The first 16 lines.
اســـمونِ
سپیده دم هنوز تاریکـــه
تو مسیری که قدم می زنم
ستاره ها می درخشن
زمینی که پاهام روش قدم میذارن
سفت و سخت می شه
برگ هایی که پشت رد پاهام جا موندن
داستان منو بازگو می کنن
زیـــــر این اسمــــون
من تمام اون ها رو زیر پام جا میذارم
بعد از اون ما می تونیم
یکی بشیم
دراینده یکی خواهیم بود
ما یکی هستیم
دراینده یکی خواهیم بود
ما یکــــــــی هستیم
No comments yet. Be the first to leave one.