The first 200 lines.
Analyze This (1999) OCR 23.976 fps runtime 01:43:34
ปี 1957 เป็นปีที่สำคัญ
รัสเซียปล่อยดาวเทียมสปั้ตนิคขึ้นสู่อวกาศ
ทีมดอดจ์เจอร์เล่นครั้งสุดท้าย
ที่สนามเอ๊บเบ็ตสั่งลาเมืองบลุ๊คลิน
มีคนยิงแฟรงค์ คอสเตลโล่ที่หัว
แต่พลาด
พี่น้องแกลโล่ฆ่าอัลเบิร์ต อนาสตาเซีย
ทุกอย่างสับสนอลหม่าน
เมื่อปราศจากอนาสตาเซีย
วีโต้ จีโนวีสก็คิดว่าตัวเองเป็นใหญ่
แต่คาร์โล แกมบีโน่ และโจ "ไอ้กล้วยหอม"
กลับไม่คิดอย่างนั้น
เขาจัดให้มีการประชุมครั้งสำคัญ
เป็นครั้งแรกที่ตระกูลเจ้าพ่อ
จะได้มาประจัญหน้ากัน
บรรดาเจ้าพ่อและสมุน จากทั่วประเทศมาพบกัน
รวมทั้งตระกูลในนิวยอร์คด้วย
ทั้งหมด 50 ตระกูลเห็นจะได้
เหมือนเอาโลกอาชญากรมาไว้ที่นี่
มาพร้อมหน้ากันที่เมืองเล็กๆ ในชนบท
พ่อของฉันไปกับ ดอม แมนเน็ตต้า
และทอมมี่ ดี. "ไอ้อ้วนทอมมี่"
เขาเป็นคนดูแลตระกูลในตอนนั้น
ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นคิดยังไง
แต่มีไอ้งั่งบางคนคิดว่าน่าจะดี
ถ้านัดพบกันที่ไร่ของบาร์บาร่า
นอกเมืองที่เงียบสงบ
ถอยไปให้พ้นจากรถ
อยากเป็นลูกชิ้นรึไง ไปไกลๆ รถ
แต่ไร่ของโจ บาร์บาร่า ถูกตำรวจจับตาอยู่แล้ว
นายอำเภอเห็นรถมากผิดสังเกตุ
เลยโทรแจ้งเอฟบีไอ
การประชุมยังไม่ทันได้เริ่ม
พอตำรวจแห่กันเข้าไปปุ๊บ...
เจ้าพ่อก็หนีกันจ้าละหวั่น
พ่อของฉันกับโดนินิค
แอบซ่อนตัวอยู่ในไร่ข้าวโพด
จู่ๆ ชาวไร่ก็โผล่เข้ามา
โดมินิค เลยออกไปสร้างเรื่องโกหก
ขณะที่พ่อถือ จุด 44 อยู่ในมือ
และจี้เอารถแทรกเตอร์
เล่ากันว่า เขาขับมันไปถึงเบ็นสันเฮิร์สเลย
แต่พ่อเล่าว่าขับไปถึงแค่พอคิปซี่แค่นั้น
ยังไงก็ตาม คาร์โล แกมบีโน่
หัวหน้าใหญ่รอดออกมาได้
นั่นเป็นครั้งสุดท้าย ที่ได้มีการพยายามนัดพบกัน
จนกระทั่งเดี๋ยวนี้
ไม่รู้สิ ฉันไม่ชอบ
จะไปประชุมกันหาอะไร
ต่างคนต่างหากินก็แล้วกัน
พอล ที่ประชุมกันเมื่อปี 57
มันเกี่ยวกับว่าเราจะแบ่งเขตกันยังไง
แต่คราวนี้ว่าเรา จะทำยังไงถึงจะอยู่รอดได้
มีพวกมาเฟียในระดับสูง
คอยรายงานเอฟบีไอ
ระดับเจ้าพ่อหลายคนถูกจับ
มีการฆ่ากันโดยไม่มีการบอกกล่าว
นอกจากปัญหาพวกนี้แล้ว
ยังมีพวกคนจีน
พวกรัสเซียบ้าๆ ที่ต้องเจออีก
ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป
เราต้องเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
งั้นต้องมีเว็บไซด์รึไง
ตอนที่พ่อแกตาย
เขาให้ฉันสัญญา
ว่าฉันจะดูแลแกตลอดไป
ฉันอยากให้แกไปเข้าประชุมกับฉัน
เข้าใจมั้ย
ฟังนะ ไอ้พรีโม่ ซีนโดนน่ะ
แกคอยระวังมันให้ดี
ไอ้นี่มันสารเลว
คอยจับตาดูมันไว้ด้วย
ขอเข้าไปเอาไม้จิ้มฟันก่อน เดี๋ยวมา
ฉันบอกเขาเสมอว่า
ฉันต้องการความเป็นส่วนตัว เพื่อจะโตขึ้นและ...
รู้สึกว่าตัวเองเป็น คน
ไม่ใช่เป็น แค่ผู้หญิง
แต่มีอิสระ
และฉันก็ต้องการพบจุดเด่นของตัวเอง
แต่เขารับไม่ได้
เขาว่าฉันไล่เขาไป
คิดว่าฉันไล่เขามั้ยค่ะ หมอโซโบล
แคโรไลน์ ทุกอย่างมีจุดจบของมัน
มันเป็นแค่ช่วงหนึ่งของชีวิต
เราเผชิญกับมันได้ดีแค่ไหนสำคัญกว่า
ฉันไม่อยากจะเชื่อว่า
ระหว่างฉันกับสตีฟจะจบแล้ว
มันอาจมีความหวัง
เขาให้ศาลสั่งห้ามคุณเข้าใกล้เขา
มันดูท่าไม่ดีเท่าไหร่
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
อย่างแรกที่ผมคิดว่าคุณน่าจะทำก็คือ
หยุดครวญครางหาสวรรค์วิมาณได้แล้ว
พับผ่าสิ
อย่าเจ้าน้ำตาไปหน่อยเลย
สตีฟไม่ชอบฉัน ไม่ให้เกียรติฉัน
ใครจะไปสน เข้มแข็งหน่อย
คุณหมอโซโบล
คือผม "อิน" ไปหน่อยน่ะ
ที่คุณพูดมาน่าสนใจมาก
ผมอยากให้คุณลองพิจารณาให้ดี
ผมก็จะพิจารณาให้ดีเช่นกัน
เราทั้งคู่ต่างคิด
และเจอกันอาทิตย์หน้า
หลังจากที่ผมกลับมาจากพักร้อน
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
คุณก็เหมือนสตีฟ คอยแต่จะ...
ขับไล่ไสส่งฉัน
คุณรู้ว่ามันไม่จริง
- จริงสิ - อาทิตย์หน้าเจอกัน
แม้สตีฟจะไม่อยากพบคุณอีกก็ตาม
ได้โปรดเถอะคุณวิตตี้...
ผมบอกแล้วว่าผมไม่รู้เรื่อง แต่พวกเขาไม่เชื่อ
ผมเคยบอกว่าลิตเติ้ลโจจะเล่นงานดูกี้
แต่เขาไม่ได้ทำ แต่ผมไม่รู้จริงๆ
เพราะลิตเติ้ลโจดูท่าทางเป็นแบบนั้น
หุบปาก
- แกรู้จักฉันใช่มั้ย - ครับ คุณคือคุณวิตตี้
และก็รู้ใช่มั้ยว่าถ้าแกโกหก ฉันจะทำยังไงกับแก
คุณจะฟาดหัวผมด้วยแป๊บน้ำนั่น
คำถามเข้าใจยากนักหรือไง ไอ้งั่ง
ฉันจะถามอีกครั้งเดียว ใครฆ่าโดมินิค
- ใครฆ่าโดมินิค - ผมไม่รู้
- ใครฆ่าโดมินิค - ผมไม่รู้จริงๆ
- สาบานได้ ผมไม่รู้ - แกโกหก
ไอ้เวรเอ๊ย
มันไม่รู้จริงๆ ปล่อยมัน
ไม่ยักกะเจ็บแฮะ
หุบปาก
อันนี้เจ็บ
ดูสิ รถติดแบบนี้ไปไม่ถึงไหนแน่
ติดอยู่ตรงนี้ 10 นาทีแล้ว
ดึกแล้วด้วย พ่อไม่ชอบไปสาย
พ่อไม่อยากไปที่บ้านนั้นสาย
ใจเย็นครับพ่อ ผมรู้ว่าที่พ่อเป็นแบบนี้
เพราะพ่ออารมณ์ไม่ดี ที่ต้องไปงานปาร์ตี้ของปู่
ไม่ต้องมาวิเคราะห์ฉัน เข้าใจ๋
ฉันไม่อยากถูกวิเคราะห์โดยคนที่...
เมื่อไม่กี่ปีมานี้ ยังเชื่อว่าซานตาครอสมีจริง
หมอโซโบลในตระกูลนี้มีคนเดียว
ผมว่ามี 2 พ่อกับปู่ไงฮะ
เราคุยเรื่องอื่นกันดีกว่า ว่ามั้ยเพื่อน
พ่อจะอ่านหนังสือเล่มใหม่ของปู่มั้ยฮะ
แม่ว่าพ่อจะไม่อ่าน เพราะมันจะทำให้พ่ออิจฉา
แม่แกเคยพูดเรื่องอื่นบ้างมั้ย
หรือว่าพูดแต่เรื่องฉัน 24 ชั่วโมง
ตายโหง
นี่เป็นความผิดของแม่แก
เหมือนแม่มด ที่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหนตลอดเวลา
ถ้าฉันชี้มาที่แก แกต้องทำเป็นเจ็บคอนะ
ไอ้บ้าเอ๊ย ปัญญาอ่อนรึไง
ผมผิดเอง เป็นความผิดของผมเอง
- นายเห็นอะไรหรือเปล่า - ผมกำลังคุยกับลูกชายอยู่
- หยุดตอแหล - ไม่เป็นไรครับ
เราผิดเองที่เบรคกระทันหัน
ผมผิดเอง ผมจะเอาเบอร์ประกันให้
ไม่เป็นไร ช่างมันเถอะ
คุณถูกชนท้ายเสียหายขนาดนี้
เปล่า มันเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว
เรียกตำรวจให้บันทึกไว้ดีกว่า
ห้ามเรียกตำรวจ ได้ยินมั้ย
ตกลง ไม่เรียก
คุณพูดถูก ช่างหัวมัน
ยิ่งไอ้พวกที่ขี่ม้าแล้วเที่ยวขี้เรี่ยราด
เผลอเหยียบเข้าไปจมถึงคอเลยใช่มั้ยล่ะ
ให้ผมเอานามบัตรให้คุณไว้ก่อน
เผื่อพรุ่งนี้คุณเห็นรอยบุบแล้วจะเปลี่ยนใจ
- คุณเป็นหมอรึ - จิตแพทย์
อ๋อ หมอโรคจิต
ผมเคยคุยกับหมอโรคจิตครั้งหนึ่ง
ใช่ สมัยที่เคยไปอยู่นอกเมือง
ไปตกปลาน่ะ
เยลลี่ ไปกันได้แล้ว
ผมต้องไปแล้ว
แล้วเจอกัน
เครื่องสั่นๆ แบบนี้ น้ำมันราคาถูกน่ะ
ทำไงได้
ใจเย็นๆ นะหมอ
แม่ไม่ไปจริงเหรอ งานแต่งงานผมนะ
เรารู้ว่ามันเป็นวันสำคัญ สำหรับลูกนะเบ็นนี่ แต่...
พ่อกับแม่ไม่สามารถ เก็บกระเป๋าไปจากเมือง
ทุกครั้งที่ลูกตัดสินใจจะแต่งงานได้
ทุกครั้งหรือครับ นี่มันครั้งเดียวในชี...
2 ครั้งในชีวิตนะครับ
ต้องเป็นพ่อ
จะไม่ไปงานแต่งงานผมหรือครับ
เราก็อยากจะไป
แต่หนังสือของพ่อ จะวางตลาด 3 เล่มอาทิตย์หน้า
พ่อไม่อยากให้ร้านหนังสือโมโหเอา
ถ้าพ่อไม่ไป หนังสือต้องถูกยัดในชั้นล่างสุดแน่
มันเป็นแบบนี้เสมอ
ใครๆ ก็พูดอย่างนี้
ร้านบาร์นยังไหว แต่ร้านโนเบิ้ลน่ะห่วยแตก
เบ็น ระวังคำพูดหน่อย
ขอโทษครับแม่ แต่แม่ฟังผมก่อน
ผมอยู่คนเดียวมา 8 ปีแล้ว
และในที่สุดผมก็พบใครบางคน
ที่ผมอยากจะอยู่ด้วยไปจนวันตาย
อย่างน้อยก็ไปพบเธอ ก่อนที่เธอจะแต่งงาน
No comments yet. Be the first to leave one.