The first 200 lines.
Επιτέλους, όλα αυτά που ήθελα να κάνω, τα κάνω,
αλλά μοιάζει σαν να γίνονται όλα για το τίποτα.
Οτιδήποτε για την κοινωνία θα... Ούτε νερό, ούτε λαχανικά...
...κυριάρχησε στον κόσμο και σχεδόν μας χτύπησε...
Είναι ανώφελο.
Εντάξει, θα πάμε σε κανένα θερμοκήπιο κι εμείς.
Κι έλεγα "Ίσως είναι καλύτερα να ξεφορτωθούμε το αμάξι μας".
Όπως το αποτύπωμα του άνθρακα.
Επιτέλους, όλα αυτά που ήθελα να κάνω, τα κάνω,
αλλά μοιάζει σαν να γίνονται όλα για το τίποτα.
Για να δούμε πού είναι οι εξυπνάκηδες αδερφοί Ντούπλας.
Πώς βγαίνει η δουλειά; Τι κάνεις;
Όλο μας το γύρισμα γίνεται επί τόπου
Πολύ φυσικά, εκείνη τη στιγμή, σαν ψυχοθεραπεία.
-Εντάξει. -Αυτοσχεδιάζουμε, δοκιμάζουμε πράγματα.
Θυμώνουμε και αγχωνόμαστε, αν δεν βγαίνει.
Αν σημειώνουμε πρόοδο, τέλεια! Είναι πολύ συναρπαστικό.
Δεν ήταν καν στο σενάριο. Συνεχίζουμε.
Σαν την καλύτερη δυνατή εκδοχή
-της σκηνής... -Εντάξει.
Στη δεδομένη στιγμή, με τα άτομα που έχουμε
-κι εκεί όπου είμαστε. -Ναι.
Ξέρουμε πώς θα έπρεπε να 'ναι η σκηνή.
-Ας δούμε απλώς τι θα συμβεί. -Κι αυτό έγινε το στιλ σου.
Ναι.
-Γεια. -Γεια.
Είμαι η Ναΐμα. Παίζω τη Νάταλι.
-Πώς είσαι; -Γεια. Καλά. Εσύ;
-Καλά. Καλώς ήρθες στο γύρισμα. -Ευχαριστώ.
Νομίζω ότι ο Μαρκ και ο Τζέι θέλουν να σου μιλήσουν πρoτού
-βαφτείς. -Βέβαια, θα τους μιλήσω.
Σ' ευχαριστώ.
Εσύ παίρνεις αυτό κι εσύ δεν παίρνεις τίποτα.
Ναι.
Όλοι οι οδοντίατροι είναι έτσι.
-Γεια σας. Συγγνώμη. -Γεια.
-Τι κάνεις; -Γεια, είμαι ο Τζέι. Χάρηκα.
-Ναΐμα. Μπορείς να με λες Νίμα. -Νίμα.
-Ευχαριστώ που ήρθες. -Νίμα. Ναι.
-Μας άρεσε πολύ το δοκιμαστικό σου. -Ευχαριστώ. Χαίρομαι πολύ.
Είμαι θαυμάστριά σας.
-Είναι τιμή μου που είμαι εδώ. -Εμείς είμαστε θαυμαστές σου.
-Πώς πάει; Τι γίνεται; -Όντως είμαι.
Ξενύχτησα για να ετοιμαστώ για αυτό.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Είμαστε κάπως... -Είμαστε αρκετά χαλαροί γενικά.
-Ναι. Αν μπορούσες να κάνεις κάτι... -Αν μπορέσουμε να...
-Γεια. -Γεια σας, ιδιοφυΐες.
Γεια σου, γλύκα.
Γνωρίζεστε; Η Λίντσεϊ και ο Κουμέιλ.
-Κουμέιλ. -Είμαι η Ναΐμα. Λέγε με Νίμα.
-Γεια, είμαι η Λίντσεϊ. -Νίμα.
Καλώς ήρθες στο γύρισμα.
Συζητούσαμε και κάναμε τη σκηνή χθες
-και ήταν λίγο διαφορετική. -Ναι.
-Άρα... -Μήπως να βγουν...
-Είναι απίστευτο... -τα όνιον ρινγκς, τι λες;
-Ασήμαντο. -Όνιον ρινγκς;
Ναι, νομίζω ότι υπήρχαν στη σκηνή.
Υπήρχε ειδική αναφορά.
Δεν θυμάμαι καν.
Νομίζω, μόλις μάθαμε ότι τα όνιον ρινγκς δεν είναι σημαντικά.
-Άρα, μια χαρά. -Εντάξει.
Πρώτη φορά που τα όνιον ρινγκς δεν είναι σημαντικά.
Ακριβώς.
-Εντάξει. -Ναι.
Αρκετά άτομα ήθελαν να σου μιλήσουν.
-Κανείς δεν ήθελε να μου μιλήσει. -Ναι, ήθελαν.
Και νομίζω ότι υπήρχαν, ξέρεις...
πολλά πράγματα που συνέβαιναν απόψε.
-Και τα πήγες καλά. -Πες μου κάτι. Το πιο...
Ποιος ήταν ο πιο όμορφος;
Εντάξει. Προηγουμένως ήταν όλο
κάπως έτσι, ήσουν ενθουσιασμένη που πήγαν σε γκέι κλαμπ,
συνέβαινε πρώτη φορά,
αλλά τα πράγματα έχουν αλλάξει
-και δεν έχει να κάνει με τα όνιον ρινγκς. -Ναι.
Το σημαντικό είναι ότι ο Κουμέιλ είναι συντετριμμένος όταν μπαίνει,
και πρέπει να αντιδράσεις φυσικά σ' αυτήν την ενέργεια
και να αφήσεις την παλιά εκδοχή.
Νομίζω ότι έπρεπε απλώς εγώ...
να μάθω ότι είμαι γκέι και μετά θα ήμουν γκέι,
αλλά δεν ξέρω πώς να μιλήσω σε κάποιον...
Είσαι γκέι;
Νομίζω ότι ήταν...
-Ναι. -Ναι.
Ναι.
-Ας διακόψουμε για λίγο, παιδιά. -Ναι.
-Διακόπτουμε για λίγο. -Μπαίνουμε λίγο.
Γράφει ακόμα.
Θα το πάμε, όσο αυτή, σαν η...
-Λίντσεϊ. -Όταν η Λίντσεϊ πάει να τον αγγίξει,
γίνεται πιο σαφές...
-Σωστά. -ότι του την πέφτει;
-Δεν έχει να κάνει με εκείνη. -Η αδελφή ψυχή σου ανοίγεται
κι εσύ είσαι εκεί γι' αυτόν.
-Ναι. -Σωστά;
Κι όσο περισσότερο μπορείς να είσαι
ένα συμπονετικό, ανοιχτό άτομο που δέχεται συναισθήματα,
είναι αυτό που θέλουμε.
-Εντάξει, ας το γυρίσουμε. -Ξέρεις κάτι, απλώς...
-Είναι σε καλό σημείο, οπότε... -Ναι. Πάμε.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Μπορούμε να σ' το περάσουμε
και κυριολεκτικά κάποιος εμφανίζεται, που είναι...
-Ναι. -Εντάξει.
Όλοι εντάξει; Ησυχία στο πλατό.
Και, Ναΐμα, απλώς χαλαρώνεις.
Πόσα έχεις κατεβάσει;
-Δεν ξέρω, αλλά είναι διψήφιος αριθμός. -Ναι!
Όνιον ρινγκς, χωρίς το κρεμμύδι στη μέση.
Αυτό είναι το χειρότερο.
Το κρεμμύδι έχει τις θερμίδες, πάντως.
-Ναι. -Ακριβώς. Το κρυφό σημείο.
-Γεια. Πώς πάει; -Τι γίνεται;
-Να κάτσω μαζί σας; -Πώς πάει;
-Ναι, φυσικά. -Ναι.
Συγγνώμη αν ήμουν λίγο έντονος εκεί μέσα.
-Όχι. -Ναι.
Εννοώ, απλώς...
Είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε όλοι.
-Ναι. -Καταλαβαίνεις;
Ειδικά όταν γίνεται με πίεση.
Νομίζω ότι με τον Κουμέιλ και την...
-Λίντσεϊ. -Λίντσεϊ. Σωστά.
Έχουμε απλώς πολύ διαφορετικό στιλ υποκριτικής, νομίζω.
Θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για διαδικασία και στιλ και άλλα τέτοια.
Αλλά, εντέλει, ξέρεις, μας αρέσει αυτό που μας δίνουν
-και βγαίνει καλά. -Αλήθεια; Εντάξει.
Εννοώ, το μόνο που μπορώ να πω είναι
ότι ο Τζέι κι εγώ συμμετείχαμε στη συγγραφή σεναρίου κάποτε.
Κρατήσαμε κάποιες σημειώσεις για ένα σενάριο και πήγαμε
και εξηγούσαμε για μία ώρα στον παραγωγό γιατί έκανε λάθος
και γιατί ό,τι μας έλεγε ήταν βλακώδες.
Και δεν πήγε πολύ καλά.
Και τώρα αναγνωρίζουμε ότι προφανώς ήμασταν λίγο αρνητικοί
και φοβισμένοι, αλλά δεν πειράζει.
Εννοώ, καταλάβαμε ότι, πολλές φορές,
όταν είσαι φοβισμένος,
είσαι στο χείλος μιας συναισθηματικής τομής.
Ναι, δεν...
Είμαι καλά. Είμαι καλά με αυτό.
-Ήταν τόσο κοντά. -Φώτα.
Εντάξει, παιδιά, όλοι πάνω.
-Ναι, ακόμα και τα όνιον ρινγκς... -Ναι.
-Το ξέρεις, έτσι; -Εντελώς.
-Και... -Ήταν σαν να...
Δεν λέει, αν μπορείτε να το κάνετε...
Δεν έχω κάνει τέτοιο γύρισμα.
Στα διαφημιστικά είναι διαφορετικά.
Αλλά ο τρόπος που δουλεύουν ο Μαρκ και ο Τζέι είναι πολύ συνεργατικός.
Μ' έκανε να σκεφτώ "Έτσι θα 'πρεπε να είναι".
-Νιώθεις καλά γι' αυτό; Δηλαδή... -Ναι. Νιώθω πολύ καλά.
Σου φαίνομαι εντάξει;
Ναι, είσαι μια χαρά.
-Έχετε μιλήσει με την κοπέλα; -Ναι, με μηνύματα.
Βρεθήκαμε στο ίντερνετ
-και, ξέρεις. -Ναι. Φυσικά.
Βέβαια, με την ελπίδα
ότι θα γίνει σχέση, σωστά;
Αλλά μετά αναρωτιέσαι, τι να ψήφισε;
-Αν... -Μην αρχίσεις...
-Τι; -Ότι ο κόσμος οδεύει στην καταστροφή.
Δεν θες να μιλάς για ό,τι συμβαίνει;
Δεν θέλω να μιλάω... Όχι στο πρώτο μου ραντεβού,
-που εύχομαι να μ' αρέσει. -Έχουμε κανόνες;
Θα μου πεις για τι πρέπει να μιλάω;
Τι; Τι συμβαίνει;
Το γεγονός ότι δεν είσαι τέτοιος τύπος κοπέλας.
Κατάλαβα.
Τι κάνετε, παιδιά; Ένα μεγάλο χειροκρότημα για την μπάντα.
Είστε έτοιμοι για πάρτι;
Εντάξει, φέρνω τη νεαρή επάνω.
Έρχεται πάντα εδώ για να τραγουδήσει μαζί μας.
Είναι από την Ισπανία.
Θα την αφήσω να πει αυτό το τραγούδι.
Και το όνομά της είναι Σέρτζιο, με Ο.
-Σέρτζιο! -Ναι!
Πάμε, Σέρτζιο!
Ναι!
Σέτρζιο!
Γεια.
Αυτό είναι το πρώτο μου τραγούδι, το έγραψα στα Αγγλικά.
Και θα σας το τραγουδήσω για πρώτη φορά.
Έχω λίγο άγχος, αλλά νομίζω ότι θα πάει πολύ καλά.
Ελπίζω να σας αρέσει.
-Η φωνή μου λέει κάνε χώρο -Κάνε χώρο!
Ας καταπολεμήσει το χέρι τη θλίψη
Όταν το μυρμήγκι πλησιάζει Ανοίγω τα χέρια μου
Ώστε να συμπεράνω Το μέγεθος της καταδίκης του
Με το φως συνεχίζω
Και βγάζω πράσινα φύλλα στα κλαδιά μου
Έτσι τ' άνθη μου ανθίζουν
Ανθίζουν
Εντάξει, περίμενε. Το 'πιασα.
Άντρεα, πιστεύεις ότι είναι καλό;
Είναι η μοναδική.
-Είσαι ειλικρινής. -Ναι, είμαι.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Είναι πολύ δύσκολο να έχεις φίλους που σου λένε την αλήθεια.
No comments yet. Be the first to leave one.