HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)

(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)

(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)

ช่วยรักที

ความรักของเธอ

ความรักของเธอ

จะช่วยทำให้ฉันเป็นมนุษย์ได้

รักเหรอ

ความรักเหรอคะ

ใช่

มีเพียงเลือดที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ของเธอเท่านั้น

ที่จะทำให้ฉันกลายเป็นมนุษย์ได้

เลือดเหรอ

(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 10)

แต่ทำไมล่ะคะ

ทำไมต้องเป็นเลือดฉันด้วยคะ

เพราะเธอเป็นคนปลุกฉันขึ้นมา

ไม่ว่ามนุษย์หน้าไหน

ก็ไม่สามารถ เปิดโลงที่มีแวมไพร์นอนอยู่ได้

แต่ว่า เธอทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

ไม่ใช่แค่นั้นนะ

เธอถึงกับเคยกัดฉันด้วย

ดูเหมือนจะเริ่มจากตอนนั้นแหละ

เหมือนว่าสายสัมพันธ์ระหว่างเรา จะเริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น

สายสัมพันธ์เหรอคะ

ทุกครั้งที่เธอตกอยู่ในอันตราย ฉันจะรู้สึกเจ็บแปลบที่รอยแผลนั่น

ราวกับการส่งสัญญาณเตือนอันตราย

และเหนือสิ่งอื่นใด

นัยน์ตาของเธอ

มีเพียงนัยน์ตาเธอเท่านั้น ที่สะท้อนภาพของฉัน

ก่อนหน้านี้คุณเคยบอกไว้นี่คะ

ว่าเลือดฉันเต็มไปด้วยพิษ

ไหนว่าเลือดฉันเป็นพิษ จนแวมไพร์กินไม่ได้ไง

แล้วทำไมตอนนี้มาพูดแบบนี้ล่ะคะ

ถ้าคุณบอกให้เร็วกว่านี้...

เธอก็คงไปจากฉัน

เพราะว่าผู้คนหวาดกลัวแวมไพร์

ถ้าเธอได้ยินว่าฉันต้องดื่มเลือดของเธอ ถึงจะกลายเป็นมนุษย์ได้

แล้วเธอจะยังอยู่ข้างฉันไหมล่ะ

ถ้างั้น จากนี้เราต้องทำยังไงต่อไปคะ

คุณบอกว่าต้องการเลือดฉันนี่

- ฉันต้องตายเหรอคะ - อย่าด่วนสรุปไปเอง

ฉันไม่ได้จะเอาชีวิตเธอ

ฉันเพียงหวังว่า เลือดที่เต็มไปด้วยพิษของเธอ

จะกลายเป็นเลือดอันอบอุ่น ที่เปี่ยมไปด้วยความรักก็เท่านั้น

แล้วก็ขอให้เธอแบ่งปันความอบอุ่นนั้น

ให้กับฉันที่ไม่อาจกลายเป็นมนุษย์ได้ เพราะขาดไปหนึ่งวัน

คุณซอนอูฮยอล

เลือดคนเรา แบ่งเป็นกรุ๊ปเอ บี และโอค่ะ

เลือดที่เปี่ยมไปด้วยรักเหรอ

ฉันไม่เข้าใจอะค่ะ

ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย

ผมต้องตามหาครึ่งมนุษย์ครึ่งแวมไพร์ ที่ร่างกายมีแผลเป็นครับ

แบบนั้นผมถึงจะหลุดพ้น

จากชะตาที่น่าเบื่อหน่ายนี้ได้

แต่มันคงไม่ง่ายอยู่แล้ว

ทั้งพ่อผม ปู่ผม ล้วนจากไปโดยไม่ทันได้ลงมือกันทั้งนั้น

และผมก็ไม่มีทางรู้ ว่าตัวเองเหลือเวลาอีกมากแค่ไหน

ไม่ต้องพูดแล้วก็ได้ครับ

ผมจะจบเรื่องนี้เองครับ ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหนก็ตาม

ผมเองก็จะช่วยทุกวิถีทางครับ

อาจารย์โก

ท่าทางซังกะตายแบบนี้

อะไรๆ คงไม่ได้ดั่งใจสิท่า

ช่วยเลี่ยงการพูดคำว่าตาย ต่อหน้าผมเถอะนะครับ

อ้อ จริงสิ

ขอโทษที

ผมบอกทุกอย่างไปหมดแล้วครับ

ว่าการจะกลายเป็นมนุษย์ได้

ผมจำเป็นต้องใช้เลือด ที่เปี่ยมไปด้วยรัก

โอ้ งั้นเหรอ

แล้วเขาว่ายังไง

เหมือนเขาจะไม่เชื่อครับ

ไม่เชื่องั้นเหรอ หมายความว่ายังไง

เขาถามว่าเลือดที่เปี่ยมไปด้วยรัก มันมีที่ไหนกัน

บอกว่าเขาไม่รู้เรื่องพวกนี้

ก็จริง มนุษย์อาจจะทำความเข้าใจได้ยาก

ความรักเอง ก็ต้องเป็นคนที่เคยรักถึงจะรู้วิธี

ฉันไม่เคยมีความรักอะไรเทือกนั้น

ก็เลยไม่มีหัวใจจะไปมอบให้ใครค่ะ

ตอนนี้แค่รักตัวเองก็หนักหนาพอแล้ว

แล้วผมก็ไปขอเลือดที่เปี่ยมไปด้วยรัก จากคนแบบนั้น

ดอกไม้บานสะพรั่งบนต้นไม้ตาย

ช่างน่าเวทนา

นี่อะไร

แนะนำให้เตรียมใจดีๆ ก่อนดูนะ

มันคืออะไรกันแน่

เห็นไหมล่ะ

ฉันเคยบอกว่าไง

ไอ้นั่นมันบ้าสุดกู่

ซอนอูฮยอลมีไอ้นี่อยู่งั้นเหรอ

ที่ชั้นใต้ดินของอิลมยอนชิก มีห้องลับอยู่

ฉันเอะใจก็เลยลงไปดู

ปรากฏว่ามีของแบบนี้อยู่

ทำไมเขาถึงมี ของที่ดูเหมือนอายุหลายร้อยปีล่ะ

ฉันรู้สึกเหมือนได้เห็นตัวเอง ในอดีตอันไกลโพ้นเลย

ฉันต้องรู้ให้ได้

ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ

แต่ต้องเป็นอะไรที่ เหนือกว่าที่เธอจินตนาการไว้แน่

หมายความว่ายังไง

นายรู้อะไรมากกว่านี้เหรอ

ยื่นหมูยื่นแมว

จ่ายค่าส่งของมาก่อน

เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหม

คิดว่าได้ยินเรื่องแบบนั้น แล้วจะหลับลงไหมล่ะคะ

เธอคงเพลียสินะ

เรื่องที่คุณซอนอูฮยอลพูดเมื่อวาน ฉันลองเอามาคิดดูทั้งคืนแล้ว

อ้อ

แต่ยังไง มันคงเป็นไปได้ยากค่ะ

อ้อ

ถ้าขอเลือดเฉยๆ ฉันให้ได้ทุกเมื่ออยู่แล้วค่ะ

จะคิดซะว่ามันเป็นการบริจาคเลือดก็ได้

แต่มาขอเลือดที่เปี่ยมไปด้วยรักนี่

ต้องทำยังไง เลือดถึงจะเปี่ยมไปด้วยความรักล่ะคะ

ของแบบนั้นมันมีจริงแน่เหรอคะ

แทนที่จะพูดว่าเป็นไปไม่ได้

เธอลองพยายามดูดีไหม

ฉันเองก็จะพยายามเหมือนกัน

การเปลี่ยนเลือด มันใช่เรื่องที่พยายามได้เหรอคะ

เอาเป็นว่า อย่าคาดหวังอะไรมากเลยค่ะ

เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ ฉันจะควบคุมได้ตามใจเหมือนกัน

เข้าใจแล้ว

ค่ะ สวัสดีค่ะ

คะ

เดี๋ยวนะคะ รุ่นพี่โดชิกเหรอคะ

ค่ะ

ขอบคุณที่โทรมาแจ้งนะคะ

เกิดอะไรขึ้นกับรุ่นพี่โดชิกงั้นเหรอ

เขาหมดสติเลยอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ

- ฉันไปก่อนนะคะ - อ้อ

ท่าทางเป็นห่วงเป็นใยไม่เบา

เห็นแบบนั้นแล้ว เหมือนจะไม่ได้สิ้นหวังซะทีเดียว

เชิญครับ

อินแฮ ทำไมเธอถึงได้...

รุ่นพี่ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ

ฮะ

อ้อ ก็...

พี่ไม่อยากให้อินแฮ เห็นสภาพแบบนี้เลยแท้ๆ

มันใช่เวลามาห่วงเรื่องนั้นไหมคะ

หมอว่ายังไงคะ ผลตรวจออกมาหรือยัง

ได้ยินว่าจู่ๆ ก็หมดสติไปนี่คะ

ยิ้มอะไรคะ

รุ่นพี่ยังจะยิ้มออกอีกเหรอคะ

มันมาแล้วแฮะ หน้าตาน่ากลัว

รุ่นพี่

ผลตรวจไม่มีอะไรผิดปกติ เขาว่าไม่เป็นไร

- จริงเหรอคะ - อือ

รู้อย่างนี้ แทนที่จะซื้อเนกไท

ฉันน่าจะซื้ออาหารเสริม อะไรพวกนั้นให้ดีกว่า

พี่ว่าแบบนี้ดีกว่าของขวัญอีกนะ

การที่เธอมาเยี่ยม ถามว่าพี่เป็นอะไรไหม

และแสดงความเป็นห่วง

การมีคนมาห่วงใย มันรู้สึกแบบนี้เองสินะ

อยู่ข้างนอกเองเหรอคะ

มีธุระอะไรเวลานี้

จะมีธุระอะไรล่ะคะ ก็มาหาคุณซอนอูฮยอลน่ะสิ

คุณซอนอูฮยอลไม่คิดถึงฉันเหรอคะ

พูดแบบนั้นไว้แล้ว แต่กลับไม่โทรหากันเลย

ดูสิคะ ตาฉันเป็นหมีแพนด้าหมดแล้ว

ฉันอยากรู้จนนอนไม่หลับด้วยซ้ำค่ะ

ต้องขอโทษด้วย ผมไม่ได้เจตนาเลย

คุณอินแฮอยู่ในบ้านไหมคะ

อ้อ คือ...

ได้ยินว่ารุ่นพี่โดชิกเข้าโรงพยาบาล เขาเลยรีบร้อนออกไป

ประธานชินเหรอคะ

เขาป่วยเป็นอะไรเหรอคะ

ไม่ทราบรายละเอียดเหมือนกัน

เอาเป็นว่า เรามาคุยกันก่อนดีไหมคะ

เชิญเลย

ที่ชั้นใต้ดินของอิลมยอนชิก มีห้องลับอยู่

ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไร

อันนี้ฉันสงสัยมาตั้งนานแล้วนะ

ตรงนั้นมีไว้ทำอะไรเหรอคะ

ฉันขอไปดูได้ไหม

ถ้าลำบากใจก็ไม่ต้องค่ะ

ไม่หรอก

จะลงไปดูก็ได้

ว้าว

ตรงนี้เป็นพื้นที่ของคุณอูฮยอลเหรอคะ

น่าทึ่งมากเลย

เหมือนหลุดเข้ามาอีกโลกหนึ่งเลยค่ะ

อย่างกับเวลาในนี้หยุดเดินไปนานแล้ว

ว้าว

เจ๋งมากเลยค่ะ

ดูเหมือนจะชอบที่นี่นะ

สุดๆ เลยค่ะ

เขาว่าห้องเป็นแบบไหน

เจ้าของห้องก็เป็นแบบนั้นไงคะ

ฉันรู้สึกเหมือนได้เข้ามาในจิตใจ ของคุณอูฮยอลเลยค่ะ

แต่ว่า

มันดูเหงาๆ ยังไงไม่รู้

คุณไม่เหงาเหรอคะ ที่มาอยู่ในห้องลับแบบนี้คนเดียว

ไม่มีที่ไหนเหมาะแก่การเฝ้ารอใครสักคน มากไปกว่าที่นี่แล้ว

เพราะเราสามารถคิดถึงใครบางคนได้

โดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน

เป็นเพราะผู้หญิงที่ชื่อแฮซอนเหรอคะ

ตอนเราเจอกันครั้งแรกหน้าคฤหาสน์ คุณเคยพูดแบบนี้นี่นา

ว่าไม่เคยลืมเขาแม้แต่วันเดียว

คุณชอบเขามาก ถึงขั้นวิ่งเข้ามากอดทันทีที่เจอฉัน

แล้วทำไมถึงเลิกกันล่ะคะ