Haunted Hotel

‫خواهش میکنم، مجبور نیستی این کارو بکنی.

‫میدونم.

‫برای همینه که باحاله!

‫خواهش میکنم، نه!

‫یکی کمک کنه!

‫استر، چی شده؟

!‫چاقوکشی! چاقوکشی

‫هیچی. فقط داشتم با یه روح ور میرفتم.

‫"چاقوکشی، چاقوکشی"؟ ‫این چیه، شعارته؟

‫خیلی احمقانه‌ست.

‫استر، نذار ارواح فکر کنن میتونن تو رو بکشن.

‫ولی بازیگریت خیلی خوب بود.

‫آه. اگه میتونستم میذاشتم تو منو بزنی!

‫بن، منظورت این نیست. ‫اون... منظورش این نیست!

‫حواستون جمع باشه، رفقا. این یه تمرین نیست.

‫کد زرد. نه، وایسا، اوه، آبی. ‫آبی و یکم زرد. این یه کده!

‫نیتن، آروم باش. چی شده؟

‫یه پرنده باحال دیدی؟ یه فنچ بود؟

‫ما یه مشتری داریم.

‫این یه تمرین نیست. ‫بن، مطمئن شو حوله‌ های تمیز داریم.

‫استر، آینه خونی رو پاک کن. ‫نیتن، کدوم اتاقمون کمترین میزان تسخیر رو داره؟

‫اوه، این سخته.

‫بحث‌ های زیادی راجب ارواح هست

‫که کی اجازه داره جایی رو تسخیر کنه که توش زندگی کرده ‫در مقابل جایی که مرده. همچنین، هست...

‫- به داییت کمک کن یه اتاق امن برای مشتری پیدا کنه. ‫- قربان، بله قربان!

!‫آبادون، برو بیرون

‫جرأت داری به آبادون، ‫شاهزاده‌ اعظم قلمرو سیاه، نسل نفرین‌ شده‌... دستور بدی؟

‫- هیچ زندونی نمیتونه قدرتم رو مهار کنه! ‫- اینجا بازه؟

‫کاملاً.

‫به آندرویل خوش اومدین.

‫بابت این بهم ریختگی معذرت میخوام. ‫تازه این هتل رو به ارث بردم.

‫هنوز دارم سر و سامونش میدم.

‫اون آینه داره خون گریه میکنه؟

‫اون جیوه‌ست.

‫- مال دوره‌ ناپلئونه. ‫- چه شیک.

‫بن، وضعیت اون اتاق چطوره؟

‫هنوز دارم دنبالش میگردم. تمام.

‫روح! یه روح دیگه.

‫جشن ارواح.

‫- بوم. یه دونه پیدا کردم. ‫- اتاق ۲۱۰…

‫- اوه، خدا! ‫- درسته. جسیکا به ۲۱۰ نقل مکان کرد.

!آه، جسیکا، دیگه کافیه

‫- اوه، خدا! ‫- جسیکا؟ جسیکا!

‫نور شادی بخش!

‫شماها واقعاً باید جادوی سیاه یاد بگیرین.

‫- اتاق ۲۱۰ پاکسازی شد. ‫- ۲۱۰، باشه.

...‫لطفاً اگه میتونم کمکی بهتون بکنم بهم خبر بدین

‫لعنت بهش.

‫ممنون. اوه، ام، یه چیز دیگه هم هست.

‫جانی چاق خوشش نمیاد پرداخت‌ هاش دیر بشه.

‫اون تونی بود؟ اوه، اون یارو یه روحه.

‫از لحاظ فنی، یه تکرار کننده روز مرگه.

‫آره، ممنون، نیتن.

‫هی! کی به پلیس زنگ زد؟

...جانی، ای حرومزاده

‫خب، تمرین خوبی بود.

‫اگه اون یه مشتری بود، فکر کنم ‫الان از اقامتش لذت میبرد.

‫- میشه کانال تلویزیون رو عوض کنی؟ ‫- الان نه.

!‫ها! تونستم

‫من این کارو کردم!

‫خانم.

«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»

‫این... این نباید دیگه اتفاق بیفته. ‫هر دفعه که فکر میکنم اوضاع داره درست میشه،

‫یه روح که ازش خبر نداشتم ‫میاد و همه چیو خراب میکنه.

‫شاید بتونی از ارواح استفاده کنی. ‫بعضیاشون توی تکالیف ریاضی من خیلی خوبن.

‫و بعضیاشون توی تماشا کردنم موقع شاشیدن خوبن.

‫اشکالی نداره. من دیگه توی تاریکی میشاشم.

‫راه حل، ارواح بیشتر نیست. اینه که ‫اصلاً روحی نباشه

‫هنوز از اینکه تونی یه روح شده عصبانی ای،

‫بعد بهت شلیک کرد، بعد تو ورودی بهش شلیک شد؟

‫دفعه بعد یه مشتری گیرمون میاد

‫آره، معلومه

وقت بدیه، پاول چاقوکش

‫حتی اگه یه مشتری گیرمون هم بیاد، بازم روح داریم،

‫پس دفعه بعد، ممکنه یکی کشته شه یا تسخیر بشه

‫یا توی اون گودال بی انتهای توی باغ بیفته.

اون بی انتها نیست

‫من یه سنگ انداختم پایین، و ‫یه چیزی اونو پرت کرد بالا.

‫دیدی، فقط یه سوراخ عمیقه ‫که یه چیز مفید تهش هست.

اون ‫گفت چشمای مهربونی دارم.

‫از گودال دور بمون، بن.

‫کاترین، تو توی صنعت مهمون‌ نوازی تازه‌ کاری.

‫از یه باتجربه بشنو، هر هتلی مشکلاتی داره.

‫نه مثل این. خدایا، بین ارواح و نبود مشتری و آبادون؟

‫اوه، وایسا. آبادون چه مشکلی داره؟

‫اون یه شیطانه که توی بدن ‫یه پسر بچه از دهه ۱۷۰۰ گیر افتاده.

‫این جسم به فروت لوپس نیاز داره.

!‫فقط چیریوز یا هیچی

‫متاسفم. دفعه بعد که مردم، ‫یه هتل بزرگ رو برای یه نفر دیگه به ارث میذارم.

‫این یه هتل تسخیر شده‌ست...

‫آره، اون این اصطلاح رو دوست نداره.

‫که نمیدونم چطوری به دستش آوردی...

‫بازی ورق با یه غریبه کلاه دار.

‫جایی که الان به عنوان یه روح ‫با بقیه ارواح گیر افتادی.

‫وقتی بشناسیشون باحالن. دیگه چی میخوای؟

‫کمتر از اینا.

‫اینجا فقط وقتی کار میکنه ‫که آدمای زنده، زندگی کنن.

‫پس با ارواح کار کن. ‫خیلی از اونا تجربه تجاری دارن.

‫خیلی از اونا تجربه قتل هم دارن.

‫- اون چیه؟ ‫- آخرین راه حل من.

‫یه جن گیر؟

‫ماه پیش یه تراکت گذاشت. اینجا یه شهرتی داره.

‫جن‌ گیرها هم همینطور.

‫و استخدام کردن یکی وقتی برادرت یه روحه

‫فوق‌ العاده بی‌ احساسیه!

‫چیزی که بی‌ احساسیه اینه که همه‌ ارواح ‫مشتریامون رو میترسونن

من ‫باید از شرشون خلاص بشم ‫تا اینجا شانسی داشته باشه.

‫یا بذاری من درستش کنم.

‫کاترین، بهم اعتماد کن. من برادر بزرگترتم. ‫همیشه مراقبت بودم.

‫وقتی سه سالم بود، منو توی کمد حبس کردی.

‫چون دست از بازی کردن با قطارهام برنمیداشتی.

بهم ‫یه روز فرصت بده.

‫این یه مشکل ارتباطی بین تو و ارواحه.

‫- من میتونم درستش کنم. ‫- چطوری؟

‫مهمه؟ اگه جواب بده، از جن گیر ارزونتره.

...‫باشه. تو یه فرصت داری

‫واقعاً، حزقیال؟

‫به دفاع ازش، وقتی زنده بود، ‫این راهرو یه دستشویی بود.

‫رفیق، بچه بودن توی یه هتل جن زده.

‫مامان میگفت روزایی مثل اینم هست. مگه نه؟

‫- چی میخوای؟ ‫- وای، تو خیلی زودرنجی.

‫میدونی چی ممکنه کمک کنه؟ یه دوست دختر.

‫من راحت نیستم راجب زندگی عشقیم صحبت کنم.

‫یا نبودش، همونطور که قلدرم میگه.

‫پس من صحبت میکنم. اسمش آنابله.

‫اون با یه گردنبند الماس توی یه جایی نزدیک هتل دفن شده.

‫اون به من نمیگه کجا.

‫ولی شاید به یه خواستگار جوون بگه؟

‫نمیدونم، خواهر.

‫لاس زدن با یه روح برای پیدا کردن جسدش، ‫همش غیراخلاقی به نظر میرسه.

‫خیلی چیزا غیراخلاقی به نظر میرسن، بن. ‫به هر حال، اون گفت تو خوشگلی.

!انجامش میدم

من استخونا رو میگیرم

‫تموم شد. ارواح قدیمی توی روزهای فرد ‫به خواب زنده‌ ها نگاه میکنن.

‫ارواح جدید روزهای زوج رو میگیرن.

‫- شما تالار شهر دارین؟ ‫- تو نباید اینجا باشی.

‫این هتل منه. هر جا بخوام میتونم باشم.

‫فقط بذار من اینو حلش کنم.

‫اوه، پاول چاقوکش، میشه یه دقیقه وقتتو بگیرم؟

‫بو، به همگی

‫بو.

‫همتون کاترین رو میشناسین، ‫خواهر من و، اوه، "صاحب" جدید.

‫اون یکم توی جذب مشتری مشکل داره.

‫من مشکلی ندارم. شما همتون به اونا حمله میکنین.

‫نه با موفقیت!

‫مهم نیست!

‫نکته اینه که،

‫فکر کردم میتونیم با استفاده از قرن ها ‫تخصص هتل داری خودمون بهش کمک کنیم.

‫پس بیاین دور هم جمع بشیم، ‫اسم هامون رو بگیم، اینکه چطور مردیم،

‫و یه ایده عالی برای هتل بگیم. کی اوله؟

‫سلام. آره، من آنجلام، معروف به جیغ کش راهرو.

‫من از درخت سیب افتادم.

‫فکر میکنم جیغ میزنم چون پسره خیلی میوه میخوره.

‫و وقتی این کارو میکنه، ‫یاد آسیب روحی خودم میفتم.

‫عالیه. دیگه برای بن میوه ممنوعه. بعدی.

‫من داگ هستم.

‫من، در حال نجات یه بچه توی رودخانه غرق شدم.

‫دروغگو!

‫باشه، بیاین دوباره وارد این بحث نشیم. ‫آ... کس دیگه ای ایده ای نداره؟

‫گرگ های بیشتری توی هتل باشن.

‫و باکره ها. شهرستانی های کوچیک.

‫و تلویزیون های همیشه روشن.

‫تلویزیون های همیشه روشن.

!عجب فکرای بکری

‫ما توی برق ضرر میکنیم، ‫ولی توی میوه صرفه جویی میکنیم.

‫نوبت منه. فکرشو میکردم که نقشه نیتن افتضاح میشه.

‫- به دل نگرفتم. ‫- برای همین با نقشه خودم اومدم اینجا.

‫کسی میتونه اینا رو پخش کنه؟

‫- اوه، شروع بدی بود. ‫- یه جایی میذارمش.

‫نکته اینه که، برای جلوگیری از ‫درگیری بین زنده‌ ها و مرده‌ ها،

‫من یه نقشه مناسب از جاهایی که میتونین ‫و نمیتونین توی اونجا رفت و آمد کنین، درست کردم.

‫میتونین : اتاق زیر شیروانی.

‫نمیتونین : اتاق‌ های مهمون، راهروها،

‫لابی، اتاق غذاخوری، باغ و این اتاق جلسه.

‫پس بیاین همگی بریم بیرون.

‫جلسه تموم شد.

‫بو!

‫دارن سعی میکنن منو بترسونن، ‫یا این یه بوی معمولیه؟

‫یکم از هر دوتاش

‫- بو! ‫- بو!

‫روش جدید. توی اتاق زیر شیروانی بمونین ‫وگرنه خبری از تلویزیون نیست.

‫بو!

‫شما الان از "بو" به عنوان سلام استفاده کردین. ‫حداقل یکدست باشین.

‫بو!

باشه! باشه! تلویزیون ممنوع

‫متاسفم، ولی...

‫لعنت بهت، جسیکا!

‫جسیکا! جسیکا!

‫خب... زیاد اینجا میای؟

‫زیاد؟ من ۹۰ ساله که توی این هتل احمقانه گیر افتادم،

‫دارم تماشا میکنم دنیا داره پیشرفت میکنه ‫در حالی که من اساساً توی زمان یخ زدم

‫توی یه لباسی که حتی دوستش هم ندارم!

‫من ۱۳ سالمه.

‫به هر حال، من بن...جامین هستم؟

‫شنیدم یکی فکر میکنه من قیافه خوشگلی دارم.

‫واقعاً؟ کی؟

‫اوه، هیچکس. اطلاعات غلطی داشتم. خداحافظ.

‫آه، لعنتی. متاسفم. اوم، بذار فقط...

‫نه، وایسا! من ۲۰ ساله که ‫هیچ چیز جدیدی برای خوندن نداشتم...

‫من این کارو کردم، یا تو این کارو کردی؟