออีสป
กระต่ายฝูงหนึ่งเบื่อชีวิตในป่า
ที่ต้องถูกสิงโตคอยตามล่า
ถูกหมาป่าทำให้ตกใจกลัว
และถูกเหยี่ยวไล่ล่า
ใครๆ ก็จ้องจะจับกระต่ายกิน
แทนที่จะใช้ชีวิตทุกข์ยากเช่นนั้น
พวกมันจึงตัดสินใจ
กระโดดลงทะเลสาบเพื่อฆ่าตัวตาย
แต่เมื่อพวกมันกระโดดลงทะเลสาบ
พวกกบก็ต่างตกใจและกระโดดหนี
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
มีคนที่เจออะไรแย่ๆ กว่าเราเสมอ
เพราะฉะนั้น จงอย่ารู้สึกเศร้า หรือผิดหวังมากเกินไป
แค่เพียงเพราะตัวเองเจอความลำบาก
ถ้าอีสปลองมาเป็นฉัน เขาจะยังพูดแบบนี้อยู่หรือเปล่า
ไม่แน่นอน
อะไรนะ หล่อนกำลังจะหย่าเหรอ
ว่าแล้วเชียว ฉันไม่แปลกใจเลย
ไม่รับค่าเลี้ยงดูด้วยเหรอ หล่อนบ้าหรือเปล่านะ
ใช่ แต่ฉันว่าหล่อนเป็นฝ่ายนอกใจ
แน่สิ หลักฐานก็มี ฉันเองก็พอได้ยินอะไรมาบ้าง
เจ้าของร้านตรงหัวมุมนั่น...
ตายแล้ว
ทำไมชอบไปแอบอยู่แบบนั้นตลอดเลย
สวัสดีครับ คุณผู้หญิง ขอดูใบขับขี่หน่อยครับ
ฉันพูดไปแค่ไม่กี่คำเองนะคะ
ใบขับขี่ครับ
ฉันพูดแค่สองคำ เอาใบสั่งมาเลยดีกว่า
คุณจะชี้นิ้วสั่งแบบนั้นไม่ได้นะครับ
- น่านะ คุณตำรวจ - แม่คะ
น่าอายจังเลย
ลูกฉันอายแล้ว เอาใบสั่งโทษฐานที่ฉันพูดสองคำมา
อย่าหัวแข็งนักเลย
กฎหมายว่าไว้นะครับ ขอใบขับขี่ด้วย
คุณนี่มัน...
ฉันจะลงตรงนี้
จะไปไหนล่ะ บ้านเธอยังอีกไกลนะ
มันอยู่ทางนั้น
คุณน้าคะ หนูจะลงตรงนี้ค่ะ
ได้สิ ระวังตัวด้วยนะ
ฟังนะคุณ
อย่าเรียกผมแบบนั้น ผมเป็นเจ้าหน้าที่นะครับ
- เจ้าหน้าที่เหรอ - ครับ
- ฟังนะ - แม่ เดี๋ยวหนูมานะ
นี่ ลูกมีเรียนนะ
รู้ไหมว่าชิ้นนั้นราคาเท่าไร
ราคา 250 ล้านวอน
ไม่ได้เจอกันนานนะ
ผมไม่ได้แค่ดูแลร้านอาหารหรอกนะ
ที่นี่มีแต่พวกเศรษฐีมาทานอาหาร
ถ้าตอนนั้นคุณยอมเดตกับผม คุณคง...
นี่ ช่างเถอะ
ฉันจะเริ่มได้เมื่อไหร่ ฉันรีบนะ
คุณช่วยรีบตัดสินใจได้ไหม
ผมมีอำนาจในการว่าจ้าง
แต่นี่ก็ยังเป็นกิจการของป้าผมอยู่ดี
ยังมีกระบวนการที่ผมต้องทำตามอยู่ ไหนดูหน่อยซิ
ที่อยู่ปัจจุบันคือ...
อะไรกัน
คุณก็รู้จักฉันอยู่แล้วนี่
- ท่านมาแล้ว - เร็วเข้า
สวัสดีครับ คุณนาย
อ้อ
ผมกำลังสัมภาษณ์ ลูกจ้างคนใหม่อยู่ครับ
ดูสุภาพดีนะ
วอลลี่ ขึ้นไปข้างบนกันนะลูก
อย่าไปที่นั่นถ้าพี่ไม่อนุญาต
เธอไม่ใช่ขอทานนะ
ถ้าผมได้กินอิ่มก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่
ไม่ เธอผิดแล้ว
เคยคิดไหมว่าคนอื่นจะมองพวกเรายังไง
แน่ล่ะว่าการทำหน้าหมาหงอย จนได้ของฟรีมันก็ดีอยู่หรอก
แต่ชีวิตไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ
พอเธอโดนดูถูก ทุกอย่างก็จบ
นี่
สวัสดี
ฉันตามเธอมาตั้งแต่เธอลงจากรถ
พวกเรา...
พวกเรา...
กำลังจะย้ายไปบ้านหลังใหญ่กว่าเดิม
จริงเหรอ
ร้านพิซซ่าของพ่อขายดีมาก
เข้าใจแล้ว
เพราะฉะนั้น พวกเราจะอยู่ที่นี่
แค่อาทิตย์เดียว
หนึ่งอาทิตย์เหรอ
บ้านใหม่ยังไม่เสร็จดีน่ะ
แม่ทิ้งนี่ไว้ให้เป็นอาหารเย็น
เราไปขอน้ำร้อนที่ร้านหัวมุมได้
ทีนี้เธอจะอายเวลาอยู่กับฉันหรือยัง
แม่ฉันน่าอายกว่าตั้งเยอะ
พวกเราอาจได้กลายเป็นขอทานนะ
บางทีอาจเป็นแล้วก็ได้
แม่ของเธอคงไม่ให้เธอ มาเล่นกับฉันหรอก
แต่ฉันจะไม่เกลียดเธอหรอกนะ เราไม่ต้องเป็นเพื่อนกันก็ได้
เรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ
เธอจะไม่บอกคนอื่นใช่ไหม
รวมทั้งแม่ของเธอด้วยนะ
เกี่ยวก้อยสัญญา
บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวแม่ก็ได้งาน
แม่ไม่ได้น่าสมเพชขนาดนั้นหรอก
แล้วพวกเราจะมีบ้านอยู่เมื่อไหร่คะ
แม่บอกว่าอย่างมากก็อาทิตย์เดียว แต่นี่เป็นเดือนแล้วนะ
กลับไปที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็กสิ แม่จะจ่ายเงินที่ค้างให้เอง
บอกพวกเขาว่าลูกไปเที่ยวมา
ผมไม่เป็นไรครับ
ไปเล่นที่นั่นเถอะ น่าจะดีกว่านะ
แม่จ่ายไหว
พวกเราไปบ้านป้าไม่ได้เหรอ
ไม่เอาแล้ว
เพราะทิฐิเหรอ
ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อย
รู้ด้วยเหรอว่าทิฐิคืออะไร
- หนูรู้ก็เพราะแม่นี่ล่ะค่ะ - ให้ตายสิ
มีอะไร ไม่อร่อยเหรอ
กินอีกชิ้นสิจ๊ะ
พิซซ่าของพ่ออร่อยกว่าเยอะ
ตกลงกันแล้วใช่ไหมว่าจะไม่พูดถึงพ่อ
แม่ทำพิซซ่าแบบพ่อไม่เป็นเหรอ
เธอก็รู้ว่าแม่ทำอาหารไม่เป็น
แม่ไม่เคยทำอะไรให้พวกเรากินเลย
ไม่ใช่เพราะแม่ทำไม่เป็นสักหน่อย
เธอจะเชื่อทุกอย่าง
ที่แม่พูดไม่ได้หรอกนะ
ไม่ใช่ทุกอย่างที่พวกแม่ๆ พูดจะจริง
ไม่ใช่ทุกอย่าง ที่พวกแม่ๆ ทำจะมีเหตุผล
ถ้าแม่ฉลาดจริง แม่คงไม่แต่งงานกับพ่อหรอก
กว่าเราจะได้ซื้อบ้าน แม่คงทำฉันเป็นบ้าไปก่อน
ฉันว่าแม่คงไม่ได้เก็บเงินไปซื้อหรอก คงจะเช่าเอาแหละ
คืออะไรเหรอ
เห็นพวกผู้ใหญ่เขาเรียกกันน่ะ
แล้วมันแพงไหม
เกินล้านวอนหรือเปล่า
นี่
สมัยนี้เขาไม่เช่ากันแล้ว
พวกเธอนี่ไม่รู้เรื่องเลย
บ้านของเธอราคาเท่าไรน่ะ
เธอเห็นบ้านฉันตอนงานวันเกิดแล้วนี่
ราคามันแพงกว่าล้านวอนมาก
- แล้วเท่าไรล่ะ - ก็...
ประมาณ...
ห้าล้าน
ห้าล้านวอนเหรอ
จีโซจ๊ะ
ถามแม่เรื่องปาร์ตี้ของหนูหรือยัง
ปาร์ตี้ของหนูเหรอคะ
ใช่ ก็เดือนหน้าวันเกิดหนูนี่
จริงด้วย
หนูไม่อยากจัดงานวันเกิดใหญ่ๆ เหมือนมินซอบเหรอจ๊ะ
ก็อยากค่ะ
หนูไม่ต้องจัดก็ได้นะ
ทำไมล่ะคะ ใครบ้างไม่ชอบงานปาร์ตี้
ครูไม่ชอบจัดปาร์ตี้ที่บ้านตัวเอง
ทำแบบนั้นเหมือนจะอวดบ้านเลย
สมัยนี้ใครบ้างล่ะที่ไม่มีบ้าน
หนูอยากจัดปาร์ตี้ใหญ่ๆ ที่บ้านค่ะ
เหรอ บอกแม่ให้โทรหาครูสิจ๊ะ
ค่ะ
ไปก่อนนะจ๊ะ
แต่เธอไม่มีบ้านนะ
ฉันคงต้องรีบหาบ้านก่อนงานวันเกิด
ชองดัม วอนดัง นิววิลล่า ต่อสามตารางเมตร อิลซัน
ฉันไม่เข้าใจสักอันเลย
อันนี้ล่ะ เธอว่าไง
โอ้โฮ สวยจังเลย
ใช่สิ ตั้งห้าล้านวอนนี่
ดูสุดยอดไปเลย
แต่ "ต่อสามตารางเมตร" คืออะไรเหรอ
อาจจะอยู่แถวไทมส์สแควร์มั้ง
ถ้าเป็นอย่างนั้น...
มันก็ไกลจากโรงเรียนนะ
แต่เธอยังมีรถตู้คันนั้นนี่ ไม่น่าจะเป็นไรหรอก
ไปไกลๆ เลย เด็กๆ
บ้านหลังนี้ห้าล้านจริงเหรอคะ
- แม่เธออยู่ไหนเหรอ - ห้าล้านจริงๆ เหรอคะ
ถ้าอยากรู้ เธอก็ต้องพาแม่มานะ
ลดราคาหน่อยได้ไหมคะ
ห้าล้านต่อสามตารางเมตรนี่ถูกมากแล้ว
ราคาดีที่สุดในเมืองนี้แล้ว
"ต่อสามตารางเมตร" ต้องน่าอยู่แน่ๆ
ใช่สิ
เดี๋ยวนะ ฉันไม่ได้สั่งอันนี้
คุณสั่งเนื้อสันในนี่คะ
พูดอะไรของเธอ ฉันสั่งสเต๊กแฮมเบอร์เกอร์นะ
- แต่คุณ... - ขอโทษนะคะ
พอแล้ว
งั้นขอมากกว่านี้หน่อยครับ
ฉันให้เธอกินพอแล้วนะ
ครับ ขออีกถ้วยก็จะพอแล้ว
แต่เธอกินไปมากพอแล้ว
เราจะไปทำตามสั่งให้ใหม่นะคะ
อีกนานหรือเปล่า
ไม่นานค่ะ เราจะเร่งมือเต็มที่ค่ะ
เธอมีลูกกี่คนกันเนี่ย
ลูกรัก เห็นแม่ทำงานหรือเปล่า
ดูนี่สิ
เครื่องแบบของแม่สวยไหม
ใส่นี่แล้วดูเยอะไปหรือเปล่า
เยอะไปมากเลยค่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.