The Good Place

NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY

Ale zesztywniałem.

Cześć. Co tam?

„Co tam”?

Co się stało? Wygraliśmy? Przegraliśmy?

Ocaliliśmy ludzkość?

Znaleźliście moje nintendo? Nigdzie go...

Nieważne. Już mam.

Przykro mi. Wyniki zostaną ujawnione

w obecności Sędzi.

A gdzie reszta?

Simone, John, Brent...

Mniejsza o nich. Gdzie jest Chidi?

W ubikacji.

Wybacz, to za mało informacji.

Podmioty eksperymentu są w hipostazie,

więc umieściłam ich w łazience. Chidiego usadziłam na sedesie.

To najlepsze miejsce.

Obudźmy go.

No wiesz, żebym znów mogła być z ukochanym mężczyzną.

Szast-prast, naprawianko.

Sędzia nakazała czekać, aż wyda wyrok w sprawie.

Ludzie mają zostać tutaj. Nie mogą zobaczyć wyników.

Chwila. Przez rok tyrałam jak wół, zarządzając dzielnicą,

a nie mam prawa wiedzieć, jak nam poszło?

No tak.

Oto tequila.

Spoko. Daj znać, jak nam poszło.

ROZDZIAŁ 47

Niezależnie od wyroku chyba czeka nas rozstanie.

Nie ma gwarancji, że zostaniemy razem.

Pstryknie palcami i pośle każde z nas do innego wymiaru.

I jak? Pocieszyłam was?

O rany, znowu umrzemy? Już tyle razy umieraliśmy.

Mieliśmy chyba po 15 pogrzebów. Zaczyna mnie to drażnić.

Jeśli was to pocieszy, powiem wam, jak wyglądały wasze pogrzeby.

Tahani, pierwszy przemawiał Moby. Powiedział...

Przestań. Nie chcę tego słuchać.

A na moim?

Twoi znajomi zamiast wygłaszać mowy,

wymalowali graffiti na twój temat na rybnej knajpie.

W Jacksonville to pierwsze stadium żałoby.

W Arizonie albo urządzają ci pogrzeb,

albo wystawiają twoje ciało na strzelnicy

w zamian za ulgę podatkową.

Moment. To nam pomoże przestać martwić się wyrokiem.

Wyprawmy sobie pogrzeb nad pogrzebami!

Odjazd!

Jak mawiają na Florydzie:

„Jeśli ten pogrzeb ci nie odpowiada, to czekaj chwilkę!”.

Sala rozpraw? Nie znoszę tego miejsca.

Hasło do Wi-Fi? Nie ma zasięgu.

Shawn.

- Michael. - Kto się przezywa, sam się tak nazywa!

Źle, pospieszyłem się.

Najpierw powiedz coś wrednego, coś, co przeszyje mnie na wskroś.

Słowo się odwraca!

Więc tak to wygląda.

Oto koniec twoich żałosnych prób udowadniania,

że ludzie nie są jedynie ruchomymi wytwórniami odchodów.

Znów poniesiesz klęskę, bo tylko to ci jest pisane.

Pora to przełknąć.

Udławisz się ostateczną porażką.

Spędzisz wieczność w Złym Miejscu,

gdzie osobiście zadbam o nieustanne dławienie.

Sam się udław.

- Pięknie! - Ale tu ładnie!

- Cudownie. - Podłoga!

Komisja z Dobrego Miejsca. Witam i dziękuję.

To my tobie dziękujemy.

Wspaniale się spisałeś.

Chyba lepiej niż ktokolwiek, kiedykolwiek.

Nie wiecie, jak nam poszło.

Tego nie wiemy, ale wiemy, że pozamiatałeś.

Shawn, zanim poznamy szczegóły sprawy,

wiedz, że pójdziemy na ustępstwa

i jakoś się dogadamy.

Jak ja z twoją mamą.

Ciekawa riposta!

Zgromadziliśmy się tu, by uczcić życie pośmiertne Tahani Al-Jamil

w miejscu, w którym czuła się najlepiej:

w kabinie prywatnego samolotu Gulfstream G650.

Tahani była przemiłą osobą

i zasługiwała na milsze traktowanie ze strony innych.

Szkoda tylko, że nie zdołała pozbyć się wady wymowy.

Z każdym życiem stawała się lepsza,

a dzięki niej ja też.

Dała mi wiele pożytecznych porad. Na przykład: „Staniki nie muszą uwierać”.

„Staników nie kupuje się w markecie budowlanym”.

„W marketach budowlanych nie sprzedają staników, co to?”.

Jeśli chcecie wiedzieć, męskie szelki BHP nadają się w ramach prowizorki.

Była moją najlepszą przyjaciółką. Kochałam ją.

Dziękuję wam. To było cudowne.

Brakuje mi Chidiego.

Jest zbyt nieżywy na te rajskie pogrzeby.

Niech ktoś weźmie jego rękę. Obie dłonie mam pod spodem.

Co on taki napakowany?

Gdy miał 14 lat, usłyszał, że gimnastyka poprawia nastrój.

Od tamtej pory nieustannie robi pompki.

No dobrze, miejmy to za sobą.

To najważniejsza sprawa, jaką rozsądzałam,

a skutki werdyktu odbiją się na całej wieczności.

Zanim zaczniemy, proszę wszystkich o podpisik.

„Petycja w sprawie wznowienia Ally McBeal ”.

No tak. Odgrzewają wszystkie inne seriale.

Niech obsadzą młodą gwiazdkę, jak Zendaya.

Zendaya czy Zendaiya?

Zendaya. Nie to że...

Kto by nie chciał tego oglądać? Co nie? Prawda?

No dobra.

Zaczynaj, Matt.

Oto chwila, na którą wszyscy czekaliśmy.

Wyniki eksperymentu, które podyktują przyszłość ludzkości.

Odliczam.

Trzydzieści, dwadzieścia dziewięć...

dwa, jeden, voilà!

KTO SIĘ POPRAWIŁ?

Tak będzie ciekawiej.

Miałem dużo wolnego czasu.

Simone jest o 12% lepsza niż za życia!

Chidi o 26%!

John o 44%!

Kurka.

Niepotrzebnie się zapędziłem.

Pogrzeb!

Jason, obawiam się, że odpowiedź całkiem mnie załamie,

ale czemu wybrałeś to miejsce?

Według miejscowej tradycji pogrzeb odbywa się w miejscu urodzenia.

Urodziłem się w głębokim krańcu, jak mama skoczyła na bombę.

Obawy były uzasadnione.

Rzadko mówisz o mamie.

Umarła, gdy byłem dzieckiem.

Straciliśmy ją przez raka.

Wdepnęła na raka i śmiertelnie ją ukąsił.

Nabieram was, umarła na raka.

Patrzcie, stanę na rękach!

Jason Mendoza nie miał łatwego życia.

Musiał zadowolić się namiastką urodzinowej piñaty w formie mewy,

która najadła się prezerwatyw i eksplodowała.

Mimo to nie znałam bardziej optymistycznie nastawionej osoby.

Nikt przed Jasonem nie zapytał mnie o uczucia.

Tym pytaniem natchnął mnie do tego, by się w nie wyposażyć.

Dostrzegłam w nim coś wyjątkowego, czego inni nie widzieli.

Wielobarwny kłębek pozytywności tuż za mostkiem.

To właśnie mój Jason.

Wielki, tęczowy kłębek wewnątrz przystojnej, dynamicznej sylwetki.

Do tego fajnie było mieć kumpla od serca,

z którym mogłam pogadać o tym, co w życiu istotne:

zapasach, półlegalnych narkotykach i Jasonie Stathamie.

Statham rządzi!

Otóż to.

Statham rządzi.

Amen.

Amen.

Skupmy się na tym, co ważne.

Bez typowych dla Ziemi komplikacji i niezamierzonych konsekwencji,

pozostała trójka zrobiła postępy.

Chidi zyskał 38% pewności siebie.

Simone o 43% złagodziła swoje osądy na temat innych,

a John nikogo nie nazwał słowem na „P”.

Nazwał tak siebie samego

oraz gromadę wiewiórek i krzesło, o które się potknął.

Nad czym się tu rozwodzić? Brent się pogorszył.

Nie potrafią być dobrzy, choć niczego im nie brak.

Może nie są aż tacy dobrzy?

To prawda. Potrzebuję konkretnych dowodów.

Nie wywrócę zaświatów do góry nogami,

bo troje ludzi stało się lepszymi.

Mamy wiele dowodów na to, że Eleanor, Jason i Tahani

stali się lepsi w trakcie pierwszego eksperymentu. W sumie sześć osób.

Tyle samo, co przyjaciół w Przyjaciołach.

Czy każde jedno z nich powinno trafić do piekła?

No dobra, może Ross i Rachel... Monica i Joey...

i z pewnością Chandler...

ale Phoebe?

Spójrz prawdzie w oczy. Przegrałeś.

Wszystkie twoje poczynania: eksperyment, pierwsza dzielnica

czy wysłanie tych karaluchów na Ziemię spełzło na niczym.

Słowo się odwraca!

Wiesz co, Shawn? Słuszna uwaga.

Właśnie. Co?

Wyświetl akta czterech osób, które nadal żyją na Ziemi.

Kamilah Al-Jamil, Donny Shellstrop i jej pasierbicy, Patricii,

oraz Stevena Peleaza, czyli Pillboia.

Nie brali udziału w eksperymencie.

Skoro on powołuje się na dobrych ludzi,

to ja powołam się na złych.

Wyświetl Elizabeth Holmes. Nie! Henry'ego Kissingera! Nie...

PewDiePie'a.

Wysoki Sądzie, to nie przypadkowe osoby.

To ludzie, którym pomogły te „karaluchy”.

Bez żadnej magii, samą życzliwością.

Założę się, że stali się lepsi dzięki ich wsparciu emocjonalnemu.

Jeśli się mylę, jako pierwszy przyznam: „Słowo się odwraca”.

Nie używacie tego we właściwym kontekście.

Ale zgoda, spójrzmy.

Proszę bardzo.

Po naszej interwencji Pillboi poświęcił życie pomaganiu starszym.

Kamilah ufundowała stypendium w imieniu Tahani,

dzięki któremu 213 kobiet poszło na studia.