The Morning Show

Bradley Jackson. Terima kasih kerana berjumpa saya dalam masa yang singkat.

Awak ketua bagi dua bahagian dalam satu rangkaian.

Janganlah berpura-pura terharu kerana saya tinggalkan semua kerja untuk ke sini.

Awak dah menjangkakannya, bukan?

Beri saya bourbon dengan ais. Terima kasih.

Ini berkenaan apa? Berjumpa lewat malam di hotel...

Maaf, saya salah seorang yang pelik

yang hanya meniduri perempuan yang tertarik dengan saya.

Saya bukan mahu menggoda awak.

- Awak nampak wanita di sana? - Ya.

Itu Cecily. Pembantu saya di New York.

Saya meniduri dia.

Okey.

Itu satu gurauan.

Saya tak risau kerana saya tak mudah takut.

- Itu memang jelas. - Terima kasih.

- Terima kasih. - Mereka tahu awak ada di sini.

Ya, saya selalu datang ke sini.

Bradley, apakah kisah hidup awak?

- Kisah hidup saya? - Ya.

Ia mungkin sama dengan kisah hidup kebanyakan orang.

Budak yang membesar di kampung

dan mempunyai impian hidup yang lebih kepada idea,

sesuatu yang bermakna.

Setelah dewasa, baru sedar yang lebih banyak benda mengarut.

Saya rasa itu tak sama dengan kebanyakan kisah orang lain.

Bagaimana dengan awak?

Saya mungkin tak patut soal awak

kerana awak orang yang penting tapi... Siapa peduli?

Menjadi orang penting ialah gambaran paling tepat

bagi eksekutif rangkaian.

Kisah hidup saya? Budak pandai, ayah lari, saya menjaga mak saya,

saya mahu menguasai dunia satu hari nanti dan memaksa semua orang tunduk.

Bagaimana dengan awak sekarang?

Agak baik sebenarnya.

Syabas.

Ya.

Apa yang awak mahu daripada saya?

Awak anggap semua mesyuarat perniagaan

seperti awak disoal siasat oleh musuh?

Jika awak bijak, awak tahu itulah tujuan semua mesyuarat perniagaan.

Kalau awak faham, kenapa kerjaya awak tak begitu baik sekarang?

Sekarang? Awak rasa saya terlalu tua untuk jadi wartawan muda yang berani?

Saya patut ada kerja yang lebih stabil sekarang?

Mungkin.

Awak sangat bijak, menarik,

awak ada apa yang kami cari dalam bidang ini.

Apa yang menghalang awak?

Saya tak tahu.

Mungkin apa yang awak lihat sebagai "baru" dalam diri saya

ialah apa yang menghalang saya.

Saya tak berfikir seperti orang lain.

Saya kata apa saja yang saya mahu. Saya serius. Saya tak sesuai.

Sesuai dengan apa?

Apa saja.

Baik. Orang yang pelik.

- Apa? - Saya tak maksudkan yang buruk.

Awak mahu jumpa saya untuk lihat jika saya gila atau tidak.

Saya nampak kenapa awak menemu bual dengan baik.

Terima kasih.

Selain daripada tertanya sama ada awak gila,

ada satu lagi sebab saya mahu jumpa awak.

Kami mungkin boleh gunakan awak sebagai wartawan lapangan The Morning Show.

Awak mungkin boleh?

Saya dah lihat latar belakang awak.

Awak bertukar-tukar kerja. Awak ada sejarah yang menarik...

Okey. Jackson Dua Tak Guna ialah... Saya boleh jelaskan...

"Dua Tak Guna" apa?

- Apa? - Saya sebut dulu.

Saya bergurau saja.

Saya mahu dengar tentang Jackson Dua Tak Guna.

Tapi sekarang...

saya cuba buat keputusan jika saya patut beri awak peluang.

Saya mahu gunakan skandal Mitch Kessler untuk mengubah semula rancangan kami.

Saya mahu orang bijak dengan perspektif yang baru.

Awak ingin menawarkan saya kerja?

Saya tak mahu membuat penerbit saya marah,

tapi saya dah aturkan perjumpaan awak dengan Charlie Black esok.

Dia penerbit eksekutif The Morning Show.

- Saya kenal dia. - Sudah tentu.

Awak boleh bersedia untuk perjumpaan pada 9:30 pagi esok?

Boleh.

Bagus.

Terima kasih untuk ini.

Saya tak boleh tahu tentang Jackson Dua Tak Guna?

Lain kali. Saya harus mula bersedia. Saya serius dengan kerja saya.

- Saya tahu saya sukakan awak. - Hei.

Awak tak kenal saya.

Jason.

Awak buat apa di sini?

Awak tak boleh datang seperti ini lagi.

Alex,

anak kita hubungi saya dengan rasa panik,

bertanya jika saya tahu awak ada di mana.

Saya ada di sini.

Saya dah pulang dan saya okey.

Saya akan hubungi Lizzy dan kata saya okey. Terima kasih.

Awak ke mana?

Saya tak boleh tidur.

Saya tak boleh tidur, jadi saya berjalan di taman.

Awak berjalan di taman pada tengah malam?

- Ya? - Dalam hujan?

- Kenapa dengan awak, Alex? - Apa...

- Awak okey? - Ya. Saya okey.

Saya pergi berjalan pada tengah malam.

Bila lagi saya boleh berjalan di taman tanpa sebarang gangguan?

Kenapa pandang saya begitu? Saya...

Tolonglah, ini hari terburuk dalam hidup saya.

Saya tak boleh berfikir. Jadi saya pergi berjalan.

- Okey. Baiklah. - Tak salah.

Saya jumpa awak malam esok untuk acara itu.

Acara itu.

Ya, saya pun tak sabar.

- Yakah? - Ya. Selamat malam.

PENDEDAHAN #METOO MITCH KESSLER

& RESPONS ALEX LEVY MENAIKKAN PEMERINGKATAN THE MORNING SHOW

Okey.

Tak guna.

Ya Tuhan.

Tiada panggilan kerana selepas rancangan,

awak dan pasukan PR UBA akan semak ucapan untuk malam ini.

- Mereka dah menyemaknya. - Ia dari pejabat Fred.

Tak sabarnya melihat awak dapat anugerah. Saya beli baju untuknya.

Saya tak sabar untuk melihatnya.

Dandanan di rumah awak pukul 3:00. Ada dalam kalendar awak.

Saya tak peduli ia datang dari mana.

Saya dah ada ucapan saya dan mereka tak perlu buatnya semula.

Tolong hubungi mereka.

Jangan salahkan mereka kerana risaukan ucapan awak.

Ini kali pertama awak muncul di khalayak ramai sejak kejadian itu.

Awak rasa menerima anugerah untuk kepimpinan dalam kewartawanan

dua hari selepas rakan saya dipecat kerana kelakuannya buat saya terlalu sensitif?

Ramai orang yang menunggu awak buat silap di acara itu...

Kenapa awak buat saya tertekan seperti ini?

Kenapa tak bagi saya strok? Jadi saya tak perlu pergi.

Saya perlu mengelaknya!

Saya faham tapi saya...

- Saya perlu jawab. - Okey.

Hei, Sarah.

Awak hubungi saya pukul 4:00 pagi tadi?

Saya baru bangun dan ternampak mesej awak.

Ya.

Saya mahu tanya awak sesuatu.

Pada pendapat awak,

cara rangkaian berlengah untuk meluluskan kontrak baru saya...

adakah itu menunjukkan...

sesuatu yang luar biasa?

Seperti apa?

Seperti...

mereka cuba menggantikan saya?

Atau terfikir untuk menggantikan saya?

Ia memang tak bagus.

Tapi tak semestinya ia bermaksud begitu.

Berita baiknya ialah awal boleh mengawal mereka sekarang.

Mereka sangat perlukan awak.

Awak harus selesaikan masalah kontrak itu dan saya mahu semua yang kita minta.

Awak okey?

Saya okey.

Kenapa semua orang tanya begitu?

Saya cuma mahu apa yang saya minta.

Paling penting ialah persetujuan pasangan hos.

Sarah, saya perlu mengawal situasi

supaya saya tak dipecat.

Alex, kenapa awak takut secara tiba-tiba?

Ia hanya perasaan.

Tapi ia sangat penting.

Persetujuan pasangan hos.

Awak perlu berusaha dapatkannya. Saya maksudkannya.

Faham.

Saya ingin tahu sebaik saja awak dengar daripada mereka

dan bukan bila awak rasa saya dah mendengarnya.

Okey?

Okey.

Baiklah.

Saya tak pernah hantar mesej yang kurang sopan.

Mereka yang telah memberi maklumat rasa ia kurang sopan.

Awak rasa itu boleh diterima? Awak rasa respons mereka boleh diterima?

Sudah tentu.

Tapi wanita-wanita ini tak pernah mengadu kepada saya tentang kelakuan ini.

Ya, tapi awak bos mereka.

Awak berkuasa.

Awak rasa awak dah cipta persekitaran

yang selesa untuk mereka membuka mulut?

Hei. Apa yang awak... Tidak.

- Kita tak boleh buat begini. - Tapi, saya mahu sekarang.

- Jangan. - Berikan kepada saya.

- Tolonglah. - Saya tak mahu Veruca Salt hari ini.

- Tolonglah. - Beri apa yang saya mahu.

Claire.

- Awak tak boleh menolak. - Claire, tolonglah.

Awak mahu berhenti, gunakan perkataan selamat itu.

Okey, "perubahan iklim."

- Awak serius. - Saya sangat serius. Okey?

Tolonglah.

Jangan kunci pintu. Awak tahu ia akan kelihatan teruk...

Mungkin kita ada perbualan peribadi?

- Tolonglah. - Saya perlukan nasihat tentang kerjaya.

Tak perlu kunci pintu untuk itu.

Awak tak perlu kunci pintu melainkan untuk satu benda.

Awak tahu kita berbeza daripada... Betul?