Shaolin Conquering Demons (少林降魔)

เมื่อธรรมะสิ้นสุด

โลกตกอยู่ในความมืดมน

ปีศาจออกมาทำร้ายทุกที่

ปีศาจกินเนื้อควบคุมจิตใจมนุษย์

ทำให้โลกมีแต่ความเกลียดชัง ไม่เหลือความเมตตาอีกแล้ว

มนุษย์โลกจะตกอยู่ในคุกปิดด้วยน้ำแข็ง

ไม่มีวันรอดออกมาได้อีก

ในกลียุคย่อมจะมีวีรบุรุษ

ที่จัดการคนชั่ว

กำราบปีศาจ

พระสงฆ์

เจ้ากล้าต่อต้านข้ารึ

วัดเส้าหลินสื่อน้ำใจช่วยเหลือโลกตั้งแต่วันเปิด

ปราบปีศาจด้วยศิลปะการต่อสู้

แต่ปีศาจกินเนื้อนี้

เกิดจากความคิดชั่วร้ายของโลกมนุษย์

ถ้าพึ่งแต่อิทธิฤทธิ์ที่ธรรมดา

ไม่มีทางที่จะต่อสู้กับมันได้

ดีที่พระโพธิธรรม

เก็บไม้เท้าปราบปีศาจไม้หนึ่ง

ให้กับวัดเส้าหลิน

ลูกศิษย์ต้องจำไว้ว่า

เมื่อมังกรตัวจริงปรากฏตัว

ก็คือวันตายแห่งปีศาจ

ลูกศิษย์

ถึงเวลาที่เจ้าไปช่วยชีวิตมนุษย์โลกแล้ว

ตื่นสิตื่น

ไม่ได้การละ

มีปีศาจเกิด

ปีศาจกินเนื้อ

ในยุคสุดท้ายของธรรมะ

ความคิดชั่วร้ายของผู้คนเอ่อล้น

ปีศาจเหนือกว่าอิทธิฤทธิ์

ภัยพิบัติใหญ่กำลังจะมา

โชคดี

ที่ปรมาจารย์คิดวิธีให้อาตมาไปล่วงหน้า

เพียงแค่มีไม้หัวมังกรก็สามารถผนึกพวกปีศาจได้แล้ว

อาตมาค้นหาอะไรอยู่นะ

อาตมาค้นหาอะไรอยู่

ง่วงแล้ว

นอนก่อนแล้วกัน

ลูกศิษย์เอ้ย

โยมยังจะนอนอีกรึ

เมืองหลวงจะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว

เมืองหลวงนี้ดูสง่าราศีจังเลย

เจ้าเป็นอาจารย์ปราบปีศาจที่ข้าจ้างมาด้วยราคาสูง

พอถึงจวนราชครูแล้ว

อย่าทำให้ข้าเสียหน้านะ

เถ้าแก่

ลานบ้านใหญ่โตขนาดนี้ แต่ไม่เห็นสักคนเลย

คงไม่มีปีศาจจริงอย่างที่ว่าหรอก

ใคร ๆ ก็บอกว่าราชครูบำเพ็ญณานจนกลายเป็นปีศาจแล้ว

จะให้ข้าว่านะมันคงบ้าไปแล้วแหแล้ว

อีกประเดี๋ยว

เจ้าจัดยาขนานหนึ่งให้เขากินให้ตายไปเลย

ข้าจะกินมนุษย์

ข้าจะกินมนุษย์

มีปีศาจสักที่ไหมเนี่ย

นอนอยู่ที่นี่ตั้งนาน

ท่านราชครู หิวแล้วใช่ไหม

รอที่นี่นะ เดี๋ยวข้าไปจับมนุษย์เป็นมาให้

โอ๊ย

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

ปีศาจฆ่าคนแล้ว

เจ้าเป็นใคร

ออกมาเดี๋ยวนี้

จิตใจมนุษย์โหดเหี้ยมที่สุด

เจ้าจะไปยึดติดกับมันทำไม

เจ้าเป็นราชครู

กลับนอนตายตาไม่หลับ

แค่เจ้าปลูกต้นปีศาจ

ข้าก็ได้บังเกิดขึ้นที่โลกมนุษย์

ให้เจ้าอยู่อย่างอมตะ

ถ้าอย่างนั้นข้า

ก็ได้เป็นนักปราชญ์อย่างถาวรละสิ

มา กินเข้าไป

กินเข้าไปก็ไม่กลัวแล้ว

ท่ายปู่คือราชครูใช่หรือไม่

สวัสดี

ท่านออกมาเดินเล่นแต่เช้าเลยรึ

เพิ่งหายป่วย เดี๋ยวข้าทำอะไรนิ่ม ๆ ให้กินนะ

ท่านรอก่อนนะ

ท่านปู่ช่วยด้วย

น่ากลัวเหลือเกิน

ถ้าข้าดูไม่ผิดนะ

เจ้าคือปีศาจหนูใช่หรือไม่

ท่านปู่พูดถูก

ปีศาจทุกตนเป็นครอบครัวเดียวกัน

ที่จริงข้าก็เป็นแค่หนูที่วิ่งผ่านถนนตัวหนึ่ง

วันหลังท่านปู่ต้องปกป้องข้าด้วยนะ

นี่เล่นอะไรอีก

เอาอีกรึ

ผลิตโดย ต่งก้วนเจี๋ย จางป๋อ หวังเจี้ยนจาง

ผลิตรวมโดย เหอชงชง เฉินอู่ตง เป้าอวี้เฉิง เสี้ยกว่างจื้อ เห้อเฟิง จี้ฟางหยวน เวินหมิงฮุ่ย

สตูดิโอ เมนีเจอร์ สวีเลี่ยง จางป๋อต๋า

โปรดิวเซอร์ใหญ่ ซือเหวิน กัวเสวียน โปรดิวเซอร์ โหยวเหวย

โปรดิวเซอร์รวม สิงหย่าลี่ อวิ๋นหลง หม่าเหวินจิ้งเผิงเสีย เฝิงไข่ กู้สวี้เฉียงเฟ่ยสวี้หราน เวินหมิงฮุ่ย เฉาเหวินเฟิ่ง

วางแผนใหญ่ จางลี่บรรณาธิการ เฉินซินวางแผน สุยต๋าสิ้น หลิวซั่ว

คนเขียนบท จางป๋อต๋า ตี๋เอ่อ ถานอวี่หรุ่ย

ผู้จัดการใหญ่แห่งศูนร์มาร์เกตติ้ง หยางอวี้ถิงผู้ประสานงานมาร์เกตติ้ง หวังเหมิงผู้จัดการมาร์เกตติ้ง อู๋เสี่ยวม่าน

นักแสดงนำ เซี่ยเหมียว

นักแสดงนำ ซังผิง หวังจื่อถง

นักแสดงหลัก หานชิวฉือ หลิ่วหยาง ผังหย่ง หลี่มู่อวิ๋น จินเหวินจวุ้น

ผู้อำนวยการใหญ่ฝ่ายศิลป์ ก่วนหมิงเจี๋ยผู้อำนวยโครงการ ฟ่านเสียวเหล่ย

ผู้อำนวยการฝ่ายกองถ่ายภาพ ชางเล่อผู้อำนวยการฝ่ายแสงไฟ เผยเยว่ถิง

ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ ต้าเว่ยผู้อำนวยการฝ่ายท่าป้องกัน กัวลี่เผิง

ผู้อำนวยการฝ่ายจัดแต่งทรงผม โหวเจี๋ยผู้อำนวยการฝ่ายการแต่งหน้า เซินเหมิงเหมิงผู้อำนวยการฝ่ายการแต่งหน้าพิเศษ เจ้าเมิ่งเคอ

ผู้อำนวยการฝ่ายตัดต่อ หวังจี้ชิงผู้อำนวยการฝ่ายปรับสี เหยนเหวินสวั้ย

ผู้อำนวยการฝ่ายเสียง เซวหยวน หลี่ก้วนอี๋ซีจี เตี่ยนกวางดิจิทัล

ผู้อำนวยการใหญ่ฝ่ายดนตรี เติ้งอวี่หงดนตรีออริจินอล เฉินกั่ว

จางป๋อ กำกับผลงาน

พระสงฆ์ก็เป็นคน

ทำไมจะแต่งงานไม่ได้ล่ะ

ทำอะไรต้องมีเหตุมีผลสิ

ช่างเถอะ ๆ

ต่างลำบากกัน

พวกเจ้าเป็นครอบครัวที่ดูแลข้าตั้งแต่เด็กจนโต

เอาเป็นว่าข้าขอโทษทุกคน

เรื่องนี้ก็ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น

เจ้าเงียบทำไม

หรือเจ้าคิดจะคัดค้านการแต่งงานครั้งนี้

วีรสตรีไว้ชีวิตข้าเถอะ

เลยสะพานแห่งนี้ไป

ก็ถึงที่ที่ข้าเจอรักแรก

เส้าหลิน

ข้ากลับมาแล้ว

นางคนนี้ดูหน้าคุ้น ๆ นะ

นางปีศาจกลับมาแล้ว

หนีเร็ว

เขาว่ากันว่าหมัดไม่มีตานะ

เจ้าอ้วน

เจ้าก็รู้ว่าข้าโหดเหี้ยมเช่นไร

บอกมา ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าอยู่ที่ไหนกันแน่

ศิษย์พี่ใหญ่กำลังช่วยเหลือมนุษย์โลกอยู่

ปีศาจ

พระเจ้า มันขึ้นไปบนฟ้าแล้ว

พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า

เราต่างเป็นสามัญชนที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ

บังเอิญได้เก็บเมล็ดแห่งพรหมลิขิต

จึงทำให้เราได้พบกัน

ทำอะไร

เจ้าทำอะไรอยู่

ข้าต้องเป็นคนจูบนะ

ข้าก็ได้จ่ายเงิน ถ้าอย่างนั้นข้าก็ได้จูบ

ลุกขึ้น ๆ

เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า

ศิษย์อา ช่วยด้วย ศิษย์อา

ข้ามาแล้ว

กินข้าวได้แล้ว

เต้าหู้น้ำตุ๋น คอยอยู่ตั้งนาน

ซ่างกวนหลิงซู่

ฮุ่ยไห่ เจ้าจริง ๆ ด้วย

ข้าเคยคิดภาพที่เราพบกันอีกครั้ง

แต่ไม่คิดว่าจะเป็นการตกลงมาจากฟ้า

เวลาผ่านไปสิบปีแล้ว

เจ้าสบายดีไหม

ข้า

ข้าสบายดี

เวลาส่วนใหญ่ก็จะไปฉกชิงวิ่งราว

รังแกผู้อ่อนแอกว่า

แล้วบางคราก็ไปเผาร้านชาวบ้านบ้าง

พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว

สัญญาสิบปีครบถ้วน

เราควรจัดงานแต่งของเราแล้วใช่ไหม

ตอนนั้นเจ้าบังคับจูบข้า

ต่อหน้าพระ

หญิงใต้ภูเขาต่างเป็นเสือ

ข้าตั้งใจจะปฏิเสธเจ้าอยู่แล้ว

แต่เจ้าบอกว่า

ต้องแต่งงานกับข้าเพียงผู้เดียว

เรื่องการแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่

ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะ

น้องสาวคนนี้

กล้าดีนี่

มีแรงเยอะมากใช่ไหม

คอยดูข้าจะจัดการเจ้ายังไง

นางปีศาจ

สถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธศาสนา

โยมทำเสียงดังโวยวายเช่นนี้ทำไม

เมื่อกี้ข้าไม่ได้ระวัง

ถึงจะโดนพวกเจ้าแกล้ง

เสือไม่โมโหนี่

พวกเจ้าคิดว่าข้าเป็นแมวป่วยรึ

เจ้าอาวาสเป็นลุงของพ่ออาตมาแท้ๆ

อาตมาจะกลัวใครได้

ต่อให้อาตมาตาย

ก็ไม่มีวันบอกโยมว่าศิษย์พี่ใหญ่อยู่ที่ไหน

แล้วอันนี้ล่ะ

ฮุ่ยไห่

เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้

เจ้าอุตลุดเช่นนี้ไม่หวาดกลัวรึ

อาตมาเติบโตที่เส้าหลิน

พระสงฆ์อย่างพวกเจ้าเห็นหญิงร้องไม่ได้

เห็นฮุ่ยไห่ไหม

ไม่รู้จักแล้วรึ

ข้าคือซู่ซู่ไง

ซู่ซู่

มองอะไร

มีอะไรน่ามอง