The King Dae Joyoung (대조영)

‫جلو نیاید

‫منم نمیتونم شما رو ببخشم.

‫باشه خودتون خواستید! همتون حمله کنید!

‫زودباشید بیاید! یالا!

‫بکشیدشون!

‫خوب به اتفاقی که اینجا افتاد، نگاه کنید. ‫تانگی ها سعی دارن بین ما تفرقه بندازن.

‫ما داریم خودمون رو میکشیم.

‫از حالا به بعد

‫ما تا آخرین دانه ی برنج مون رو با ‫برادران مون سهیم خواهیم شد.

‫ما سه نفر غذا رو به طور مساوی ‫تقسیم میکنیم، پس همکاری کنید.

‫شاید کمی گرسنگی بکشیم ‫اما هیچکس از گرسنگی نمیمیره.

‫زندگی ارزشمنده و حیفه که از بین بره ‫همه ی ما باید زنده بمونیم.

‫ما باید به هم کمک کنیم و اعتماد داشته باشیم.

‫ما باید هرطوری که شده زنده از اینجا بیایم بیرون!

‫.

‫- منظورت چیه که رفتار زندانی ها عجیب شده؟ ‫- ته جویونگ روشون تأثیر گذاشته.

‫اون عوضی اینبار دیگه دنبالِ چیه؟

‫بفرمایید.

‫با هم بخورید.

‫ممنونم.

‫- تنهایی همشو نخوری ها ‫- ممنونم

‫- فکر میکنم به حد کافی گذاشتیم ته جویونگ زنده بمونه. ‫- بیاید همین حالا از شرش خلاص بشیم.

‫ته جویونگ یه آدم معمولی نیست

‫اگه خودمون بکشیمش ممکنه ‫بعداً برامون مشکل ساز بشه.

‫ما همونطوری که ژنرال ایی مون گفت ‫از زندانی ها استفاده میکنیم.

‫رهبران هر دسته رو پیش من بیار. ‫اینکار برای اونا مثل آب خوردنه.

‫باشه.

‫اینا از باکجه، شیلا، ترگول و کران هستن.

‫خوب گوش کنید. یه کاری برای شماها دارم. گوگورویی هایی ‫که شما رو مجبور کردن غذاتونو تقسیم کنید رو بکشید.

‫اگه اونا رو بکشید

‫من شما رو آزاد میکنم که برید.

‫برام مهم نیست چطوری اینکارو میکنید.

‫اما هرگز نباید جایی درز کنه که ما گفتیم اینکارو بکنید.

‫نه!

‫- اونا زندانی های جدیدی هستن که تازه به اینجا اومدن. ‫- خیلی بد شد

‫هرچی زندانی های بیشتری به اینجا بیان ‫مُرده های بیشتری هم از اینجا میرن...

‫کی هستید؟

‫چی شده؟

‫نه!

‫سرجاتون وایسید! تکون نخورید!

‫بیو، خودتی؟

‫سودول! برادر!

‫چرا سعی دارین ما رو بکشین؟

‫اینجا نمیتونین سلاح داشته باشین ‫کسی برای کشتن من، اینو به تو داده.

‫برای اینکه ما زنده بمونیم، تو باید بمیری!

‫به سرجاهاتون برگردید!

‫اگه میخوای زنده بمونی، باید ما رو بکشی.

‫من هیچ دشمنی ای با شما ندارم.

‫به سرجاهاتون برگردید.

‫و اگه میخواید منو بکشید، مثل یه مرد دلیلشو ‫بگید و بیاید با من بجنگید.

‫نه اینکه مثل ترسو ها شبانه بیاید بالای سرم.

‫بیاید بریم!

‫بیو!

‫- سودول! برادر! ‫- بیو

‫چی شده؟ تو اینجا چیکار میکنی؟

‫من توی قرارگاه بغلی هستم. وقتی که دیدم این افراد ‫شما رو از بعدازظهر زیر نظر دارن، تعقیب شون کردم.

‫- نتونستن؟ ‫- درسته

‫بهت که گفتم مراقب باش!

‫اون ته جویونگه، رهبر پیمان دونگ مونگ چان!

‫اما نگران نباشید.

‫اون دیگه توی لیست سیاه رفته و زیاد دوام نمیاره.

‫اون عوضی دوباره از چنگال مرگ فرار کرد!

‫تو برای اینکه ما رو نجات بدی ‫خودت به اینجا اومدی؟

‫با کمک ژنرال گو ساگه زیاد سخت نبود.

‫تو نباید اینکارو میکردی.

‫وقتی که به اینجا اومدی دیگه غیر ‫ممکنه بتونی از اینجا بیرون بری.

‫تو به چنگال مرگ پا گذاشتی...

‫حالا که تو و سودول رو دیدم، اگه ‫بمیرم یه مرد خوشحال میمیرم.

‫بیو...

‫حالا خوب گوش کن.

‫همه اون بیرون هرکاری از دستشون برمیاد ‫دارن انجام میدن تا تو رو نجات بدن.

‫اما هیچکس نمیدونه کِی اینکار عملی میشه.

‫پس ما هرجوری که شده باید ‫زنده بمونیم تا اونا نجات مون بدن.

‫منم به اینجا اومدم که از تو محافظت کنم.

‫حال پدرم چطوره؟

‫همه حالشون خوبه.

‫پادشاه و شاهزاده سوکیون؟

‫چه اتفاقی برای اونا افتاد؟

‫اعلاحضرت سخت مریض بود و در قصر نگهداری میشد.

‫شاهزاده سوکیون؟

‫مطمئن نیستم اما فکر میکنم اون خدمتکار قصر شده باشه.

‫خدمتکار؟

‫خدمتکار؟ شاهزاده سوکیون خدمتکار شده؟

‫متأسفانه همینطوره.

‫عوضی های لعنتی!

‫چطور تونستن با یه شاهزاده اینکارو بکنن؟

‫برادر...

‫(چانگ آن، تانگ)

‫کسی این اطراف نیست، لطفاً یه کم استراحت کنید.

‫اگه میخوایم همه ی اینا رو بشوریم ‫وقتی برای استراحت نداریم.

‫شاهزاده، دست هاتون...

‫این در مقایسه با رنجی که پادشاه و ‫ژنرال ته جویونگ میکشن، چیزی نیست.

‫بهتر از این نمیتونید کار کنید؟ ‫لکه ها هنوز پاک نشدن.

‫- دوباره بشورید ‫- منظورت چیه؟

‫این که تمیزه.

‫زنیکه!

‫اگه من میگم کثیفه، یعنی کثیفه.

‫خفه شو و مثل یه برده کار کن!

‫تو الکی بهانه میاری که به ما سخت بگذره.

‫بهانه؟

‫- ای زنیکه! ‫- بس کن!

‫دوباره شروع شد.

‫- تو فکر کردی کی هستی که به من دستور میدی؟ ‫- این هیاهو برای چیه؟

‫چیزی که ازت خواستم رو فهمیدی؟

‫شاه بوجان توی قصر مهمانان نگه داشته شده.

‫حالشون چطوره؟

‫خوب نیست.

‫- دردسر درست نکنید. ‫- صبر کن.

‫چیزی درباره ی ژنرال تجویونگ شنیدی؟

‫آخرین خبری که من شنیدم اینه که به ‫اردوگاه برده ها در کوهستان گی پو برده شده.

‫اونجا مثل جهنم میمونه.

‫اگه کسی به اونجا فرستاده بشه ‫با یه مُرده هیچ فرقی نمیکنه.

‫من باید پادشاه رو ببینم.

‫شاهزاده! اگه ما رو بیرون از اینجا بگیرن، تنبیه میشیم.

‫شاید این آخرین فرصتِ من باشه. ‫باید ایشونو ببینم.

‫شاهزاده

‫- ما به حد کافی ساکت موندیم ‫- درسته

‫ما وزرا باید با هم متحد بشیم و جلوی این وحشی ها رو بگیریم.

‫یه راه حل وجود داره.

‫بهمون بگو.

‫راه حلت چیه؟

‫ما توی این وضعیت هستیم چون ملکه از ‫پشت پرده امور این کشور رو کنترل میکنه.

‫ما باید سریعاً برای جانشینی امپراطور ‫یه ولیعهد انتخاب کنیم.

‫ما قبلاً شاهزاده یی یون رو از ولیعهدی خلع کردیم

‫حالا کیو میتونیم ولیعهد کنیم؟

‫ما دوباره شاهزاده یی یون رو ولیعهد میکنیم.

‫شاهزاده یی یون بخاطر علاقه ی زیادش ‫به زن و شراب خلع شد.

‫اگه همه ی ما وزرا از پادشاه بخوایم ‫مجبوره که قبول کنه.

‫اما یی یون قبلاً خلع شده ‫چطور برش گردونیم؟

‫اگر این دلیل خلع شاهزاده باشه پس ‫ملکه هم باید خیلی وقت پیش خلع میشد.

‫اون چطوری به جایی که الآن هست رسیده؟

‫اون معشوقه ی پادشاه قبلی بود و ‫حالا با پسر همون پادشاه، داره میخوابه.

‫بس کن ژنرال ایی مون!

‫تو همه ی ما رو در دردسر میندازی.

‫برگردوندنِ شاهزاده یی یون، مناسب و درست خواهد بود.

‫ملکه هم نمیتونه ما رو نادیده بگیره.

‫ژنرال ایی مون وزرا رو جمع کرده؟

‫اونا سعی دارن همون کاری که ازش میترسیدید رو انجام بدن.

‫- منظورت برگردوندنِ یی یون به ولیعهدیه؟ ‫- بله علیاحضرت.

‫من همه ی مبارزان غیرتانگی که تو پیشنهاد ‫کردی رو خدمتگزار خودم میکنم.

‫پس زودتر کارِت رو انجام بده.

‫- همشون؟ ‫- بله همشون.

‫اونا سربازان من اند که در جنگِ با وزرا می جنگن.

‫هرچی بیشتر، بهتر.

‫چشم ملکه.

‫ایی هگو و چولین از نزدیک، یی یون رو زیرنظر دارن؟

‫انگار اونا بخاطر اینکه شاهزاده وسط ‫شب غیب اش میزنه، کمی مشکل دارن.

‫واقعاً؟

‫- شاهزاده کجاست؟ ‫- نمیدونم.

‫من و موگه پشت در بودیم اما ندیدیم بیاد بیرون. ‫اون چطوری و کجا غیب اش زده؟

‫- اون طی الارض میکنه؟ ‫- وجب به وجبِ اینجا رو بگردید.

‫حتماً یه دَر مخفی داره.

‫چشم ژنرال! ‫کل اتاق رو بگردید!

‫حالا اون وسط روز غیب اش زده و به فاحشه خونه رفته.

‫- ژنرال، می موسا هستم ‫- بیا داخل.

‫- ژنرال گو ساگه خودتی؟ ‫- خیلی وقته ندیدمتون ژنرال.

‫سلام کن.

‫گو سانجی هستم.

‫اوه چقدر بزرگ شدی!

‫زمان خیلی زود میگذره.

‫ژنرال

‫شنیدم که ایی مون وزرا رو جمع کرده.

‫میدونم.

‫اونا بزودی یی یون رو دوباره ولیعهد میکنن.

‫اگه یی یون پادشاه بشه، حیثیت و مقام مبارزان ‫گوگوریو، باکجه، شیلا، ترگول، کران

‫و همه ی مبارزان جنوب از بین خواهد رفت.

‫مبارزان جنوب همه با هم باید متحد بشن

‫و برای شروع، ژنرال تجویونگ باید نجات پیدا کنه.

‫- منظورت چیه؟ ‫- بهش فکر کنید.

‫ایی مون بخاطر گرفتن تجویونگ مقامش بالا رفته.

‫نجات ژنرال تجویونگ میتونه مثل یه فرصت ‫بزرگ برای متحد کردن مبارزان غیر تانگی باشه.

‫- اما اون یه جنایتکاره ‫- منم یه جنایتکارم

‫که تا آخرین لحظه با تانگ جنگیدم.

‫شما چی؟ بعد از نابودی باکجه

‫شما بویو پونگ رو در خاک قدیم باکجه به تخت ‫نشوندید و برای احیای باکجه تلاش کردین.

‫همه ی مبارزان غیر تانگی که به این کشور خدمت ‫میکنن، زمانی علیه تانگ جنایتی مرتکب شدن.

‫اما تجویونگ فرق میکنه. ‫برای نجاتِ اون خیلی دیر شده.

‫ژنرال!

‫به پسرم نگاه کنید.

‫برای اون

‫گوگوریو و باکجه مفهومی نداره. ما شاید کشورمون ‫رو از دست داده باشیم اما بچه هامون به زندگی ادامه میدن.

‫گوگوریو و باکجه از یک خون هستند و با هم برادر ان.

‫کمک کنید تجویونگ رو نجات بدیم.

‫بچه های ما شاید وطن شون رو به یاد نداشته باشن ‫اما نمیخواید که اونا برادرانشون رو به خاطر بسپارن؟

‫- ژنرال! ژنرال! ‫- چی شده؟

‫چی شده؟

‫من باید به قصر برم.

‫ایی مون یه جلسه در حضور ملکه گذاشته.

‫بدونِ شک برای مسئله ی ولیعهدیه

‫همونطوری که میترسیدم، اونا اولین حرکت شون رو انجام دادن.

‫حالا که وضع پادشاه وخیمه ‫کشور بدونِ ولیعهد نباید باشه.

‫منم همینطور فکر میکنم. قصد داشتم ‫که نظرات شما رو راجع به این بپرسم.

‫وزرا قبلاً درباره ی این موضوع با هم تصمیم گرفتن.

‫جدی؟ خب چی هست؟

‫ما بر این باوریم که شاهزاده یی یون باید ولیعهد بشن.